Τρίτη, Απριλίου 12, 2005

«Τι νιώθεις, Αλβανός ή Έλληνας;»

Πριν από οκτώ ή εννέα χρόνια, κολακευόμουν αρκετά όταν άκουγα να μου λένε: «μιλάτε εξαιρετικά ελληνικά, συγχαρητήρια». Από όσο ξέρω, πολλοί μετανάστες αντλούν ευχαρίστηση από ένα τέτοιο κομλιμέντο. Μετά τα γεωγραφικά σύνορα, η γλώσσα είναι το αμέσως επόμενο σύνορο το οποίο πρέπει να περάσει ένας μετανάστης. Για αυτόν η γλώσσα της χώρας που επέλεξε ή έτυχε να μεταναστεύσει δεν είναι απλώς μέσο επιβίωσης. Είναι και η βασική οδός που πρέπει να διανύσει ώστε να δαμάσει τους κώδικες επικοινωνίας ενός άγνωστου κόσμου που τον αντιμετωπίζει με καχυποψία: μέσω της γλώσσας, από βουβή παρουσία γίνεται συνομιλητής. Και συνάμα κάνει τα πάντα για να εκπλήσσει το ξένο «ακροατήριό» σου… Σήμερα πάντως, μετά από δεκαπέντε χρόνια στην Ελλάδα, όταν ακούω το ίδιο «κομπλιμέντο» νιώθω λίγο άβολα. Είναι σαν να μου υπενθυμίζουν πως τα ελληνικά δεν είναι η δική μου γλώσσα αλλά μια γλώσσα… δανεική. Ξέρω ότι οι συνομιλητές μου δεν έχουν τέτοια πρόθεση. Από την άλλη πλευρά και εγώ ο ίδιος θεωρώ πως δεν κατέχω τα ελληνικά. Γι’αυτό τον λόγο ίσως με γοητεύουν ακόμα και διατηρώ μαζί τους μια σχέση μόνιμης περιέργειας. Κάθε φορά που τα γράφω είναι σαν να τα γράφω για πρώτη φορά. Όταν το κατέχεις κάτι, τότε η γοητεία και η περιέργεια αντικαθίστανται με την ρουτίνα… Τότε γιατί να με ενοχλεί αυτό το κομπλιμέντο; Παράξενο δεν είναι;
Αλλά έτσι είναι η ζωή του μετανάστη, γεμάτη παραξενιές. Είναι επίσης ένα αδιάπτωτο δούναι-λαβείν με ορατά και αόρατα σύνορα. Το σύνορο της επιβίωσης, το σύνορο της γλώσσας, το σύνορο της ταυτότητας… Δεν ξέρω πόσες φορές έχω ακούσει την ίδια ερώτηση: «νιώθεις Αλβανός ή Έλληνας;». Από ο,τι έχω καταλάβει πολλοί από εκείνους που μου κάνουν την ερώτηση αυτή, στην Ελλάδα ή την Αλβανία, ανήκουν στην σχολή των «ρομαντικών». Κατά κάποιον τρόπο έχουν την έγνοια της «καθαρής ταυτότητας». Συνήθως η ταυτότητα που εκείνοι έχουν στο μυαλό τους μοιάζει με ένα σιδερένιο κλουβί: σημαίνει κυρίως «ρίζες», «αίμα», αιώνια νοοτροπία και ουσία παντοτινή. Είναι δηλαδή μια ταυτότητα έξω από τον χώρο και τον χρόνο. Στην πραγματικότητα οι «ρομαντικοί» είναι οπαδοί της μη-αναγώγιμης ετερότητας του άλλου: ο Αλβανός δεν μπορεί – και δεν πρέπει - να γίνει ποτέ Έλληνας, ο Έλληνας δεν μπορεί – και δεν πρέπει - να γίνει ποτέ Αλβανός και κυρίως κάποιος που δηλώνει Ελληνο-Αλβανός προφανώς είναι πολιτισμικά ανώμαλος και ανάπηρος...

Μερικές φορές αυτόν τον τρόπο σκέψης τον συναντάς και ανάμεσα στους μετανάστες. «Εγώ έχω μείνει ίδιος όπως ήμουν στην πατρίδα μου» - μπορεί να ακούς κάποιον μετανάστη να καυχιέται. Η μετανάστευση είναι προπαντός μια επιλογή και δεν υπάρχει μεγαλύτερη αποτυχία για κάποιον που δεν άλλαξε καθόλου, που «έμεινε ίδιος όπως ήταν». Είναι σαν να μην ταξίδεψε ποτέ, σαν να μην συνάντησε ποτέ κάποιον άλλο εκτός από τον εαυτό του. Είναι άλλο πράγμα ο διάλογος με τον εαυτό σου και άλλο πράγμα ο φόβος να ανοιχτείς στο καινούργιο. Όπως έλεγε ο Ortega y Gasset, ο άνθρωπος είναι ένα «ανυπόστατο» ον. Με την έννοια πως αυτό που τον διακρίνει από τα υπόλοιπα ζωντανά πλάσματα είναι η ικανότητά του να αλλάζει. Ποτέ ο άνθρωπος δεν είναι ίδιος με τον εαυτό του γιατί του λείπει η «ουσία»: γιατί είναι προπαντός ένα ον «βουτηγμένο» στην προσωρινότητα και την ιστορικότητα…
TA NEA, 12/04/2004

37 σχόλια:

Dimitris Fotakis είπε...

• Αγαπητε κ.Γκαζμεντ Καπλανι,
Θα ηθελα κατ'αρχας να σας συγχαρω για τις πρωτοβουλιες σας να προαγετε την ειρηνικη συνυπαρξη και συνεισφορα δυο λαων με κοινη σε καποια σημεια ιστορια και με κοινο μελλον οπως τουλαχιστον φαινεται.Η πρωτοβουλια σας να προβαλλετε τα αρθρα σας στο internet κρινεται επιτυχης γιατι προαγει την ανταλλαγη αποψεων σε θεματα που αφορουν ολους μας.
Πριν συνεχισω καλο θα ηταν να αναφερω οτι αρκετα μελη της οικογενειας μου υπηρξαν οικονομικοι μεταναστες κυριως στη Γερμανια αλλα και στην Αμερικη.Επισης θα ηταν περιττο να αναφερω την αγαπη της ελληνικης κοινωνιας,τη φιλοξενια της αλλα και την ανοχη της στους οικονομικους μεταναστες που βρεθηκαν στη χωρα μας εξαιτιας κοινωνικο-οικονομικων αναταραχων στις χωρες τους.Μια χωρα οπως η Ελλαδα γνωριζει πολυ καλα τις εννοιες της δημοκρατιας,της ξενιτιας και του ρατσισμου.
Διαβαζοντας τα αρθρα σας ενιωσα οτι ειστε αξιος εκπροσωπος του ταλαιπωρημενου λαου σας.Οντως οι εννοια της εθνικης ταυτοτητας ειναι ασαφης και καλο θα ηταν να μην καθοριζεται απο την εθνικοτητα οπως αυτη αναγραφεται στο διαβατηριο!Εντουτοις αν κατι διαφοροποιει δυο λαους αυτα ειναι τα εθνικα τους συμβολα οπως αυτα οριζονται απο τον εθνικο υμνο,τη σημαια,την εθνικοτητα,την ιστορια και τα συνορα.Εζησα στο εξωτερικο και ενιωθα περηφανεια οταν ακουγα απο ξενους να μου λενε "νιωθω Ελληνας".Αυτο ομως δεν σημαινει αυτοματα και αποκτηση ελληνικης υπηκοοτητας!
Οσο και να αγαπησει καποιος μια χωρα,οσο καλα και να μαθει τη γλωσσα της δεν σημαινει οτι αλλαζει εθνικοτητα.θελω να πιστευω οτι και εσεις ειστε περηφανοι που ειστε Αλβανοι.Η χωρα σας ειναι αξια και οι Αλβανοι ανθρωποι περηφανοι και εργατικοι.Μην αφηνετε την μακροχρονια παρουσια σας στην Ελλαδα να σβησει απο μεσα σας την αγαπη για την πατριδα σας και την πιστη στα συμβολα σας.Η μταναστασευση θα πρεπει να ειναι μια παροδικη-μεταβατικη περιοδος μεχρι να μπορεσουμε ολοι μαζι να δουμε μια Αλβανια συγχρονη,ευρωπαικη και με δημοκρατικους θεσμους.Και γι'αυτο πρεπει ολοι να βοηθησουμε.Διαφορετικα ο αριθμος των μεταναστων θα αυξανεται και τα ονειρα τους και οι φιλοδοξιες τους δεν θα πραγματοποιουνται.
Η Ελλαδα δεν μπορει πλεον να ικανοποιησει τα ονειρα και τις φιλοδοξιες εκατονταδων χιλιαδων οικονομικων μεταναστων.Οι οικονομικες δυνατοτητες της χωρας μας ολοενα και στενευουν,η ανεργια αυξανεται,η ακριβεια το ιδιο και το μελλον διαγραφεται μαλλον ζοφερο για τις κοινωνικες μαζες που συνιστουν την πλειοψηφια του κοινωνικου συνολου.Ο αριθμος των ανεργων με ανωτερη-ανωτατη μορφωση μεγαλωνει απειλητικα καθιστωντας τα ΑΕΙ μονιμο τροφοδοτη του ταμειου ανεργειας.Απο την αλλη ομως επιθυμουμε να υπαρχει σταθεροτητα στις σχεσεις μας με τους γειτονες μας και πρεπει να κατευθυνουμε τις προσπαθειες μας προς τη διασφαλιση αυτη.
Η Ελλαδα σε συνεργασια με την Ευρωπαικη Ενωση θα πρεπει να διαδραματισει ρολο ενεργο στην τονωση της αλβανικης οικομομιας,στην ενισχυση της επιχειρηματικοτητηας και ανταγωνιστικοτητας,στη δημιουργια και αναπτυξη θεσμων που θα καταστησουν την Αλβανια εναν τοπο δημοκρατικο,με δικαιοσυνη,με ασφαλεια και με δυνατοτητες απασχολησης.Ειναι κοινο οφελος να εχουμε μια πιο ευρωπαικη Αλβανια.Ετσι και ο αριθμος των μεταναστων θα μειωθει και θα βελτιωθει το βιοτικο τους επιπεδο.Ποιο ειναι το νοημα αλλωστε να εχουμε οικονομικους μεταναστες ανεργους και εξαθλιωμενους στην Ελλαδα,τη στιγμη που θα μπορουσαν να ειναι στη χωρα τους και να απασχολουνται καπου εξασφαλιζοντας ενα καλυτερο βιοτικο επιπεδο στους ιδιους και στις οικογενειες τους.Πως μπορει μια χωρα 11 εκατομμυριων να φιλοξενει και να εξασφαλιζει ενα ποιοτικο επιπεδο διαβιωσης σε ενα εκατομμυριο μεταναστες;!
Η σταδιακη ενταξη των βαλκανικων χωρων στην Ευρωπαικη Ενωση θα συμβαλλει στην επιλυση των συγκεκριμενων κοινωνικων προβληματων και θα σβησει σταδιακα το στιγμα του ρατσισμου,της ξενοφοβιας και της απομονωσης που δυστυχως υπαρχει.Πρεπει ολοι να συνειδητοποιησουμε οτι η μεταναστευση δεν αποτελει τη μονη λυση.Αποτελει λυση σε συνδυασμο με την ανοικοδομηση -σε ολους τους τομεις-της Αλβανιας.

