Τρίτη, Σεπτεμβρίου 12, 2006

Η 11η Σεπτεμβρίου και οι «άλλοι καμικάζι»

Μια τυχαία «συνάντηση» εξαντλημένων λαθρομεταναστών και παραθεριστών στις Καναρίους Νήσους, στην Ισπανία

Δίδυμοι Πύργοι. Καμικάζι. «Καλά να πάθουν». «Αλλάχ Ικμπάρ». «Είμαστε όλοι Αμερικανοί». «Άξονας του Καλού - Άξονας του Κακού». Σύγκρουση πολιτισμών. Τείχη μέσα στις ψυχές μας. Άλλο βίντεο της Αλ Κάιντα. (Γιατί μοιάζουν σαν πληρωμές με δόσεις;). Αμερικανοί στρατιώτες. Καμικάζι. Αριθμοί: «Ιράκ, 180 άμαχοι νεκροί». Σε μια μέρα μονάχα. Δεκάδες χιλιάδες νεκροί σε πέντε χρόνια. Διάγγελμα του Μπους: «Κερδίζουμε τον πόλεμο στο Ιράκ. Η Αμερική είναι ασφαλής». Το e-mail ενός φίλου από την Αμερική: «Βλέποντας τον Μπους να μιλά για τη νίκη στο Ιράκ θυμήθηκα τον Κλίντον, τότε που μας έλεγε ότι το στοματικό σεξ δεν είναι σεξ με όλη τη σημασία του όρου και το πολύ πολύ έπρεπε να κατηγορηθεί για ''άσκοπη χρήση κουβανέζικου πούρου''... Πόσο μακρινή μοιάζει πλέον εκείνη η εποχή! Τότε ζούσαμε την αμερικανική κωμωδία, σήμερα ζούμε την αμερικανική τραγωδία...».
Ακούμε άπειρους αριθμούς θυμάτων. Μαθαίνουμε ελάχιστα για τις ιστορίες τους. Στη Βενετία, τις προάλλες, προβλήθηκε η ταινία του Όλιβερ Στόουν για την 11η Σεπτεμβρίου και τα θύματα των Δίδυμων Πύργων. Διάβασα ότι κάποιοι κριτικοί και διανοούμενοι τη γιουχάρισαν. Δεν τη βρήκαν αρκετά αντιδυτική και αντιαμερικανική. Οι ιδεολογικές παρωπίδες δεν έχουν χώρο για τη συμπάθεια και την τέχνη. «Μαζί μας ή εναντίον μας!»: η επικρατούσα ιδεολογία μετά την 11η Σεπτεμβρίου. Οι φανατικοί, ανεξαρτήτως πεποιθήσεων και Θεών, ζουν ευτυχισμένες μέρες...
Εν τω μεταξύ, βλέπω κάποιες φωτογραφίες. Δεν έχουν σχέση με τους Δίδυμους Πύργους. Είναι πρόσφατες. Δείχνουν μια τυχαία «συνάντηση». Πριν από μερικές μέρες, στις Καναρίους Νήσους, στην Ισπανία. Είναι η συνάντηση των δύο άκρων σε έναν κόσμο που γίνεται όλο και πιο μικρός. Άνθρωποι που ταξιδεύουν σε σαπιοκάραβο «συναντούν» ανθρώπους που αρμενίζουν σε σκάφη αναψυχής. Άνθρωποι με δέρμα ζαρωμένο, αφυδατωμένο, «συναντούν» ανθρώπους που κάνουν διακοπές και πασπαλίζουν το δέρμα τους με κρέμες για να το προστατέψουν από τον καυτό ήλιο.
