Τρίτη, Οκτωβρίου 04, 2005

Όταν τα σύνορα ανταλλάσσουν τους ρόλους...

Στα ψιλά της διεθνούς ειδησεογραφίας πέρασε η είδηση ότι την περασμένη εβδομάδα οι Ισπανοί έστειλαν στρατό για να σταματήσουν τους λαθρομετανάστες να μπουν σε ισπανικό έδαφος. Μάθαμε απλώς πως (τουλάχιστον) πέντε Αφρικανοί σκοτώθηκαν και δεκάδες τραυματίστηκαν, όταν προσπάθησαν να περάσουν μαζικά τα συρματοπλέγματα στα ισπανικά σύνορα... Εδώ που τα λέμε, με τόσους καμικάζι και Κατρίνες, τέτοιες ειδήσεις μοιάζουν πλέον με ανακοινώσεις ρουτίνας. Ο κόσμος πάσχει από υπερκορεσμό σε καταστροφές, θανάτους και χάος: δεν έχει πια την «πολυτέλεια» της συμπόνιας...
Μια και μιλάμε, όμως, για ιστορίες με σύνορα και συρματοπλέγματα, θέλω να γυρίσω κάποια χρόνια πίσω και να διηγηθώ ένα μικρό επεισόδιο με τα σύνορα του ολοκληρωτισμού (όπως τα έζησα στην Αλβανία). Είναι μια ιστορία από τα παιδικά μου χρόνια, τότε που τα καλοκαίρια πηγαίναμε για διακοπές στις ακτές της Αδριατικής Θάλασσας. Το ολοκληρωτικό καθεστώς είχε γεμίσει ακόμα και τις παραλίες με τα περίφημα μπούνκερ: τα οποία περίμεναν καρτερικά την εισβολή του εχθρού... Έτσι κι αλλιώς, εμείς τον εχθρό τον περιμέναμε από παντού, αλλά φαίνεται πως ο πιο τρομακτικός εχθρός ήταν εκείνος που θα μας ερχόταν από τη θάλασσα... Αντί του τρομακτικού εχθρού, όμως, η θάλασσα έφερνε διάφορα ταπεινά αντικείμενα από τον «κόσμο-πέρα-από-τα-σύνορα»: σάπιους σάκους, άδεια μπουκάλια Coca-Cola, μπιντόνια απορρυπαντικών κ.λπ...
Συχνά, οι άνθρωποι έπαιρναν τα ταπεινά αυτά αντικείμενα και διακοσμούσαν τα σπίτια τους... Θυμάμαι μια εξαδέλφη μου, η οποία τρελάθηκε από τη χαρά της όταν βρήκε στη θάλασσα ένα πράσινο άδειο μπιντόνι, σε καλή κατάσταση μάλιστα... Ένας Θεός ξέρει ποιος το είχε πετάξει στην άλλη πλευρά της θάλασσας, χωρίς να φανταστεί πως θα μετατρεπόταν σε φετίχ. Πάνω του υπήρχε ακόμα το λογότυπο της εταιρείας, ένα γυναικείο εσώρουχο χέρι χέρι με ένα ανδρικό, και