Σάββατο, Φεβρουαρίου 10, 2007

Σήματα καπνού και φονταμενταλισμού


«Το τσιγάρο είναι η τελειότερη μορφή μιας τέλειας απόλαυσης: σύντομη, έντονη και που σε αφήνει πάντα ανικανοποίητο» - Όσκαρ Ουάιλντ


ΕΙΝΑΙ ΤΕΤΑΡΤΗ ΒΡΑΔΥ και θέλω να πάω στη Γλυφάδα. Οδός Ζήνωνος. Ψάχνω για ταξί. Το βρίσκω. Μπαίνω μέσα. Ο ταξιτζής καπνίζει. Έχω πονοκέφαλο και ο καπνός με ενοχλεί. Παρ' όλα αυτά δεν λέω τίποτα. Περιμένω να τελειώσει το τσιγάρο. Το τελειώνει. Δεν περνάνε ούτε δυο λεπτά όμως και ετοιμάζεται να καπνίσει δεύτερο. Του λέω ότι ο καπνός με ενοχλεί. Με κοιτά λοξά και δεν το ανάβει. «Γίναμε αμερικανάκια» τον ακούω να ψιθυρίζει. Από περιέργεια βλέπω τη μάρκα των τσιγάρων: Marlboro...
Κάποιες φορές οι συμπτώσεις είναι εκπληκτικές. Ταξί, καπνός και οδός Ζήνωνος. Θυμήθηκα εκείνη τη στιγμή τον Ζήνωνα. Τον χαρακτήρα που έπλασε ο Ιταλός συγγραφέας Ίταλο Σβέβο στο βιβλίο του «Η συνείδηση του Ζήνωνα». Όλη τη ζωή του πάλευε o Ζήνων να κόψει το τσιγάρο. «Το τσιγάρο έχει μια γεύση πιο έντονη μόνο όταν είναι το τελευταίο», λέει. «Και τα άλλα τσιγάρα διαθέτουν μια ιδιαίτερη γεύση, λιγότερη έντονη όμως. Το τελευταίο αποκτά την έντονη γεύση του χάρη στο αίσθημα της νίκης πάνω στον εαυτό σου και την ελπίδα ενός μέλλοντος γεμάτο δύναμη και υγεία». Η αρρώστια του τελευταίου τσιγάρου. Ο Ζήνων πίστευε ότι εάν κόψει το τσιγάρο, θα καταφέρει να γίνει καλός πατέρας, άψογος σύζυγος, επιτυχημένος επαγγελματίας. Αλλά το ραντεβού με την ιστορία αναβάλλεται πάντα. Το τελευταίο τσιγάρο δεν είναι ποτέ τελευταίο. Μέχρι που καταλαβαίνει ότι, ίσως, αγάπησε τόσο πολύ το τσιγάρο, για να ρίξει πάνω του το φταίξιμο για τις αποτυχίες του. Το τσιγάρο είναι απλά ο αποδιοπομπαίος τράγος της ζωής του...