Ανώνυμος είπε...

Αντί σχόλιου – και επειδή είναι σχετικό με την κύρια θεματολογία της στήλης σας – στέλνω την παρακάτω ανακοίνωση
Το «Δίκτυο Προστασίας των Δικαιωμάτων του Παιδιού» πραγματοποιεί εκδήλωση την Παρασκευή 15 Απριλίου 2005, στις 11:00 π.μ., στο Ζάππειο Μέγαρο, για να απονείμει τα βραβεία του Β΄ Πανελληνίου Διαγωνισμού του Δικτύου, με θέμα «Η συμβίωση σε μια Πολυπολιτισμική Κοινωνία».
Το Δίκτυο ζήτησε από μαθητές (Δημοτικών, Γυμνασίων, Ενιαίων Λυκείων και Τ.Ε.Ε.), να επισημάνουν τους κινδύνους της μη εξοικείωσης και κατανόησης της διαφορετικότητας, ώστε να προλάβουμε τις κρίσεις στη σύγχρονη κοινωνία μας, που χαρακτηρίζεται –πλέον- από την εθνοτική και πολιτισμική ετερότητα.
1750 μαθητές από 350 σχολεία όλης της Ελλάδας (από την Καλλίστη Ροδόπης μέχρι τα Πηγάδια Καρπάθου και από την Άνθεια Έβρου μέχρι το Φιλωτά Φλώρινας και την Κάλυμνο), εργάστηκαν σε μικρές ομάδες και πήραν συνεντεύξεις εντός και εκτός σχολείου, πραγματοποίησαν έρευνες, ρεπορτάζ, και διατύπωσαν με τη μορφή άρθρων τις απόψεις, τα συμπεράσματα και τους προβληματισμούς που προέκυψαν στη διάρκεια όλης της εργασίας.
Τα πρώτα βραβεία (ταξίδι στις Βρυξέλλες) έχουν αθλοθετήσει και θα απονείμουν οι ευρωβουλευτές Κωστής Χατζηδάκης, Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου, Δημήτρης Παπαδημούλης.
Βραβείο θα απονείμει και η Υπουργός Παιδείας, κυρία Μαριέττα Γιαννάκου.
Θα δοθούν επίσης έπαινοι και βιβλία από αθλοθέτες οργανισμούς και εκδότες (Alpha Bank, Τράπεζα Πειραιώς, ΕΚΕΒΙ, Βιβλιοθήκη της Βουλής, Κύκλος του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου, εκδ. Κέδρος, εκδ. Οδυσσέας, εκδ. Κριτική, εκδ. Ζήττη, εκδ. Ντουντούμη, εκδ. Πατάκη, Σχολή Μωραϊτη).
Από τις 10:00 π.μ. – 11:00 π.μ. θα πραγματοποιηθεί Γιορτή, από τον καλλιτεχνικό οργανισμό «Σχεδία», όπου θα παρουσιαστούν δρώμενα με τη συμμετοχή των παιδιών, με θέμα τα Δικαιώματα του Παιδιού.


Συμπεράσματα:
Τα συμπεράσματα που προέκυψαν από το Διαγωνισμό έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Στην πλειονότητά τους οι έρευνες των μαθητών έδειξαν ότι η ελληνική κοινωνία φαίνεται να μην είναι σε θέση ακόμη να αποδεχθεί την παρουσία του ξένου, αν και αντιλαμβάνεται το κέρδος της συνύπαρξης.
Είναι χαρακτηριστικό ότι η συντριπτική πλειοψηφία των ερωτηθέντων απαντά ότι δεν έχει καταρχάς πρόβλημα με τους μετανάστες, αλλά πολύ λίγοι ενδιαφέρονται να μάθουν τη γνώμη τους για τη χώρα μας ενώ απαντούν θετικά στο ερώτημα αν οι μετανάστες προκαλούν προβλήματα στην ελληνική κοινωνία.
Στη συνείδηση των περισσοτέρων οι αλλοδαποί συνδέονται με την ανεργία των ελλήνων, πολύ λίγοι δηλώνουν ότι επιδιώκουν τη φιλική συναναστροφή, ενώ η συντριπτική πλειοψηφία αποκλείει κάποια ερωτική σχέση με το σκεπτικό ότι φοβούνται τον αντίκτυπο που μπορεί να έχει στον κοινωνικό τους περίγυρο.
Στο θέμα των αλλοδαπών Σημαιοφόρων, καταδεικνύεται ότι οι 7 στους 10 μαθητές δεν αποδέχονται σε καμιά περίπτωση να κρατάει τη σημαία αριστούχος αλλοδαπός.
Αν κοιτάξουμε τα στοιχεία από πιο κοντά, τα αγόρια φαίνεται να είναι πιο επιφυλακτικά από τα κορίτσια απέναντι στους αλλοδαπούς και γίνονται ακόμα επιφυλακτικότερα στις μεγαλύτερες τάξεις.
Οι αλλοδαποί που κλήθηκαν να απαντήσουν στα ερωτήματα των μαθητών ήταν στο μεγαλύτερο ποσοστό τους επιφυλακτικοί, δήλωσαν γενικώς ικανοποιημένοι από την αντιμετώπιση που έχουν, αλλά μέσα από πιο συγκεκριμένα ερωτήματα, προκύπτει ότι το περιβάλλον δεν τους έχει αποδεχθεί και ότι υφίστανται σειρά διακρίσεων. Έρχονται σε επαφή με τους Έλληνες σχεδόν αποκλειστικά στον εργασιακό χώρο και για να τους προσεγγίσουν κοινωνικά, προβαίνουν συχνά στην απόκρυψη στοιχείων της ταυτότητάς τους, προκειμένου να «ξεχωρίζουν» λιγότερο.



Αποσπάσματα από τις εργασίες των παιδιών:
• «Όσο περνούσαν οι μέρες τόσο δυσκόλευαν τα πράγματα. Άρχισαν αν με κοροϊδεύουν και να λένε στο Διευθυντή του σχολείου ψεύτικες μαρτυρίες. Οι γονείς μου δε μπορούσαν να κάνουν κάτι. Έτσι έμεινα μόνος χωρίς φίλους και παρέες. Μόνο ένα σκύλο είχα να με παρηγορεί στις δύσκολες στιγμές. Στα διαλείμματα ήμουν ολομόναχος. Έβλεπα παιδιά να τρέχουν και να γελούν και ήθελα να πάω κι εγώ μαζί τους».
Προσωπική εμπειρία που καταγράφηκε στην εργασία του 4/θέσιουΔημοτικού Σχολείου Παναγιάς Θάσου.

• «Άλλες δυσκολίες που συνάντησα ήταν με το θέμα των χαρτιών. Τότε χρειάστηκε να αλλάξουμε τα αλβανικά ονόματα με ελληνικά για να μπορέσουμε να ενταχθούμε πιο εύκολα στην κοινωνία να βρουν πιο εύκολα απασχόληση οι γονείς και το κυριότερο να ενταχθώ στο σχολείο».
(Προσωπική εμπειρία που καταγράφηκε στην εργασία του 4/θέσιου Δημοτικού Σχολείου Παναγιάς Θάσου).

• «Οφείλουμε να πολεμήσουμε σκληρά το ρατσισμό ως άποψη και ως πρακτική, να τον πολεμήσουμε πρώτα μέσα μας και μετά στην κοινωνία, να τον πολεμήσουμε από κοινού, πέρα και πάνω από κόμματα, ιδεολογίες και προσωπικές αναφορές, να τον πολεμήσουμε ως δημοκράτες μα πάνω απ’ όλα ως άνθρωποι, για να δικαιούμαστε και εμείς αυτό το χαρακτηρισμό. Όπλα μας οι πανανθρώπινες αξίες, οι ιδέες μας, ο πολυπολιτισμικός μας πολιτισμός και η αποτελεσματικότητα των προτάσεων μέσα από το συντονισμό της δράσης όσων πιστεύουν στη μεγάλη αυτή υπόθεση».
3ο Ενιαίο Λύκειο Δράμας.


• «Θεωρείς αστεία τη «μπούργκα»; Εσύ πώς θα φαινόσουν με τη φουστανέλα»;
1ο Ενιαίο Λύκειο Άργους

• «Είναι γεγονός ότι εσκεμμένα ή ακούσια, διάφορες πολιτισμικές απόψεις δασκάλων, καθηγητών ή ακόμα και γονέων μεταφέρουν στα παιδιά ένα κλίμα αναιτιολόγητης απέχθειας προς συγκεκριμένες πολιτισμικές και ιδιαιτέρως φυλετικές ομάδες».
3ο Ενιαίο Λύκειο Π. Φαλήρου

• «Το να είμαστε υποχρεωμένοι να ζούμε μαζί με άλλους δεν είναι ατυχία, αλλά μοναδική ευκαιρία να γνωρίσουμε και να σκεφτούμε πάνω στον εαυτό μας. Είναι μια ευκαιρία αξιοποίησης των καρπών της συμβίωσης».
Λύκειο Τυμπακίου

Lukia Rikaki είπε...

Agapitoi filoi

I nea mou tainia

O ALLOS
http://www.luciarikaki.gr/d_the_other_gr.htm

vgainei apo shmera

PARASKEVI 15 Apriliou

sto cinema
STUDIO NOVO
kai sto se eidikes provoles sto cinema
IDEAL
(sto IDEAL provalletai stis protes provoles Savvato kai Kyriaki stis 17.00 )
kai to soundtrack tou Kosti Zevgadelli opos kai to tragoudi pou egrapse eidika gia tin tainia
KARAVIA
tha vrisketai apo tin alli ebdomada sta diskopoleia

Gazmend Kapllani είπε...

