Σάββατο, Ιουλίου 07, 2007

Ιστορίες πεζών, πεζοδρομίων και χρωμάτων

Μαύρη, μαύρη, μαύρη μού έχεις κάνει τη ζωή μου μαύρη, μαύρη... σαν καμένη γη

Με έχουν φάει οι αναγνώστες της στήλης αυτές τις μέρες. Γράψε κάτι για τα βίντεο και γράψε κάτι για τα βίντεο. Τα βίντεο των πολισμάνων, εννοώ, όπου πέφτει το ξύλο της αρκούδας και η αρκούδα, κατά κανόνα, είναι μετανάστης της κακιάς ώρας, κακής προέλευσης και κακής διαγωγής.
Τι να γράψω που να μην έχει ακόμα γραφτεί; Έτσι κι αλλιώς, οι δράστες είπαν ότι βιντεοσκοπούσαν τα βασανιστήρια για πλάκα. Δεν ξέρω για σας, αλλά εμένα πάντα με τρόμαζαν οι τύποι που σε βασανίζουν για πλάκα, σε ευτελίζουν για πλάκα, σε σκοτώνουν για πλάκα, «γιατί έτσι τους αρέσει», όπως λέει η διαφήμιση της Αmstel. Συνήθως, οι πρωταγωνιστές των horror ταινιών, βασανίζουν και σκοτώνουν για πλάκα. Γι΄ αυτόν τον λόγο, εμένα να με βάλεις καλύτερα να διαβάσω φωναχτά δυο έργα του Ενβέρ Χότζα και τρεις αφίσες των ιπποτών της Κου Κλουξ Κλανπαρά να με αναγκάσεις να δω ταινία τρόμου. Επειδή περί «πλάκας» ο λόγος, θυμήθηκα μια γελοιογραφία του διάσημου Ιταλού γελοιογράφου Αltan. Υπάρχουν εκεί δύο καθωσπρέπει κύριοι που συναντιούνται στον δρόμο και ο ένας λέει με πονεμένο ύφος: «Κάτι σοβαρό συμβαίνει με μένα. Δεν μπορώ να μισήσω πια τους μετανάστες». Και ο άλλος λέει: «Σοβαρά μιλάς; Και πώς περνάς την ώρα σου;». Τέλος πάντων. Αποφάσισα, λοιπόν, να παραμερίσω τα «funny video» και να γράψω για την ιδιότυπη περιπέτεια ενός φίλου μου, του Τάσου Π. Ο Τάσος είναι γύρω στα 30, του αρέσουν το ροκ και η φωτογραφία και τον διαολίζουν τα κατειλημμένα πεζοδρόμια από τα αυτοκίνητα που παρκάρουν παράνομα. Και όταν λέω τον διαολίζουν, κυριολεκτώ. Με κάποια δόση ποιητικής αδείας, θα έλεγα ότι πάσχει από το σύνδρομο της παρανομο-παρκαρισμο-αηδίας. Ένα σύνδρομο που χαρακτηρίζει, ίσως, τη μειονότητα των κατοίκων αυτής της πόλης. Περνούσε, λοιπόν, μια μέρα, πριν από μερικές εβδομάδες, ο Τάσος Π. στα Εξάρχεια, στην οδό Αραχόβης, όταν συνάντησε μπροστά του ένα αυτοκίνητο που έκλεινε το πεζοδρόμιο απ΄ άκρη σ΄ άκρη, σταθμευμένο μπροστά από την είσοδο ενός γκαράζ. Μέχρι εκείνη την ημέρα είχε παρακάμψει τα παράνομα παρκαρισμένα αυτοκίνητα, κατεβαίνοντας από το πεζοδρόμιο. Εκείνη τη στιγμή αποφάσισε να μην το κάνει. Προχώρησε ευθεία και πέρασε το αυτοκίνητο από πάνω. Έκανε αυτό που θα ποθούσε να κάνει ο κάθε ανάπηρος, όταν βρίσκει κατειλημμένο το πεζοδρόμιο, αλλά δεν μπορεί να το κάνει. Γι΄ αυτό οι ανάπηροι σε αυτήν την πόλη δεν κυκλοφορούν σχεδόν καθόλου. Είναι άφαντοι, σαν τα φαντάσματα. Επειδή δεν ήταν ανάπηρος, ο Τάσος πέρασε το αυτοκίνητο σαν να ήταν κανονικό εμπόδιο, βάζοντας τα χέρια του πάνω στο καπό, με αποτέλεσμα να γίνει ένα μικρό βαθούλωμα. Χτύπησε ο συναγερμός και ο ιδιοκτήτης έτρεξε. Ο Τάσος δεν έτρεξε. Έμεινε ακίνητος, αποφασισμένος να υπερασπιστεί το δικαίωμά του ως πεζός. Ο ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου θύμιζε σημερινή εκδοχή του Ηρακλή Μαινόμενου. Έβριζε, έσπρωχνε, απειλούσε. Κόσμος μαζεύτηκε. Ο Τάσος προσπαθούσε να εξηγήσει ότι παρέκαμψε ένα εμπόδιο που βρέθηκε μέσα στη μέση του δρόμου, που έχει φτιαχτεί για να μπορεί να κινείται ελεύθερα ο κάθε πεζός. Θα είχε κάνει το ίδιο εάν βρισκόταν μπροστά του ένα ψυγείο ή σακούλες με σκουπίδια, είπε. Προσπαθούσε να εξηγήσει πως πιστεύει ότι τα δικαιώματα ενός πεζού πάνω στο πεζοδρόμιο προηγούνται εκείνων του αυτοκινήτου. Τον αντιμετώπισαν με απαξίωση. Τον αντιμετώπισαν σχεδόν σαν εγκληματία. Τον είπαν θρασύ, ανώριμο, επικίνδυνο. Έμεινε μόνος του, μπροστά σε ένα πλήθος που θεωρούσε την πράξη του προσβολή της ιδιωτικής περιουσίας. Όσο για την προσβολή της δημόσιας περιουσίας, αυτό θεωρήθηκε αυτονόητο. Κανείς δεν διαμαρτυρήθηκε στον ιδιοκτήτη του αυτοκινήτου. Ούτε ένας μικρός ψόγος, ούτε ένα συγκρατημένο παράπονο για το παράνομο παρκάρισμα. Θύτης ο Τάσος, θύμα ο ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου, γύρω γύρω ο κόσμος, όλοι μαζί δίπλα από το παράνομα παρκαρισμένο αυτοκίνητο, εκεί στο πεζοδρόμιο της Αραχόβης. Αποφάσισε τότε να φωνάξει την Αστυνομία. Κι ευτυχώς που το σκέφτηκε, λέει, πριν τον λιντσάρουν. Η σκηνή συνεχίστηκε στο Αστυνομικό Τμήμα. Εκεί τον αντιμετώπισαν σαν χούλιγκαν, ενώ τον ιδιοκτήτη του αυτοκινήτου σχεδόν σαν θύμα διάρρηξης. Καμία κλήση για παράνομη στάθμευση δεν δόθηκε. Ο Τάσος Π. είναι τώρα κατηγορούμενος και η συνέχεια θα δοθεί στα δικαστήρια. Στο πλευρό του βρίσκεται μία ομάδα δικηγόρων που έχει αναλάβει δωρεάν την υπεράσπισή του. Κοντά του και οι street panthers (www.streetpanthers.gr). Αυτοί οι τύποι που κoλλούν τα αυτοκόλλητα με τον γάιδαρο που καυχιέται: «Είμαι γάιδαρος! Παρκάρω όπου γουστάρω!»...


