Κυριακή, Δεκεμβρίου 31, 2006

Χριστούγεννα στο κελί

Στη φυλακή, στις γιορτές, δεν λένε Χρόνια Πολλά. Εκεί, μια τέτοια ευχή, αποτελεί μαύρο χιούμορ ή κατάρα.

Σκίτσο του Έντι Ντ. (από την Αλβανία). Εκτίει την ποινή του στις φυλακές Κορυδαλλού


ΚΑΤΕΒΑΙΝΩ στο Σύνταγμα. Αϊ-Βασίληδες και παιδάκια. Χριστούγεννα. Ο Θεός που δεν εκδηλώνεται με αίματα και φοβέρες, αλλά στο πρόσωπο ενός ευάλωτου μικρού παιδιού. Μαθαίνω ότι φέτος, από την Αγγλία έως την Ιταλία, κάποιοι φοβούνται να προβάλλουν τα σύμβολα των Χριστουγέννων μήπως και θυμώσουν ή προσβληθούν οι μουσουλμάνοι. Είδε όμως κανείς, ποτέ, κανένα μουσουλμάνο να προσβληθεί λόγω Χριστουγέννων; Ίσα ίσα που οι μουσουλμάνοι αναγνωρίζουν τον Χριστό ως Προφήτη και σέβονται καθετί που σχετίζεται με αυτόν. Η άγνοια των οπαδών αυτού του είδους «ανοχής» είναι απερίγραπτη. Και στιγματίζει προπαντός τους ίδιους τους μουσουλμάνους, που υποτίθεται πως «σέβεται» και «ανέχεται». Θεός φυλάξοι από τέτοια ανοχή: βούτυρο στο ψωμί των μισαλλόδοξων.

«Έντιμοι πολίτες» vs «ορδών αποβρασμάτων»

Επιστρέφω στο σπίτι. Ανοίγω την εφημερίδα. Πέφτω επάνω στο καλυμμένο πρόσωπο ενός μικρού παιδιού. Έντεκα χρόνων. Με μια κουκούλα στο κεφάλι και πέτρες στο χέρι. Υπουργικές δηλώσεις για κακούργους γονείς που θα έπρεπε να είχαν συλληφθεί. Παιδική εγκληματικότητα. Θεσσαλονίκη όπως Μασσαλία. Στη Μασσαλία τα παιδάκια ήταν ακόμα μικρότερα, εννιάχρονα. Έριξαν μολότοφ σε διερχόμενο λεωφορείο. Δηλώσεις του Γάλλου υπουργού των Εσωτερικών, Νικολά Σαρκοζί, για το συμβάν: «Φθάνει πια με τις αιώνιες δικαιολογίες, διακρίσεις, ρατσισμός, κοινωνική ανισότητα. Δεν μπορούν αυτά να δικαιολογούν τέτοιες συμπεριφορές». Ύστερα από λίγες μέρες, ο Σαρκό, κατέθεσε πρόταση νόμου για την αναθεώρηση του νόμου του 1945 περί παιδικής εγκληματικότητας. Από εδώ και πέρα τα παιδιά θα τα ρίξουν στη στενή από δώδεκα, δεκατριών χρόνων. Οι διακρίσεις, ο ρατσισμός, η κοινωνική ανισότητα θεωρούνται απλά «αιώνιες δικαιολογίες». Κάποτε είχαμε την τάση να δικαιολογήσουμε την κάθε ατομική πράξη, επικαλούμενοι τις κοινωνικές συνθήκες και το σύστημα.
Τώρα περνάμε στην αντιπέρα όχθη. Η κοινωνία δεν φέρνει καμία ευθύνη. Το κράτος ακόμα λιγότερη. Για το ότι ένα παιδάκι είναι «απόβρασμα» από εννέα χρόνων, φταίνε ίσως τα γονίδιά του. Δεν θα το πουν έτσι όμως. Ξέρετε, αυτά τα άτιμα τα γονίδια παραπέμπουν αλλού. Θα το ονομάζουν «ατομική ευθύνη». Full stop! Φθάνει πια με αυτές τις αηδίες περί φτώχειας, συστήματος, κράτους και πρόνοιας. Από εδώ και πέρα, οι εμπόλεμες κοινωνίες μας θα αποτελούνται από δυο τάξεις μονάχα: Από τους «έντιμους πολίτες» και την «ορδή των αποβρασμάτων». Έτσι το κράτος απαλλάσσεται από κάθε έγνοια για πρόνοια. Μοναδική ευθύνη του είναι να χτίσει νέες φυλακές. Για να μπουζουριάζει τις «ορδές των αποβρασμάτων». Αρχίζοντας από έντεκα, δώδεκα, δεκατριών χρόνων...
Μια επιστολή από τη φυλακή


