Τρίτη, Αυγούστου 23, 2005

Όταν διαθέτεις περισσή μελανίνη...

H βρετανική Ανεξάρτητη Επιτροπή Αστυνομικών Παραπόνων αποφάνθηκε πως οι αστυνομικοί της Σκότλαντ Γιαρντ έλεγαν ψέματα. Ο 27χρονος Βραζιλιάνος μετανάστης Ζαν Σαρλ ντε Μενέζες, που πυροβολήθηκε στο μετρό του Λονδίνου με επτά σφαίρες στο κεφάλι ως «ύποπτος καμικάζι», δεν έκανε τίποτα το ύποπτο την ημέρα της δολοφονίας του. Περπατούσε κανονικά και φορούσε ένα τζιν μπουφάν. Ποιος ξέρει, τη στιγμή της εκτέλεσης να σκεφτόταν τη μάνα του στο πάμφτωχο Cerrego dos Ratos. Ίσως να είχε καταλάβει ότι τον κυνηγούσαν και να φοβόταν την απέλαση, αφού η άδεια παραμονής του είχε λήξει. «Έμοιαζε σαν τρομαγμένος λαγός» - είπε ένας αυτόπτης μάρτυρας, που τον είδε λίγο πριν από τον θάνατό του. «Σαν τρομαγμένος λαγός»: έτσι μοιάζει πάντα ο μετανάστης που σκέφτεται την απέλαση, ανεξαρτήτως εθνικότητας...
***
Παρ' όλα αυτά, ο Ζαν Σαρλ έπρεπε να είχε κάτι που τον κατέστησε «ύποπτο και ευάλωτο». Τι να ήταν, άραγε; Πιθανότατα δεν θα το ακούσουμε ποτέ. Σε κάθε περίπτωση, κανείς δεν έκανε μια άκρως «μπανάλ» ερώτηση: εάν ο Βραζιλιάνος μετανάστης ήταν ξανθός θα είχε το ίδιο τέλος; Και όμως, εκτός από την πιθανή «λανθασμένη πληροφόρηση», αυτό που κατέστησε επιπλέον «ύποπτο» τον Ζαν Σαρλ ήταν η «περισσή» μελανίνη που διέθεταν τα μαλλιά και η επιδερμίδα του. Με λίγα λόγια, η εξωτερική του εμφάνιση «συμφωνούσε» με τον μελαψό ή μιγά ανθρώπινο τύπο του «ισλαμιστή τρομοκράτη»... Όπως και να το κάνουμε, ο σημερινός πόλεμος ενάντια στην τρομοκρατία δείχνει «ιδιαίτερη ευαισθησία» προς τα μελανοκύτταρα και τα επίπεδα μελανίνης της επιδερμίδας...
***
Κόσμος παράξενος και τρελός. Γιατί, αυτή την εποχή ακριβώς, οι πολίτες της Δύσης πλημμυρίζουν τις παραλίες για να μαυρίσουν! Οι πόλεις και οι μητροπόλεις είναι γεμάτες διαφημίσεις που προβάλλουν τα καλύτερα αντηλιακά τα οποία εξασφαλίζουν το τέλειο μαύρισμα, το ονειρεμένο εκείνο σοκολατί, «βραζιλιάνικο χρώμα» (που διέθετε εκ γενετής ο Ζαν Σαρλ), για να φαινόμαστε όσο γίνεται πιο εύμορφοι και sexy... Και εάν ο ήλιος δεν φτάνει, για τους φανατικούς του είδους υπάρχουν και οι βιταμίνες αυτο-μαυρίσματος. Και αν και οι βιταμίνες δεν φτάνουν, για όσους δεν διαθέτουν αρκετή μελανίνη στα μελανοκύτταρά τους υπάρχουν και τα solarium...
***
Κόσμος παράξενος και τρελός. Διαβάζω πως ταυτόχρονα στη Γαλλία πολλές μετανάστριες από την Αφρική καταναλώνουν μανιωδώς επικίνδυνες κρέμες για να κάνουν την επιδερμίδα τους πιο άσπρη. Προσπαθούν να μοιάζουν στο επιτυχημένο (λευκό) «πρότυπο». Πιστεύουν πως εάν «ασπρίσουν» θα αρέσουν περισσότερο και θα γίνουν «αόρατες». Αυτός είναι, άλλωστε, ο πόθος του κάθε στιγματισμένου: να μην τον διακρίνουν με το βλέμμα τους οι μη στιγματισμένοι. Προπαντός, όμως, ελπίζουν πως μπορούν να βρουν δουλειά πιο εύκολα. Οι μετανάστριες αυτές, προσπαθώντας να ασπρίσουν, συχνά παραμορφώνονται, παθαίνουν μέχρι και καρκίνο του δέρματος... Παράξενα πράγματα; Όχι και τόσο. Αρκεί να σκεφτείτε πως εάν δεν υπήρχε ο ρατσισμός δεν θα υπήρχε η πλαστική χειρουργική. Τον 19ο αιώνα κάμποσοι Ιρλανδοί μετανάστες στις ΗΠΑ χειρουργούσαν τη μύτη τους για να τους «περάσουν» για Άγγλους. Κάμποσοι Εβραίοι στη Γερμανία έκαναν το ίδιο για να τους «περάσουν» για μέλη της άριας φυλής... Γιατί το σώμα μας είναι κυρίως μια κοινωνική κατασκευή. Είναι όμηρο των διχοτομήσεων ωραίος/άσχημος, ανώτερος/κατώτερος, κανονικός/ύποπτος. Και ο Ζαν Σαρλ θύμα αυτού του «παιχνιδιού» είναι. Το «σφάλμα» του ήταν πως σε αυτούς τους χαλεπούς καιρούς διέθετε περισσή μελανίνη... Αλλά κανείς δεν θέλει να πει δημοσίως μια τέτοια «ευτελή» αλήθεια. Σε τελευταία ανάλυση, ο πόλεμος κατά της τρομοκρατίας πρέπει να είναι politically correct. Εμ, πώς αλλιώς;
ΤΑ ΝΕΑ , 23/08/2005