Εύχομαι καλή επιτυχία στην ταινία της Λουκίας. Για δυο χρόνια παρακολούθησε και κατέγραψε με την κάμερά της την συνύπαρξη των παιδιών των μεταναστών με τους ντόπιους σε ένα μικρό χωριό της Κρήτης, το Πατσίδερο, στο μοναδικό σχολείο του χωριού το οποίο μένει ανοιχτό χάρη στα παιδιά των μεταναστών. Ένας καταπληκτικός δάσκαλος που τους μαθαίνει πρωταρχικά τι σημαίνει δημοκρατία, ένας γονέας που θα ήθελε να «σφάξει τους Αλβανούς» - αλλά είναι ο μόνος που πηγαίνει το παιδί του στο σχολείο με τους Αλβανούς - ένας Παπάς που λέει πως αγαπάει τους Αλβανούς, μαθαίνει ελληνικά στα παιδιά τους γιατί «θέλει να γίνουν Έλληνες»: αλλά Έλληνες που δεν θα δικαιούνται να κρατήσουν την ελληνική σημαία. Τα παιδιά των μεταναστών που αλλάζουν τα ονόματά τους γιατί οι γονείς τους πιστεύουν πως έτσι θα αποκτήσουν την εμπιστοσύνη των ξένων και πολλές στιγμές συνύπαρξης ανάμεσα σε μεγάλους και μικρούς όπου η φοβία του άλλου, η φιλοξενία και η εμπιστοσύνη εναλλάσσονται… Πραγματικά αξίζει τον κόπο να δει κανείς αυτή την ταινία… Καλή επιτυχία

πιτσιρίκος είπε...

Αγαπητέ κ. Καπλάνι διαβάζω τα άρθρα σας και συνήθως συμφωνώ μαζί σας. Καλό ξεκίνημα στο blog σας αν και πιστεύω πως οι άνθρωποι που θα έπρεπε να διαβάσουν τα άρθρα και τις απόψεις σας δύσκολα θα φτάσουν ως εδώ. Ποτέ δεν ξέρεις όμως.Δεν σας γράφω αν είμαι Αλβανός ή Έλληνας ή Σέρβος. Ανήκω σ' αυτούς που πιστεύουν πως δεν υπάρχουν "ξένοι".

Gazmend Kapllani είπε...

Χίλια ευχαριστώ «πιτσιρίκο» για το μήνυμα. Δεν περιμένω να γίνει σφαγή από μηνύματα στο blog μου, απλώς σκέφτηκα πως καλύτερα είναι να υπάρχει παρά να μην υπάρχει… Τώρα με το πρόβλημα εάν έπρεπε να υπάρχουν στον κόσμο μας «ξένοι» είναι μια συζήτηση για την οποία έχουν γραφεί και γράφονται ένα βουνό με βιβλία. Στην Γαλλική Επανάσταση υπήρχαν φιλόσοφοι που πρότειναν να σβηστεί η λέξη ξένος από το λεξιλόγιο… Ένας άλλος φιλόσοφος όμως τον οποίο αγαπώ πολύ, ο Μοντεσκιέ έλεγε πως δεν μπορούμε να γνωρίσουμε τον εαυτό μας - το έθνος, τον πολιτισμό μας κλπ - εάν δεν έχουμε την ικανότητα να τα κρίνουμε με τα μάτια ενός «ξένου». Προσωπικά πιστεύω πως πριν να διεκδικούμε την ταυτότητά μας ως Έλληνες, Σέρβοι ή Αλβανοί ας μην ξεχάσουμε πως είμαστε άνθρωποι σε αυτόν τον κόσμο. Και περαστικοί, δηλαδή κατά κάποιον τρόπο σε αυτή την ζωή, από υπαρξιακής πλευράς είμαστε όλοι μετανάστες. Από εκεί και πέρα δεν είμαι σίγουρος πως μπορεί να υπάρχει ένας κόσμος «χωρίς ξένους». Αυτό που μπορούμε να κάνουμε είναι να μην ξεχάσουμε ή να θυμόμαστε κάθε τόσο πως κάποιος «ξένος» κατοικεί πάντα μέσα στον εαυτό μας…

πιτσιρίκος είπε...

Όχι, πολύ καλά κάνατε και φτιάξατε αυτό εδώ το blog. Αυτό που εννοώ είναι πως οι μισαλλόδοξοι, που θα έπρεπε να διαβάσουν τις απόψεις σας, δεν θα φτάσουν ποτέ ως εδώ.Κι αν φτάσουν το πιθανότερο είναι να κουβαλήσουν μαζί τους και τον Μεσαίωνά τους. Επιμένω πως δεν υπάρχουν "ξένοι". Αφού όλοι μας στα μάτια κάποιων άλλων είμαστε "ξένοι", είμαστε όλοι "ξένοι", άρα δεν υπάρχουν "ξένοι". Άνθρωποι λοιπόν-συμφωνώ.
(μη νιώθετε την υποχρέωση να μου απαντάτε-υποθέτω πως ο χρόνος σας είναι πιο πολύτιμος από τον δικό μου)

ΤΑΣΟΣ είπε...

ΜΗΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΤΙΜΗΤΙΚΟ ΓΑΙ ΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΔΥΟ ΠΑΤΡΙΔΕΣ. ΤΗ ΜΙΑ ΠΟΥ ΜΕΓΑΛΩΣΑΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΠΟΥ ΣΠΟΥΔΑΣΑΝ, ΕΡΓΑΣΤΗΚΑΝ, ΕΚΑΝΑΝ, ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ.
ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΟΤΑΝ Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ Η ΔΕΥΤΕΡΗ ΠΑΤΡΔΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΦΙΛΟΞΕΝΗ ΧΩΡΑ ΜΕ ΕΥΑΙΣΘΗΤΟΥΣ ΣΕ ΑΥΤΑ ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ ΠΟΛΙΤΕΣ ΠΛΗΝ ΕΛΑΧΟΣΤΟΤΑΤΩΝ ΕΞΑΙΡΕΣΕΩΝ

Gazmend Kapllani είπε...

Φιλοξενούμενοι ή συγκάτοικοι;

Μερικοί μετανάστες θα «μείνουν» με μια πατρίδα: με εκείνη από όπου προήλθαν. Άλλοι, εάν τα καταφέρουν θα έχουν δυο: εκείνη από όπου έφυγαν και εκείνη όπου επέλεξαν να μεταναστεύσουν. Άλλοι πάλι – ειδικά της δεύτερης και οριστικά της τρίτης γενιάς - θα έχουν μόνο μια: εκείνη που μεγάλωσαν. Δηλαδή την χώρα όπου κάποτε μετανάστευσαν οι γονείς τους. Στην συγκεκριμένη περίπτωση την Ελλάδα. Αυτή είναι η ιστορία της μετανάστευσης ανά τους αιώνες. Όποιος υποστηρίζει το αντίθετο, κατά την γνώμη μου, είτε δεν γνωρίζει τι σημαίνει μετανάστευση είτε υποστηρίζει διάφορους φολκλορισμούς περί απαράλλαχτης ταυτότητας κλπ. Το πρόβλημα επομένως δεν είναι πόσες πατρίδες είναι καλό να έχει ένας μετανάστης – αυτό ας το αποφασίσει ο ίδιος. Το ερώτημα είναι για όσους θέλουν να δουν την χώρα όπου μετανάστευσαν οι ίδιοι ή μετανάστευσαν οι γονείς τους ως δικιά τους πατρίδα πια θα μπορέσουν; Εν ολίγοις, εφόσον το επιθυμήσουν και πληρούν τις προϋποθέσεις, θα γίνουν Έλληνες πολίτες, ήτοι ισότιμοι πολίτες; Με άλλα λόγια, θα αρχίζουμe (η Πολιτεία αρχικά) να δούμε τους μετανάστες – αρχίζοντας τουλάχιστον από την δεύτερη γενιά των μεταναστών που ήδη μεγαλώνουν στην Ελλάδα - όχι πια ως φιλοξενούμενους αλλά ως συγκάτοικους; Σε αυτό το ερώτημα ερχόμαστε να απαντήσουμε…

ΤΑΣΟΣ είπε...

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΩΣΤΟ ΤΟ ΔΙΛΛΗΜΑ ΣΥΓΚΑΤΟΙΚΟΣ Η ΦΙΛΟΞΕΝΟΥΜΕΝΟΣ. Η ΦΙΛΟΞΕΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΕΞΗ ΔΕΝ ΤΗΗ ΣΥΝΑΝΤΑ ΚΑΝΕΙΣ ΣΕ ΑΛΛΑ ΛΕΞΙΚΑ.
ΟΜΩΣ κ ΚΑΠΛΑΝΙ ΔΙΑΚΡΙΝΩ ΣΤΑ ΑΡΘΡΑ ΣΑΣ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ, ΔΥΣΠΙΣΤΙΑ Η ΠΑΡΑΠΑΝΟ ΓΙΑ ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ.ΕΥΤΥΧΩς ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΙΣΙΟΔΟΞΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΠΟΥ ΔΙΑΚΑΤΕΧΕΙ ΤΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ ΣΑΣ. ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΕΧΕΙ ΕΝΣΩΜΑΤΩΘΕΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΣΥΜΒΑΛΕΙ ΣΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ, ΕΙΝΑΙ ΙΔΙΟΚΤΗΤΕΣ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ, ΙΔΙΟΚΤΗΤΕΣ ΚΑΤΟΙΚΙΩΝ. ΕΠΙΤΡΕΨΤΕ ΜΟΥ ΜΕΡΙΚΕΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ ΤΟ ΜΑΝΑΒΙΚΟ ΤΗΣ ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ ΕΙΝΑΙ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ ΑΛΛΟΔΑΠΩΝ, ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΟΙΚΙΑ ΜΟΥ ΕΧΕΙ ΚΙΣΘΕΙ ΤΡΙΟΡΟΦΗ ΟΙΚΟΔΟΜΗ ΑΠΟ ΟΙΚ. ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΜΕΓΑΛΗ ΦΥΤΩΡΙΑΚΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΣΗΣ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ.
ΔΩΣΤΕ ΕΝΑ ΑΙΣΙΟΔΟΞΟ ΜΗΝΥΜΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΟ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ

Gazmend Kapllani είπε...

