Σάββατο, Μαΐου 24, 2008

Ρομπέρτο Σαβιάνο: "Ο Ράσντι κινδυνεύει για αυτά που έγραψε. Εγώ κινδυνεύω επειδή με διαβάζουν"

Φωτό: Αργύρης Δημητράκης

Ο ναπολιτάνος Ρομπέρτο Σαβιάνο είναι μόλις είκοσι εννιά χρονών αλλά έχει ζήσει πολλά: παγκόσμια φήμη, απειλές κατά της ζωής του, σωματοφύλακες. Στο βιβλίο του, «Γομόρρα», περιπλανάται με μια Βέσπα στους δρόμους της Νάπολη. Περιγράφει τον ανελέητο πόλεμο ανάμεσα στις συμμορίες της Καμόρα, τη διακίνηση της κοκαΐνης, τα βρώμικα σκουπίδια, τα αστραφτερά μαϊμού φορέματα της υψηλής μόδας. Με μια αφήγηση στο πρώτο πρόσωπο, λιτό και βιαστικό στυλ γραφής που σε αφήνει χωρίς ανάσα, φέρνει στο φως την τεράστια, παγκόσμια εξουσία της Καμόρα. Τόνοι κοκαΐνης, φόνοι, το λιμάνι της Νάπολη, τα κρανία των νεκρών Κινέζων, οι σκλάβοι εργάτες στις επιχειρήσεις της Καμόρα, το καλάσνικοφ - αγαπημένο όπλο των νονών, οι γυναίκες της Καμόρα, οι οικοδομικές επιχειρήσεις, οι επενδύσεις της Καμόρα, παντού στον κόσμο. Ο Σαβιάνο περιγράφει το σημερινό Σύστημα: έτσι αποκαλούν τη Καμόρα οι ίδιοι οι νονοί. Μόνο στην Ιταλία το «Γομόρρα» έχει πουλήσει ένα μισή εκατομμύρια αντίτυπα. Έχει μεταφραστεί σε σαράντα επτά γλώσσες, θεωρείται ένα από τα πιο σημαντικά βιβλία της δεκαετίας, έγινε ταινία και πήγε στις Κάννες. Παράξενη μοίρα όμως αυτή του Σαβιάνο. Απέκτησε φήμη και έχασε την ελευθερία του. Οι νονοί δεν συγχώρησαν το θάρρος του. Δεν συγχωρούν, προπαντός, την επιτυχία του βιβλίου. Γιατί έσπασε την σιωπή γύρω από την εγκληματική δραστηριότητα της Μαφίας της Νάπολη, της Καμόρα. Εδώ και δυο χρόνια ο Σαβιάνο ζει υπό αστυνομική προστασία. Δεν είναι καθόλου εύκολο να τον συναντήσεις. Μετά από πολλά e-mail και sms το ραντεβού μας κανονίστηκε στον στρατώνα των καραμπινιέρι στη καρδιά της Νάπολη, στη «Piazza Carita» («Πλατεία Ευσπλαχνία»). Στην είσοδο, εμένα και τον φωτογράφο, μας παρέλαβαν δυο αστυνομικοί με πολιτικά και μας έβαλαν να περιμένουμε στο Γραφείο Τύπου. Ενώ περιμέναμε, ένας από τους αστυνομικούς, μου εξηγούσε πως αυτό το κτήριο ήταν κάποτε μοναστήρι και κάποια στιγμή το χρησιμοποίησαν οι Βουρβόνοι ως δικαστήριο για να δικάσουν τους πολεμιστές του Γκαριμπάλντι, που αγωνίζονταν για την ένωση της Ιταλίας. Χτύπησε το κινητό μου. «Γεια σου, είμαι ο Ρομπέρτο Σαβιάνο, που βρίσκεσαι;». «Είμαι μαζί με τον φωτογράφο στο Γραφείο Τύπου των καραμπινιέρι» απαντώ. «Σε πέντε λεπτά είμαι εκεί». Ο Σαβιάνο έφθασε σε λιγότερα από πέντε λεπτά. Με πυκνό μούσι, φαλάκρα και ντυμένος απλά. Αθλητικά παπούτσια, τζιν, μαύρο ζιβάγκο, μπλε σκούρο μπουφάν. Σαν να επέστρεφε από τζόκιν. Πίσω του οι δυο σωματοφύλακες να με ανακρίνουν με το βλέμμα. Δίνουμε τα χέρια. «Πρέπει να βρούμε έναν χώρο για την συνέντευξη» μου λέει. Περπατάμε στον διάδρομο. «Εδώ» μου δείχνει με το χέρι τη γωνία του διαδρόμου, κοντά σε ένα μεγάλο παράθυρο, από όπου φαίνεται η εσωτερική αυλή του στρατώνα, καταπράσινο, με ένα μεσαιωνικό πηγάδι στη μέση και Ιωνικές κολώνες δεξιά και αριστερά του, σου φέρνει στο νου την εποχή που εδώ ζούσαν οι καθολικοί μοναχοί. Η πιο παράξενη συνέντευξη που έχω κάνει. Όρθιοι και οι δυο, με τους σωματοφύλακες σε απόσταση ασφαλείας, μοιάζουμε πιο πολύ σαν δυο μοναχοί που προσπαθούν να ανταλλάξουν μεταξύ τους μυστικά. Βιαστικά επιπλέον, γιατί ο χρόνος σε αυτές τις περιπτώσεις είναι απρόβλεπτος και περιορισμένος. Ο φωτογράφος, ο Αργύρης Δημητράκης, αρχίζει να τραβά φωτογραφίες. Ο Σαβιάνο μου λέει ευγενικά ότι είναι καλύτερα να σταματήσουμε. Ίσως είναι και αυτό μέρος των κανόνων της προσωπικής του ασφάλειας ή απλά νιώθει άβολα να φωτογραφίζεται μέσα σε έναν στρατώνα. Ενώ μιλάμε παρακολουθώ την έκφρασή του. Το βλέμμα του είναι διεισδυτικό. Όταν μιλά ο συνομιλητής του τα μάτια του Σαβιάνο καρφώνονται κυριολεκτικά πάνω σε αυτά του συνομιλητή. Σαν να θέλει να αποκαλύψει το κρυφό νόημα των λεγομένων του. Όταν σοβαρεύει μοιάζει με έναν αυτόπτη μάρτυρα που αντικρίζει κάποιον νεκρό. Κάποιον από τους πολλούς νεκρούς που περιγράφει στο βιβλίο του. Το βλέμμα του γίνεται ανέκφραστο. Όταν χαμογελά, και χαμογελά συχνά, μεταμορφώνεται σε έναν ξέγνοιαστο έφηβο που φαίνεται να ξεγελά την μοναξιά και να αψηφά τις απειλές των νονών της Καμόρα…