Ο Σβέβο έγραψε τον «Ζήνωνα» το 1923. Τότε που ο Μουσολίνι μόλις είχε πάρει τα ηνία της εξουσίας. Οι φασίστες αντιπαθούσαν το τσιγάρο. Το θεωρούσαν «αστικό βίτσιο». Ούτε ο Μουσολίνι, ούτε ο Φράνκο, ούτε ο Χίτλερ κάπνιζαν. Μάλιστα ήταν η ναζιστική Γερμανία που πρώτη κήρυξε ανελέητο πόλεμο στο κάπνισμα. Το κύριο σύνθημα της αντικαπνιστικής εκστρατείας ήταν: «Το σώμα σου ανήκει στον Führer και στο Έθνος». Στα ολοκληρωτικά καθεστώτα ο εαυτός σου δεν ανήκει ποτέ σε σένα. Ανήκει στον Ηγέτη, στο Κόμμα, στο Έθνος. Ήταν στο Γ' Ράιχ που το τσιγάρο θεωρήθηκε ως η κύρια αιτία του καρκίνου και καθιερώθηκε για πρώτη φορά ο όρος «παθητικό κάπνισμα». «Στο σπίτι μου απαγορεύεται η είσοδος στους καπνιστές» έγραφε ο Χίτλερ. Γι' αυτό, στα παράνομα πάρτι που διοργάνωναν οι νέοι στη Γερμανία, η κύρια εκδήλωση αντίστασης στα ναζιστικά γούστα, εκτός από το άκουσμα της τζαζ, ήταν το κάπνισμα.
Μία από τις αμέτρητες αντικαπνιστικές αφίσες στη ναζιστική Γερμανία. Από πάνω το «Κεφάλαιο του Καπνού». Από κάτω πεταμένα «η υγεία του λαού, η δύναμη για εργασία και οι εθνικοί στόχοι». Στο Γ' Ράιχ το κάπνισμα εθεωρείτο «αστικό βίτσιο» και «πνευμονολογικός αυνανισμός»
Όσο για την Αριστερά, εκείνη φαίνεται πως είχε μεγάλη αδυναμία στο ντουμάνι. Ο Μαρξ έλεγε ότι «το "Κεφάλαιο" δεν θα μου αποπληρώσει ούτε τα τσιγάρα που κάπνιζα γράφοντάς το». Ο Ένγκελς ήταν φανατικός καπνιστής. Η Ρωσική Επανάσταση δε ήταν τυλιγμένη σε ένα σύννεφο από καπνό τσιγάρων. Για να το καταλάβει κανείς, αρκεί να διαβάσει τη σκηνή της συνέλευσης των Σοβιέτ στο βιβλίο «Δέκα μέρες που συγκλόνισαν τον κόσμο» του Τζον Ριντ. Μια από τις σπάνιες ανθρώπινες χειρονομίες του Στάλιν, που λάτρευε την πίπα του, ήταν το ότι επέτρεπε το κάπνισμα στα γκουλάγκ. Για τους φυλακισμένους το τσιγάρο είναι πάντα ένα νησί απόλαυσης σε μια θάλασσα αηδίας. Ο Μάο κάπνιζε επίσης σαν φουγάρο. Δεν ξέρουμε εάν επέτρεπε και αυτός το κάπνισμα στα δικά του γκουλάγκ. Και ο κύκλος κλείνει με τον Τσε και τον Κάστρο και τα περίφημα cohiba τους. Σήμερα, αφού οι ουτοπίες της Αριστεράς έγιναν καπνός και άφησαν πίσω τόνους στάχτης, Δεξιά και Αριστερά συγκλίνουν και στο αντικαπνιστικό πνεύμα. Ως μια επιπλέον ένδειξη άραγε ότι η εποχή που ζούμε είναι γενικώς άκαπνη;
Ας γυρίσω όμως ξανά στον Ζήνωνα του Σβέβο. Σε αυτόν τον αντιήρωα που αγαπά και συνάμα μισεί το τσιγάρο. Τις προάλλες, στην πόλη Ostenda, στο Βέλγιο, οι καπνιστές φοιτητές μιας Ιατρικής Σχολής, αναγκάστηκαν από τη διεύθυνση να βάζουν ένα διακριτικό καρτελάκι στο πέτο τους. Ήταν το σκίτσο ενός κατεστραμμένου πνεύμονα. Από κάτω έγραφε: «Οι πνεύμονές μου θα γίνουν έτσι». Ένας καπνιστής που δεν υπολογίζει την ύπαρξη των άλλων σε εκνευρίζει. Ο υγειονομικός φονταμενταλισμός σε φοβίζει. Το κάπνισμα βλάπτει την υγεία. Καμία αντίρρηση. Αλλά μόνο τα ολοκληρωτικά καθεστώτα αναλαμβάνουν να «σώσουν» τους ανθρώπους από τις «αδυναμίες» τους. Και σε τελευταία ανάλυση, εάν το κάπνισμα είναι τόσο επικίνδυνο, γιατί δεν το απαγορεύουν να τελειώσουμε;
Όπως πάμε, σε λίγο, οι καπνιστές θα θεωρούνται κάτι σαν τους λεπρούς τον Μεσαίωνα. Ένας κόσμος όμως που θα αποτελείται μόνο από μη καπνιστές, μη χοντρούς, χορτοφάγους, παρθένες και μη αμαρτωλούς θα ήταν ακόμα πιο θλιβερός από τον σημερινό. «Σε τελευταία ανάλυση, η ζωή δεν μπορεί να θεωρηθεί αρρώστια, επειδή πονάει», λέει ο Ζήνων. Και πιθανόν να έχει δίκαιο. Όσο για τα άλλα, δηλαδή τη σχέση της πολιτικής με το κάπνισμα, είτε ο Χίτλερ που το μισούσε είτε ο Στάλιν που το λάτρευε, στρατόπεδα συγκέντρωσης και στάχτες άφησαν και οι δυο πίσω τους...

