Τετάρτη, Ιουλίου 12, 2006

Mερικά πράγματα που έμαθα από το Mουντιάλ

Αυτές τις ημέρες «μιλάμε όλοι ποδόσφαιρο». Το λέει άλλωστε και η διαφήμιση της Coca-Cola, στην οποία, υπό το αδιάφορο βλέμμα μιας γυναίκας, συμφιλιώνονται στον βωμό του γκολ ακόμα και ο κερατάς με τον μοιχό: επιτέλους! Ανάμεσα στις πολλές συζητήσεις που έγιναν πάντως, για τα σουτ και τις χαμένες ευκαιρίες, βρήκαν την ευκαιρία και οι φιλόσοφοι να «μιλούν ποδόσφαιρο». Και είπαν πως ο καλύτερος τρόπος για να κατανοήσεις τον σημερινό κόσμο είναι ο ποδοσφαιρικός...
Εάν θέλουμε να καταλάβουμε, π.χ., τι εστί παγκοσμιοποίηση, το ποδόσφαιρο είναι η πιο γνήσια ενσάρκωσή της. Οι περισσότεροι παίκτες των εθνικών ομάδων που συμμετείχαν στο Μουντιάλ ήταν γνωστοί μεταξύ τους, αφού παίζουν στις ίδιες πολυεθνικές ομάδες. Συνεπώς, το ποδόσφαιρο είναι πλέον το οικουμενικό φαινόμενο της σημερινής εποχής. H πραγματική παγκόσμια γλώσσα δεν είναι το Διαδίκτυο, αλλά το ποδόσφαιρο. H γη είναι στρογγυλή όπως η μπάλα, γυρίζει σαν την μπάλα και προ παντός γύρω από την μπάλα. Το γιατί η ανθρωπότητα (η αρσενική πλευρά της) τρελαίνεται για το ποδόσφαιρο, αυτή είναι μια άλλη συζήτηση. Απλώς, όπως έχουν τα πράγματα, οι γυναίκες πρέπει να εξετάσουν σοβαρά το ενδεχόμενο να παρατήσουν τα κομψά ή σέξι φορέματα και να τα αντικαταστήσουν με φανέλες ποδοσφαιριστών... Τέλος πάντων. Εάν θέλουμε, επίσης, να ανακαλύψουμε τις αντιφατικές πλευρές της παγκοσμιοποίησης, το ποδόσφαιρο είναι ξανά εκεί. Αντί να υποβιβάζει το αίσθημα του εθνικού ανήκειν, το ενισχύει. Δεν είναι τυχαίο ότι ο ΟΗΕ έχει 191 μέλη, ενώ η FIFA 207. Είναι επίσης απλοϊκό να πεις ότι το ποδόσφαιρο προωθεί τον ρατσισμό και τον σοβινισμό. H περίπτωση της Εθνικής Γαλλίας, που απαρτίζεται από μετανάστες και παιδιά μεταναστών, δείχνει το αντίθετο. Δεν πρέπει να ξεχάσουμε όμως πως ούτε έντεκα Ζιντάν δεν φθάνουν για να «πνίξουν» το σύνθημα: «Δεν θα γίνεις Γάλλος ποτέ, Αλγερινέ, Αλγερινέ!».