Τι είναι τελικά το «Γομόρρα»; Δημοσιογραφική έρευνα, μυθοπλασία, μαρτυρία;

Θεωρώ το βιβλίο μου μυθιστόρημα... Προσπάθησα να γράψω ένα βιβλίο που να συνδυάσει την αφηγηματική δύναμη με τα πραγματικά στοιχεία της έρευνας για την Καμόρα. Δεν ήθελα να γράψω ένα ωραίο βιβλίο. Ήμουν τρομακτικά φιλόδοξος. Έγραψα ένα βιβλίο για να αλλάξω τα πράγματα. Ήθελα να σπάσω την σιωπή, να προκαλέσω αγανάκτηση στους αναγνώστες μου. Εδώ που τα λέμε, μακάρι να είχα γράψει απλά ένα ωραίο βιβλίο. Θα ζούσα πολύ καλύτερα σήμερα...

Πως ορίζεις την Καμόρα;

Μια εγκληματική οργάνωση-επιχείρηση. Σε είκοσι χρόνια τα θύματα της τρομοκρατίας στην Ιταλία ήταν 600. Τα θύματα της Καμόρα τα τελευταία είκοσι χρόνια ήταν 4000. Η ιταλική Μαφία «απορροφά» όλη την προσοχή των διεθνών και εγχώριων ΜΜΕ και έτσι η Καμόρα μένει συνήθως στο σκοτάδι.