Αγαπητέ Τάσσο, ευχαριστώ για το μήνυμά σου και θα χαρώ πολύ να μου μιλήσεις στο ενικό διότι σε αυτό το blog είμαστε όλοι συγκάτοικοι. Εάν έχεις διαβάσει τα άρθρα μου γράφω ακριβώς αυτά που γράφεις και εσύ στο μήνυμά σου για την ενσωμάτωση και την συμβολή των μεταναστών στην ελληνική κοινωνία. Γράφω ότι οι μετανάστες είναι αναπόσταστο κομμάτι της ελληνική κοινωνίας πλέον. Χαίρομαι που έχουμε τις ίδιες απόψεις. Από εκεί και πέρα μπορείς να μου δώσεις ένα συγκεκριμένο παράδειγμα για το πνεύμα απαισιοδοξίας και δυσπιστίας που διακρίνει τα άρθρα μου για να έχουμε μια βάση συζήτησης; Όσο για την αρχαία ελληνική έννοια της φιλοξενίας αναγνωρίζω πλήρως και την φιλοσοφική σημασία και το ιστορικό βάθος: μια από τις πιο αγαπημένες μου τραγωδίες εξ’αλλου είναι οι Ικέτιδες. Παρ’όλα αυτά επιμένω πως με σύγχρονους όρους το στοίχημα του μέλλοντος είναι να δούμε τους μετανάστες όχι πια ως «φιλοξενούμενους» αλλά ως «συγκάτοικους». Όπως και να το κάνουμε η έννοια του «φιλοξενούμενου» - όσο θετική σημασία και αν έχει – εμπεριέχει μέσα της την έννοια της προσωρινότητας. Ενώ η έννοια του «συγκάτοικου» αναγνωρίζει και την ισότητα και την μονιμότητα του άλλου. Και για να αναφέρομαι στα δικό σου μήνυμα: τα παιδιά που έχουν το μανάβικο ή τα παιδιά τους πως θα ήθελαν να νιώθουν άραγε φιλοξενούμενοι ή συγκάτοικοι. Εν ολίγοις προσωρινοί ή μόνιμοι; Να μην ξεχάσουμε εξ’αλλου την λέξη «γκασταρμπαίτερ» την οποία χρησιμοποιούσαν οι Γερμανοί για τους μετανάστες από τον Νότο – ανάμεσα στους οποίους ήταν και οι Έλληνες. Η κυριολεκτική της μετάφραση είναι «φιλοξενούμενοι εργάτες». Και σε απλά ελληνικά σήμαινε πως οι άνθρωποι αυτοί δεν θα μείνουν εδώ για πάντα: είναι εδώ για να δουλέψουν και μετά πρέπει να γυρίσουν πίσω στις χώρες τους. Η λέξη αυτή εγκαταλείφθηκε στην Γερμανία την δεκαετία του ’80, τότε που η Γερμανική νομοθεσία αναγνώριζε πως οι άνθρωποι αυτοί που ήρθαν εδώ για να δουλέψουν θα μείνουν εδώ για πάντα, θα γίνουν Γερμανοί πολίτες: με λίγα λόγια δεν είναι πια «φιλοξενούμενοι» αλλά «συγκάτοικοι».

Gazmend Kapllani είπε...

Αγαπητέ Τάσσο, ευχαριστώ για το μήνυμά σου και θα χαρώ πολύ να μου μιλήσεις στο ενικό διότι σε αυτό το blog είμαστε όλοι συγκάτοικοι. Εάν έχεις διαβάσει τα άρθρα μου γράφω ακριβώς αυτά που γράφεις και εσύ στο μήνυμά σου για την ενσωμάτωση και την συμβολή των μεταναστών στην ελληνική κοινωνία. Γράφω ότι οι μετανάστες είναι αναπόσταστο κομμάτι της ελληνική κοινωνίας πλέον. Χαίρομαι που έχουμε τις ίδιες απόψεις. Από εκεί και πέρα μπορείς να μου δώσεις ένα συγκεκριμένο παράδειγμα για το πνεύμα απαισιοδοξίας και δυσπιστίας που διακρίνει τα άρθρα μου για να έχουμε μια βάση συζήτησης; Όσο για την αρχαία ελληνική έννοια της φιλοξενίας αναγνωρίζω πλήρως και την φιλοσοφική σημασία και το ιστορικό βάθος: μια από τις πιο αγαπημένες μου τραγωδίες εξ’αλλου είναι οι Ικέτιδες. Παρ’όλα αυτά επιμένω πως με σύγχρονους όρους το στοίχημα του μέλλοντος είναι να δούμε τους μετανάστες όχι πια ως «φιλοξενούμενους» αλλά ως «συγκάτοικους». Όπως και να το κάνουμε η έννοια του «φιλοξενούμενου» - όσο θετική σημασία και αν έχει – εμπεριέχει μέσα της την έννοια της προσωρινότητας. Ενώ η έννοια του «συγκάτοικου» αναγνωρίζει και την ισότητα και την μονιμότητα του άλλου. Και για να αναφέρομαι στα δικό σου μήνυμα: τα παιδιά που έχουν το μανάβικο ή τα παιδιά τους πως θα ήθελαν να νιώθουν άραγε φιλοξενούμενοι ή συγκάτοικοι. Εν ολίγοις προσωρινοί ή μόνιμοι; Να μην ξεχάσουμε εξ’αλλου την λέξη «γκασταρμπαίτερ» την οποία χρησιμοποιούσαν οι Γερμανοί για τους μετανάστες από τον Νότο – ανάμεσα στους οποίους ήταν και οι Έλληνες. Η κυριολεκτική της μετάφραση είναι «φιλοξενούμενοι εργάτες». Και σε απλά ελληνικά σήμαινε πως οι άνθρωποι αυτοί δεν θα μείνουν εδώ για πάντα: είναι εδώ για να δουλέψουν και μετά πρέπει να γυρίσουν πίσω στις χώρες τους. Η λέξη αυτή εγκαταλείφθηκε στην Γερμανία την δεκαετία του ’80, τότε που η Γερμανική νομοθεσία αναγνώριζε πως οι άνθρωποι αυτοί που ήρθαν εδώ για να δουλέψουν θα μείνουν εδώ για πάντα, θα γίνουν Γερμανοί πολίτες: με λίγα λόγια δεν είναι πια «φιλοξενούμενοι» αλλά «συγκάτοικοι».

Dimitris Fotakis είπε...

Φιλοξενουμενοι,συγκατοικοι, σημασια εχει οτι η Ελλαδα νοσει.Ηταν διαφορετικες οι συνθηκες στη Γερμανια πριν 50 χρονια απ'οτι τωρα στην Ελλαδα.Τοτε ηταν ευκολοτερο για τη Γερμανια να φιλοξενησει τα εκατομυρια των οικονομικων μεταναστων απ'οτι ειναι για την Ελλαδα τωρα.απ'οτι διαβαζα στα ΝΕΑ ηδη οι Γερμανοι φευγουν στις γειτονικες χωρες για δουλεια αντιστρεφεται δηλαδη το ρευμα.Η λυση ειναι να δουλεψουμε ολοι για την ανοικοδομηση της Αλβανιας.Η μεταναστευση αποτελει μια λυση για αρκετους μεταναστες οχι ομως για ολους δεδομενου των περιορισμενων οικονομικων δυνατοτητων της Ελλαδας.Δεν ειμαστε πλουσιοι.Υπαρχουν μεγαλα προβληματα κοινωνικα και οικονομικα.Ηδη το ασφαλιστικο οδευει σε καταρρευση,η ανεργια μεγαλωνει,οι μισθοι παραμενουν σταθεροι και η ακριβεια ειναι μονιμη απειλη.Και επειδη κινδυνευω να κατηγορηθω ως "ρατσιστης" απ'τους "φιλελευθερους" που βλεπουν το θεμα μονοπλευρα και συναισθηματικα να συμπληρωσω οτι αν επιθυμω και ευελπιστω σε κατι αυτο ειναι να επιτευχθει ειρηνη στα Βαλκανια,οι χωρες αυτες να ενταχθουν στην Ευρωπαικη Ενωση και να ενισχυθει ο κοινωνικος τους ιστος και η οικονομια τους ωστε να μην χρειαζεται να μεταναστευουν οι κατοικοι τους και να βελτιωθει το βιοτικο τους επιπεδο.Εμεις μπορουμε να ειμαστε αρωγοι σ'αυτη την προσπαθεια.Μεχρι τοτε η διασφαλιση της ειρηνικης συνυπαρξης και της φιλοξενιας ειναι χρεος και ευθυνη ολων μας.

zavalos είπε...

>> Φιλοξενουμενοι,συγκατοικοι

Σαφεστατα συγκατικοι. Φιλοξενουμενος ειναι αυτος που μενει σπιτι σου, κατω απο τους κανονες σου. Συγκατοικος ειναι αυτος που εχει μεριδιο στο νοικι. Και φυσικα εχει λογο για το τι γινεται στο σπιτι. Αυτο που μπερδευει, ειναι : τι γινεται οταν πληρωνεις νοικι, αλλα ο λογος σου δεν περναει στο σπιτι.

zavalos

Gazmend Kapllani είπε...