Εάν θέλουμε, επιπλέον, να καταλάβουμε τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί η ανεξέλεγκτη νεοφιλελεύθερη αγορά, το ποδόσφαιρο είναι η καλύτερη απόδειξη. Το τελευταίο Μουντιάλ ήταν μια κουρασμένη απομίμηση του Κυπέλλου Πρωταθλητριών. Γιατί το Πρωταθλητριών είναι το αληθινό Μουντιάλ. H πιο παράξενη έκφραση που άκουσα ήταν η εξής: «Το Μουντιάλ τελείωσε και όλοι οι ποδοσφαιριστές γύρισαν εκεί από όπου ήρθαν». Γύρισαν δηλαδή, όλοι ή σχεδόν όλοι, στα γήπεδα της Ιταλίας, της Αγγλίας, της Ισπανίας, της Γερμανίας και της Ολλανδίας.
H ανεξέλεγκτη νεοφιλελεύθερη αγορά του ποδοσφαίρου αντί να αυξάνει τον ανταγωνισμό, όπως υποστηρίζουν οι θιασώτες της, τον έχει ισοπεδώσει. Μια χούφτα πλουσίων ευρωπαϊκών κλαμπ μαζεύει τα καλύτερα πόδια του κόσμου και όλα τα Κύπελλα. Επιπλέον, η ανεξέλεγκτη νεοφιλελεύθερη αγορά τού ποδοσφαίρου, αντί να καταπολεμήσει τη διαφθορά, την έχει κατοχυρώσει σε κύριο παίκτη: οι παγκόσμιοι πρωταθλητές, οι Ιταλοί, πρωταγωνιστούν στο ακριβότερο και το περισσότερο διεφθαρμένο πρωτάθλημα του κόσμου... Εάν θέλουμε, τέλος, να καταλάβουμε την περιπλοκότητα με την οποία κινείται η ανθρώπινη ιστορία, η ιστορία του ποδοσφαίρου αποτελεί ένα καταπληκτικό σχολείο. Στην ουσία το ποδόσφαιρο είναι ένα «δώρο» των «καταπιεστών» προς τους «καταπιεσμένους». Το εξήγαγαν στην Αργεντινή οι Βρετανοί εργάτες που κατασκεύαζαν σιδηρόδρομους εκεί. Βρετανοί εργάτες το εξήγαγαν και στο Ιράν, όπου όργωναν την χώρα για πετρέλαιο. Οι «καταπιεσμένοι» μετά έκαναν αυτό το παιχνίδι δικό τους και το αγάπησαν. Κάπως έτσι, λέει και ο Μπους τώρα ότι θέλει να «εξαγάγει» τη «δημοκρατία» του. H δημοκρατία του ποδοσφαίρου όμως δεν επιβλήθηκε: υιοθετήθηκε και αγαπήθηκε. Εάν είχε επιβληθεί θα γινόταν, ίσως, το πιο μισητό πράγμα του κόσμου.
Και κάτι τελευταίο που έμαθα από αυτό το Μουντιάλ: το παιχνίδι, πλέον, κρίνεται στον χώρο του κέντρου. Ακριβώς όπως συμβαίνει με την πολιτική σήμερα...
ΤΑ ΝΕΑ , 11/07/2006

