Τρίτη, Οκτωβρίου 09, 2007

Με τη ματιά του ταύρου


Εκεί που καθόμουν λοιπόν και παρακολουθούσα με ενδιαφέρον τις εξελίξεις στο ΠΑΣΟΚ, μου φθάνει ένα άσχετο e-mail που με καλούσε να υπογράψω για μια διεθνή εκστρατεία για την απαγόρευση των ταυρομαχιών στην Ισπανία! «Είναι ανελέητο και βάρβαρο» γράφει το μήνυμα «να προκαλείς τόσο πόνο και να σκοτώσεις ένα άλλο ον για χάρη της παράδοσης και της διασκέδασης». Θυμήθηκα τότε τον Λόρκα που λάτρευε τις ταυρομαχίες. Θυμήθηκα και τον Πικάσο που συχνά απεικόνιζε τον εαυτό του σαν ταύρο... Οι καιροί, όμως, αλλάζουν. Οι περισσότεροι Ισπανοί σήμερα είναι κατά των ταυρομαχιών. Γιατί και οι παραδόσεις, κάποτε, ξεπερνιούνται...
Μετά, όμως, κάθησα για λίγο και προσπάθησα να δω την ταυρομαχία με τα μάτια ενός ταύρου. Δύσκολο έργο. Αλλά θέλω να μοιραστώ μαζί σας μερικές ταυροειδείς σκέψεις που έκανα. Ανάμεσα σε αυτούς που επιθυμούν την απαγόρευση των ταυρομαχιών, υποθέτω πως υπάρχουν αρκετοί φανατικοί των χάμπουργκερ, των μπιφτεκιών και των φιλέτων σε σχάρα. Έχουν αναρωτηθεί ποτέ με ποιον τρόπο πεθαίνουν τα βοδινά που εκείνοι καταβροχθίζουν; Απ΄ όσο ξέρω πεθαίνουν μέσα σε φρικτούς πόνους και εντελώς άδοξα. Αν η σκέψη αυτή σάς φαίνεται απλοϊκή, ας προχωρήσουμε παραπέρα. Ο άνθρωπος εκτρέφει τα βοδινά με μοναδικό σκοπό να τα σφάξει. Ας συγκρίνουμε λοιπόν τα βοδινά που προορίζονται για εκτροφή και τα άλλα που προορίζονται για ταυρομαχίες.
Τα πρώτα μεγαλώνουν συνήθως μέσα στο σκοτάδι. Τα ευνουχίζουν από μωρά για να μεγαλώσουν γρήγορα. Για να τα σφάξουν μια ώρα αρχύτερα, τα ταΐζουν με τέτοιο τρόπο που μερικές φορές τα τρελαίνουν. Ύστερα τα μεταφέρουν σε χώρους με συνθήκες χειρότερες και από εκείνες των λαθρομεταναστών στο Κέντρο Κράτησης Λαθρομεταναστών στη Σάμο. Τέλος, περνούν από τα σφαγεία όπου πεθαίνουν άδοξα και πολύ άσχημα, χωρίς να έχουν καμία πιθανότητα να ξεφύγουν. Οι ταύροι που προορίζονται για ταυρομαχίες, από την άλλη, από την αρχή αποκτούν τον τιμητικό τίτλο toro bravo (δηλαδή «γενναίος ταύρος»). Δεν μεγαλώνουν μέσα στα σκοτάδια, αλλά στα απέραντα φωτεινά λιβάδια των ganaderias. Δεν τρώνε ό,τι να ΄ναι, σαν στρατιώτες στο μέτωπο, αλλά εκλεκτό και δροσερό χορτάρι. Τα βοδινά που γίνονται χάμπουργκερ δεν τα ξέρει ούτε η μάνα τους. Οι toro bravo αποτελούν το καμάρι του αφεντικού τους. Έχουν υπέροχα ονόματα όπως Ranfanote. Και το πιο σημαντικό: κάνουν έρωτα όποτε το γουστάρει η ψυχή τους. Η αρένα δεν είναι σαν το σφαγείο. Οι ταύροι των ταυρομαχιών δίνουν μια μάχη με τον σφαγέα τους πολύ πιο ισότιμη από εκείνη που δίνουν τα άλλα βοδινά στα σφαγεία. Έχουν κάποιες πιθανότητες να βγουν ζωντανοί από την αρένα. Επιπλέον, αν κριθούν ως valientes, έχουν δικαίωμα να κάνουν τον γύρο της τιμής και να εισπράττουν τον θαυμασμό και τα χειροκροτήματα των θεατών. Τέλος, εάν νικήσουν, μπορούν να κοιμηθούν με τις πιο... σέξι αγελάδες της περιοχής. Και αν πεθαίνεις ως toro bravo θα σου φτιάξουν φλογερούς στίχους οι πιο ξακουστοί ποιητές, θα γίνεις πίνακας, ταινία, θα σε τιμήσουν οι ίδιοι σου οι δολοφόνοι. Εσείς, λοιπόν, εάν ήσασταν ταύρος, τι θα προτιμούσατε; Βέβαια, το καλύτερο θα ήταν να πεθάνουν τα ζωντανά φυσιολογικά, από γερατειά. Αλλά σε έναν κόσμο όπου ο άνθρωπος κάνει ό,τι θέλει, κάτι τέτοιο είναι αδύνατο για τα βοδινά. Επομένως, εάν ξέρατε ότι η μοίρα σας είναι να καταλήξετε στην κατσαρόλα, τι θα επιλέγατε, το σφαγείο ή την αρένα;