Αγαπητέ Δημήτρη (συγγνώμη για τον ενικό),

Όποιος σε κατηγορεί για ρατσιστή τότε αυτό είναι πρόβλημά του όχι πρόβλημά σου. Θέτεις θέματα που προκαλούν συζήτηση, και αυτό θέλουμε: ανοίξαμε αυτό το blog, για να συζητήσουμε. Εγώ συμφωνώ πλήρως πως μια από τις κύριες έγνοιες μας πρέπει να είναι οι χώρες που «εξάγουν» μετανάστες. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία πως το να ταξιδεύεις ως τουρίστας είναι ωραίο πράγμα. Το να ταξιδεύεις ως πλάνητας, δηλαδή ως μετανάστης καθόλου.
Το θέμα είναι τεράστιο και ας βάλουμε μια μικρή σειρά. Η Ελλάδα έγινε μια χώρα που σήμερα δέχεται μετανάστες, κάποτε όμως έστελνε μετανάστες. Οι σημερινοί Έλληνες εάν μεταναστεύουν είναι για να σπουδάσουν στα καλύτερα Πανεπιστήμια του κόσμου: όχι πια ως φθηνά χέρια εργασίας. Η Ελλάδα είναι μια χώρα με προβλήματα – πες μου μια που δεν είναι - αλλά ταυτόχρονα είναι ανάμεσα στις 20 πιο πλούσιες χώρες του κόσμου. Εάν σκεφτείς πως σε αυτό τον πλανήτη υπάρχουν περισσότερα από 200 χώρες τότε αυτό δεν είναι λίγο. Οι μετανάστες έρχονται στην Ελλάδα διότι υπάρχει εργασία – μαύρη ή άσπρη – αλλά υπάρχει: αλλιώς θα πήγαιναν στην Βουλγαρία ή στην Ρουμανία.
Τώρα θα έπρεπε όλη η διαδικασία να γίνει με πιο ελεγχόμενο τρόπο, πιο ομαλά κλπ. Συμφωνώ αλλά να που έγινε αλλιώς. Το παρελθόν δεν ξεγίνεται. Οι μετανάστες σήμερα είναι εδώ και πρέπει να αντιμετωπίσουμε την πραγματικότητα. Δεν θα πρέπει όμως να προσπαθήσουμε να φτιάξουν οι χώρες από όπου προέρχονται οι μετανάστες; Βεβαίως. Ήδη χωρίς την εργασία τους οι χώρες από όπου προέρχονται θα περνούσαν πολύ χειρότερη κρίση από αυτή που περνάνε. Είχα υποστηρίξει κάποτε την άποψη πως οι Βαλκάνιοι μετανάστες – ανάμεσα στους οποίους οι Αλβανοί – που βρίσκονται στην Ευρώπη, στην σημερινή εποχή της παγκοσμιοποίησης, μπορούν να γίνουν μηχανές ανάπτυξης για τις χώρες τους: να εμπλακούν δηλαδή στην πολιτική και την οικονομική ζωή, αφού είναι ουσιαστικά η μεσαία τάξη αυτών των χωρών. Σκέψου πόσο ωφέλιμο θα ήταν για έναν σημαντικό αριθμό Αλβανών μεταναστών που τα έχουν καταφέρει στην Ελλάδα να μπορέσει να κινηθεί ελεύθερα – λόγω και της γεωγραφικής εγγύτητας – ανάμεσα στην Ελλάδα και την Αλβανία, επενδύοντας ενδεχομένως και φτιάχνοντας έτσι τις βάσεις και για την ενδεχόμενη επιστροφή τους. Να όμως που δεν μπορούν να το κάνουν. Διότι δεν έχουν άδεια παραμονής: διότι τους δίνουν ληγμένη άδεια παραμονής: διότι εάν πάνε στην Αλβανία θα τους κάνουν την ζωή μαύρη στο τελωνείο για να περάσουν ξανά στη Ελλάδα: θα λαδώσουν Έλληνες και Αλβανούς μεσάζοντες για το αυτονόητο: και έτσι θα αποθαρρύνονται, δεν θα δοκιμάσουν ξανά να πάνε στην Αλβανία.
Από εκεί και πέρα ένας άλλος σημαντικός αριθμός μεταναστών – Αλβανών ή μη – όπως συμβαίνει πάντα, θέλουν να μείνουν στην Ελλάδα. Εδώ έφτιαξαν την ζωή τους, εδώ βλέπουν το μέλλον τους. Έτσι δεν έγινε και με τους Έλληνες; Διάβαζα τις προάλλες τα απομνημονεύματα Ελλήνων μεταναστών στην Γερμανία και στο Βέλγιο. Έλεγαν από την πρώτη ημέρα «θα γυρίσουμε σε έναν χρόνο, μόλις κάνουμε μερικά χρήματα». Ο χρόνος πέρασε, πέρασαν χρόνια, εκείνοι έκαναν παιδιά, δέθηκαν με την χώρα όπου πήγαν και δεν γύρισαν ποτέ. Έτσι είναι η ζωή. Και ξαναβάζω λοιπόν το ερώτημα: σε αυτή την περίπτωση πως θα τους δούμε αυτούς τους ανθρώπους, ως «φιλοξενούμενους» ή ως «συγκάτοικους»;
ΥΓ. Συμφωνώ με τον Zavalo. Απλώς το κουτό μου το μυαλό δεν μπορεί να αποκωδικοποιήσει την τελευταία πρότασή του. Zavalo μπορείς να είναι πιο σαφής;

zavalos είπε...

Μιλαω ως Ελληνας μεταναστης στη Βρετανια. Γεννημενος - μεγαλωμενος στην Ελλαδα.

Στη Βρετανια εχω ιδια δικαιωματα, ιδιες υποχρεωσεις. Αυτο ισχυει και στους μεταναστες εκτος Ευρωπαικης Ενωσης. (Φανταζομαι σε γενικες γραμμες. Θα υπαρχουν εξαιρεσεις)

Πληρωνω φορους-Εχω δικαιωματα. Εχω καθε δικαιωμα να ειμαι δυσαρεστημενος με τον Blair για ενα αποτυχημενο εργο οπως το Millenium Dome που φορολογηθηκε και απο εμενα, ή για μερος της φορολογιας μου που κραταει στρατευματα στο Ιρακ. Εστω κι αν πληρωνω περισσοτερο φορο απο το μεσο Βρετανο, δεν μπορω να 'βρισω' τον Blair με τον ιδιο τροπο οπως ενας Βρετανος (Σε κανεναν δεν αρεσει, ενας 'ξενος' να υποτιμησει δικαια ή αδικα το πρωτο πολιτη της χωρας του). Επισης δεν μπορω να κανω κατι αμεσα για να αλλαξω αυτα που δε μου αρεσουν. Δεν εχω δικαιωμα ψηφου. Μπορω να κανω συλλογους που ασκησουν πιεσεις αλλα τιποτε αλλο.

Δεν υποστηριζω, να εχουν οι μεταναστες δικαιωμα ψηφου απο την πρωτη μερα στη χωρα. Θα ηταν αδικο και για τους μεν και για τους δε - δεν γνωριζουν ακομη την κοινωνια και τους μηχανισμους της. Αν θελει καποιος μπορει να παρει διπλη υπηκοοτητα.

Απλα στην αναλογια σπιτι-νοικι/φιλοξενουμενος-συγκατοικος ειναι σαν να ειμαι συγκατοικος με τον ιδιοκτητη του σπιτιου. Ειναι καπως ιδιορυθμο. Δεν περναει το ιδιο ο λογος μου στο σπιτι.

zavalos

zavalos είπε...

>> Στη Βρετανια εχω ιδια δικαιωματα
διορθωση: οχι δικαιωματα. Αντιμετωπιση ειναι καλυτερα.

Ανώνυμος είπε...

ΔΕ ΘΑ ΑΡΓΗΣΕΙ Η ΜΕΡΑ ΠΟΥ ΕΣΥ ΚΑΙ ΟΙ ΟΜΟΙΟΙ ΣΟΥ ΘΑ ΠΑΡΟΥΝ ΠΟΔΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ! ΑΛΛΩΣΤΕ ΚΑΙ ΠΡΙΝ ΑΠΟ 60 ΧΡΟΝΙΑ ΤΟ ΙΔΙΟ ΚΑΝΑΝΕ ΟΙ ΠΑΠΟΥΔΕΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΞΕΒΡΩΜΙΣΑΝ ΤΟΝ ΤΟΠΟ!!!

Ανώνυμος είπε...

Αγαπητέ Γκαζμέντ.

Συγχαρητήρια για τη πρωτοβουλία σου να ξεκινήσεις τη σελίδα. Έχω να κάνω μία πρόταση που ελπίζω ότι θα βρεί ανταπόκριση από τους ιθύνοντες.

Προτείνω με συνεργασία της Ελληνικής νεολαίας ενάντια στο ρατσίσμο, το κοινωνικό φόρουμ και πολιτικά πρόσωπα με ευαισθησία στο θέμα, να ζητήσουμε από το υπουργείο παιδείας και θρησκευμάτων τη καθιέρωση ενημερωτικού μαθήματος γύρω από θέματα μετανάστευσης και ξενοφοβίας στα γυμνάσια και τα λύκεια.
Το μάθημα θα μπορούσε να διαρκει 8 εβδομάδες το χρόνο και να δίδεται σε όλους τους μαθητές, κάθε χρόνο (και τα έξι χρόνια). Θέματα όπως η ίστορία της Ελληνικής μετανάστευσης, οι εθνικότητες και τα ποσοστά των μεταναστών στην Ελλάδα θα μπορούσαν να αναπτυχθούν στα βιβλία, μαζί με κείμενα που θα καταπολεμούν τη ξενοφοβία και το ρατσισμό και θα δίνουν στους μαθητές να καταλάβουν το παράλογο τους.
Εάν ενδιαφέρεστε να ξεκινήσουμε μια προσπάθεια από τις σελίδες σας κύριε Καπλάνι μπορούμε να οργανώσουμε μέσω αυτής, μία εξόρμηση ενημέρωσης ενδιαφερόμενων φορέων και προσώπων του πολιτικού και πολιτιστικού κόσμου.

Με εκτίμηση, Γιώργος.

Ανώνυμος είπε...

Κατ’άρχήν ευχαριστώ πολύ τον Zavalo για την διευκρίνιση. Να’σαι σίγουρος Zavalο πως αυτή την συζήτηση θα την κάνουμε ξανά και ξανά διότι είναι το μεγάλο πρόβλημα του «μέτοικου». Τώρα θέλω να πω μόνο αυτό: υπάρχει η «τυπική συγκατοίκηση» – όταν μια χώρα σου αναγνωρίζει νομικά τα ίδια δικαιώματα και υποχρεώσεις με τους υπόλοιπους πολίτες. Υπάρχει και η «άτυπη συγκατοίκηση» – η πιο δύσκολη, η καθημερινή, που είναι πέρα από νόμους… Υπάρχουν μετανάστες της τρίτης γενιάς στην Γαλλία που αν και είναι Γάλλοι πολίτες πλέον νιώθουν ακόμα «ξένοι» - διότι όταν ζητούν δουλειά, σπίτι ή κάτι άλλο οι εργοδότες και οι ιδιοκτήτες προσέχουν ακόμα τα ονόματα και τα επίθετά τους. Γι’αυτό σύμφωνα με μια έρευνα που έγινε πέρσι προέκυψε πως το 1/3 των μεταναστών της τρίτης γενιάς στην Γαλλία άλλαξαν τα ονόματα και τα επίθετά τους για να μην υφίστανται τις «άτυπες διακρίσεις»… Κάτι δεν σου θυμίζει αυτό;
Ευχαριστώ πολύ τον Γιώργο και τον καλωσορίζω στο blog. Η πρότασή σου Γιώργο είναι πραγματική πολύ σπουδαία. Μακάρι να μπορούσαμε να διοργανώσουμε κάτι τέτοιο. Εγώ, καθώς είναι εύκολο, είμαι υπέρ με όλες τις δυνάμεις και τις αδυναμίες μου.

Gazmend Kapllani είπε...

Προηγουμένως πάνω στην βιασύνη μου ξέχασα να βάλω το όνομά μου. Εάν είχαμε κάνα οπαδό του Φρόυντ στο blog θα μας έλεγε πως το ασυνείδητό μου αντέδρασε όταν άκουσε για αλλαγή ονόματος και επιθέτου…

L.R.M είπε...

Αγαπητέ κύριε Καπλάνι,

Είμαι 28 ετών και η ζωή μου είναι χωρισμένη στα δυο.
Έζησα 14 χρόνια στην Αλβανία και 14 χρόνια στην Ελλάδα

Πολλές φορές έχω έρθει σε δύσκολη θέση υπερασπιζόντας την Ελλάδα και τους Έλληνες όταν βρίσκομαι στην Αλβανία και αντίστροφα.
Με πληγώνει που οι γνωστοί μου στην Ελλάδα, μετά από τόσα χρόνια παραμονής μου ΕΔΩ, και έχοντας κάρτα ομογενή μου φέρονται σαν ξένη.
Το ίδιο ισχυεί και στην Αλβανία- κοροϊδεύουν την προφορά μου, με φωνάζουν Ελληνίδα αλλά κυριώς δεν καταλαβαίνουν πως μπορώ να υπερασπίζομαι, να αγαπάω και να ζώ σε μια χώρα, που σύμφωνα με την άποψή τους, φέρεται τόσο ρατσιστικά στους Αλβανούς υπηκοόυς.

