Τρίτη, Μαρτίου 07, 2006

Mια απλή ιστορία για την Ημέρα της Γυναίκας

«Αγαπητέ "Υπάρχουμε... Συνυπάρχουμε;", διαβάζοντας τις ιστορίες που δημοσιεύετε κάθε τόσο, σκέφτηκα να σας στείλω μια καθημερινή, "αόρατη", "ασήμαντη", αλλά αληθινή ιστορία. Την ιστορία της Έλενας... H Έλενα είναι είκοσι εννέα χρόνων. Είναι μια πανέμορφη Τσέχα. Πριν από χρόνια σπούδασε Ιατρική στο Πανεπιστήμιο της Πράγας. Εκεί, στο τρίτο έτος των σπουδών, γνώρισε και ερωτεύθηκε τον Γιώργο, έναν νεαρό Αθηναίο που σπούδαζε Ιατρική στην Πράγα.
Ο έρωτάς τους ήταν κεραυνοβόλος καθώς φαίνεται, αφού ύστερα από έναν χρόνο παντρεύτηκαν. Έμεναν μαζί με τους γονείς τής Έλενας, σε ένα ωραίο σπίτι στα περίχωρα της Πράγας. Από όσα ξέρω, ο πατέρας της ήταν από τους πρώτους που τα κατάφερε περίφημα με το εμπόριο μετά την αλλαγή του καθεστώτος... Έτσι, το νέο ζευγάρι, χάρη στον πατέρα της Έλενας, δεν αντιμετώπισε ιδιαίτερα οικονομικά προβλήματα. Λέω χάρη στον πατέρα της, γιατί η οικογένεια του Γιώργου μόλις έμαθε ότι ο γιος τους παντρεύτηκε Τσέχα, σταμάτησε να του στέλνει χρήματα. Κανείς δεν κατάλαβε το γιατί...
Μετά το τέλος των σπουδών τους αποφάσισαν και οι δύο να εγκατασταθούν στην Ελλάδα... Κυρίως, διότι ο Γιώργος δεν μπορούσε, όπως της είπε, να ζήσει χωρίς τη θάλασσα και τον ήλιο. H Έλενα τον ακολούθησε με ενθουσιασμό... Ύστερα από λίγο, ο Γιώργος αναγνώρισε το πτυχίο του. Άρχισε να δουλεύει ως γιατρός σε ιδιωτική κλινική. Για την Έλενα το ξεκίνημα δεν ήταν εύκολο. Έπρεπε να μάθει τη γλώσσα και παράλληλα να αναγνωρίσει το πτυχίο της: τα πηγαινέλα στο ΔΙΚΑΤΣΑ έγιναν γι' αυτήν ένας αληθινός εφιάλτης... Έπιασε όμως δουλειά, περιμένοντας την αναγνώριση του πτυχίου, στην ίδια κλινική, ως αποκλειστική νοσοκόμα... Έλα όμως που ξαφνικά οι σχέσεις τού ζευγαριού άλλαξαν... Ο Γιώργος ντύθηκε γιατρός, τόσο στην κλινική όσο και στο σπίτι... Αλλά αυτό δεν ήταν το χειρότερο. H Έλενα άρχισε να αντιλαμβάνεται πως οι γύρω της, ακόμα και μερικοί από τους κοντινούς ανθρώπους του Γιώργου, μόλις μάθαιναν ότι είναι Τσέχα την έβλεπαν λίγο ώς πολύ σαν... πουτάνα... Σοκαρισμένη, προσπάθησε να συζητήσει με τον άνδρα της, αλλά εκείνος της απάντησε κοφτά: "Μη με ζαλίζεις με τέτοιες συζητήσεις"... Έτσι κι αλλιώς, δεν ήταν πλέον ο αλλοδαπός φοιτητής που γνώρισε μια ντόπια κουκλάρα: ήταν ερωτευμένος αποκλειστικά με την καριέρα του τώρα...
Εν τω μεταξύ, η Έλενα ανέμενε την αναγνώριση του πτυχίου της, που αργούσε απελπιστικά... Μάθαινε με εντατικούς ρυθμούς ελληνικά, πιστεύοντας πως φταίει εκείνη που δεν έχει προσαρμοστεί στη νέα πραγματικότητα... Αλλά όσο πιο πολύ μάθαινε ελληνικά τόσο πιο πολύ καταλάβαινε τα σιγοψιθυρίσματα πίσω από την πλάτη της. "Δεν υπάρχει περίπτωση, είναι πουτάνα... Είναι Τσέχα, είναι ωραία, την έχει σπιτωμένη ένας γιατρός... Τι άλλο θα μπορούσε να είναι; Τον γιατρό τον έχει για χορηγό... Δεν την έχει παντρευτεί ρε συ... Την έχει έτσι, σαν παλλακίδα δίπλα του... Σιγά μην είναι γιατρός αυτή, έτσι την έχει βάλει στην κλινική»...
Προχθές πήγε στο περίπτερο της γειτονιάς για να πάρει τσιγάρα. Ο περιπτεράς, καιρό τώρα, της έλεγε διάφορα υπονοούμενα. Σήμερα, όμως, το προχώρησε πάρα πέρα. "Σου τα κάνω δώρο, δεν θέλω λεφτά", της λέει, "θέλω μόνο να κάνουμε λίγη παρέα... Υπάρχει εδώ κοντά ένα ξενοδοχείο"... Από μια έρευνα που έκανα μετέπειτα ανακάλυψα πως ο περιπτεράς ήταν Αλβανός μετανάστης, πλήρως ενταγμένος φαίνεται στον τρόπο σκέψης της ντόπιας ανδροκρατίας... H Έλενα δεν το σκέφτηκε ούτε ένα λεπτό παραπάνω. Ετοίμασε τα πράγματά της και επέστρεψε στην Πράγα. Αυτό είναι και το τέλος της ιστορίας.
Ευχαριστώ για τη φιλοξενία