Αφήνω την
ιστορία του Τάσου και λέω να καταπιαστώ λίγο με τα χρώματα. Ίσως γιατί όλο στάχτη και μαύρο κυκλοφορεί τελευταίως. Είχα διαβάσει κάπου, ότι το επικρατέστερο χρώμα της εποχής μας είναι το γκρι. Λένε οι ειδικοί ότι το γκρι εκφράζει το μοντέρνο, το ψηφιακό, το γρήγορο, το ευέλικτο, το λεπτό, το εφήμερο. Ταιριάζει, λένε, και με τον μολυσμένο αέρα που αναπνέουμε. Μπορεί να είναι κι έτσι. Εγώ, πάλι, πιστεύω ότι το επικρατέστερο χρώμα της εποχής μας είναι το πράσινο.
Το ακούμε, το βλέπουμε, το νιώθουμε παντού αυτό το χρώμα. Και φοβόμαστε είτε την απουσία είτε την παρουσία του. Εννοώ κατ΄ αρχήν το πράσινο της φύσης. Μας το είπε και ο Αλ Γκορ εδώ στην Αθήνα, τις προάλλες, ότι έτσι όπως πάμε εμείς οι άνθρωποι, σε λίγες δεκαετίες το πράσινο θα το βλέπουμε μόνο ζωγραφιστό. Μερικές μέρες μετά τις δηλώσεις του Αλ Γκορ, ξέσπασε η φωτιά στην Πάρνηθα.
(Τέτοια δύναμη προφητείας, ούτε η Πυθία των Δελφών να ΄ταν ο άνθρωπος). Και μετά μιλώ για το άλλο πράσινο, το πράσινο του Ισλάμ, το πράσινο που τρομάζει κάθε φορά που εμφανίζεται. Ενώ εδώ σε μας καιγόταν η Πάρνηθα, στη Βρετανία η ισλαμική τρομοκρατία ήταν το κέντρο της συζήτησης. Να γιατί λέω ότι το πράσινο είναι το χρώμα της εποχής μας. Κάθε εποχή άλλωστε έχει το δικό της, ιδιαίτερο, χρώμα. Ο Μεσαίωνας είχε το μαύρο, του διαβόλου και των μοναχών. Η αποικιοκρατία είχε το λευκό. Ο 20ός αιώνας, με τις επαναστάσεις και τους ολοκληρωτισμούς, είχε το κόκκινο και το φαιό. Και ο κάθε πολιτισμός διαβάζει τα χρώματα με τον δικό του τρόπο. Στην αρχαία Ελλάδα το κίτρινο ήταν το χρώμα των τρελών. (Στην σημερινή Ελλάδα το κίτρινο φαίνεται να είναι το χρώμα που καθορίζει την πολιτική ατζέντα). Στην Ιαπωνία, όμως, το κίτρινο είναι το χρώμα της εξουσίας. Στη Μεσόγειο το μαύρο είναι το χρώμα του πένθους. Στην Κίνα το χρώμα του πένθους είναι το άσπρο.