Μάταια προσπαθώ να βρώ μια ισορροπία. Δεν υπάρχει!

Υπάρχει και το ερώτημα που θέτεις το οποίο με ακολουθεί πάντα
"Τι νιώθεις Ελληνίδα ή Αλβανίδα"

... ΑΝΑΛΟΓΑ!

Gazmend Kapllani είπε...

Αγαπητή Ι.r.m,

Γνωρίζω πολλούς με το ίδιο «πρόβλημα». Εγώ είμαι ένας από αυτούς. Με λίγα λόγια εμείς είμαστε «πολιτισμικά μιγάδες». Στην βαλκανική μας νοοτροπία όμως οι μιγάδες είναι ύποπτοι και απορριπτέοι. Όταν λέω στην Αλβανία πως εγώ έχω μια διπλή ταυτότητα, είμαι Αλβανός και Έλληνας, τότε βλέπω να γουρλώνουν τα μάτια. Έχω ακούσει όλες τις εκδοχές των προσβολών: από ανώμαλος έως προδότης… Όταν λέω στην Ελλάδα πως εγώ είμαι Αλβανός και Έλληνας τότε, ουκ ολίγες φορές, στην καλύτερη περίπτωση μου λένε να επιλέξω ή το ένα ή το άλλο. Στην χειρότερη μου φωνάζουν «Αλβανέ δεν θα γίνεις Έλληνας ποτέ»… Δυστυχώς η εκπαίδευσή μας, τα ΜΜΕ και γενικώς ο δημόσιος λόγος – και στις δυο χώρες αλλά ειδικά στην Αλβανία – προβάλλει την διαπολιτισμική ταυτότητα ως κάτι το ανώμαλο: πρέπει να είσαι ή το ένα ή το άλλο, ή με μας ή εναντίον μας… Όλο αυτό προέρχεται διότι περιφρονούμε το άτομο και την ελεύθερη επιλογή του: η δική μας ματιά είναι ότι το άτομο δεν είναι παρά ένα επιφαινόμενο της «φυλής» ή του πολιτισμού της χώρας που έτυχε να γεννηθεί και δεν μπορεί ποτέ να ασπάζεται και να κάνει δικό του μια άλλη χώρα και έναν άλλο πολιτισμό. Με λίγα λόγια: «Αλβανός ή Έλληνας δεν γίνεσαι γεννιέσαι». Αυτή είναι η κύρια παραδοχή που προωθείται στον δημόσιο λόγο. Όσον αφορά δε την περίπτωσή μας, η Αλβανική και η Ελληνική ταυτότητα προβάλλονται ως δυο ταυτότητες ασύμβατες ή ακόμα χειρότερα ως ταυτότητες εν πολέμω. Ενώ ο χρόνος έχει κυλήσει και έχουν επέλθει κοσμογονικές αλλαγές, και σήμερα είμαστε τόσο κοντά ο ένας στον άλλον, η νοοτροπία που επικρατεί συχνά και στις δυο πλευρές είναι εκείνη που παραπέμπεις ακόμα στους… Βαλκανικούς πολέμους. Αφού έτσι έχουν τα πράγματα δεν μας μένει παρά να κάνουμε υπομονή, να ακολουθήσουμε και να υπερασπιζόμαστε την ατομική μας επιλογή ως προς την επιλογή της ταυτότητας ή των ταυτοτήτων μας… Το ξέρω όμως πως για κάτι τέτοιο χρειάζονται γερά νεύρα, πολύ κουράγιο και πως κινδυνεύεις με απομόνωση. Αλλά ο καθένας πρέπει να αναλάβει την ευθύνη της επιλογής του εάν δεν θέλει να ζήσει υπό την δικτατορία της νοοτροπίας του μίσους, του όχλου και του παρελθόντος…

Ανώνυμος είπε...

Αγαπητέ Γκαζμέντ.

Πιστεύω ότι επιβάλλεται να μην απαντήσεις στα ρατσιστικα σχόλια. Όπως για παράδειγμα σε αυτόν που έγραψε πιό πάνω ότι δε θα αργήσει η μέρα που θα σας διώξουμε: ΦΟΒΟΥ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΥΡΙΕ ΚΑΠΛΑΝΙ! ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΟΛΥ ΖΩΑ.

Όσο για την ιδέα που έγραψα τις προάλλες, συνέταξα ένα ενδεικτικό κείμενο και το απέστειλα στα πολιτικά κόμματα (η ελπίδα πεθαίνει τελευταία ξέρετε). Εφόσον δε, γράψατε ότι συμφωνήτε με την ιδέα, πιστεύω ότι λόγω των γνωριμιών σας θα μπορούσατε να κάνετε κάποιο βήμα. Για παράδειγμα νομίζω ότι κύριος Λευτέρης Παπαδόπουλος ευχαρίστως θα προσφερόταν να βοηθήσει.

Γιώργος

Gazmend Kapllani είπε...

Ευχαριστώ Γιώργο για το σχόλιό σου. Όπως σου είπα είμαι πρόθυμος να βοηθήσω όπως και ο,τι μπορώ. Λοιπόν Καλό Πάσχα στους πιστούς, καλά να περάσετε στους άθεους.

Υ.Γ. το μήνυμά σου το μετέφερα και στα σχόλια του προηγούμενου άρθρου γιατί ταιριάζει στην περίπτωση.

Ανώνυμος είπε...

Είμαι στην Ιταλία φοιτητής. Όντως το νιώθω ως αποτυχία το ότι δεν έχω αλλάξει σχεδόν καθόλου. Αν έφευγα σήμερα πιστεύω θα ήταν κατά κάποιο τρόπο σαν να μην είχα έρθει ποτέ εδώ. Η ζωή μου θα συνέχιζε από εκεί που είχε σταματίσει πριν φύγω από την Ελλάδα. Ένας από τους λόγους πιστεύω είναι ότι κάνω παρέα κυρίως με Έλληνες παρά με Ιταλούς. Δεν πρέπει να κλεινόμαστε.

Κρίμα, αλλά υπάρχει ακόμα χρόνος για να διορθωθεί :-)

y0 είπε...

Γεννήθηκα εκεί και ζώ εδώ.
Είμαι μετανάστης.
Έμαθα τη γλώσσα του τόπου όπου ζώ.
Αλλά δεν προσπάθησα να προσαρμόσω τον τρόπο σκέψης μου σ’ αυτόν της νέας μου πατρίδας. Ο δικός μου είναι καλός και δοκιμασμένος, είχα διαβάσει και είχα μάθει ν΄αμφισβητώ πριν φύγω ....... Γιατί να τον αλλάξω άλλωστε, σ’ όλον τον κόσμο εξ ορισμού οι διαφορετικοί είναι μειοψηφία, οπότε βρήκα κι εδώ φίλους κι ομοιδεάτες.
Ανεπαίσθητα αλλάζω βέβαια. Συνηθίσα να πίνω αλλιώς τον καφέ μου, τα λογοπαίγνια της μητρικής μου γλώσσας είναι ακατανόητα εδώ, η περιγραφή του κόσμου σύμφωνα με τον πατέρα μου μπάζει νερά, γιατί έχω πλέον και ακόμα ένα πρίσμα για να βλέπω τον κόσμο.
Μαθαίνω καινούργια πράματα, άγνωστοι δρόμοι γίνονται κομμάτι της προσωπικής μου γεωγραφίας.
Όσο και να μην το έβαλα σκοπό να προσαρμοστώ, αλλάζω- και το απολαμβάνω.
Τα παιδιά μου πάνε σχολείο. Εγώ τους μιλάω στη γλώσσα μου- όσο καλά και να έμαθα την καινούργια γλώσσα, ποτέ δεν θα αντικαταστήσει τις χαραγμένες μέσα μου μνήμες. Ας μάθει το παιδί από μικρό μια γλώσσα παραπάνω, σκέφτομαι - ούτως ή άλλως στο σχολείο τα ντόπια θα τα μάθει.
Απαιτώ από την κοινωνία γύρω μου να ανέχεται την ξενολαλιά μου όταν απευθύνομαι στο παιδί μου, ακόμα κι όταν ψυχανεμίζομαι τη δυσπιστία του ντόπιου, μην τυχόν και τον κακολογώ μια και δεν με καταλαβαίνει.
Συχνά, όταν κάποιοι μου κάνουν φιλοφρονήσεις για το πόσο καλά έμαθα την καινούργια γλώσσα, μού ‘ρχεται κακοκεφιά γιατί διαβλέπω μέσα από τα καλά τους λόγια πόσο πολύ υποτιμούν όσους μετανάστες δεν τα καταφέρνουν σαν κι εμένα. (μου ήρθε κάποιες φορές να πώ: δεν έμαθα τη γλώσσα σου για να σου κάνω τη χάρη, για την πάρτη μου το έκανα)
Ακούγεται σκληρό; Δεν είναι όμως, η κοινωνία υποδοχής πρέπει να προσαρμοστεί στην ύπαρξή μας, όχι να γίνει σαν και μας τους ξένους, αλλά να συνηθίσει στην ιδέα ότι ο καφές πίνεται κι αλλιώς, ότι η περιγραφή του κόσμου σύμφωνα με τον μπαμπά σηκώνει επανερμηνεία, γιατί οι μέτοικοι φέρνουμε ένα καινουργιο πρίσμα που δείχνει τον κόσμο από άλλη σκοπιά.)
Μπορεί ο ρατσισμός να είναι κατά βάθος συνέπεια οικονομικών αιτιών, αλλά σε ένα πρώτο επίπεδο νομίζω ότι ειναι συνδυασμός
Α.της ζήλειας για κάποιον που καταφέρνει να ζει σε άλλον τόπο απ’ αυτόν όπου γεννήθηκε (εγώ, σκέφτεται ο ξενόφοβος, είμαι ακόμα στον αυλόγυρο της μάνας μου, κι αυτός ο ξεβράκωτος διάλεξε ζωή) και
Β. της δυσπιστίας για κάποιον που ξέρει να μιλάει και αλλιώς (ποιος μας διαβεβαιωνει ότι δεν μας βρίζει;)
Εν πάσει περιπτώσει είναι χρήσιμος ο διαχωρισμός ανάμεσα σε ρατσιστές και ξενόφοβους. Ας μην γενικεύουμε: ούτε όλα τα βιβλία είναι καλοί φίλοι του ανθρώπου, ούτε όλα τα ναρκωτικά σκοτώνουν.
Πιστεύω ότι μ΄ένα στοιχειώδες γνώθι σ’αυτόν από τη μια μεριά, και με λίγη μελέτη του «ξένου» από την άλλη θα εξέλλειπε πολλή από την καταπνικτική μιζέρια που προκαλεί την ξενοφοβία.
Αν μπορούσαν οι εν Ελλάδι έλληνες να μάθουν ένα βασικό λεξιλόγιο αλβανικών, είμαι σίγουρος ότι θα ήταν πολύ πιο εύκολη η προσέγγιση (Δηλαδή πρέπει να μάθουμε αλβανικά θα πει ο καταβάθος διανοητικά τεμπέλης ξενόφοβος; Πως μάθαν οι έλληνες αγγλικά δηλαδή; Από την ανάγκη επικοινωνίας. Κι άλλωστε η αλβανική είναι πολύ αρχαιότερη της αλβιονικής ή της γαλλικής, έτσι δεν είναι καλέ μου τυχαίε αρχαιολάγνε; )
Και αν ο σημερινός ελληνικός πολιτισμός ήταν υπαρκτός στην καθημερινότητα, (αν η τηλεόραση π.χ.είχε κάποιο επίπεδο), τότε δεν θα χρειαζόταν να ανατρέξει κανείς σε αναδρομές χιλιετιών για να περιγραφεί το πόσο αξιοζήλευτο πράμα είναι η ελληνικότητα.
Βέβαια αν η υπήρχε ειλικρινής αυτογνωσία θα είχαν λυθεί πολλά περισσότερα προβλήματα και όχι μόνο ο ρατσισμός.
Και θα κλείσω με μια ερώτηση: Πόσο διαφορετικά ακούγονται στ αυτιά σας αυτά που μόλις έγραψα ανάλογα με το αν είμαι εν Ελλάδι Αλβανός ή εν Γαλλία Έλληνας;
Χμμμμ.
Από πού είμαι; Που ζώ; Στοιχήματα;
Ευχαριστώ για τη φιλοξενεία Γκαζμέντ.