Info
Ίταλο Σβέβο, Η συνείδηση του Ζήνωνα, Εξάντας
Victor Kernian, Tabacco: Α history, Hutchinson Radius
Robert Proctor, The Nazi War on Cancer, Princeton University Press

ΤΑ ΝΕΑ , 10/02/2007

34 σχόλια:

Γουφ είπε...

Φίλε Γκαζμέντ αν και χορτοφάγος όχι για λόγους υγείας αλλά για λόγους αβλάβειας προς τα ζώα, έχω μια διαφορετική θέση από τη δική σου. Αντιλαμβάνομαι τον κίνδυνο του ολοκληρωτισμού στη σκέψη αλλά σε ένα κόσμο που η ανορθολογικότητα είναι διάχυτη παντού, θεωρώ πως η πηγή της δυστυχίας του και της θλίψης του είναι ακριβώς αυτή η ανορθολογικότητά του.
Η υγεία είναι φυσική αρμονία και ευεξία. Δύσκολα μέσα στο τεχνητό-αφύσικο αλλά και ψυχολογικά ιδιοτελές και αποξενωτικό περιβάλλον που δημιουργήσαμε να αισθανθούμε ευτυχείς και υγιείς.
Ας μη λησμονούμε το γεγονός πως αυτό που κυριαρχεί είναι η ανθυγιεινότητα και όχι το αντίθετο.
Η συνέπεια στη σκέψη και στο ορθό είναι δύσκολη γιατί απαιτεί κατανάλωση ενέργειας, και η έξοδος από την άνεσή μας δεν είναι εύκολο πράγμα. Η αντίφαση που αναφέρεις με τον ταξιτζή που είπε ότι γίναμε αμερικανάκια (πραγματικά γέλασα με την καρδιά μου όταν το διάβασα) δεν είναι τόσο αθώα. Μπορεί σε κατάλληλες συνθήκες να γεννήσει τραγικές καταστάσεις. Γιατί πίσω από μια αντίφαση συνήθως υπάρχουν αστόχαστες και τυφλές δυνάμεις.
Όπως έλεγε και ο Γκόγια: "Η σιωπή των συνειδήσεων γεννά τέρατα".
Από την άλλη και η με ένταση εστίαση στη φυσική υγεία μπορεί να οδηγήσει σε ναζιστικού τύπου αντίληψη της ζωής. Τίποτε δεν είναι αυτοσκοπός. Όλα βρίσκουν το νόημά τους στη συνύπαρξη.

www.siniparxi.blogspot.com
www.filozoia.blogspot.com

zoi20 είπε...

“Ένας κόσμος όμως που θα αποτελείται μόνο από μη καπνιστές, μη χοντρούς, χορτοφάγους, παρθένες και μη αμαρτωλούς θα ήταν ακόμα πιο θλιβερός από τον σημερινό”.

--------------------------------
Σίγουρα θα είχε πολύ λιγότερα πράγματα να κάνεις στον ελεύθερο χρόνο σου:)

Το κείμενο είναι καταπληκτικό. Το διάβασα μονορούφι.

Αθήναιος είπε...

Πραγματικά, καταπληκτικό κείμενο.

Gazmend Kapllani είπε...

Αγαπητέ Γουφ. Δεν βλέπω που ακριβώς διαφωνούμε γιατί εγώ συμφωνώ με όσα λες.

Gazmend Kapllani είπε...

Αγαπητή Zoi20. Πιστεύω πως δεν είναι απλά θέμα ελεύθερου χρόνου. Ένας τέτοιος κόσμος θα’ταν εντελώς ά-χρονος και άχρωμος συνάμα. Ευχαριστώ που το βρήκες καταπληκτικό το κείμενο.

Gazmend Kapllani είπε...

Αθηναίος, καλημέρα. Και ευχαριστώ πολύ

Donnie είπε...

Longnecks, cigarettes
It's always the same
Late nights, bright lights
Trying to ease the pain

Kristo Hyka είπε...