Γιατί οι νονοί της Καμόρα ενοχλήθηκαν τόσο πολύ από το «Γομόρρα»;

Για πρώτη φορά η Καμόρα έγινε κύριο θέμα συζήτησης στην Ιταλία και διεθνώς. Ακριβώς αυτό που φοβούνται...

Οι New York Times σε αποκάλεσαν «Σάλμαν Ράσντι της Ιταλίας»…

Ο Ράσντι κινδυνεύει για αυτά που έγραψε. Εγώ κινδυνεύω επειδή με διαβάζουν. Εάν το βιβλίο μου είχε πουλήσει δέκα χιλιάδες αντίτυπα δεν θα έτρεχε τίποτα. Το πρόβλημα άρχισε όταν το βιβλίο έφθασε τα εκατό χιλιάδες αντίτυπα… Εγώ δεν αποκαλύπτω άγνωστα πράγματα στο βιβλίο. Οι νονοί ανησυχούν επειδή αυτά που γράφω τα διαβάζουν εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι. Ανησυχούν γιατί «σκαλίζω» τις νόμιμες δραστηριότητές τους. Γιατί πρόκειται για παντοδύναμους επιχειρηματίες… Όταν θέτω το ερώτημα γιατί η συγκεκριμένη οικογένεια κερδίζει πάντα τους διαγωνισμούς για κατασκευές δρόμων στη Καμπάνια (σ.σ. περιοχή της Νότιας Ιταλίας όπου βρίσκεται και η Νάπολη), εκεί για αυτούς αρχίζουν οι μπελάδες. Και όχι μόνο για αυτούς…

Ποιες είναι οι κύριες δραστηριότητες της Καμόρα σήμερα;

Πολλές. Εκβιάζει και πουλά προστασία στους εμπόρους, ελέγχει τις παράνομες χωματερές όπου θάβονται τα τοξικά απόβλητα της Βόρειας Ιταλίας κυρίως, ελέγχει σημαντικό μερίδιο από το εμπόριο όπλων και την αγορά της πορνείας. Σήμερα, πάντως, οι κύριες δραστηριότητές της είναι οι οικοδομικές επιχειρήσεις και το εμπόριο κοκαΐνης. Ο πόλεμος που ξέσπασε στη Βόρεια Νάπολη πριν από τέσσερα χρόνια, ανάμεσα σε διάφορες φράξιες της Καμόρα, είχε να κάνει με τον έλεγχο της αγοράς της κοκαΐνης. Μιλάμε για έναν πόλεμο που διέρκεσε σχεδόν δυο χρόνια, με τέσσερεις πέντε δολοφονίες κάθε μέρα...

Για τι ποσότητες κοκαΐνης μιλάμε;

Πριν λίγες μέρες μαθεύτηκε ότι η οικογένεια Ντι Λάουρο που έλεγχε την Βόρεια Νάπολη, εισήγαγε στη πόλη πέντε τόνους κοκαΐνης το μήνα…

Το μήνα;

Μάλιστα...

Και πως μπαίνει στη Νάπολη;

Η διαδρομή είναι: Νότια Αμερική, Αφρική, Δυτικά Βαλκάνια, Ιταλία, Νάπολη. Όχι από το λιμάνι, εκείνο είναι κατάλληλο μόνο για παράνομα εμπορεύματα. Τη κοκαΐνη την φέρνουν σε μικρά λιμάνια της Νότιας Ιταλίας, για να μην τραβήξουν την προσοχή. Πολύ συχνά χρησιμοποιούσαν οχήματα μεταφοράς απορριμμάτων. Ποιος φαντάζεται ότι ένα όχημα για σκουπίδια μεταφέρει κοκαΐνη;…

(Εκείνη τη στιγμή περνούν δυο Ιταλοί καραμπινιέροι που τον αναγνωρίζουν. Μας διακόπτουν ευγενικά, τον χαιρετούν και του ζητούν αυτόγραφο. Ο Σαβιάνο βγάζει το στυλό του και υπογράφει. Οι καραμπινιέροι τον ευχαριστούν και απομακρύνονται…)

…έτσι λοιπόν φθάνει η κοκαΐνη στη Νάπολη και από εκεί μοιράζεται σε όλη την Ευρώπη. Και στην Ελλάδα...