Γιάννης Ζουρίδης
http://blogs.gr/zouri1»
Γκαζμέντ Καπλάνι για την αντιγραφή
ΤΑ ΝΕΑ , 07/03/2006

14 σχόλια:

cthemelis είπε...

με εντυπωσιάζει πολύ που τόσες μέρες δεν υπάρχει σχόλιο...ίσως κάποιοι νοιώθουν αμήχανα. και γω νοιώθω αμήχανα. Και νοιώθω αμήχανα, διότι η ιστορία είναι γραμμένη με τέτοιον τρόπο που φαίνεται ως αν πρόκειται για την τρέχουσα και συνήθη αντιμετώπιση ξένων γυναικών στην ελλάδα, και μάλιστα στην αθήνα. βεβαίως είναι δύσκολο εδω να παραθέσει καποιος στατιστικα στοιχεια. η πείρα μου όμως (και όχι οι καφενοκουβέντες) μου δείχνει οτι η αντιμετωπιση των ξένων γυναικων δεν ειναι παρομοια. πολυ συχνα συμβαινει το αντιθετο. υπαρχει βεβαια το αναμφισβητητο γεγονος οτι πολλες ωραιες γυναικες απο πρωην ανατολικες χωρες ήρθαν εδω για να εργασθούν σαν πορνες αυτοβουλως. Πολλες επισης ήρθαν οχι αυτοβουλως, αλλα ως θυματα συμμοριων που τις εφεραν και τις εκμεταλλευονται απανθρωπα. οποτε υπαρχει η πραγματολογικη βαση, ωστε μερικες ωραιες (που κανουν ομως διαφορετικη...δουλεια, οπως στην ιστορια μας) να αντιμετωπιζονται, χωρις να ειναι, σαν πορνες. Αλλα, πραγματικα, αμφιβαλλω αν ειναι ο κανονας. Ξερω πολλες αλλες ιστοριες οπου η ελληνικη οικογενεια του γαμπρου αγκαλιασε την ξενη νυφη και την εκανε αμεσως μελος της, και μαλιστα σε περιπτωση καυγα παιρνουν το μερος της ξενης νυφης. Θα μου πειτε, καλα, αφου η περιρρεουσα ατμοσφαιρα ειναι ρατσιστικη στην ελλαδα, πως και μας λες οτι η αντιμετωπιση της τσεχας δεν ειναι η τρεχουσα; η απαντηση ειναι οτι οποια και να ειναι η ατμοσφαιρα, οταν μια ξενη μπει σε ελληνικη οικογενεια, τοτε γινεται "η δικη μας" ξενη, πραγμα που αντανακλαται θετικα και στον κοινωνικο περιγυρο της οικογενειας.
Ασφαλως ολοι ξερουμε (ψιλο)ρατσιστες που αγαπουν ομως τους ξενους που γνωρισαν, "τους δικους τους" δηλαδη. ειναι οπως στην γνωστη ιστορια του κ. κοϋνερ στον μπρεχτ, οπου ο κυριος κ. ερωταται αν συμπαθει τους αγγλους, γαλλους κλπ και αυτος απαντα καθε φορα φυσικωτατα "οχι". οποτε ερωταται ποιον επιτελους συμπαθει, και απαντα "τους φιλους μου".