Ανώνυμος είπε...

Τι σχέση έχουν οι εν Ελλάδι Αλβανοί με τους εν Γαλλία Έλληνες. Οι πρώτοι μετανάστες Έλληνες στη Γαλλία τα νεώτερα χρόνια ήταν πλοικτήτες από Χίο και Οινουσσες. Όπως και να έχει το πράγμα, οι Γάλλοι δεν έχουν να θυμούνται σκηνές με συμμορίες Ελλήνων οπλισμένους με καλάσνικοφ να διασχίζουν τα σύνορα και να τρομοκρατούν Γάλλους χωρικούς και να τους κλέβουν τα κοπάδια, όπως έγινε στην Ελλάδα. Βεβαίως και διαφορετικό αντίκτυπο έχει η μετανάστευση αν είναι παράνομη, αθρόα και αφορά και μεγάλο ποσοστό φυγοδίκων.


Παρακαλώ, αν θέλετε να σκέπτεσθε επιστημονικά και όχι απλώς να δημαγωγείτε, να μην παραλληλίζετε εντελώς διαφορετικά ιστορικά, πολιτικά και κοινωνιολογικά φαινόμενα. Υποτίθεται ότι πρέπει να συζητάμε επί τη βάσει της αλήθειας, όχι να κάνουμε ψυχοθεραπεία για να τονώνουμε το εγώ μας.
Βεβαίως μπορείτε να κάνετε και το εξής βολικό: όποιον δεν συμφωνεί με αυτά που θέλετε να πιστεύετε, τον βαπτίζετε ρατσιστή/ναζί/μπαμπούλα κλπ και ξενοιάζετε μια και καλή.

Και μία ερώτηση: γιατί τοσοι Αλβανοί (μορφωμένοι) που γνώρισα στο εξωτερικό θεωρούν τους μαύρους κατώτερους και γιατί είναι πεπεισμένοι ότι ο Όμηρος είναι Αλβανός, αλλά η ελληνική προπαγάνδα το αποκρύπτει;

Ανώνυμος είπε...

ΟΙ ΑΛΒΑΝΟΙ ΕΧΟΥΝ ΕΝΑ ΜΟΝΟ ΛΟΓΟ ΥΠΑΡΞΗΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.ΠΡΟΣΦΕΡΟΥΝ ΦΤΗΝΑ ΜΕΡΟΚΑΜΑΤΑ ΣΕ ΗΛΙΘΙΟΥΣ ΚΑΙ ΑΣΥΝΕΙΔΗΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ.ΚΑΙ ΦΤΗΝΑ ΑΛΛΑ ΑΞΙΑ ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΧΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΜΑΦΙΑ.ΤΙ ΛΕΤΕ?ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΟΛΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ?ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΤΟ 1000000 ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ?ΚΑΜΙΑ ΧΩΡΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΣΕ ΝΑ ΑΠΟΡΡΟΦΗΣΕΙ ΤΟΣΟ ΓΡΗΓΟΡΑ ΤΟΣΟΥΣ ΠΟΛΛΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ.ΕΑΝ ΓΙΝΟΤΑΝ ΕΝΑΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΠΟΥ ΕΦΕΡΝΕ ΕΝΑΝΤΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΛΒΑΝΙΑ ΕΣΕΙΣ ΘΑ ΜΕΝΑΤΕ ΑΜΕΤΟΧΟΙ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΞΕΡΑΤΕ ΜΕ ΠΟΙΑ ΠΛΕΥΡΑ ΝΑ ΠΟΛΕΜΗΣΕΤΕ?

Ανώνυμος είπε...

Εσυ,τι γνωμη εχεις??
Γεια σου Γαζι!
Χαιρετισματα απο εναν συμπατριωτη σου............

Riviera είπε...

Κύριε Gazmend γειά σας. Είμαι Αλβανίδα, 17 χρονών, μαθήτρια του 24ου Λυκείου Θεσ/νικης. Σας θαυμάζω πολύ και έχω διαβάσει το βιβλίο σας το οποίο μου πρότεινε η μητέρα μου. Σας συγχαίρω θερμά για το τρόπο διατύπωσης των σκέψεων σας όσον αφορά τους Έλληνες και τους Αλβανούς. Ζω εδώ απο 1 χρονών και ευτυχώς ήταν λίγες οι φορές που υπήρξε ρατσιστική διάθεση απέναντι μου. Ήθελα να απαντήσω στο ανώνυμο σχόλιο παραπάνω οτι οι Αλβανοί με τις κακουχίες που έχουν ζήσει δεν υπάρχει κανένας λόγος να θεωρούν τους μαύρους κατώτερους. Ντρέπομαι για λογαριασμό αυτών που έχετε γνωρίσει και έχουν τέτοιου είδους αντιλήψεις για τους μαύρους. Μόνο οι Έλληνες σκέφτονται με αυτόν το τρόπο και είναι λίγες οι εξαιρέσεις. Προφανώς δεν έχετε γνωρίσει αρκετά ευηπόληπτους Αλβανούς για να καταλάβετε πώς δεν βαφτίζουμε ρατσιστή κάποιον επειδή δε συμφωνεί με τα λεγόμενα μας. Αλλά κάποιον σαν εσάς που νομίζετε οτι είστε μοναδικοί. Κάντε σας παρακαλώ πολύ μια αναδρομή στο ( πρόσφατο θα έλεγα ) παρελθόν της Ελλάδας και δείτε πόσους εγκληματίες έχει στο μητρώο της. Δεν νομίζω να θέλετε να σας τους υπενθυμίσω. Για να μην αναφερθούμε στο γεγονός οτι πάντα τους βγάζανε με ψυχολογικά προβλήματα. Όμως δεν σας θεωρεί κανένας τρομοκράτες όλους σας. Όπως ήταν οι Έλληνες μετανάστες στη Γαλλία έτσι είναι οι Αλβανοί στην Ελλάδα και στην κάθε Ελλάδα. Επίσης να απαντήσω στο σχόλιο που ρωτάει με ποιάν πλευρά θα παλεύαμε. Αγαπητέ ή Αγαπητή ποιός σας έβαλε στο μυαλό την ιδέα για τυχόν πόλεμο?? Οι Αλβανοί ΟΥΤΕ που σκέφτονται καθ αυτόν το τρόπο. Μα για όνομα του Θεού τι είναι αυτές οι ερωτήσεις που κάνετε??
Λοιπόν επειδή πρέπει να επιστρέψω στα μαθήματα μου ελπίζω όλο και περισσότεροι Έλληνες να γίνουν σαν όλους εσάς που συμμετέχετε σε αυτήν την ιστοσελίδα και εξαλείφετε ιδέες μη συμβατές με το σύγχρονο πολιτισμό που ακολουθεί η πατρίδα σας.
Κύριε Gazmend ήθελα να σας παρακαλέσω να υποδείξετε ένα νούμερο επικοινωνίας με εσάς γιατί ο πατέρας μου θα ήθελε να σας συγχαρεί ιδιαιτέρως. Α παραλίγο να ξεχάσω, jam nga Lushnja..
Και πάλι συγχαρητήρια.
Είναι η πρώτη φορά που επισκέπτομαι το blog σας και δεν προλαβαίνω να διαβάσω πολλά, κάποια στιγμή που θα έχω πιο πολύ χρόνο....

Gazmend Kapllani είπε...

E dashur Riviera falemnderit shume per mesazhin. Mπορείς να μου γράψεις στο προσωπικό μου e-mail: gazikap@gmail.com. Atje mund te me dergosh nr. e telefonit te babait dhe do vij une ne kontakt me te. Να'σαι καλά! Γκάζι

Averell είπε...

Κύριε Kapllani,

μόλις σήμερα γνώρισα το ιστολόγιό σας - και αποφάσισα να σας χαιρετήσω με αφορμή (και υπό) μια από τις πρώτες αναρτήσεις σας, για να σας πω ότι, κατά τη γνώμη μου, τα ελληνικά σας είναι άριστα, ότι χαίρομαι να σας διαβάζω (έστω και μετά από τόσο σύντομη γνωριμία με τα κείμενά σας) επειδή μου αρέσει πάρα πολύ η γλώσσα σας. Όταν γράφω "άριστα" δεν το λέω με δεδομένο ότι τα ελληνικά δεν ήταν η μητρική σας γλώσσα. Διαβάζοντας τα κείμενά σας θα υπέθετα ότι τα είχε γράψει ένας πολύ μορφωμένος Έλληνας - και πολλοί Έλληνες, ανάμεσά τους κι εγώ, θα επιθυμούσαμε να μπορούμε να χειριζόμαστε τη μητρική μας γλώσσα με την ίδια ευχέρεια, με την οποία την χειρίζεσθε εσείς.