τα δυο «γδαρμένα» από το θαλασσινό νερό, γιατί είχαν κάνει μακρύ ταξίδι, καθώς φαίνεται. Το πήρε λοιπόν η εξαδέλφη μου το μπιντόνι των απορρυπαντικών και μαζί με τη μάνα της αποφάσισαν να το τοποθετήσουν στην πιο περίοπτη θέση του καθιστικού, λες και επρόκειτο για σπάνιο πίνακα του Βαν Γκογκ ή του Πικάσο... Υπήρχε κάτι το απέραντα κωμικό και τραγικό σε όλα αυτά. Αλλά, αν σκαλίσει κανείς με προσοχή πίσω από αυτή την τραγελαφικότητα, ίσως ανακαλύψει κάτι πέρα για πέρα ανθρώπινο: το πάθος των ανθρώπων να κρατήσουν την επαφή με τον «κόσμο-πέρα-από-τα-σύνορα». Όπως ο φυλακισμένος λατρεύει και τα πιο ταπεινά αντικείμενα του κόσμου έξω από τα σίδερα, γιατί του θυμίζουν την ελευθερία, έτσι και οι άνθρωποι με αυτό τον κωμικο-τραγικό τρόπο μάζευαν «αποδείξεις» πως ο «κόσμος-πέρα-από-τα-σύνορα» υπάρχει. Ήταν κι αυτός ένας - ίσως ασυνείδητος - τρόπος για να αψηφήσει κανείς την απόλυτη απομόνωση από τον έξω κόσμο, την παράνοια και τα αδιαπέραστα σύνορα. Ένας τρόπος για να «υποσχεθεί» στον εαυτό του και στους άλλους πως μια μέρα όλη αυτή η τρέλα θα τελειώσει...
Και πραγματικά, μια μέρα η τρέλα αυτή τελείωσε. Τα σύνορα του ολοκληρωτισμού κατέρρευσαν. Αλλά ξαφνικά τα σύνορα «άλλαξαν» τους ρόλους. Σαν ηθοποιοί, που υποχώρησαν για μια στιγμή στα παρασκήνια και επέστρεψαν επί σκηνής με εντελώς αλλιώτικα ρούχα. Κάποτε ήταν αδιαπέραστα τα σύνορα του ολοκληρωτισμού. Χιλιάδες άνθρωποι πέθαναν προσπαθώντας να τα περάσουν, προσπαθώντας να φτάσουν στον «κόσμο-πέρα-από-τα-σύνορα», στον «ελεύθερο κόσμο». Σήμερα, τα πρώην σύνορα του ολοκληρωτισμού είναι σχεδόν αφύλαχτα. Ενώ εκείνα του «ελεύθερου κόσμου» γίνονται όλο και πιο αδιαπέραστα... Και, επιπλέον, φονικά... Ποτέ στη νεώτερη Ιστορία της Δύσης δεν αντιμετώπισε κανείς τους επίδοξους μετανάστες με πολεμικά πλοία και ταξιαρχίες... Καλώς ήρθατε, αγαπητοί σύντροφοι, στη μεγάλη «επιστροφή των (αιματηρών) συνόρων»!
ΤΑ ΝΕΑ , 04/10/2005