Υπερβολικο βρισκω επισης το σχολιο για τον αλβανο περιπτερα της ιστοριας, οτι εχει ενταχθεί στον τροπο σκεψης της ντόπιας ανδροκρατιας....Ε, μην τρελλαθουμε και τελειως...Δεν νομιζω οτι θα χρειασθηκε ιδιαιτερη προσπαθεια να προσαρμοσθει ερχομενος απο την Αλβανια!!
Η ιστορια παντως ειναι πολυ ομορφη και δινει τροφη για σκεψη, οπως συνηθως στις ιστοριες του κυριου κ(απλανι)!

Synor είπε...

είναι από αυτές τις αόρατες ιστορίες που έχουν όλο το ζουμί της καθημερινότητας, προσωπικά γνωρίζω Έλληνα φοιτητή στην Ρουμανία που όταν ανακοίνωσε στην οικογένεια του ότι έχει ερωτευτεί και θέλει να παντρευτεί Αλβανίδα συμφοιτήτρια του όχι μόνο του έκοψαν τα χρήματα οι γονείς αλλά τον απείλησαν με αποκλήρωση!!!! Έχω την εντύπωση ότι σε αυτή την ιστορία συμβαίνει το ίδιο αφού του έκοψαν τα χρήματα μόλις έμαθαν ότι παντρεύτηκε Τσέχα, το ίδιο θα έκαναν αν η Τσέχα ήταν Αμερικανίδα, Γερμανίδα ή Αγγλίδα (για Αλβανίδα δεν το συζητάμε, αυτό είναι το θέμα που θέτει αυτή η ιστορία, με πολύ απλοϊκό και ύπουλο τρόπο μαζί).

cthemelis είπε...

εγω λοιπον γνωριζω απο το στενο συγγενικό και ευρύτερο κοινωνικό περιβάλλον μου πολλούς που έχουν παντρευτεί αλλοδαπές. Κανενα προβλημα δεν αντιμετώπισαν...το αντιθετο! βεβαια υπαρχει και η παροιμια "παπουτσι απο τον τοπο σου κι ας ειναι μπαλωμενο"! Οπως πληροφορουμαι υπαρχει αντιστοιχη παροιμια και σε πολλες αλλες γλωσσες-και προφανως δεν ειναι ενδειξη κοινωνικου ρατσισμου, αλλα ισως κοινωνικης-λαϊκης- πειρας, ετσι πιστευω.
Θελω να πω παντως οτι εχω την αισθηση οτι επικρατεί ενας μανιχαϊσμος στο μπλογκι..., δηλ. στους σχολιαστες: υπαρχουν πολλοι "αναφανδόν φιλοαλλοδαποι" και μερικοί (λιγοι) "αναφανδόν ρατσιστες"-οι τελευταιοι ειναι απεχθείς και δεν θελω να πω τιποτε. Οι πρωτοι νομιζω οτι ορθοτερο θα ηταν, να μην πηγαινουμε στο αλλο ακρο, δηλαδή καλυτερα να διατηρουμε την ιακνοτητα διακρίσεως...ελπιζω και ο αγαπητός γκαζι να μην παρασυρθεί απο το ασπρο-μαυρο. υπάρχει και γκρι, παίδες!