Βγαίνω από το σπίτι. Ελέγχω την ταχυδρομική θυρίδα. Ανάμεσα στις ευχητήριες κάρτες, μια επιστολή από τις Γυναικείες Φυλακές Κορυδαλλού. Την αντιγράφω με την ίδια ορθογραφία και στίξη:
«21-12-06. Δεύτερα Χριστούγεννα μέσα από τα κάγκελα, η θέα που έχω έξω από το κελί μου; ένας διάδρομος το ίδιο βαρετός όσο όλο το χρόνο μα τώρα Χριστούγεννα. Έχουμε ένα μικρό δεντράκι στολισμένο πάνω σ' ένα πλαστικό τραπέζι, αυτό μόνο, τα υπόλοιπα είναι ίδια. Τα πρόσωπα των συγκρατουμένων μου είναι μελανχολικά, σκευτικά, και μια βουβή στεναχώρια πλανάται στον αέρα όλες ξέρουμε το λόγο απλά δεν το κουβεντιάζουμε, γιατί τι να πεις στην άλλη; Όταν και εσύ έχεις την ίδια στεναχώρια. Όσο πλησιάζουν οι μέρες των Χριστουγέννων σκέφτομαι την οικογένειά μου και τα λάθοι που έκανα και με κρατούν τώρα μακριά τους. Η μόνη μας παρηγοριά είναι η τηλεόραση όπου μας θυμίζει το εορταστικό κλίμα, κλέβουμε εικόνες και συγκινούμαστε με τις ιστορίες των άλλων. Μόνο ανήμερα θα μαζευτούμε να φάμε μαζί, εκείνη την μέρα νιώθουμε οικογένεια μεταξύ μας άλλωστε εδώ μέσα έχουμε η μία την άλλη για κουράγιο, για μας εδώ μέσα ο χρόνος έχει σταματήση, κάθε μέρα είναι ίδια με την χτεσινή και ίδια με την αυριανή. όσες έχουν κάποια δραστηριότητα όπως το Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας, ζωγραφική, προγράμματα απεξάρτησης τότε αλλάζει για λίγο η καθημερινότητα, μα όταν γυρίζουμε στο κελί μετά όλα επαναλαμβάνονται. Η κατάσταση στη φυλακή είναι μια σκληρή τιμωρία, προσπαθούν κάθε γυναίκα με την δική της προσωπικότητα και απόψεις να την εντάξουν σε μια άβουλη μάζα χωρίς να εκφράζεται, παρά μόνο με τη σιωπή της. Πρέπει να είμαστε πειθαρχημένες, συμφωνό, αλλά όχι άβουλα πλάσματα, έτσι θα μας κάνουν καλύτερους και χρησιμους ανθρώπους;
Η κοινωνία, μας φοβάται και μας αντιμετωπίζουν σαν κατακάθια, ξεχνώντας ότι είμαστε δικά τους κατασκευάσματα και τις περισσότερες τις φυλακίζουν γιατί κάποιοι πρέπει να γεμίζουν τις φυλακές χωρίς να το σκεφτούν ότι τα αδικήματα μας δεν είναι τόσο σοβαρά όσο τ' αδικήματα τις εξουσίας έτσι τους βολεύει. Πόσα παιδιά και οικογένειες καταστρέφουν, μοιράζοντας από τις έδρες τα χρόνια σαν καραμέλες. είναι τόσα που συμβαίνουν και εμείς δεν έχουμε την δύναμη να κάνουμε τίποτα, απλά βγάζουμε υπομονετικά την ποινή μας.
Για όλο τον κόσμο Χρόνια Πολλά και ευτηχισμένος ο καινούργιος χρόνος.
Για τα παιδιά στην φυλακή Χρόνια Καλά χρόνια ελεύθερα

γιάννα Σταυράκη»

ΥΓ: Ευχαριστώ τον Σύλλογο των Καθηγητών του Σχολείου Δεύτερης Ευκαιρίας στις Φ. Κορυδαλλού, την καθηγήτρια κ. Σοφία Αντωνιάδου και τον διευθυντή κ. Γεώργιο Ζουγανέλη, για την πρόσκληση στο σχολείο τους και την καταπληκτική έκθεση ζωγραφικής στις Γυναικείες Φυλακές Κορυδαλλού.

ΤΑ ΝΕΑ , 30/12/2006






4 σχόλια:

aggelos-x-aggelos είπε...

Καλή χρονιά και καλό κουράγιο!

Gazmend Kapllani είπε...

Καλή Χρονιά aggelos-x-aggelos (τέλειο νικ, by the way). Το κουραγιο το χρειαζόμαστε όλοι!

N.Ago είπε...

Καλό ξεκίνημα!

ele είπε...

I xristoygenniatiki epistoli apo tis fylakes gynaikon me parepempse sta paramythia toy H. K. Antersen, sto mikro korytsi me ta spirta poy gia na zestanei to soma tis kai tin psyxi anabe to ena spirto meta to allo,mexri poy o Thanatos tin peire konta toy, makria ap' ayton ton xristoygenniatiko kosmo poy oi misoi klaine kai oi misoi gelane. Epilogi toys h paixnidi tis moiras ti simasia exei...
Xronia Polla se oles tis gynaikes toy kosmoy stis fylakes!!!!
prospathontas na zestanoyn tin psyxi toys moiazoyn pio eilikrineis, pio entimes kai pio anthropines apo emas tis gynaikes toy ekso kosmoy