Τρίτη, Μαΐου 13, 2008

Αυτή η λαχτάρα για Ευρώπη

Πριν από τις προχθεσινές εκλογές στη Σερβία οι «πατριώτες» γέμισαν τους τοίχους του Βελιγραδίου με αφίσες, στις οποίες ο πρόεδρος της χώρας, Μπόρις Τάντιτς, και ο υπουργός Εξωτερικών, Μπόζινταρ Ντέλιτς, αποκαλούνται προδότες και απειλούνται με θάνατο. Δίπλα τους το πορτρέτο ενός Σέρβου εθνικιστή, του Πουνίσα Ράτσιτς, που το 1928 δολοφόνησε τρεις Σέρβους βουλευτές επειδή τους θεωρούσε «προδότες». Το μήνυμα των «πατριωτών» σαφέστατο...
Τα Βαλκάνια είναι μια περιοχή όπου ο δημόσιος λόγος είναι υπεργεμάτος από δύο λέξεις: πατριώτης και προδότης. Μια περιοχή μικρή, ίσα με ένα δάχτυλο του χεριού στον χάρτη του κόσμου, έχει το μεγαλύτερο κατά κεφαλήν εισόδημα σε ήρωες στην Ευρώπη. Και ταυτόχρονα το μικρότερο κατά κεφαλήν εισόδημα σε ευρώ στην Ευρώπη, τους χειρότερους δρόμους, τις χειρότερες δημόσιες υπηρεσίες, τη μεγαλύτερη διαφθορά, τον μεγαλύτερο αριθμό μεταναστών στο εξωτερικό. Έτσι πάει συνήθως: όσο πιο πολλούς ήρωες παράγει ένα έθνος, τόσο πιο πολύ κατά διαόλου πάνε οι πολίτες του. Όσο πιο ανασφαλές νιώθει ένα έθνος, τόσο πιο πολύ διψά για ήρωες. Όσο πιο πολύ φοβάται τον εαυτό του και τον κόσμο γύρω του, τόσο πιο πολλούς εχθρούς και προδότες παράγει. Κάποτε, την πρωτιά στην υπερπαραγωγή προδοτών στα Βαλκάνια την κατείχε η Αλβανία. Σήμερα την κατέχει η Σερβία. Ο Μιλόσεβιτς ήταν μάστορας στην υπερπαραγωγή εσωτερικών και εξωτερικών εχθρών. Ο Μιλόσεβιτς και ο Χότζα έζησαν σε πολύ διαφορετικές εποχές και συγκυρίες. «Πέτυχαν», όμως, για τις χώρες τους το ίδιο αποτέλεσμα: τις απομόνωσαν από τον κόσμο.
Όποιος έχει επισκεφθεί πρόσφατα τη Σερβία και είχε αυτιά να ακούσει και μάτια για να δει τα κηρύγματα των συνεχιστών και των οπαδών του Μιλόσεβιτς, μένει άφωνος από την ομοιότητα του λεξιλογίου με την Αλβανία του Χότζα. Η Σερβία είναι θύμα μιας τεράστιας, παγκόσμιας συνωμοσίας. Απομονωμένη αλλά υπερήφανη. Ο απομονωτισμός σαν εθνική ιδεολογία. Φίλοι αυτής της Σερβίας είναι κυρίως άνθρωποι σαν τον Εντουάρτ Λιμονόφ- ηγέτης του κόμματος των εθνο-μπολσεβίκων στη Ρωσία, φίλος και θαυμαστής του Κάρατζιτς, που πριν από μερικούς μή νες αποκάλεσε τον Ντάνιλο Κις «κάθαρμα» και άνθρωπο με «βρώμικο αίμα»...
Οι φίλοι της σημερινής Σερβίας είναι λίγοι. Οι εχθροί πολλοί. Οι προδότες ακόμα περισσότεροι. Ο Μιλόσεβιτς πρόλαβε να «καθαρίσει» κάποιους. Οι συνεχιστές του «καθάρισαν» τον Ζόραν Τζίντζιτς. Προδότης και αυτός, επειδή ήθελε να βγάλει τη Σερβία από τον απομονωτισμό και να μη μοιραστεί την εξουσία με τον υπόκοσμο. Προτού τον δολοφονήσουν οι «πατριώτες», τον είχαν απειλήσει ανοιχτά. Ο σημερινός ηγέτης του Ριζοσπαστικού Κόμματος, ο Νίκολιτς, τον είχε στείλει ήδη στον τάφο με τις απειλές του. Στις εκλογές που διεξήχθησαν προχθές η Σερβία πήγε στις κάλπες, ενώ οι τοίχοι του Βελιγραδίου ήταν γεμάτοι με αφίσες που έδειχναν τον σημερινό πρόεδρο της Σερβίας, Μπόρις Τάντιτς, ως προδότη και τον προειδοποιούσαν ότι θα έχει την τύχη του Τζίντζιτς - επειδή ο Τάντιτς υπέγραψε τη συμφωνία σύνδεσης της Σερβίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ο Τάντιτς εκπροσωπεί τη Σερβία που δεν θέλει να αυτοκτονήσει. Και αυτή η Σερβία κατάφερε να σταθεί όρθια στις εκλογές. Σήμερα η Σερβία είναι βαθιά διχασμένη. Ο δρόμος της και των Δυτικών Βαλκανίων είναι ακόμα μακρύς. Αλλά αυτή τη λαχτάρα των Βαλκανίων για Ευρώπη δύσκολα θα καταφέρουν να την σταματήσουν οι Βαλκάνιοι «πατριώτες». Εκείνοι θα συνεχίσουν να κάνουν τη δουλειά τους: να παράγουν θεωρίες συνωμοσίας, προδότες, να απειλούν με θάνατο, να πλασάρουν μεγάλες, αλύτρωτες πατρίδες. Οι Βαλκάνιοι όμως έχουν κουραστεί από τις πολεμικές ιαχές, τους ήρωες, τους «πατριώτες». Το βλέπεις αυτό καθαρά όταν ταξιδεύεις στα Βαλκάνια και μιλάς με τους νέους. Η γενιά του Διαδικτύου στα Βαλκάνια είναι αλλού. Δεν χαρίζεται εύκολα στους «πατριώτες». Οι Βαλκάνιοι ξέρουν ότι η ένταξη στην Ευρώπη δεν σημαίνει παραδεισένια ζωή. Θα έχουν όμως περισσότερους φίλους και λιγότερους εχθρούς. Περισσότερη δημοκρατία και λιγότερο παρακράτος. Περισσότερες έγνοιες για την καθημερινότητα και λιγότερη ανάγκη για ήρωες και προδότες...