Synor είπε...

Chtemelis, η ιστορία δεν είναι ούτε άσπρη ούτε μαύρη είναι γκρι, εντελώς όμως. Είναι μια καθημερινή ιστορία καθημερινού σεξισμού. "παπουτσι απο τον τοπο σου κι ας ειναι μπαλωμενο"! δεν αποτελεί λαϊκή σοφία αλλά λαϊκή μαλακία και είναι σκέτος κοινοτισμός, προέρχεται από τα βάθη του χρόνου όταν οι άνθρωποι ταξίδευαν με γαϊδουράκια και δεν ήξεραν τι υπάρχει 20 χμ. πιο πέρα, ο κύκλος διευρύνεται, κάποτε το παπούτσι το ήθελαν από το ίδιο σόι και θρησκεία (αυτό παραμένει ακόμα), μετά από το ίδιο χωριό, από την ίδια πόλη, από το ίδιο έθνος (ή φυλή) και πάει λέγοντας. Ως κατ’εξοχήν κλειστή και επαρχιώτικη η ελληνική κοινωνία (η αλβανική και η αραβική εξίσου υποθέτω) τέτοιες ρήσεις τις έχουν για πυξίδα.
Το ερώτημα παραμένει, το ίδιο θα συμπεριφέρονταν οι γονείς του νεαρού, το περίγυρό του και ο Αλβανός περιπτεράς εάν η Τσέχα ήταν Αμερικανίδα, Γερμανίδα, Σουηδέζα ή Αγγλίδα; Τι θα γινόταν εάν ο γιος ή η κόρη ανακοινώσει στην οικογένεια ότι θέλει να παντρευτεί Αλβανίδα ή Αλβανό;
Ας αφήσουμε παράμερα την υποκρισία cthemelis, υπάρχουν οικογένειες που αγκάλισαν τις ξένες νύφες (και γαμπρούς υποθέτω έτσι;) αλλά δεν είναι καλό να κλείσουμε τα μάτια μπροστά στην πραγματικότητα. Η ιστορία αυτή θέτει μερικά απλά ερωτήματα, πολύ απλά ερωτήματα, ας απαντήσουμε σε αυτά

zouri1 είπε...

Η πεθερα αν η νυφη της ειναι απο Αγγλια,Γαλλια,κλπ.θα το λεει παντου.Αν ειναι Αλβανιδα,θα το εχει καλα φυλαγμενο σαν μυστικο.

cthemelis είπε...