6 σχόλια:

Ergotelina είπε...

Στα Βαλκάνια ποιός μας εκανε εισαγωγή
το ποδόσφαιρο...κρίμα εχουμε καλές
ομαδες..και τώρα δεν πήγαμε καλα...

Οταν παιζεται η μπαλα στον κέντρο...

το ματσάκι ειναι σουπίτσα,που λεν...

όπως και στην σημερινη πολιτική........

Ergotelina είπε...

Και το 2010 παει Αφρική...

μπορει να δουμε εκπληξεις...

philos είπε...

Συμφωνώ που διαπιστώνεις κάτι το οποίο και γω πιστεύω χρόνια. Ότι το ποδόσφαιρο είναι γνήσια ενσάρκωση της παγκοσμιοποίησης και ότι σε αυτό ισχύουν οι κανόνες του φιλελευθερισμού.
Διαφωνώ όμως ότι έχει ισοπεδωθεί ο ανταγωνισμός, αντίθετα τα τελευταία χρόνια βλέπεις μια γαλλική ομάδα στο αγγλικό πρωτάθλημα (Arsenal), Τούρκους παίκτες στην Ελλάδα, και παρόλο που κάποιες ομάδες πλούσιες ξοδεύουν αφειδώς χρήμα (Ρεάλ, Τσέλσι, Μαντσεστερ, κ.α) αυτό δεν εμποδίζει και άλλες ομάδες λιγότερο πλούσιες να τις ανταγωνίζονται και να τις κερδίζουν (Liverpool, Lyon, Porto κ.α).
Μακάρι οι κανόνες του παγκοσμίου ποδοσφάίρου να διέπανε και τους κανόνες στις εταιρίες. Και θα εξηγήσω τι εννοώ με ένα αληθινό παράδειγμα που έλαβε χώρα πριν 4 χρόνια σε μια ελληνική πολυεθνική εταιρεία.
Ένας Ρουμάνος μηχανικός προσλαμβάνεται από την εταιρεία στην διαρκεια ενός έργου στην Ρουμανία, με μισθό 700 €. Με το τέλος του έργου η εταιρεία τον φέρνει Ελλάδα και παίρνει 1000 € συν έξοδα διαμονής. Εδώ αποδεικνύει ότι μπορεί να δουλέψει εξίσου άριστα σε 5 διαφορετικά και πολύ εξειδικευμένα αντικείμενα, που στην Ελλάδα σπάνια βρίσκεις έλληνα μηχανικό να ξέρει καλά έστω πολύ καλά και δύο από αυτα τα αντικείμενα. Όλοι οι Έλληνες μηχανικοί είχαν εντυπωσιαστεί από τις γνώσεις του και την εργατικότητα του. Και δεν ήταν και μικρός. 50 χρονών τότε. Τελειώνοντας και αυτό το έργο,τον καλεί ο διευθυντής στα κεντρικά να τον ρωτήσει αν θέλει να παραμείνει στην εταιρεία, δουλεύοντας στα κεντρικά και με τι λεφτά. Ο Ρουμάνος μηχανικός του λέει ότι θα ήθελε 3000 € και εκεί χαλάει η συμφωνία γιατί δεν ήθελε ο διευθυντής να του δώσει πάνω από 2000 €. (Ένας έλληνας μηχανικός σε αυτή την ηλικία παίρνει minimum 4.000, ενώ με αυτά τα προσόντα θα μπορούσε και γύρω στα 6-7.000)
Ο διευθυντής αργότερα εκμυστηρεύτηκε ότι δεν μπορούσε να δώσει πάνω από 2000 € γιατί ήταν Ρουμάνος και όχι Έλληνας!!!
Με αυτή την λογική φαντάσου να είχε έρθει να παίξει στην Ελλάδα ο Χάτζι (διάσημος Ρουμάνος ποδοσφαιριστής) ή ο Στόιτσκοφ (Βουλγαρος) και να αρνιόταν ο Ολυμπιακός ή ο Παναθηναικός να του δώσουν ακόμη και τα λεφτά που θα έπαιρνε ένας αναπληρωματικός στην ομάδα τους, με μόνη αιτιολογία ότι είναι αλλοδαπός.
Στο ποδόσφαιρο σήμερα τείνουν να εξαλειφθούν τέτοια φαινόμενα οικονομικού ρατσισμού ή τέτοιες ανισότητες και αν κάποιος αξίζει, θα ανταμοιφθεί αργά ή γρήγορα. Αντίθετα στις εταιρείες οι κανόνες του φιλελευθερισμού ακόμη μόνο κατ'ευφημισμόν λειτουργούν! Για αυτό και δεν έχουν εξαλειφθεί τα παραπάνω φαινόμενα. Ισχύουν μόνο οι επετηρίδες και οι γνωριμίες.

Τέλος η γνώμη μου είναι ότι η πολιτική σήμερα παίζεται στο κέντρο του δεξιού χώρου, και αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό!

S G είπε...

"H ανεξέλεγκτη νεοφιλελεύθερη αγορά του ποδοσφαίρου αντί να αυξάνει τον ανταγωνισμό, όπως υποστηρίζουν οι θιασώτες της, τον έχει ισοπεδώσει. Μια χούφτα πλουσίων ευρωπαϊκών κλαμπ μαζεύει τα καλύτερα πόδια του κόσμου και όλα τα Κύπελλa"

ανεξελεγκτη ελευθερη αγορα το ποδοσφαιρο? την ΦΙΦΑ δεν την εχετε ακουσε ποτε? την ΟΥΕΦΑ? Την ΕΠΟ? Καρακαρτελ ειναι το ποδοσφαιρο. Παντως τα τελευταια χρονια νομιζω ο ανταγωνισμος εχει αυξηθει, καθως ισπαικες ομαδες ψαχνουν πχ για παικτες στην αγγλια, αγγλικες στην γερμανια κτλ

An-Lu είπε...

Ενδιαφέρουσες απόψεις και παραλληλισμοί.

otsama® είπε...

Πολλοί σωστές οι απόψεις σου, με βρίσκουν σύμφωνο. Και να δώσω έναν ακόμα παραλληλισμό. Το ποδόσφαιρο από τη στιγμή που μεταμορφώθηκε από παιχνίδι σε άθλημα, πέρασε και στη σφαίρα της παγκοσμιοποίησης.