Στην Ελλάδα;

Την κοκαΐνη στην Ελλάδα την ελέγχουν αποκλειστικά οι ναπολιτάνικες οικογένειες της Καμόρα. Υπάρχει μια δικαστική έρευνα στην Ιταλία, που διεξάγεται αυτή τη στιγμή και αφορά τον τρόπο που ο νονός Ραφαέλε Αμπινάντε προμήθευε την Ισπανία και την Ελλάδα με κοκαΐνη και Έκστασι. Όταν λέω Ελλάδα εννοώ κυρίως τα τουριστικά νησιά. Ξέρω, π.χ., ότι στη Μύκονο η κοκαΐνη φθάνει κάθε χρόνο μέσω της οικογένειας των Μαρανέζι. Η Ελλάδα είναι αποκλειστικό πεδίο των ναπολιτάνικων οικογενειών της Καμόρα και κανείς δεν τολμά να ανακατευτεί. Αυτό που θα είχε μεγάλο ενδιαφέρον για την Ελλάδα, θα ήταν να ερευνηθούν οι διαδρομές του μαύρου χρήματος που επενδύεται και ξεπλένεται εκεί από την Καμόρα...


Τότε η Καμόρα δεν είναι απλά ένα φαινόμενο της Νότιας Ιταλίας…

Η Καμόρα είναι μια από τις πιο παγκοσμιοποιημένες οργανώσεις. Οι ρίζες της είναι στη Νάπολη, στη Καμπάνια αλλά τα χρήματά της τα ξεπλένει ενδύοντας στην Βόρεια Ιταλία, στην Ιρλανδία, στην Ισπανία, στην Γερμανία, στη Γαλλία, στην Ανατολική Ευρώπη και πιο πέρα ακόμα, στη Κίνα, στη Ταιβάν παντού… Η Καμόρα είναι σήμερα η πιο δυνατή ιταλική επιχείρηση στον κόσμο. Τα «έσοδά» της είναι τρεις φορές περισσότερα από εκείνα της Fiat… Από τα ναρκωτικά που διακινεί μόνο στη Νάπολη η Καμόρα βγάζει δυο δις. ευρώ το χρόνο…

Ποια είναι η ευρωπαϊκή χώρα που προτιμά περισσότερα η Καμόρα;

Η Ισπανία. Ξεπλένουν το μαύρο χρήμα επενδύοντας κυρίως στην τουριστική βιομηχανία και αγοράζοντας ακίνητα. Τη Costa del Sol ( σ.σ. «Ακτή του Ηλίου», μια από τις πιο γνωστές τουριστικές περιοχές της Ισπανίας), οι νονοί την αποκαλούν Costa Nostra («Η δική μας ακτή»)...

Η Καμόρα δηλαδή έπιασε αμέσως το νόημα της παγκοσμιοποίησης…

Έχω ακούσει μια τηλεφωνική επικοινωνία ανάμεσα σε ένα μέλος της Καμόρα και τους αρχηγούς του την ημέρα που έπεσε το Τείχος του Βερολίνου. Ο καμορίστας βρισκόταν στο Ανατολικό Βερολίνο και έλεγε στους αρχηγούς του: «τι να κάνω; Εδώ δεν υπάρχει τίποτα». Εκείνοι του απαντούν: «αγόραζε». Και εκείνος πάλι: «Μα τι να αγοράσω; Δεν υπάρχει τίποτα». Οι αρχηγοί του δίνουν την τελευταία εντολή: «αγόραζε, αγόραζε, αγόραζε!»... Όταν ο Πρόεδρος της Ιταλικής Δημοκρατίας, ο Ατζέλιο Τσάμπι, κάλεσε τους Ιταλούς επενδυτές να πάνε να επενδύσουν στη Κίνα η Καμόρα βρισκόταν ήδη εκεί από δέκα χρόνια, επενδύοντας και αγοράζοντας φέτες της κινεζικής αγοράς. Η Καμόρα και η Μαφία πρόλαβαν ακόμα και τους πιο δυνατούς επενδυτές. Αγόρασαν αποθήκες όπλων και φάρμες στην Ρουμανία, χαλυβουργεία στη Ρωσία, επένδυσαν στη Πολωνία. Ένας από τους αρχινονούς της Καμόρα, ο Φραντσέσκο Σκιαβόνε, συνελήφθη στη Πολωνία από όπου διεύθυνε τις επιχειρήσεις του στη Ρουμανία…

