Τρίτη, Σεπτεμβρίου 06, 2005

Οι καταστροφές έχουν ωραία ονόματα

Δεν είναι παράξενο πως οι περισσότεροι κυκλώνες έχουν ωραία και μελωδικά ονόματα: Κατρίνα, Κάρμεν, Φαμπιάν, Σέλια, Ζιλμπέρ; Ονόματα που η φαντασία μας τα συνδέει με κομψές γυναίκες, με playboy ή με αγνά παιδάκια... Ποιοι τους βάφτισαν έτσι; Μήπως η «μανία» του ανθρώπου να βάζει ωραία και μελωδικά ονόματα στα πράγματα που τον καταστρέφουν; Ίσως, γιατί έτσι ελπίζει πως μπορεί να τα καλοπιάσει, να τα δαμάσει, να τα εξορκίσει... Αυτές τις ημέρες, πάντως, αξίζει τον κόπο να κάνει κανείς ένα σύντομο ρεπορτάζ από την μπλογκόσφαιρα του παγκόσμιου χωριού. Εκεί όπου «συνωστίζονται» ηθικολόγοι και οικολόγοι, ανθρωπιστές και κυνικοί, ερασιτέχνες δημοσιογράφοι και πολιτειολόγοι, σατιριστές και σοβαρολογούντες, απατεώνες και θρησκειολόγοι...
***
Στα αμερικανικά μπλογκ - και όχι μόνον - αναζητούν με πάθος τα αίτια της τραγωδίας. Μαζί με αυτά και τους χιλιάδες αγνοουμένους στα λασπόνερα της Νέας Ορλεάνης... Σφοδρές συγκρούσεις διεξάγονται περί του ηθικού ζητήματος: υπάρχουν ή όχι «ανθρωπιστικές ληστείες»; Αφού υπάρχουν «ανθρωπιστικοί πόλεμοι», γιατί να μην υπάρχουν και «ανθρωπιστικές ληστείες»; Δύο Αμερικανοί ηθικολόγοι, ο Μαρκ Μπερνστάιν και η Ίαν Μπόξιλ διασταυρώνουν τα ξίφη τους. Ο Μπερνστάιν υποστηρίζει πως σε συνθήκες ακραίας ανάγκης, όπως βρέθηκαν οι επιζήσαντες της Νέας Ορλεάνης, η ληστεία με σκοπό την επιβίωση αποτελεί δικαιολογημένη πράξη. H Μπόξιλ όμως δεν της δίνει κανένα ελαφρυντικό: η ληστεία, σε οποιαδήποτε περίπτωση, παραμένει μια καταδικαστέα και αποτρόπαια πράξη... Δεν έχουν όμως όλοι οι ληστές την ίδια μεταχείριση. Το πρακτορείο Afp δημοσιεύει μια φωτογραφία από ληστεία σε σούπερ μάρκετ και από κάτω λεζάντα γράφει: «Βρήκαν ψωμί». Το πρακτορείο Ap δημοσιεύει μια παρόμοια φωτογραφία, αλλά η λεζάντα γράφει: «Ληστές εν δράσει». Ποια είναι η διαφορά; Στην πρώτη φωτογραφία, οι δράστες είναι λευκοί. Στη δεύτερη είναι μαύροι... Όπως και με τους πολέμους. Όταν τους κάνουν οι δυνατοί ονομάζονται «ανθρωπιστικοί». Όταν τους κάνουν οι «αδύναμοι» ονομάζονται «απάνθρωποι και φρικτοί»...
***
Με αφορμή την τραγωδία της Νέας Ορλεάνης, η μπλογκόσφαιρα του παγκόσμιου χωριού έχει μετατραπεί σε μια γιγαντιαία αρένα ιδεολογικών συγκρούσεων. Οι αντι-Αμερικανοί συγκρούονται με τους φιλο-Αμερικανούς, οι επικριτές του Μπους με τους υποστηρικτές του (υπάρχουν και αυτοί), οι οικολόγοι με τους λάτρεις της νεωτερικότητας, οι κυνικοί με τους συμπάσχοντες... Μερικοί όμως δεν χάνουν το χιούμορ τους. «Μήπως, αντί για υπολογιστές και ψηφιακές τεχνολογίες, πρέπει να μάθουμε στα παιδιά μας επειγόντως κάτι πολύ πιο πρωτόγονο: το κολύμπι»; Με τη Γη να υπερθερμαίνεται και τους πάγους να λειώνουν, φαίνεται πως το κολύμπι είναι το επάγγελμα του μέλλοντος...
***
H τραγωδία δεν διαιρεί μόνο, αλλά και ενώνει: τους φονταμενταλιστές όλων των θρησκειών. Μουσουλμάνους, Χριστιανούς και Εβραίους. Οι συμπαθούντες την Αλ Κάιντα εγκωμιάζουν τον κυκλώνα υποστηρίζοντας με απόλυτη σιγουριά την εκλεκτή συγγένεια ανάμεσα στην Κατρίνα και τον Αλλάχ. Από τη «θεϊκή προοπτική» δεν λείπει ούτε η οικονομία: «Δόξα τω Αλλάχ, η τιμή του πετρελαίου θα φθάσει τα 100 δολάρια!» - διαβάζουμε σε κάποια ιστοσελίδα. Οι οπαδοί της Χριστιανικής Νέας Συμμαχίας χαίρονται και εκείνοι για την καταστροφή της «πόλης των αμαρτιών». Όπως γράφει ο αρχηγός τους, ο Μπιλ Σανκς, «ο Θεός, μέσα στη φιλευσπλαχνία του, σκούπισε όλη αυτήν τη βρώμα και τώρα θα ξεκινήσουμε από την αρχή». H Jerusalem Newswire από την πλευρά της είναι σίγουρη πως η Κατρίνα είναι θεόσταλτη τιμωρία για τον Μπους, που βοήθησε τον Σαρόν να διώξει τους εποίκους από τη Γάζα... Ο θρησκευτικός φανατισμός μοιάζει κάπως στους κυκλώνες. Φέρνει πάντα ωραία ονόματα (εκείνα του Θεού, του ουρανού, της φιλευσπλαχνίας), είναι τυφλός και προτιμά ως «κύριο πιάτο» την καταστροφή και τα πτώματα...
ΤΑ ΝΕΑ , 06/09/2005

1 σχόλιο:

Donnie είπε...

Good job.