αγαπητε synor
το "παπούτσι απο τον τόπο σου..." υπάρχει πχ και στην γερμανία. προφανώς προέρχεται απο τα βάθη τού χρόνου, αλλά δεν είναι και τόσο "μαλακία" όπως λέτε, για τον εξής λόγο: οπως πιθανώτατα θα ξέρετε, ο θεσμός του γάμου διέρχεται γενικώτερα κρίση. Αν οι παντρεμένοι δεν μοιράζονται τις κοινές εμπειρίες που ΄΄εχουν όλοι οσοι μεγαλωσαν στον ίδιο τοπο, πιθανώτατα θα παρουσιασθει ενα επιπλεον πεδιο τριβής, δηλ. εκτος απο τα αλλα στην δημιουργια της κρισης θα συνεισφερει καποια στιγμη και το γεγονος οτι δεν εχουν την ιδια εθνικη καταγωγη. αυτο ειναι τοσο φανερο, που δεν νομιζω οτι χτειαζεται ιδιαιτερη θεμελιωση.-φυσικα αυτο δεν ειναι αναγκαιο, αλλα πιθανο. Δεν ξερω αν εχετε πειρα, ή αν εχετε ζήσει σε χωρια της "προοδευμενης" δυσης-για πρωην σοβιετικο μπλοκ ή αραβικες χωρες δεν το συζηταω καν. Εχω ζησει μερικα χρονια εξω και γενικα εχω ταξιδευσει αρκετα. σας διαβεβαιω λοιπον ότι ο χαρακτηρισμος των ελληνικων κοινωνιων (επιτηδες επιλεγω πληθηυντικο) ως "κλειστων και επαρχιωτικών" ειναι ΣΗΜΕΡΑ καπως υπερβολικος. αγγλικα-γερμανικα (πχ βαυαριας)-γαλλικα-πολωνικα-τσεχικα- χωριουδακια κλπ, δεν ειναι πιο "ανοιχτα", πιστέψτε το. για τις μεσοδυτικες πολιτειες της αμερικης (midwest, και ιδιως χωρια) o σόλοικος και υποτιμητικός χαρακτηρισμός "καραβλαχοι" ειναι μαλλον κολακευτικος.
Η δε γιαγια μου με καταγωγη απο κηθυρα-μικρα ασια και ο αρβανίτης επιχειρηματιας παππους μου απο την ελευσινα (γεν και οι 2 περι το 1900) που επρέσβευαν το "παπουτσι απο τον τοπο σου..." ουδολως ενοχληθηκαν απο το γεγονος οτι πολλα απο τα 10 εγγονια τους κουβαλησαν ξενους γαμπρους και νυφες. Το εντελως αντιθετο συνεβη!δεν αντιλαμβανομαι την ιστορία ως "καθημερινή ιστορία καθημερινού σεξισμού (;)"-με την εξαίρεση τού περιπτερά-.Αλλο θελει να μας πει ο ποιητης, μονο που, οπως ειπα, πιστευω οτι δεν αποτελει τον κανονα.
Και κατι τελευταιο: εχετε συνορ την ταση να θεωρειται ως "αληθινη πραγματικοτητα" μονο την δικη σας. δεν μ'ενοχλει κατ'αρχην, αλλα παρακαλώ, επειδη εχει ξανασυμβεί, μην σπευδετε να χαρακτηρισετε την δικη μου πραγματικοτητα ως "υποκρισια", διοτι ο χαρακτηρισμος αυτος δεν συνδεεται με την αποψη, αλλα με μενα ως υποκειμενο, πραγμα που επαναλαμβανομενο ομολογω οτι με ενοχλει. Αν και δεν το θεωρω οπωσδηποτε αναγκαιο και ωφελιμο στην ανταλλαγη αποψεων, δεχομαι την οποιδηποτε υποτιμητικη εκτιμηση για την αποψη μου (πχ πολιτικα ανωριμη, αδιανοητη κλπ, οπως συχνα την χαρακτηριζετε). Επειδη ομως (και κυριως γι αυτο τον λογο) δεν γνωριζομαστε, παρακαλώ να κανετε καποια οικονομια στις κρισεις για το προσωπο μου.
Εξακολουθω να σας εκτιμω οπως παντοτε και ενδιαφερομαι, οπως παντοτε, πολυ για τις αποψεις σας.
ευχαριστω εκ των προτερων.

Synor είπε...

Θλίβομαι πραγματικά που σας έθιξα. Ζητώ συγγνώμη. Εκτιμώ πολύ την γνώμη σας και σε αυτό το ποστ κάνετε καίριες επισημάνσεις. Δεν συμφωνώ παρ’όλα αυτά με την επιχειρηματολογία για την κρίση του γάμου σήμερα κλπ. Επίσης μερικά από τα ερωτήματα που έθεσα παραμένουν αναπάντητα. Η ιστορία αυτή (ιστοριούλα για την ακρίβεια) δεν αποτελεί τον κανόνα ερεθίζει απλά την συζήτηση.

Νίκος είπε...