Τώρα που τα γράφω αυτά, θυμήθηκα και τον διάσημο Ελβετό ψυχολόγο, τον Μax Luscher που καθιέρωσε το «τεστ των χρωμάτων». Έλεγε λοιπόν αυτός ο τύπος το εξής: «Πες μου ποιο χρώμα προτιμάς, να σου πω ποιος είσαι». Κι έφτιαξε έτσι έναν ολόκληρο κατάλογο με το τι συμβολίζει το κάθε χρώμα. Το κόκκινο, γράφει, συμβολίζει τη δύναμη και την αυτοπεποίθηση, την επιθυμία για δράση και την αναζήτηση του κινδύνου. Το μπλε, γράφει, συμβολίζει τη γαλήνη, την ασφάλεια, την εσωτερική ειρήνη, την ικανοποίηση, την αρμονία. Συμβολίζει τη δημιουργία, την αναζήτηση του πανανθρώπινου στην τέχνη και στη ζωή. Όλα αυτά. Αφήνω τον κατάλογο του Luscher και ανοίγω την τηλεόραση. Πρώτη εικόνα: κουκουλοφόροι, κουκούλες μαύρου χρώματος. Δεύτερη εικόνα: Πάρνηθα, μαύρο, μαύρο. Τρίτη εικόνα: τα βίντεο από τα βασανιστήρια στα κρατητήρια. Οι βασανιστές φορούν μπλε στολές. «Έπεσες εντελώς έξω καλέ μου Luscher», λέω μέσα μου. Τέλος οι ειδήσεις. Βάζω κάτι στο βίντεο. Έχω επιλέξει να δω τα «Τρία Χρώματα» του Κισλόφσκι. Αρχίζω με τη «Λευκή Ταινία». Έτσι, για χρωματική αποτοξίνωση...

ΣΑΒΒΑΤΟ: 7 ΙΟΥΛΙΟΥ 2007

6 σχόλια:

nikos10 είπε...

Αγαπητέ Γκάζι,

Ο Τάσος προφανώς είχε ακούσει κάπου την ιστορία του Μίκαελ Χάρτμαν (http://www.iospress.gr/ios1999/ios19990221a.htm).
Όπως και να 'χει το πράγμα, είναι άξιος πολλών συγχαρητηρίων. Έκανε κάτι που, αν και πιστεύω ότι πολλοί το σκέφτονται, ελάχιστοι θα είχαν τη δύναμη να το πραγματοποιήσουν.
Μακάρι να έχει καλά και γρήγορα ξεμπερδέματα.
Πραγματικά, η κατάσταση που επικρατεί καθημερινά ακόμη και στα πεζοδρόμια (για τους δρόμους φυσικά δεν αξίζει να γίνεται πια λόγος) είναι απίστευτη. Εκτός από την κατάληψη από τα παρκαρισμένα, φοβάμαι πια ότι κάποια στιγμή θα με παρασύρει κάποια μηχανή. Στο πεζοδρόμιο! Έλεος! Αφήστε μας λίγο χώρο να κινηθούμε ελεύθερα...
Επίσης, είναι πολύ ενδιαφέρον το θέμα που έθιξες σχετικά με τις αντιδράσεις των περιοίκων: ειλικρινά δεν μπορώ να αντιληφθώ αυτού του είδους τις αντιδράσεις σε περιπτώσεις μικροαδικημάτων. Μερικές φορές βλέπω τον κόσμο να αντιδρά περισσότερο σε περιπτώσεις μικροκλοπών παρά στα όσα απίστευτα συμβαίνουν καθημερινά και τα οποία επηρεάζουν τις ζωές όλων μας ανεξαιρέτως σε τεράστιο βαθμό.
Το ζήτημα χρήζει μάλλον κοινωνιολογικής ανάλυσης. Ίσως να φταίει ότι, λόγω εγγύτητας, ο πολίτης νιώθει μεγαλύτερη την απειλή από τον μικροκακοποιό.

graoutso είπε...