Καμόρα και Μαφία ξέρουν να αξιοποιήσουν τον καπιταλισμό…

Εγώ θεωρώ πως δεν έγινε καπιταλιστική η μαφία. Έγινε μαφιόζικος ο καπιταλισμός. Σήμερα έχουν τιναχθεί στον αέρα οι κανόνες της αγοράς. Ο κυρίαρχος κανόνας είναι: «ο,τι μου δίνει κέρδος είναι καλό». Αυτό είναι και το μότο της Μαφίας...

Η αφήγησή σου είναι στο πρώτο πρόσωπο. Έχεις γνωρίσει νονούς της Καμόρα;

Έχω μεγαλώσει με αυτούς τους ανθρώπους… Μεγάλωσα στη Καζέρτα και μετακόμισα στις Ισπανικές Συνοικίες στη Νάπολη. Και τα δυο «φρούρια» της Καμόρα…

Πως είναι ένας νονός της Καμόρας, βίαιος, αμόρφωτος;

Βίαιος ναι, αμόρφωτος όχι. Έχω γνωρίσει νονούς που ήταν αρκετά καλλιεργημένοι… Ο Ραφαέλε Λουμπράνο, ένας από τους πιο ξακουστούς αρχινονούς, τον σκότωσαν το 2002, έχει γράψει δυο ποιητικές συλλογές. Ένα από αυτά κέρδισε το βραβείο «Πάπα Ιωάννη ΧΧΙΙΙ». Ο Ραφαέλε Κούτολο γράφει εδώ και χρόνια ποιήματα, τα οποία δεν είναι καθόλου άσχημα. Ο Τζουζέπε Μίσο γράφει αξιόλογη πεζογραφία. Τα βιβλία του τα βρίσκεις σε όλα τα μεγάλα ιταλικά βιβλιοπωλεία και κάνουν καλές πωλήσεις. Προσωπικά τον σιχαίνομαι αλλά πρέπει να παραδεχτώ ότι δεν γράφει άσχημα. Ο Λουίτζι Τζουλιάνο, γνωστός αρχινονός στη Νάπολη, έχει γράψει στοίχους για τα τραγούδια του Τζίτζι Ντ’Αλέσσιο. Ο Φραντσέσκο Σκιαβόνε είναι μεγάλος θαυμαστής του Βοναπάρτη. Όταν τον συνέλαβαν στη βίλλα του βρήκαν σπάνιες μονογραφίες του Βοναπάρτη. Ζωγραφίζει επίσης και ήταν τόσο ερωτευμένος με τον εαυτό του που σε πίνακες του Ιησού που είχε ζωγραφίσει στη θέση του προσώπου του Ιησού είχε ζωγραφίσει το δικό του…

Με τον Θεό πως τα πάνε οι νονοί;

Οι περισσότεροι είναι θρησκόληπτοι. Θεωρούν τους εαυτούς τους αμαρτωλούς αλλά πιστεύουν ότι οι αμαρτίες τους είναι απόρροια της τραγικότητας του ρόλου τους. Ξέρουν ότι το να σκοτώσεις αποτελεί αμαρτία αλλά πιστεύουν ότι ο Θεός δεν κρίνει τους στρατιώτες. Το ίδιο πιστεύουν και οι Αμερικανοί πεζοναύτες. Οι καμορίστοι θεωρούν ότι σκοτώνουν και σκοτώνονται στον πόλεμο. Όταν σκοτώνουν κάποιον που δεν έχει σχέση με τη Καμόρα, μόνο τότε νιώθουν ότι υπάρχει κάποιο ηθικό πρόβλημα και ζητούν άφεση αμαρτιών. Στα μέλη της Καμόρα επικρατεί προπαντός η δεισιδαιμονία. Οι διακινητές συνήθως έχουν μαζί τους τριάντα τρεις δόσεις κοκαΐνης: όσα είναι και τα χρόνια του Ιησού. Τις σακούλες με τη κοκαΐνη, πριν τη μεταφορά, τις «ποτίζουν» πάντα με αγιασμένο νερό… Ένας διακινητής ναρκωτικών τον πρώτο «μισθό» του τον ξοδεύει σε αγιογραφίες…

