Αυτές τις ημέρες, που συζητάμε ξανά για τα πυρηνικά, κάποιοι είπαν ότι ο πρόεδρος του Ιράν, Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ, δεν έχει σώας τας φρένας. Για τους θρησκόληπτους όμως ο Αχμαντινετζάντ τα 'χει τετρακόσια. Στην πραγματικότητα, ο Ιρανός ηγέτης περιμένει με αγωνία τον «κρυμμένο ιμάμη» - γνωστός ευρύτερα και ως Μάχντι. Σύμφωνα με τη σιιτική παράδοση, ο Μάχντι είναι ο πνευματικός ηγέτης που εξαφανίστηκε μυστηριωδώς πριν από εκατοντάδες χρόνια. Οι φανατικοί πιστεύουν ότι η επιστροφή του θα φέρει την αιώνια ειρήνη και ασφάλεια. Όταν επιστρέψει εκείνος, θα εξαφανίσει κάθε αδικία τσακίζοντας - ανάμεσα στα άλλα - τους Αμερικανούς και διαγράφοντας από τον χάρτη το κράτος του Ισραήλ.
Ο Αχμαντινετζάντ υποστηρίζει πως διαθέτει έναν «ιδιωτικό δίαυλο επικοινωνίας» με τον «κρυμμένο ιμάμη». Όταν ήταν δήμαρχος της Τεχεράνης ξανάφτιαξε έναν από τους κεντρικούς δρόμους της πόλης, ώστε ο Μάχντι να μην αναγκαστεί να περπατήσει σε έναν δρόμο γεμάτο λακκούβες. Και όταν έγινε πρόεδρος του Ιράν ζήτησε από όλα τα μέλη της ιρανικής ηγεσίας να υπογράψουν δήλωση αφοσίωσης και πίστης στον Μεσσία. Εάν παρακολουθήσει κανείς τα ιρανικά μπλογκ στο Διαδίκτυο, δεν λείπουν οι φωνές που λένε πως ο Αχμαντινετζάντ επιμένει στο πυρηνικό του πρόγραμμα για να προκαλέσει τη βίαιη αντίδραση των ΗΠΑ, πιστεύοντας πως έτσι θα επισπεύσει την επιστροφή του Μεσσία. «Πρέπει να ετοιμαστούμε να κυβερνήσουμε τον κόσμο και ο μοναδικός τρόπος για να το επιτύχουμε είναι να υπερασπιστούμε τις θέσεις μας στη βάση της Ελπίδας της Επιστροφής» - είπε τις προάλλες στη διάρκεια της προσευχής της Παρασκευής.
Ο Αχμαντινετζάντ, όμως, δεν είναι ο μόνος που περιμένει την επανεμφάνιση του Μεσσία. Το ίδιο περιμένουν και οι χριστιανοί Ευαγγελιστές στις ΗΠΑ, που αποτελούν τη ραχοκοκαλιά των ψηφοφόρων του Μπους. Απλώς εκείνοι δεν περιμένουν τον Μάχντι, αλλά τον Ιησού. Επιθυμούν μάλιστα διακαώς η επιστροφή του Ιησού να γίνει χωρίς χρονοτριβές, ώστε να επιβάλει επιτέλους την αιώνια δικαιοσύνη και την αρμονία στον αμαρτωλό τούτο κόσμο. Γι' αυτό τον λόγο, άλλωστε, η καταστροφή του περιβάλλοντος τους αφήνει παγερά αδιάφορους. Μάλιστα εχθρεύονται τους ανόητους που αγωνίζονται για τη σωτηρία του περιβάλλοντος: σε τελευταία ανάλυση, ένας τέτοιος αγώνας μπορεί να καθυστερήσει την επιστροφή του Μεσσία. Από αυτή την άποψη, το φαινόμενο του θερμοκηπίου αποτελεί θέλημα του Θεού. Οι ίδιοι πιθανότατα είναι υπέρ των τηλεφωνικών παρακολουθήσεων των Αμερικανών πολιτών, γιατί προφανώς κάτι τέτοιο δεν έχει αρνητικές επιπτώσεις στην επιστροφή του Μεσσία...
Βλέποντας όλα αυτά, δεν είναι δύσκολο να συμπεράνει κανείς πως η «ρίζα του κακού» στον σημερινό κόσμο είναι η θρησκεία. «Μη βιαστείτε όμως να βγάλετε τέτοια συμπεράσματα», λέει η μουσουλμάνα φεμινίστρια Ιρσάντ Μανί (οι μουλάδες τού Ιράν τής έχουν βγάλει ήδη φετβά, παρακαλώντας να την πετσοκόψουν οι κεραυνοί τού Αλλάχ). Να μην ξεχάσουμε πως ήταν ο άθεος Ροβεσπιέρος που δήλωσε κάποτε κάτι το εντελώς θεοκρατικό: «H αρετή χωρίς την τρομοκρατία είναι ανίσχυρη. H τρομοκρατία χωρίς την αρετή είναι καταστροφική». Ευτυχώς που στον σημερινό κόσμο δεν υπάρχουν Ροβεσπιέροι, διότι θα ήταν ικανοί να αποδείξουν ότι τα πυρηνικά και η αθεΐα συνυπάρχουν αρμονικά.
Τόσα χρόνια συζητούμε για τα όπλα μαζικής καταστροφής. Με αυτή την αφορμή έγινε η εισβολή στο Ιράκ. Επιτέλους τα βρήκαμε. Τα όπλα μαζικής καταστροφής είναι όλοι εκείνοι, ηγέτες και μη, που πιστεύουν ακράδαντα στο τελεσίδικο ξεκαθάρισμα λογαριασμών ανάμεσα στο Καλό και το Κακό. Όλοι εκείνοι που πιστεύουν πως αποτελούν την ενσάρκωση του Καλού και πως αποστολή τους είναι η εκρίζωση του Κακού από τον κόσμο μας. Εάν ο κόσμος μας αφεθεί στα χέρια τους, τότε πάμε προς μια σύγκρουση με άρωμα Αποκάλυψης. Θεός φυλάξοι...
ΤΑ ΝΕΑ , 16/05/2006