Αλλά και τα κείμενά σας είναι γοητευτικά, στο βαθμό που περιγράφουν εικόνες, καταστάσεις, από μια ψύχραιμη και αντικειμενική οπτική. Έχετε, προφανώς, μεγάλη ιστορία στο γραπτό λόγο, την οποία δεν είχα τη χαρά, μέχρι τώρα, να παρακολουθήσω - σας εύχομαι ολόψυχα καλό κουράγιο και καλή συνέχεια και σας ευχαριστώ για όσα κείμενα μας έχετε χαρίσει μέχρι τώρα!

nina είπε...

ΟΙ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ ΘΕΤΟΥΝ ΣΥΝΟΡΑ ΚΥΡΙΩΣ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΑΣΦΑΛΙΣΟΥΝ ΤΑ ΕΔΑΦΗ,ΤΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΙΔΙΑΙΤΕΡΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΚΑΘΕ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ!!!ΣΥΝΟΡΑ ΟΜΩΣ ΣΥΝΑΝΤΟΥΝΤΑΙ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΨΥΧΕΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ...ΓΙΑΤΙ???
ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΓΧΡΟΝΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΤΑΙ ΑΝΕΞΑΙΡΕΤΩΣ,ΣΕ ΚΑΘΕ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟΥ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ.Η ΚΑΘΕ ΚΟΙΝΩΝΙΑ,Ο ΚΑΘΕ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΙ ΜΕ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΤΡΟΠΟ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΛΕΟΝ ΕΝΤΟΝΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ.ΕΙΝΑΙ ΕΥΡΥΤΕΡΑ ΓΝΩΣΤΟ ΤΟ ΟΤΙ ΟΣΟ ΠΙΟ ΑΝΕΠΤΥΓΜΕΝΗ/ΠΟΛΙΤΙΣΜΕΝΗ ΕΙΝΑΙ Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΟΣΟ ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΤΗΝ ΑΦΟΡΑ.ΟΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΝΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΟΥΝ,ΘΕΛΟΝΤΑΣ ΚΑΙ ΜΗ,ΤΟΝ ΡΑΤΣΙΣΜΟ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΝ ΑΛΛΑ ΚΥΡΙΩΣ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ.ΙΔΙΩΣ ΕΚΕΙΝΩΝ ΠΟΥ ΑΔΥΝΑΤΟΥΝ ΝΑ ΚΑΤΑΝΟΗΣΟΥΝ ΠΩΣ ΟΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΕΧΟΥΝ ΓΙΝΕΙ ΠΛΕΟΝ ΟΙ ΣΥΜΠΟΛΙΤΕΣ,ΟΙ ΓΕΙΤΟΝΕΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΛΙΓΕΣ ΦΟΡΕΣ ΟΙ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΙ ΤΟΥΣ!
ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΙΣΩΣ Ο ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ ΝΑ ΜΗΝ ΕΙΝΑΙ ΑΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΟΣ ΑΣ ΛΑΒΟΥΜΕ ΥΠ΄ΟΨΗ ΜΑΣ ΠΩΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΙΓΟΙ ΟΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΠΟΥ ΠΡΟΚΑΛΟΥΝ(ΚΥΡΙΩΣ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΚΑΙ ΑΤΟΜΑ ΧΑΜΗΛΟΤΕΡΟΥ ΜΟΡΦΩΤΙΚΟΥ ΕΠΙΠΕΔΟΥ).ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙΤΑΙ ΕΤΣΙ ΛΟΙΠΟΝ ΕΝΑ ΑΡΝΗΤΙΚΟ ΚΛΙΜΑ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΟΜΟΕΘΝΩΝ ΤΟΥΣ.
ΠΟΛΛΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΘΕΩΡΟΥΝ ΤΗ ΧΩΡΑ ΜΑΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ ΤΟΥΣ ΩΣ ΔΕΥΤΕΡΗ ΤΟΥΣ ΠΑΤΡΙΔΑ.ΕΠΙΘΥΜΩΝΤΑΣ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΝΑ ΑΝΤΙΣΤΡΕΨΟΥΝ ΤΟΥΣ ΡΟΛΟΥΣ...



ΕΙΜΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΒΑΝΙΑ,ΚΑΙ ΠΡΙΝ ΔΕΚΑΠΕΝΤΕ ΧΡΟΝΙΑ ΟΙ ΣΥΓΚΥΡΙΕΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΑΝΑΓΚΑΣΑΝ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΜΟΥ ΝΑ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΟΥΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ,ΑΠΟΒΛΕΠΟΝΤΑΣ ΣΕ ΕΝΑ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΜΕΛΛΟΝ.ΟΠΩΣ ΟΛΟΙ ΟΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΑ ΑΝΤΙΞΟΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΠΟΙΚΙΛΕΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΕΣ.ΤΩΡΑ ΕΙΜΑΙ ΦΟΙΤΗΤΡΙΑ ΣΤΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝ.ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΙΚΑ ΠΙΣΤΕΥΩ ΠΩΣ ΝΑΙ ΜΕΝ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΕΙΝΑΙ ΙΣΟΙ ΑΛΛΑ ΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΣ ΠΩΣ ΑΥΤΟ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΥΦΙΣΤΑΤΑΙ,Ο ΚΑΘΕ ΛΑΟΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΙΑΤΗΡΗΣΕΙ ΤΗΝ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΙΔΙΑΙΤΕΡΟΤΗΤΑ ΤΟΥ,ΟΝΤΑΣ ΥΠΕΡΗΦΑΝΟΣ!!!!

Orlando είπε...

ΠΕΡΙΠΛΑΝΟΜΕΝΟΣ

Πως να σας γράψω
Ζαλισμένος απο τη μέθη
Παρασύρθηκα απο τις σειρήνες
και αγνόησα τις υποσχέσεις.
Τρέμω απο το κρύο, μα
Κατά βάθος
τρέμω απο τις αναιρέσεις.

Κρατάω το καλέμι
μα μπερδεύομαι και
το χέρι μου τρέμει,
και δεν σταματάει.

Αγαπήθηκα ελάχιστα
και αγάπησα τάχιστα.
Έτη φωτός περιπλανήθηκα
Ένας αιώνιος άλυτος γρίφος
το μυαλό μου.

Τι υπάρχει πίσω απο την πόρτα?
Φως ή Σκοτάδι
Τώρα φέγγει το φως
σε τέσσερις τοίχους
κλεισμένη πλέον η ψυχή μου,
Και ένα λευκό ταβάνι
Η Ζωή μου.

Περιπλανήθηκα ακίνητος,
έζησα με σφαλμένα μάτια,
έγραψα με αόρατο μελάνι.
Κανείς δεν θα με καταλάβει...
...κανείς.
Τους πίνακες μου θα καίω
για να ζεσταθώ,
ίσως και για να λυτρωθώ.

Αγάπησα και δόθηκα
Ολοκληρωτικά
Μα ποιό το όφελος για μένα..
Είμαι ξαπλωμένος στην καρέκλα,
Αυτή που με κράτησε
και ακόμα με κρατά,
αυτή που με συντροφεύει,
και το βάρος μου δε μεριμνά.

Οι φίλοι μου έγιναν πουλιά
Πέταξαν, έβγαλαν φτερά,
Και δεν μπορώ να τους ακολουθήσω.
Μα στις πλάτες μου έχω φτερά..
Ακόμα δεν αναπτύχθηκαν κανονικά,
μα μου δημιούργησαν πληγές
στο κορμί μου φοβερές.
Ίσως επιλέχθηκα
Μα ποιός με ρώτησε...
ήθελα να ζήσω συμβατικά
Σαν ένας τίμιος άνθρωπος απλός.

Όπου κι αν σταθώ κρυώνω
Τη ζέστη που ποθώ δεν βρίσκω.
Κρατιέμαι απο ένα μαύρο σύννεφο,
και ξεδιψώ με θαλασσινό νερό.
Τρέφομαι με αρμυρισμένα βράχια
και σάπια ξύλα νωπά.
Κι όταν να ταξιδέψω θέλω,
απλά νοσταλγώ
απλά θυμάμαι εσένα
και τις μέρες που έζησα
σα να'ταν οι τελευταίες μου,
Σαν να'ταν μέρες επιλεγμένες
Αν θα είχα τη δυνατότητα,
Νεκρός θα'μουν τότε
και θα έβλεπα τη ζωή μου
Σαν ταινία σκηνοθετημένη
Απο μένα.

Όσο μπόρεσα κρατήθηκα
Όσο άντεχα
Μα φαίνεται δεν ήταν αρκετό
Και πάλι τώρα με το λίγο μου μυαλό
Τα απαρνιέμαι όλα
Και ακόμα ψάχνω...
Αν έχω το ταλέντο για να ζήσω!





Με λένε Ορλάντο, ειμαι 23,ζω στην Αθήνα 12 χρόνια, σπουδάζω κ δουλεύω. Έγραψα αυτό το απόφθεγμα κ το αφιερώνω στους Έλληνες κ στους μετανάστες στην Ελλάδα που προσπαθούν να χτίσουν δυνατές γέφυρες φιλίας μεταξύ τους.
Οι Έλληνες με αγκάλιασαν οσοι με γνώρισαν...

Christy CoOl είπε...

Πιο πόδι και χέρι δεν βλεπεις που μασαμε ότι μας σερβίρουν ...τους χαϊδεύουμε τα αυτιά αντί να πατήσουμε πόδι ..είμαστε ξεφτυλες και δεν επιτρέπεται να ονομαζόμαστε Έλληνες

Christy CoOl είπε...

Ναι οκ όλοι τα ίδια λέτε αναγκάστηκα να έρθω λόγο εκείνο λόγο τα άλλο...όμως γιατί δεν μας αποκαλύπτετε το μυστικό σας ότι μια χαρά δουλεύετε εκεί και περνετε τα λεφτά σας και έρχεστε και εδώ και μας κλέβετε το μεροκάματο ντροπή σας μόνο αυτό έχω να πω οι οπαδοί σου κατέστρεψαν τόσα εκκλησάκια για ποιον λόγο; Σας κάναμε κάτι; Μας φέρεστε ρατσιστικά δεν σας φερθηκαμε. Όταν ο άλλος ήρθε στην Αλβανία και μηλιάς ελληνικά τον δολοφόνησαν οι οπαδοί σου μας προκαλούσαν καθώς σχημάτιζαν τον δικέφαλο αετό διότι αυτή η σημαία ήταν βυζαντινή και την κλέψατε την κάνατε δική σας διότι έχουμε και εμεις "τυχαία" μια κίτρινη σημαία με τον δικέφαλο αετό τα κλέψατε όλα και κάνετε τους καλούς σε εμάς και οι περισσότεροι τρώμε κουτοχορτο αλλά θα έρθει η στιγμή που θα σας ξεσκεπάσει η αλήθεια και μόνο αυτη