9 σχόλια:

DIONYSOS είπε...

Ποιός θα κάνει τους Σέρβους να μην φοβούνται μήπως βομβαρδιστούν ,μήπως κομματιαστούς, μήπως λοιδωρηθούν;;;
Ποιός θα τους δώσει πίσω τα εξαγορασμένα μέσα παραγωγής της χώρας τους;; Ποιός γείτονάς τους βαλκάνιος μπορεί να τους κοιτάξει αφοβα στα μάτια, ίσια στα μάτια;;;

La είπε...

Ποιός γείτονάς τους βαλκάνιος μπορεί να τους κοιτάξει αφοβα στα μάτια, ίσια στα μάτια;;;Ποιος από τους Βαλκάνιους γείτονες θα τολμήσεις να δει στα μάτια τη Σερβία; Η ερώτηση πρέπει να τεθεί πρώτα στην Ελλάδα. Να τι δήλωνε ένας Σέρβος δημοσιογράφος (από αυτούς που επιβίωσαν από τις δολοφονίες) ο Πέταρ Λούκοβιτς για το θέμα και σχετικά με το βιβλίο του Τάκη Μίχα «Ανίερη Συμμαχία. Η Ελλάδα και η Σερβία του Μιλόσεβιτς», εκδ. Ελάτη

«Νομίζω ότι τα τελευταία δέκα χρόνια ο ρόλος της Ελλάδας ήταν πολύ σημαντικός. Η πολιτική που ακολούθησε δεν ωφέλησε τον σερβικό λαό, αλλά αποκλειστικά το καθεστώς του Μιλόσεβιτς, βοηθώντας την οικογένεια Μιλόσεβιτς και τους συνεργάτες της να διατηρήσουν την εξουσία τους στο Βελιγράδι. Θα είμαι πολύ ευθύς και πολύ ωμός. Πιστεύω ότι η Ελλάδα έπαιξε έναν επαίσχυντο ρόλο. Σε όλη τη διάρκεια αυτής της περιόδου χρησιμοποιήθηκε από το καθεστώς ως πολύ καλό παράδειγμα μιας χώρας που υποστήριζε τη δημοκρατική και πατριωτική Σερβία. Η περίφημη "ελληνοσερβική φιλία" ήταν απλώς μια μάσκα, ή το πλαίσιο που επέτρεπε στην οικογένεια Μιλόσεβιτς να απολαμβάνει τη στήριξη της ελληνικής κυβέρνησης. Όλα αυτά τα χρόνια, η ελληνική κυβέρνηση επέκρινε το Μιλόσεβιτς μόνο μία ή δύο φορές. Τόσο οι Έλληνες όσο και οι Σέρβοι πολιτικοί συμφωνούσαν στη χρήση του εθνικισμού σαν μέσο παραμονής στην εξουσία. Ακόμα θυμάμαι όλες εκείνες τις διαδηλώσεις υπέρ του Μιλόσεβιτς στην Ελλάδα... Είναι πολύ δύσκολο για κάποιον που ανήκει στη σερβική δημοκρατική αντιπολίτευση να καταλάβει για ποιο λόγο η Ελλάδα -όχι μόνο οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι της αλλά και όλα τα πολιτικά κόμματα- υποστήριζαν έναν άνθρωπο που γνώριζαν ήδη ότι ήταν εγκληματίας πολέμου, έναν άνθρωπο που ξεκίνησε τον πόλεμο στη Βοσνία και την Κροατία. Οι Έλληνες θα έπρεπε να αναρωτηθούν γιατί χαράμισαν δέκα χρόνια υποστηρίζοντας κάτι που ήταν παρανοϊκό, πρωτόγονο και εγκληματικό από την πρώτη στιγμή.»