Παιδια χαραμιζεσθε σε ανουσιες τριβες εχω την εντυπωση, σε τετοιες περιπτωσεις πρεπει να συντρεχουμε στα στατιστικα στοιχεια, για να μετρησουμε ποια κοινωνια ειναι πιο κλειστη πιο ανοιχτη περι του συγκεκριμενου θεματος παντα, ποσοι ειναι οι μεικτοι γαμοι στην Ελλαδα, Γεμανια, Γαλλια, Σουηδια κκπ, κλπ, στις υπολοιπες χωρες δεν ξερω στην Ελλαδα ειναι 2,8%, στην Γερμανια ειχα διαβασει κάπου ειναι 13% τωρα εαν εχετε διαθεση η εαν γνωρισει κανεις τα καθεκαστα ας μας πει ποσοι απο ααυτους τους γαμους γινονται με «κατωτερους/ες» (αλβανους, αφρικανους, ανατολικοευρωπαιους) και ποσοι με «ανωτερους/ες» (γερμανους, γαλλους, αμερικανους, σουηδεζες), αυτη ειναι μια σωστη βαση συζητησης μακρια απο εριδες και προσβολες

cthemelis είπε...

ενδιαφερον θα ηταν να ειχαμε αυτα τα στατιστικα στοιχεια, αλλα δυσκολο να τα βρεις. επισης θα ηταν ακομη πιο ενδιαφερον να ξεραμε ποσοι καταληγουν σε διαζυγιο (και μαλιστα χωριστα σε "ανωτερους" κατωτερους) σε συγκριση με τα διαζυγια των υπολοιπων, αλλα μεχρι να τα βρουμε δεν πειραζει να λεμε και την αποψη μας. Πιστευω και γω οτι υπαρχει διαφορα στην αντιμετωπιση αν προκειται για σουηδογαλλογερμανους κλπ ή για ανατολικους-φυσικα το ιδιο θα συμβαινει σε καθε χωρα, οπου οι ανωτεροι-κατωτεροι θα κατατασσονται σε διαφορετικες κλιμακες. Παντως οι τσεχοι καπου στο μεσον θα βρισκονται, τουλαχιστον στην ελλαδα. Σιγουρα θα παιζει και ρολο το κοινωνικο-οικονομικο επιπεδο (αν ειναι πλουσιος ή φτωχομπινες) του αλλοδαπου, οποτε προκυπτουν και ενδιαφερουσες διασταυρωσεις. πχ καλυτερα φτωχη σουηδεζα ή πλουσια τσεχα;; (ελπιζω να χαμογελατε).
Παντως η ιστορια ειναι ωραια και δινει τροφη σε σκεψη. σιγουρα ο κ. (και ο οποιος την εστειλε) δεν συνεγραψε επιστημονικη διατριβη, ουτε θα χρειαζοταν στατιστικη θεμελιωση. Και ετσι χρήσιμη ειναι.
Εχω μια παρομοια (με ρωσιδα) που πραγματικα ομως ειναι ακομη πιο λυπητερη. θα την διηγηθω στον κ.

Vassilis είπε...

Κάθε λαός, έθνος, κράτος έχει μια ιδιότυπη "καφρίλα". Η ελληνική καφρίλα δεν αποτελεί κάτι ξεχωριστό.
Όταν δεν έχεις κάτι άλλο που να σε διαφοροποιεί και να σε κάνει ξεχωριστό, δίνεις έμφαση στην εθνική σου καταγωγή.

Το σίγουρο όμως είναι ότι τα "μεικτά" ζευγάρια έρχονται αντιμέτωπα με πολλά προβλήματα, ειδικά όταν δεν ζούνε σε ουδέτερο έδαφος.

Όμως, αν τα καταφέρουν το αποτέλεσμα είναι πολύ συχνά φναταστικό: ένα παιδί που ξεπερνά τα σύνορα, έχει τουλάχιστον δύο πατρίδες και αντίληψη πολυπολιτισμική.