6 σχόλια:

Nikos είπε...

Πολύ ενδιαφέρουσα η σχέση ανάμεσα στον ρατσισμό και τη πλας. χειρ., υπάρχει κάποια παραπομπή, θα μ’ενδιέφερε

Σοφία είπε...

«Αυτός είναι, άλλωστε, ο πόθος του κάθε στιγματισμένου: να μην τον διακρίνουν με το βλέμμα τους οι μη στιγματισμένοι».
Tο γνωρίζουν από πρώτο χέρι όσοι πάσχουν από κάποια μορφή αναπηρίας. Θερμά συγχαρητήρια για την αρθογραφία σας αν και δεν ξέρω κατά πόσοn αρέσει στους μη στιγματισμένους. keep going!

βασίλης είπε...

www.sauvonsleurope.org

Sauvons l’Europe
Votre réaction

* contacter le collectif
* signer l'appel
* liste complète des signataires

Après le non français, puis néerlandais, suivis de l’ajournement britannique, après l’échec du sommet européen, le traité constitutionnel est moribond. Chaque jour, l’Europe se défait un peu plus, à une vitesse stupéfiante : les opinions publiques des divers Etats manifestent scepticisme ou angoisse. Les outils forgés hier pour construire l’Europe d’aujourd’hui sont aussi touchés : l’absence d’accord sur le budget de l’Union fait peser un sérieux risque sur les politiques communes. Les dirigeants européens n’offrent ni alternative, ni dynamique nouvelle. Jusqu’à l’Euro même qui voit sa légitimité et son utilité contestée : déjà des ministres en exercice de plusieurs pays importants l’ont publiquement mis en cause. De telles manifestations sont encore minoritaires, mais on sait qu’une monnaie, et l’Euro plus qu’une autre, ne tient guère que sur la confiance collective. Il est clair aujourd’hui que le fameux plan B n’existait pas, et était soit un mensonge, soit un leurre. Il n’y a aujourd’hui aucune alternative crédible au projet de Traité constitutionnel.
L’exigence d’un toit politique

Poursuivre le processus de ratification du traité relève de la décision des Etats membres : deux ou trois Etats, fussent-ils fondateurs, n’ont pas à décider pour tous les autres. Chaque peuple, chaque élu, chaque citoyen européen conserve le droit de dire ce qu’il en pense. Mais le blocage induit par le non de deux pays fondateurs peut laisser la crise enfler pendant de longs mois. Il nous faut prendre acte des votes de défiance, en analyser les raisons multiples. Il en émerge à la fois des aspirations souverainistes et protectionnistes, la peur de l’avenir mêlée à une aspiration à davantage d’Europe, notamment sociale. Cependant, quel que soit son avenir, l’esprit de ce traité demeure comme l’exigence d’un toit politique de l’Europe, préalable à tout approfondissement social.
Penser un nouveau projet

L’Europe traverse une crise majeure, la plus grave depuis le début de la construction européenne. Son affaiblissement signifie un désordre accru de la mondialisation, avec toutes ses conséquences pour les pays les plus pauvres, les équilibres humains et écologiques de la planète. Il nous faut d’urgence inventer un nouveau projet européen pour éviter que l’Union ne se dissolve dans une grande zone de libre échange. L’Europe est plus que jamais nécessaire pour défendre nos valeurs et offrir au monde un modèle international de développement dans un monde instable et dangereux.. Nous voulons que l’Europe politique devienne réalité et s’ouvre aux peuples d'Europe qui aspirent à nous rejoindre.
Construire une société civile européenne