Μάλλον μας ξέφυγε ο Churchill , μανιώδης καπνιστής οπός επίσης πότης , γυναίκας ,κτλ και αντίπαλος του Hitler , που σε αντίθεση με αυτόν ήταν βαθύτατα δημοκράτης . Την περίπτωση Churchill – Hitler την έχω διαβάσει σαν κουίζ στο περιοδικό «BIT» , πριν αυτό γίνει ένθετο του περιοδικού «RAM» αρκετά χρόνια πριν , το οποίο κουίζ σε ρώταγε εάν θέλεις σαν ηγέτη αυτόν που πίνει καπνίζει και ξενυχτά η τον οικογενειάρχη το σωστό που δεν πίνει δεν καπνίζει κτλ . Μπορούσες να την πατήσεις εύκολα ! Από εκεί και πέρα όμως , εμείς που δεν καπνίζουμε δεν σημαίνει ότι είμαστε «δικτατορίσκοι» εν δυνάμει :)))) Απλά...

Nikolia είπε...

Brika ton kalutero tropo gia na apotrepseis enan taksitzi (i toulaxiston na ton tsugkliseis) otan kapnizei.

mallon petuxa ton idio taksitzi :) tin tsiknopempti pigaina Drosia.. opote sto 2o tsigaro pou arxise, anoigw kai gw to parathuro mou :) hehhe gurise koitakse.. "to parathuro enoxlei", mou leei.. kai apantaw kai gw "kai to tsigaro" hehehe

to apolausa

pølsemannen είπε...

@Gazi

Κειμενάρα, με εκφράζει απόλυτα!

@Kristo Hyka

Α, εγώ είμαι με τον Μπάρακ Ομπάμα που καπνίζει σαν τις καπνοδόχους του Πίτσπουργκ (κρυφά πλέον)...

Derek είπε...

"οι καπνιστές φοιτητές μιας Ιατρικής Σχολής, αναγκάστηκαν από τη διεύθυνση να βάζουν ένα διακριτικό καρτελάκι στο πέτο τους. Ήταν το σκίτσο ενός κατεστραμμένου πνεύμονα. Από κάτω έγραφε: «Οι πνεύμονές μου θα γίνουν έτσι»"

πλάκα κάνεις (ελπίζω!)
πως στο καλό το δεχτηκαν τετοιο πράγμα???

Gazmend Kapllani είπε...

Kristo μου, μη φοβάσαι¨))) Δικτατορίσκοι γίνονται μόνο εκείνοι που λένε ότι το σώμα τους (ή των άλλων) ανήκει στο Κόμμα, στον Ηγέτη, στο Έθνος, στο Ιερό Κείμενο κλπ. Πολλούς χαιρετισμούς

Gazmend Kapllani είπε...

Donnie, εμπνεύστηκα από τους στοίχους και έβαλα Damni Leigh στην εκπομπή μου. Ευχαριστώ!

Gazmend Kapllani είπε...

Νικολία, Windows 2007:)))

Gazmend Kapllani είπε...

Polsemannen, μαζί σου!

Gazmend Kapllani είπε...

Derek, δεν αστιεύομαι, είναι πραγματικό. Φρίκαρα όταν βρήκα την είδηση στην ιταλική La Stampa.

Donnie είπε...

Gazi tin akousa tin ekpompi. Para poly kali. Sou paei to radiofono telika. Guys....gia osous den kseroun,kathe kyriaki 9-10 sti NET.FM 105.8 gazi kapllani on the decks. He rulz.

cortlinux είπε...

βασικά θα συμφωνήσω μαζί σου. είμαι πρώην καπνιστής. μπορεί εγώ πια να μην καπνίσω αλλά η δαιμονοποίηση του όποιου καπνιστή είναι λάθος. μπορούμε να συνυπάρξουμε.
εκεί που δεν κάνω πίσω είναι στους χώρους υγείας. εκεί νυστέρι (ούτε καν μαχαίρι) όπως φυσικά το ίδιο και για τη χρήση κινητών τηλεφώνων.

Γουφ είπε...

Αγαπητέ Γκαζμέντ διαβάζοντας το κείμενό σου δεύτερη φορά, πράγματι δεν βρίσκω κι εγώ να διαφωνούμε κάπου. Προφανώς κάτι δεν είχα καταλάβει καλά στην πρώτη ανάγνωση.

ptwsh είπε...