8umamai prin kana xrono oti eixa parkarei sto kwlonaki kavalontas ena pezodromio. Ektos tou oti eixa to miso amaksi panw sto pezodromio eixa kleisei kai mia rampa anapirwn. Gurnwntas apo to magazi pou epina pota eida tis pinakides mou na leipoun kai mia klisi panw sto tzami. sthn arxi 8umwsa alla sthn poreia me epiase mia apisteuti ntropi. Prospa8isa na parw tis pinakides mesw enos gnwstou apo to dimo a8inwn alla ntrapika na pw ston gnwsto mou oti eixa parkarei se rampa anapirwn. To tromero sthn olh upo8esi einai oti mexri tote den eixa kan proseksei oti sthn a8ina yparxoun rampes gia tetoia karotsakia. aplws eida oti oi mprosta eixan parkarei panw sto pezodromio kai etsi parkara kai egw. einai auth h geloiothta pou mas katakluzei oti afou to ekane o allos 8a to kanw kai egw para to gegonos oti kati mporei na einai paranomo kai antikoinwniko. Genika oi perissoteroi sunan8rwpoi mas kwfeuoun se auta opws kwfeua kai egw.....isws me merikes kliseis akoma na anoiksoun kai stous allous ta matia opws kai se emena. Kai oxi gia na fovomaste tis kliseis alla gia na sevomaste tous eautous mas kai tous gyrw mas....

DCD είπε...

Γκαζι μου, σ'ευχαριστώ πολύ για τη προβολή του θέματος και την ευαισθητοποίηση. Μένει, πια, να δούμε τη συνέχεια του θέματος. Εύχομαι να βγει κάτι καλό από όλη αυτή την ιστορία.

Atron είπε...

Όταν η παιδεία μας φτάνει υπό του μηδενός και το μόνο που μας ενδιαφέρει πλέον είναι το Εγώ μας και η πάρτη μας, τότε τα αυτονόητα δεν είναι πλέον αυτονόητα και ο παράνομος γίνεται νόμιμος με τη στήριξη του υπνωτισμένου όχλου.

Για εμένα αυτά είναι πολύ ανησυχιτικά σημεία των καιρών. Μήπως ο όχλος ζητήσει και νομιμοποίηση της παρανομίας του σε λίγο? Και ποιος μου λέει ότι το κράτος δεν θα ενδώσει φοβούμενο το πολιτικό κόστος? "ο λαός απαιτεί αυτοκίνητα στα πεζοδρόμια!", "ζήτω η δημοκρατία, ας κλειδώσουμε τους ανάπηρους στα σπίτια τους!!!".

Και μετά τι έρχεται? Ο Καιάδας? Το κάψιμο της μάγισσας? Η Αρεια Ελληνική Φυλή?

marilou είπε...

thumamai oti edw,stin pristina edw,egarpsane kapoia sxolia stis efimerides gia auto to video.Kai to prwi pou bika sto grafeio tis organwnisi pou douleuw to prwto pragma pou me rwtisan itan ti exw na pw gia to video.Den ixera kan gia poio video milousan.Mou exigisan kai ntrapika.Aistanthika oti eprepe na apologithw gia anoitous me tous opoious etuxe dustuxws na exw gennithei stin idia xwra.Eipa aplws oti itan anoitoi astunomikoi kai oi astunomikoi ligo polu etsi dne eiani pantou.Den eixa ti allo na pw.

珊珊李 είπε...

hi5 tv,性愛,080聊天室,手機遊戲,成人交友網,sogo論壇,遊戲區,a383,情趣用品,校園正妹牆,視訊交友,a片,遊戲區,性感影片,遊戲,視訊聊天,情色a片,好玩遊戲,校園正妹牆,成人影片,成人光碟,色情影片,正妹牆,ut聊天室,好玩遊戲,成人影城,視訊聊天室,成人交友網,遊戲口袋,a片,色情影片,色情影片,中部人聊天室,史萊姆,情色遊戲,正妹,微風成人區,情色論壇,成人交友網,嘟嘟成人網,色色網,A漫,遊戲區,h漫,聊天室,本土自拍,言情小說,伊莉,A漫,kk俱樂部,伊莉討論區,色情影片,史萊姆,aio交友愛情館,聊天室,後宮電影,情色視訊,85cc免費影城,情色文學,臺灣情色網