ΥΓ: Θα ήθελα να προχωρήσω λίγο ακόμα τον συλλογισμό μου, αλλά φοβάμαι μην ταυτιστώ απόλυτα με τον toro bravo. Και κάτι τέτοιο μπορεί να γίνει μπελάς για κάποιον μετανάστη σαν και μένα που θέλει μια ζωή ήσυχη και ασφαλή...

12 σχόλια:

DCD είπε...

Είναι μάλλον αυτό το show της υπόθεσης που το κάνει κατακριτέο. Αυτή η ματαιόδοξη επίδειξη του ανθρώπου ενάντια σε ένα ζώο που δεν επέλεξε να παίξει σ'αυτό το παιχνίδι. Είναι αυτό που κρύβει τη παράδοση, τη διασκέδαση και τη ψυχαγωγία (!) που το κάνει τρομακτικό. Φταίει ίσως το γέλιο και η χαρά που προκαλεί μια δολοφονία που έχει ως στόχο τον εξεφτελισμό κι όχι τη τροφή. Δε ξέρω...
Η λίστα είναι πολύ μεγάλη στην επίδειξη της ανισότητας των ανθρώπων με τα ζώα, δυστυχώς.

Derek είπε...

ποια ανισότητα?

σύμφωνα με τους κανόνες της βιολογίας εμείς ήμαστε το "λάθος της φύσης"

εμείς χρειαζόμαστε ρούχα για να ζεσταθούμε, στέγες για να μην βραχούμε, οχήματα για να μετακινηθούμε και όπλα για να αμυνθούμε

την ίδια στιγμή που ο ταύρος έχει γούνα για να ζεσταθεί, η βροχή δεν τον αγχώνει, μεταναστεύει περπατώντας, έχει κέρατα για να αμυνθεί και γενικότερα είναι πολύ πιο ικανός και αυτάρκης από οποιονδήποτε άνθρωπο

angelab23 είπε...

ΤΑ ΕΙΠΕ ΟΛΑ Ο DCD,ΕΙΜΑΙ ΑΠΟΛΥΤΑ ΣΥΜΦΩΝΗ ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΤΟΥ.

gb winzip είπε...

Πειστικότατος Γ.Κ. και διαλεκτικός.

'καλύτερα μιά ώρας μονομάχος
παρά 40 χρόνια σκλάβος'.

Πράγματι, η παραγωγικότητα του μονομάχου σε μιά ώρα ισοδυναμεί με τη παραγωγικότητα 40 χρόνων σκλαβιάς.
torro και πάλι torro, για όσους ρισκάρουν.
Τώρα, άν καταργηθούν οι ταυρομαχίες
αυξάνονται δραματικά τα τροχαία, βλ. ελλάδα όπου χωρίς ταυρομαχίες οι νεκροί υπερβαίνουν κατά πολύ τα θύματα στην Ισπανία. Οπως κάπου στη Δύση, οι πιοστολάδες που μεθούσαν αστοχούσαν. Οταν έγινε η απαγόρευση του ποτού παλλαπλασιάστικαν οι δουλειές των κηδειών, διότι οι ξεμέθυστοι βρίσκουν ευκολότερα το στόχο.

Γιάννης είπε...

Καλή η ταυρολογική και έξυπνο το δίλημμα.
Ας δούμε, όμως, τα πράγματα κι από μια άλλη οπτική.