Οι άνθρωποι του σαπιοκάραβου μοιάζουν με ηθοποιούς που παίζουν ένα φανταστικό σενάριο, για τον κόσμο του μέλλοντος που μας περιμένει. Είναι όμως εντελώς αληθινοί, εντελώς πραγματικοί. Κατεβαίνουν από το σαπιοκάραβο. Περπατούν στην άμμο. Τα πόδια τους τρεκλίζουν. Σωριάζονται χάμω. Οι παραθεριστές βλέπουν αποσβολωμένοι. Μετά τρέχουν να προσφέρουν τις πρώτες βοήθειες: μια κουβέρτα, λίγο νερό, κάτι...
Οι άνθρωποι του σαπιοκάραβου είναι οι «άλλοι καμικάζι». Γιατί δεν τους φοβίζει ο θάνατος. Είναι έτοιμοι να πεθάνουν, αρκεί να πετύχουν τον σκοπό τους: να πατήσουν το πόδι τους στη Δύση. Όχι για να την καταστρέψουν, για να γίνουν μέρος της. Μέρος της ευημερίας, της ελευθερίας της. Οι «άλλοι καμικάζι» δεν μισούν τη Δύση, τη λατρεύουν. Δεν πεθαίνουν για να πάνε στον Παράδεισο και να ξεδώσουν με τις 75 παρθένες, αλλά για να κάνουν τις δουλειές που δεν κάνουν πια οι ιθαγενείς. Πωλούν τα φθηνά τους χέρια εργασίας, χτίζουν οικοδομές, φροντίζουν ηλικιωμένους, μαζεύουν ελιές. Και ονειρεύονται να μεγαλώσουν τα παιδιά τους σε πολιτείες ελεύθερες και ανθρώπινες.
Πολλοί από αυτούς δεν τα καταφέρνουν. Πνίγονται, πεθαίνουν στο ταξίδι, γίνονται «δείπνο» για τους καρχαρίες. Και όμως επιμένουν. Αν τους απελάσουν θα ξαναμπούν στο σαπιοκάραβο. Θα παίξουν ξανά τη ζωή τους κορόνα-γράμματα. Βλέπω ξανά τις φωτογραφίες. Και ξαφνικά τα σύνορα καταργούνται: δεν υπάρχει πια Ισλάμ - Δύση, Ανατολή - Δύση, Βορράς - Νότος, σύγκρουση πολιτισμών. Υπάρχουν μόνο ανθρώπινες υπάρξεις, μέσα σε ένα σαπιοκάραβο πέντε μέτρων, δύναμης σαράντα ίππων, μια πυξίδα για να κινηθούν σε θάλασσες εχθρικές, ψάχνοντας για τη δικιά τους Ιθάκη, μάτια ορθάνοιχτα, βλέμματα που ικετεύουν, στόματα ξερά και μια επιθυμία μεγάλη για αξιοπρεπή ζωή. Τόσο μεγάλη, που να αψηφά ακόμα και τον φόβο του θανάτου...
ΤΑ ΝΕΑ , 12/09/2006