Εντύπωση μου κάνει το γεγονός που αναφέρεται στη φράση ότι ο Χίτλερ απαγόρευε την είσοδο στους καπνιστές.. έχοντας γυναίκα την Eva Braun "EB" φανατική καπνίστρια. Την γραμματέα του, διάφορους άλλους αξιωματικούς..

Gazmend Kapllani είπε...

Cortinlux συμφωνώ μαζί σου

Gazmend Kapllani είπε...

γουφ επιτέλους¨))))

Gazmend Kapllani είπε...

ptowsi, καθώς αναφέρουν οι γνώστες είτε η E.B είτε ο Γκέριγκ που κάπνιζαν δεν το έκαναν ποτέ παρουσία του Führer. Για περισσότρα δες τις δυο διαφημίσεις που συνοδεύουν το κείμενο ή καλύτερα διάβασε: Robert Proctor, The Nazi War on Cancer, Princeton University Press

ptwsh είπε...

Σ' ευχαριστώ gkapllani απλά η φράση του Α.Χ. «Στο σπίτι μου απαγορεύεται η είσοδος στους καπνιστές» έρχεται σε αντίφαση με το ότι στο σπίτι του έμπαιναν καπνιστές. Τέλος πάντων, λεπτομέρειες.

Γεια χαρα

http://about-holocaust.blogspot.com

Κάτι που προσπαθώ να μάθω..

ele είπε...

To tsigaro soy dinei tin aisthisi tis glykias amartias....Kai enas kosmos akapnos, aosmos, axromos, ageystos moiazei me enan kolasmeno paradeiso...."Kalytera mia kolasi sta metra moy, para enas aperantos paradeisos".....
To kapnisma blaptei sobara, osoys foymaroyn ton kapno tis adiallaksias, tis apsyxis aystirotitas, tis "monogamikis" fantasias kai tis deilias to na petakseis psyla pano se ena synefo kapnoy....
Den eimai kapnistria, alla nostalgo kamia fora ta synefa....

An-Lu είπε...

Ανοίγεις δύσκολο θέμα βρε Γκάζι...θα προσθέσω μόνο ένα ερώτημα-χαλικάκι "Πως μπορείς να απολαμβάνεις κάτι, όταν ο άλλος δίπλα σου υποφέρει από αυτό;"
Ναι μεν οι απαγορεύσεις μπορεί να γίνουν υπερβολικές, από την άλλη όμως κανείς δεν απαγόρευσε το κρασί επειδή υπάρχουν αλκοολικοί...

monntag είπε...

Ποτέ δεν μπόρεσα να καταλάβω την απόλαυση που βρίσκει κανείς στο τσιγάρο. Προσπάθησα να το επιβάλλω στον εαυτό μου, κάπνισα με φίλους ή μόνος, με ποτό ή με καφέ, μήπως και το συνηθίσω αλλά τίποτε.

Καμία απόλαυση. Καμία χαρά. Μόνο πικρίλα και αηδία.

DCD είπε...

Ωραιο το κειμενο Gazi. Αν καποια στιγμη φτασουν να θεωρηθουν λεπροι αυτοι που καπνιζουν τσιγαρο, εγω που ξεκινησα το τσιμπουκι τι αντιμετωπιση λες να'χω?!

speira είπε...

Καπνίζω...πολύ. Αν κάποιος μου πει ότι δεν το αντεχει δεν καπνιζω μπροστα του, τιθασσευοντας τον εθισμο μου. Η ιστορια δεν ειναι τοσο απλη αν δει κανεις ποιοι ειναι οι κολοσσοι που κρυβονται πισω απο τη μαρκα των τσιγαρων του, πως το τσιγαρο λανσαριστηκε ως κατι ανωδυνο, πως οι διαφημιστες εκμεταλλέυτηκαν τα κοινωνικά status και έφτιαχναν μοντελα καπνιστων και πως φτασαμε στο politically correct του τσιγαρου που σκοτωνει, του τσιγαρου κανεις δεν το κραταει πια σε ταινιες ή δημοσιους χωρους κοκ.
Επίσης αγαπητη An- Lu α)θα θυμισω ότι υπηρξε καποτε η περιφημη ποτοαπαγορευση και β) δεν υπαρχει ζευγος αλκολικου-παθητικου αλκολικου, οπως καπνιστη-παθητικου καπνιστη. Θέλω να μπορω να καπνιζω οσο θελω χωρις να ενοχλω αυτους που ενοχλουνται.

antikeimena είπε...