Οι Ισπανοί χρησιμοποιούν τις ταυρομαχίες ως μια τουριστική ατραξιόν, για να προσελκύουν τα εκατομμύρια των τουριστών και να κερδίζουν.

Οι κτηνοτρόφοι εκτρέφουν με τις απαράδεκτες μεθόδους τους τα ζώα, για να τα παχαίνουν γρηγορότερα και να κερδίζουν περισσότερα.
Κοινός παρονομαστής και των δύο το κέρδος.
Ποια θα πρέπει να είναι η στάση μας; Να συμφωνήσουμε με το κέρδος των Ισπανών και να διαφωνήσουμε με το κέρδος των κτηνοτρόφων ή να τους διαολοστείλουμε και τους δύο, που φέρονται χειρότερα κι από ζώα ... στα ζώα;

gb winzip είπε...

kέρδος,κέρδος κέ..., αυτή η λέξη κατέληξε να σημαίνει ότι και ο διάβολος που ξορκίζουν οι πιστοί.
Επιτέλους από τότε που μας πέταξε έξω απο τον παράδεισο έτσι είναι η ζωή και η επιβίωση.
Εχω μάθει ότι ετοιμάζουν ρομπότ-ταύρο για αρένα και ταυρομάχο ομοίως. Σωθήκαμε!

antigonos είπε...

stin pragmatikotita de dialegoun kai polloi to "zein epikindinos"...alla poios eipe oti ehoume epilogi?

ggia είπε...

αν επισκεφτείς κάποιο χώρο ταυρομαχιών εντυπωσιακή/τρομακτική είναι και η διάχυτη μυρωδιά αίματος που υπάρχει..

gb winzip είπε...

O κατάλληλος άνθρωπος στη κατάλληλη θέση.... θα σου πούν, άν ο ρόλος σου δεν είναι ο απρόβλεπτος!
Αίμα μυρίζει και στα σφαγεία, σ' εμάς που δε βρεθήκαμε ποτέ σε αρένα και σφαγεία

MenieK είπε...

Δλδ, αν κατάλαβα καλά... Αφού τραβήξει του λιναριού τα πάθη από τα σπαθιά των toreador και τις κραυγές του συνεπαρμένου (λέμε τώρα) πλήθους (άτεγκτα και ασυνείδητα αφεντικά), αναζητά τη σέξι θηλυκή ύπαρξη (ει δυνατόν μουγγή-στην κυριολεξία που μπορεί μόνο να μουγκανίσει...) να της επιβληθεί σε one night stand ωστε να ξεχάσει ότι την επομένη στην αρένα (χώρο εργασίας) μπορεί και να μην τα καταφέρει...
Βρε τι μου θυμίζει αυτή η ιστορία... τι μου θυμίζει.... τι μου θυμίζει?
Α!!! Μήπως ότι κάθε φαλλοκράτης στην πραγματικότητα είναι ένα πολύυυυυ δυστυχισμένο και καταπιεσμένο πλάσμα? Συνεκδοχικά, εγώ ψηφίζω να καταργηθούν οι ταυρομαχίες, μπας και δουν οι σεξι αγελαδίτσες μια άσπρη μέρα :)

ritsmas είπε...

Μια κυριακατικη καλημερα για να μην ξεχνιόμαστε αγαπητέ μου.
ριτς

Αλεξάνδρα είπε...

Μου αρέσει που σκέφτεσαι αντίθετα στο ρεύμα.
Δύσκολο το δίλημμα...
Ταυρομαχίες δεν θα πάω να δω ποτέ μου.
Οσο για σφαγεία είχα κάποτε επισκεφτεί ένα κουνελοτροφείο και ήμουν μικρούλα ούτε 10 χρονών. Απαίσια εμπειρία να βλέπεις αυτά τα όμορφα πλάσματα σε κλουβιά που ίσα χωρούσαν να διψούν για ένα χάδι. Εσωσα 4 τέτοια. Το ένα μου ειχε λατρεία, με ακολουθούσε όπου πήγαινα, σαν σκύλος...

Εμαθα από τότε πως το χειρότερο ζώο είναι ο άνθρωπος. ΄
Τουλάχιστον να σεβόταν και να μην σκότωνε παραπάνω απ΄όσο χρειάζεται για να φάει...
Αλλά μήπως τούτη την απληστία μας δεν την πληρώνουμε;