7 σχόλια:

S G είπε...

οπως παντα ενδιαφερον το αρθρακι!

για την ιστορια, τα ισπανικα συνορα στην Θεουτα και την Μελιγια εχουν συνεχως προβληματα με τους λαθρομεταναστες γενικα για τους ιδιους λογους που εχει και η ελλαδα προβληματα στο Αιγαιο. οι περισσοτεροι ειναι περαστικοι για αλλες χωρες της ΕΕ, και η κακομοιρα η Ισπανια ειναι μεσα στην μεση. Μαλιστα συμφωνα με τους κανονισμους της ζωνης Σενγκεν, και να θελαν, δεν μπορουν να ανοιξουν τα συνορα τους. Δυστυχως, μεχρι να ανοιξει η ΕΕ την αγκαλια της στους ταλαιπωρους αυτης της γης θα εχουμε συνεχως τετοια φαινομενα στα συνορα...

Βασίλης είπε...

Ο «κόσμος-πέρα-από-τα-σύνορα»
Ήταν τελικά τόσο υποκριτικά τα όσα λέγονταν από ορισμένους εκπροσώπους του Δυτικού Κόσμου, ότι δηλ. οι πολίτες των «σοσιαλιστικών» χωρών δεν είχαν δικαίωμα να ταξιδέψουν κ.ά. Ασφαλώς και δεν ήταν ψέμα.
Μόνο που τώρα οι ίδιοι άνθρωποι στήνουν τα μυδράλια στα σύνορά τους και βουλιάζουν τα σαπιοκάραβα για ν' αποτρέψουν την είσοδο των «λαθρο»μεταναστών.
Λες και οι πατεράδες ή οι παππούδες τους δεν υπήρξαν κάπου κι αυτοί λαθραίοι.
Αχ πώς ξεχνάμε...
Λες και θάπρεπε να έχουμε την έγκριση κάποιων (ποιων;) για τη ζωή και για το ταξίδι μας (ολονών μας) στον κόσμο.
Αν δεν αντιληφθούμε, οι...προνομιούχοι του δημοκρατικού κόσμου, πως το τελικό ζητούμενο θάπρεπε νάναι τ' ανοιχτά σύνορα, πολύ φοβάμαι πως οσονούπω θα βρεθούμε όλοι μαντρωμένοι.
Υπέροχο πράγματι το χθεσινό άρθρο.
Υ.Γ. Φίλος μου γερμανός μου είχε διηγηθεί πως σε επίσκεψή του στη Ρουμανία του συμπαθούς εκείνου καθεστώτος του Τσαουσέσκου, είχε αφήσει κουτιά από κόκα-κόλα σε συγγενείς του που ζούσαν εκεί χωρίς να μπορούν να ταξιδέψουν. Τέσσερα χρόνια μετά, σε άλλη επίσκεψη, τα βρήκε στολισμένα, κι ανέγγιχτα, επίσης στην πιο περίοπτη θέση του καθιστικού.

Νίκος Οπελάτης είπε...

Η Θέουτα και η Μελίλλια, όπου γίνανε την τελευταία εβδομάδα τέσσερις μαζικές "έφοδοι" μεταναστών, είναι δυο ισπανικές πολιτείες με ειδικό καθεστώς, μιας και βρίσκονται στην Αφρική, σε μαροκινό έδαφος, περικυκλωμένες από διπλό 3μετρο συρματόπλεγμα. Πρόσφατα ανακοινώθηκε ότι το πλέγμα θα φτάσει τα 6 μέτρα, οπότε και η απελπισία των "έξω" πολλαπλασιάστηκε.
Συνέπεια των μαζικών εισόδων μεταναστών, οι εγκαταστάσεις υποδοχής ξεχειλίσανε, η ισπανική αστυνομία βάζει πρόσθετα αγκαθωτά συρματοπλέγματα, οι δύο κυβερνήσεις αλληλοκαλύπτονται για την ευθύνη τους στο θάνατο των (τουλάχιστον)6 αφρικανών....
Το τείχος του Βερολίνου; αυτό το γκρεμίσαμε, τώρα έχουμε το συρματόπλεγμα της Μελίλλια...

Νίκος είπε...

Όσοι θέλουν να δουν στον χάρτη που βρίσκονται οι τοποθεσίες για τις οποίες συζητάμε:
Θεούτα, http://www.sewanee.edu/Spanish/santiago/ceuta.jpg
Μελίλλια: http://ceuta.africa-atlas.com/pictures/melilla.jpg

Νίκος Οπελάτης είπε...

Νέα επεισόδια σήμερα 06 Οκτωβρίου. Με τους σημερινούς 6 νεκρούς, ο αριθμός των θυμάτων στο συρματόπλεγμα από τις 28 Σεπτεμβρίου μέχρι σήμερα, ανέβηκε στους 14.

βασίλης είπε...

«Νεκροί στα συρματοπλέγματα της Ευρώπης» ο τίτλος της σημερινής 7/10 Λιμπερασιόν.
Η Ευρώπη των δικαιωμάτων του ανθρώπου, θ' αντιδράσει τελικά;
Ως πότε η ευρωπαϊκή αριστερά θα θεωρεί τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό, και μόνον αυτόν, ως κύριο και σχεδόν μοναδικό στόχο της;
Μήπως για τους νεκρούς πάνω στα συρματοπλέγματα ευθύνονται λιγουλάκι κι οι διάφοροι ...Λαφοντέν με την υπόγεια ξενοφοβία τους; Μήπως λέω;

Donnie είπε...

Den ksero gia tous ypoloipous alla ego to vrika eksairetika tryfero kai synama anthropino to arthro ayto. Sygxaritiria kyrie Kaplani.