Εξαιρετικό όσο και τεκμηριωμένο κείμενο! Εύστοχος ο όρος "υγειονομικός φονταμενταλισμός". Μέρος ενός γενικότερου φονταμενταλισμού - φιλειρηνικού, αντιτρομοκρατικού, προστατευτικού...

Urfurslaag είπε...

Κύριε Καπλάνι
Με χαρά σας προσκαλώ στο παιχνίδι "Πέντε πράγματα για μένα". Φιλικά, Ουρφ.

zouri1 είπε...

ουφ,δεν εχω και αυτο το κακο του καπνισματος.

gerasimos είπε...

Αγαπητέ Gazmend, από την αρχή του ακόμη το ωραίο κείμενό σου αιχμαλωτίζει την προσοχή του αναγνώστη. Όπως αιχμαλωτίζει το βλέμμα, με αρνητικό και μελαγχολικό όμως τρόπο, το χέρι του οδηγού του προπορευόμενου αυτοκινήτου όταν πετά από το παράθυρο το άδειο πακέτο από τσιγάρα...

Dritan είπε...

Διαβάζοντας με ιδιαίτερη ευχαρίστηση το κείμενο, προσπαθώ να κατευθυνθώ στο ηθικό δίδαγμα. Σε ένα παραλληλισμό και σύγκριση μεταξύ εξουσίας και καπνίσματος (και βλέποντας ακόμα πιο πέρα : των ορίων που η κοινωνία θέτει στον εαυτό της ) βλέπεις τον χωρισμό σε στρατόπεδα, κάποιοι καπνιστές άλλοι όχι, κάποιοι αυστηροί στους νόμους άλλοι όχι, κάποιος δικτάτορας άλλοι δημοκράτες, ένα μαχαίρι που όχι πάντα κόβει ξεκάθαρα ,τα δυο μέρη ίδιου σώματος. Και πάλι προσπαθώ να καταλάβω… Θέλουμε όρια-κανόνες για να τις σπάσουμε την στιγμή που φτιάχνονται; ή μήπως πλήρης ελευθερία ως την στιγμή που βλέπουμε την καταστροφή που αυτή προκαλεί; Η γκρίνια κάνει καλό, και το σύστημα που ζούμε την προωθεί αρκετά καλά, αλλά τα φρούτα της είναι αυτά που προκαλούν την ίδια την γκρίνια. Και προχωρώντας στην σκέψη αυτή, θα μπορούσε κάποιος να πει ότι το πιο ανθεκτικό σύστημα είναι αυτό που σε αφήνει αρκετά ελεύθερο (ή σε κάνει να νομίζεις ότι είσαι .. ), να γκρινιάξεις και να μπεις σε έναν φαύλο κύκλο που δύσκολα μπορείς να βγεις, ξέροντας ότι είσαι μέλος ενός συστήματος που αντιπροσωπεύει την πλειοψηφία (και η μειοψηφία ;;;;; άσε που το χρήμα (το σύστημα βασίζεται σε αυτό  βλέπε «Καπιταλισμός» (για τους λάτρες των Μαθηματικών αποδείξεων!!!) ) μόνο στην πλειοψηφία δεν είναι ) … Συνεχίζω να σκέπτομαι…. Και πάλι εκεί που σκέφτεσαι αρνητικά λες όχι μωρέ έχει και τα καλά του το καταραμένο (Αχχχ έχει δύναμη πάντως το σύστημα αυτό )
Πάντως η σκέψη αυτή δεν δικαιώνει άλλα συστήματα (όπως δικτατορίες ανά πάσης κατεύθυνσης ή αναρχίες, προς Θεού ) απλά προσπαθεί να δείξει τις ατέλειες ενός προτύπου που δείχνει όλο και περισσότερο τις αδυναμίες του.

Συγγνώμη για όσους δεν βρίσκουν την συσχέτιση μεταξύ κειμένου και σχόλιων, μπορεί ο Γκάζι να ήθελε άλλα να πει άλλα, αλλά ο καθένας δείχνει τον μικρόκοσμο του υποδεικνύοντας όχι σπάνια το κομμάτι που πονάει περισσότερο (Η γλώσσα πηγαίνει στο δόντι που πονάει λένε στα μερη μου) !

Τα σέβη μου για όλους τους αναγνώστες!