9 σχόλια:

philos είπε...

Πόσο ρεαλιστικά όλα αυτά που γράφεις...

Ανώνυμος είπε...

Μας λογοκρινεις και εμεις σε πληρωνουμε, ιθαγενεις και μη, για να κανεις ραδιοφωνικη εκπομπη. Σε πληρωνουμε, καταλαβες;

advocatus diaboli είπε...

Οσο εμείς ομφαλοσκοπούμε, εσείς μας δείχνετε πτυχές της αληθινής ζωής.

Nick είπε...

Άλλο ένα κείμενο που θα πρέπει να διδάσκεται στα ελληνικά σχολεία

βασίλης είπε...

«Μας λογοκρινεις και εμεις σε πληρωνουμε, ιθαγενεις και μη, για να κανεις ραδιοφωνικη εκπομπη. Σε πληρωνουμε, καταλαβες;»

Να και δυο φράσεις που θάπρεπε να διδάσκονται στα ελληνικά σχολεία. Για να κατανοούν οι μαθητές τι σημαίνει αγένεια.

brainsick είπε...

Σάπια καράβια τα όνειρά μας
για κάποιο νεκρικό γυάλό,
σάπια καράβια τα ονειρά μας...
Πέρα απ'τη νεοκυματική παράφραση,
άλλοθι για τις καλλίγραμες και μη
τουρίστριες στην εικόνα των δυστυχισμένων,άλλοθι για όλους μας
η συμπόνοια και η λύπηση.

Ανώνυμος είπε...

Η απουσία απάντησης δεν οφείλεται στην ελλειψη διάθεσης αλλά στην ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑ του Καπλάνι.

onlinehelp είπε...

Υπαρχουν κατηγοριες μεταναστων ομως. Ενας αλβανος γειτονας που παιρνει το ΚΤΕΛ και ερχεται Αθηνα δεν ειναι το ιδιο με τον Αφρικανο που σχεδον πνιγηκε για να περασει το Αιγαιο σε μια παντελως αγνωστη γιαυτον κουλτουρα και γλωσσα.

Αλβανοι, Βουλγαροι,ΤΟυρκοι και Σερβοι ειμαστε γειτονες, εχει δηλαδη ο μεταναστης απο αυτες τις χωρες ενα μικρο advantage, πιστευω.

Συντομα η Ρουμανια, Βουλγαρια και λοιποες χωρες του σοβιετικου τριτου κοσμου θα μπουν στην Ε.Ε , ισως μετα λυθει το προβλημα μεταναστευσης απο αυτην την πηγη.

Ergotelina είπε...

Τί λένε οι δικοί μας Μουσουλμάνοι;;

…….Έχουμε κουραστεί κάθε φορά που συμβαίνει ένα τρομοκρατικό χτύπημα να μας κοιτάζουν καχύποπτα και να μας βλέπουν σαν τρομοκράτες………

……..Υψώνουν τα χέρια τους και ζητούν από τον Αλλάχ να συγχωρέσει τους «αδελφούς» για το έγκλημά τους και μονολογούν, «πάλι η Ασφάλεια θα βρίσκεται έξω από το τζαμί………..

…………Ειλικρινά δεν μπορώ να πιστέψω ότι ο γιος μου θα μπορούσε να ζωστεί με μια βόμβα και να τινάξει αθώους Έλληνες στο Μετρό, στο όνομα του Αλλάχ…………..

…………Υπήρχαν άνθρωποι που έλεγαν ανοικτά πως υποστήριζαν τον Μπιν Λάντεν και την Αλ Κάιντα και δεν τους ενοχλούσε κανένας. Ίσως όμως οι άνθρωποι που μετέτρεψαν μικρά παιδιά σε βομβιστές να ήταν ορισμένοι που παρανόησαν τις ελευθερίες που τους δόθηκαν», λέει ο Ασίφ που ζητάει τη γνώμη του ιμάμη για το τι πρέπει να λέει στα παιδιά του ώστε να μη γίνουν έστω και κατά λάθος φανατικοί.
Παραδέχεται όμως ότι ολοένα και πιο συχνά ακούει συμπατριώτες του που μιλούν πιο φανατικά από ό,τι συνήθιζαν για τον Αλλάχ………….

……………Τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει πολλές τέτοιες επιθέσεις στην Αίγυπτο, ενώ όταν είχαν σκοτωθεί εκεί Έλληνες τουρίστες πραγματικά ήθελα να ζητήσω συγγνώμη από όλους στην Ελλάδα για τη συμπεριφορά αυτών των ηλίθιων δολοφόνων», εκμυστηρεύεται ο Γιοζέφ. Το μόνο που θέλει είναι να μεγαλώσει τα παιδιά του εδώ και να τα κρατήσει μακριά από όσους χρησιμοποιούν το Κοράνιο ως έμπνευση εκδίκησης……………..
……………….«Μουσουλμάνοι μορφωμένοι στη Σαουδική Αραβία με περίεργες ιδέες έρχονται ως ιμάμηδες και στην Ελλάδα»……………
…………..(του Στέλιου Βραδελη)
Eίμαστε οι παράπλευρες απώλειες των επιθέσεων

"TA NEA" Σάββατο 16 Ιουλίου 2005