Nous appelons à des mobilisations nationales, démocratiques et européennes fortes, rassemblant tous ceux qui souhaitent sincèrement sauver l’Europe, ceux qui étaient partisans du traité, comme ceux qui en étaient adversaires, et prennent acte aujourd’hui des effets négatifs du refus français. Nous appelons les parlements, européens et nationaux, les diverses forces politiques et les principales forces de la société civile, en premier lieu les partenaires sociaux, à proposer des formes d’intégration politique, bien sûr, économique et sociale, et des orientations politiques structurelles communes (aménagements du territoire, solidarité, recherche) qui devraient être ensuite validées aux deux échelles, européenne et nationale. Le Parlement européen a appelé à la tenue de « forums citoyens ». Pour qu’ils réussissent, nous appelons à constituer, pour la première fois, à l’échelle de la France d’abord, et bien sûr de l’Europe, des comités Sauvons l’Europe. D’ores et déjà nous réunirons fin septembre lors d’une université d’été ouverte à toutes celles et ceux qui partagent cette perspective.

La diversité de nos engagements, de nos convictions, de nos appartenances nous rassemble dans le sentiment d’une même urgence, du même espoir de paix, de démocratie et de prospérité partagées qui a animé les fondateurs de l’Europe moderne : il faut sauver l’Europe.

Signer l'appel.
Premiers signataires
Votre réaction

* contacter le collectif
* signer l'appel
* liste complète des signataires

Marie Hélène Aubert (députée européenne Vert), Denis Baupin (adjoint au maire de paris, membre du conseil national des verts), Jean-Marie Bockel (maire de Mulhouse, Ps), Frédéric Brun (revue Ecologie et politique), Henry Colombani (militant associatif), Hélène Correy (Freie Universität Berlin), Daniel Cohn-Bendit (député européen Vert) Harlem Désir (député européen, Ps) Gérard Doublet (sociologue, militant Vert), Anne Dux (Président de Convictions) Olivier Duhamel (professeur à l’IEP), François Fëjto (historien), Bronislaw Geremek (historien), Aurélie Filipetti (écrivain et élue Vert) Jean-Baptiste de Foucauld (ancien commissaire au Plan), Patrice Gohier ( maire adjoint Paris XIIIe) Serge Guérin (professeur associé Université Lyon 2), Elisabeth Guigou (député Ps, ancienne ministre), Pierre Hassner (CERI), Marc d’Héré (président de Générations Europe), Philippe Herzog, (Président de Confrontations –Europe) Bernard Kouchner (ancien ministre, président de Réunir), Jean-Noël Jeanneney (ancien ministre, Président d’Europartenaires), Jacques Lebas (ancien Président de médecins du Monde), Jean Lecuir (syndicaliste), Marie-France Lecuir (ancienne député), Jean Yves Le Drian, (député Ps, président du Conseil régional de Bretagne) Jean-Pierre Mignard (avocat, Président de Témoin), Yann Moulier-Boutang (directeur de la revue Multitudes), Marc-Olivier Padis (rédacteur en chef d’Esprit), Bernard Poignant (député européen, Ps), Joël Roman (éditeur), Gérard Sanvicens (militant associatif), Isabelle Seguin (éditrice), Jorge Semprun (écrivain), Nicolas Tenzer (président du Centre d'étude et de réflexion pour l'action politique (CERAP), directeur de la revue Le Banquet) ; Zaki Laidi ( professeur de sciences politiques). Voir tous les signataires, signer l'appel.
Et les associations, clubs, fondations et collectifs suivants :

Convictions, Confrontations-Europe, Europartenaires, Fidélio (collectifs de diplomates de gauche) Gauche moderne, Générations Europe, Réunir, Rêve, Témoin.

Répondre à : contact@sauvonsleurope.org

Catman είπε...

Είμαστε αναφανδόν κατά των φυλετικών διακρίσεων, μόνο που η προκατάληψη σοβεί ακόμα - στις μέρες μας ειδικά, και ορισμένως παραμένει δαφνοστεφής και αδιάσειστη.

Ανώνυμος είπε...

o gazmed einai praktoras twn mustikwn uphresiwn ths Alvanias sthn Ellada.Oi Ellada den xwraei allous.Na to peis ston dhmarxo twn tirannwn na mhn stelnei allous.adiasate tis fulakes edw

Synoriofylakas είπε...

Kala h Xrysh Aygh ekane organomenh epithesi sto blog tou Kaplani? Poly anyshxous tous vlepo... Kalo ayto