Τα σύνορα είναι στο μυαλό μας. Μήπως να αρχίσουμε την λαθρομετανάστευση στις ξένες πολιτείες του μυαλού μας??

Με εκτίμηση
Βασίλης Μπουγιοτόπουλος

Simos είπε...

Οι ταμπέλες πάντα θα μας κυνηγούν και θα τις κυνηγάμε γιατί έτσι νομίζουμε ότι απλοποιούμε τον κόσμο μας... Δεν είναι μόνο οι ρατσιστικές ταμπέλες ωστόσο: Η χαζή ξανθιά, ο μπατίρης φοιτητής, ο 50άρης διευθυντής, ο τεμπέλης δημόσιος υπάλληλος και άλλοι πολλοί άδικοι τίτλοι που διαμορφώνουν την καθημερινότητά μας σε στεγανά. Για να αλλάξουν όλα αυτά θέλει κόπο και θύμα(τα). Ο επανασχεδιασμός της κουλτούρας και της παιδείας μας δεν είναι εύκολη υπόθεση. Γενναίοι όσοι το προσπαθούν. Να έχουν υγεία. Κι εμείς μαζί τους.

An-Lu είπε...

Η συγκεκριμένη ιστορία μου θυμίζει μια παρόμοια, στην οποία η γυναίκα ήταν Αμερικανίδα (η οποία τον συντηρούσε κατά τη διάρκεια των σπουδών του στις ΗΠΑ). Με το που ήρθαν στην Ελλάδα, αλλαξε και του συζύγου της η συμπεριφορά και ζήτησε αυτός διαζύγιο για να παντρευτεί "την πρώτη του αγαπημένη" και ενώ είχαν ήδη δύο παιδιά (με την αμερικανίδα). Η οποία έκτοτε "παγιδεύτηκε" στην Ελλάδα για να βλέπει τα παιδιά της, καθώς πήρε εκείνος την επιμέλεια των παιδιών και τα "παρκάρισε" στους γονείς του.
Έχω την εντύπωση πως δεν έχει σημασία από ποιά χώρα προέρχεται η "νύφη" αλλά οι οικογενειακές καταβολές του "γαμπρού" που στην προκείμενη περίπτωση, ήταν σάπιες.

Ανώνυμος είπε...

Άρχικα σε πάρα πολλές περιπτώσεις τα στερεότυπα είναι δικαιολογημένα. Αποτελούν έναν εκτιμητή του μέσου όρου όπως θα έλεγε κάποιος στατιστικολόγος. Το αν ανήκει παραταύτα κάποιος στο μέσο όρο ή αποτελεί φωτεινή ασυμφωνία (discrepancy) είναι θέμα ατομικό. Το στερεότυπο περιγράφει (εκτιμά καλύτερα) μία ιδιότητα της ομάδας με την οποία το υποκείμενο μοιράζεται κάποια κοινά χαρακτηριστικά. Αυτό είναι. Τίποτα περισσότερο τίποτα λιγότερο. Το πρόβλημα παραταύτα μάλλον δεν εντοπίζεται στον ορισμό αλλά στην ερμηνεία.
Προσωπικά έχω σχέση με αλλοδαπή (γαλλίδα) και ζω εις την αλλοδαπή (UK). Το αν θα πάει καλά μια σχέση ή όχι εξαρτάται απο διάφορα. Το βασικότερο. Αλληλοκατανοήση των (μικρών) διαφορών και κάποιος συμβατός τρόπος ζωής.

philip είπε...