Incus είπε...

Οι ‘πατριώτες’ και ‘προδότες’ βεβαίως δεν είναι μόνο μονοπώλιο των Βαλκανίων. Είναι όπως αναφέρεις αδιαμφισβήτητο στοιχείο κάθε κοινωνίας που φοβάται τον εαυτό της, που νιώθει ανασφάλεια.
Έτσι κι’εγώ μπορώ να μιλήσω για τους ‘προδότες’ και ‘πατριώτες’ της Κύπρου.
Μιας μικρής χώρας που έστω και αν έχει τα τελευταία χρόνια καταφέρει να ξεπεράσει δειλα δειλά ορισμένα της κατάλοιπα και ανασφάλειες, έστω και αν βοηθήθηκε να γίνει μέλος της Ευρώπης και να αναπτυχθεί οικονομικά και εν μέρει κοινωνικά ακόμα φέρει στίγματα του παρελθόντος. Νιώθει την ανάγκη να εξυμνεί παλιούς και να δημιουργεί νέους ακόμα ήρωες, να χωρίζεται σε ‘πατριώτες’ και ‘προδότες’, σε άγρυπνους φρουρούς του ακριτικού ελληνισμού αλλά και ‘μειοδότες μειωμένων αντιστάσεων’.
Ο ‘κακοί’ Αγγλοαμερικανικοί και ομολογουμένως και οι Ευρωπαίοι εταίροι μας που προσπαθούν με κάθε τρόπο να μας ξεγελάσουν και να μας ξεπουλήσουν στην Τουρκία φέρνοντας ενώπιον του λαού των Ελλήνων της Κύπρου ‘προδοτικά’ σχέδια λύσης. Όπως και η Σερβία, η μικρή Κύπρος είναι θύμα μιας συνωμοσίας της Δύσης. Οι ‘προδότες’ φυσικά όπως και στην Σερβία ήταν και θα είναι πάντα έτοιμοι να δωροδοκηθούν και να δεχτούν οτιδήποτε ξένο προσυπογράφοντας έτσι την καταστροφή της χώρας τους.
Άκρως παραδόξως, οι ‘πατριώτες’ παραδοσιακά , ως επί το πλείστον, αποτελούν τα πιο συντηρητικά, τα πιο εθνικιστικά και τα πιο ρατσιστικά στοιχεία της χώρας. Οι ‘προδότες’ συνήθως τους προοδευτικούς και μετριοπαθείς.
Παρεπιπτόντως, τα συγχαρητήρια μου για την γλαφυρότητα και την καθαρότητα του λόγου σου στα κείμενά σου. Είμαι συχνός περαστικός σου αναγνώστης

B είπε...

"εδω ειναι βαλκανια δεν ειναι παιξε γελασε"

οταν μαθουμε να αγαπαμε των εαυτο μας ολοι,θα μπορεσουμε να συνηπαρξουμε αρμονικα μαζι,αλλιως η ιστορια μας δειχνει τι μας περιμενει...

nikos10 είπε...

Κακές μάλλον οι εξελίξεις....

Να χαρώ εγώ σοσιαλιστές!

Ελένη Τροβά είπε...

σκεπτικισμός...

DIONYSOS είπε...

εγώ θα έλεγα ΓΑΡΓΑΡΑ τα φονικά του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού από τον κο Καπλάνι στο όνομα ενός υπερεκτιμημένου πραγματικά επικίνδυνου ΜΕΓΑΛΟΙΔΕΑΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΣΩΒΙΝΙΣΜΟΥ. Ο ανθρώπινος πόνος είναι παντου ίδιος στα Βαλκάνια και η πολιτική των ΗΠΑ για κατακερματισμό συμφερόντων και αξιοποιηση ωφελειών θέλει τους καθοδηγητές της.!

fpboy είπε...

καλά ρε φίλε Διόνυσε, δεν είναι μόνο οι Η.Π.Α υπεύθηνοι για όλα τα κακά στα βαλκάνια.
Πόσες φορές έχουμε πνιγεί σε μια κουταλιά νερό μεταξύ μας?

Roufa Tav Gosou & Mimi Lass είπε...

Patriwtes kai prodotes... Plousioi kai ftwxoi... Mafiozoi kai polites...

Treis diaforetikes alla e3isou dokimes kathgoriopoihseis! Proteinoume th Serbikh tainia Klopka gia peretairw "anagnwsh".