θέλω να πω μιάς και είμαι φοιτητής στο πανεπιστήμιο του καρόλου στην Πράγα μερικά πράγματα...Πραγματικά θλιβερό το γεγονός, αν και πολύ χωρίζουν και πολλές αποκαλούνται πουτάνες ενώ είναι ελληνίδες οπότε ο χαρακτηρισμός πραγματικά δεν μου λέει κάτι. Σαν άσχετη πληροφορία πριν περάσω στο θέμα κρατήστε μακρυά τα παιδιά σας από το charles university (άσχετο με το θέμα αλλά χρήσιμο ως πληροφορία με σκοπό να σώσω τα βαλάντια και την ψυχολογία κάποιων που θα googlaroun το εν λόγω πανεπιστήμιο με σκόπο να δώσουν ένα ακόμη επαγγελματικό εφόδιο στα παιδιά τους). Στο θέμα τώρα. Ίσως τα λεγόμενα μου να ακουστούν ρατσιστικά και να χαρακτηριστώ ΕΛΛΗΝΑΡΑΣ όποτε είμαι ναι και είμαι proud για αυτό...Άφησε την κοπέλα ε και? Το πιθανότερο ήταν η κοπέλα να μην απορροφηθεί στην χώρα για παρα πολλούς λόγους με μεγαλύτερο και σημαντικότερο ότι η ψυχολογία κάποιου που σπουδάζει στο εξωτερικό βρίσκει την ντόπια ως ψυχολογικό ακούμπημα στις πιστέψτε με άπειρες δυσκολίες με έναυσμα τον υπερμουντό καιρό, επόμενο σκαλοπάτι την άθλια, δουλική και σε ατομικό επίπεδο υπερκαταταπατική συμπεριφορά και του τσέχικου εκπαιδευτικού συστήματος με τελικό σκοπό το πτυχίο του κάθε Γιάννη. Έχοντας ήδη σχέση με Τσέχα, θέλω να πώ ότι ο Γιάννης παντρεύτηκε από ψυχαναγκαστικό ενθουσιασμό μιας και ποτέ του Ελληνίδα δεν του έδωσε ψυχική υποστήριξη αφού για τις περισσότερες αυτός ο τομέας είναι άγνωστος μέσα στην σχέση (εδώ συμπεριλαμβάνω τις ελληνίδες κάτω των 28 ετών μετά μαθαίνουν να το κατέχουν το άθλημα λόγω φόβου μην μείνουν στο ράφι). Εδώ λοιπόν όντας φοιτητής και έχοντας μια άλφα οικονομική άνεση με δεδομένο τα τσέχικα βαλάντια όπου πάω με φίλους μας κοιτάνε σαν κακής πάστας αλλοδαπούς που ποιος ξέρει τι ναρκωτικά πούλησαν και τρώνε άνετα το αισχρό φαί αυτής της χώρας(καλοντυμένοι όλοι έτσι...όχι σαν παρτάλια σκέψου). Συμπερασμα...ενώ ποιοτικά κατα την προσωπική μου άποψη είμαστε καλύτεροι,έχοντας αν θές το πολύ ελεύθερο πνεύμα, το θετικό συναίσθημα που κουβαλάμε από τον ήλιο μας-κουλτούρα μας- έξω καρδιά ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΜΑΣ- είμαστε ΑΦΟΜΟΙΩΤΟΙ παρ ότι αφήνουμε εδώ τα ωραία μας και καλοδουλεμένα λεφτά...Γιατί λοιπόν η Ελενίτσα θα έπρεπε να αφομοιωθεί στην πολύ δύσκολη και ακόμα και όταν έχει τα χάλια της perfectioniστική κοινωνία?? Γιατί φταίει ο Γιάννης που συνηδειτοποίησε ότι η Τσέχα δεν ήταν ικανή να βράσει ούτε αυγό φταίει που δεν την προστάτεψε από τον κάθε μαλάκα περιπτερά? Αγάπησε λες την καριέρα του...Πόσους ΣΩΣΤΟΥΣ γιατρούς ξέρεις να τα ξύνουν με τα κουλά της γυναίκας τους τα οποία είναι και περίεργης και διαφορετικής φύσεως από τα κλασσικά της ελληνίδας(για την σύζυγο Γιάννη λέω)? Δηλαδή ο κάθε Γιάννης είναι ο κακός όπου ποτέ στην Πράγα δεν αφοιμοιώθηκε και θα έπρεπε η κάθε Ελενη-Τσέχα-όμορφη να αφομοιωθεί?