(Οι σωματοφύλακες του Σαβιάνο μας πλησιάζουν και του κάνουν νόημα ότι είναι ώρα να φύγουν. «Πρέπει να φύγω» μου λέει. «Έχουμε χρόνο μόνο για δυο, το πολύ τρεις ερωτήσεις»…)



Χάρη στο βιβλίο απέκτησες δόξα και έχασες την ελευθερία σου…

Είναι τόσο παράδοξο. Πέτυχα το όνειρό μου, να γίνω γνωστός ως συγγραφέας. Όταν έγραψα το βιβλίο δεν φαντάστηκα ότι θα έπαιρνε τέτοιες διαστάσεις. Θα ήμουν υποκριτής εάν σου έλεγα ότι δεν τρέχει τίποτα. Δεν μετανιώνω για όσα έγραψα αλλά δεν θα ήθελα αυτή την κατάληξη… Γιατί δεν υποφέρω μόνο εγώ, υποφέρει όλη η οικογένειά μου. Αυτό σου δημιουργεί ένα είδος ενοχής…

Φοβάσαι;

Όχι…

Πως είναι μια δική σου συνηθισμένη μέρα;

Για κάθε κίνηση που κάνω πρέπει να συζητήσω με τους σωματοφύλακές μου. Εκείνοι πρέπει να πάνε πριν από μένα, να δουν, να καθαρίζουν το έδαφος που λέμε, και μετά να κινηθώ. Αυτή είναι η ζωή μου είκοσι τέσσερεις ώρες στο εικοσιτετράωρο. Η οικογένειά μου έφυγε από τη Νάπολη, γιατί κινδύνευε άμεσα. Η μοναδική χώρα όπου νιώθω ελεύθερος είναι η γραφή…

Τώρα τι γράφεις;

Κάτι που δεν έχει σχέση με την Καμόρα. Δεν σκοπεύω να γίνω καμοριστολόγος…

Η γραφή σου μου δίνει την εντύπωση ενός ανθρώπου που γράφει βιαστικά…

Δεν μ’αρέσει η μπαρόκ αφήγηση. Μ’αρέσει να είμαι λιτός και ευθύς. Τέτοια ήταν και είναι η ζωή που ζω. Κάποτε, στα γεράματά του, μια νεαρή δημοσιογράφος επισκέφθηκε τον Σελίν και τον ρώτησε «Πόσοι τρόποι υπάρχουν για να γράψει κανείς λογοτεχνία;». Και εκείνος απάντησε: «Μόνο δύο. Ή γράφεις ή φτιάχνεις καρφίτσες για να τρυπήσεις τις μύγες»... Εμένα να τρυπήσω μύγες δεν μ’ενδιαφέρει...

(Οι σωματοφύλακες του κάνουν ξανά νόημα, διακριτικά, ότι πρέπει να φύγουν)

Πόσο άλλαξες μετά από όλα αυτά;

Νιώθω ότι είμαι αυτός που ήμουν πάντα. Συνεχίζω να πάω στο γυμναστήριο για να νιώθω λιγότερη μοναξιά και έχω πάντα την εμμονή να γράψω, να περιγράψω τα σπλάχνα αυτού του κόσμου…

Ο Σαβιάνο μου λέει ότι πρέπει να φύγει τώρα. Δίνουμε τα χέρια και αγκαλιαζόμαστε, όπως αγκαλιάζονται οι άνθρωποι του Νότου. «Θα έρθεις στην Ελλάδα για την παρουσίαση του βιβλίου σου;» τον ρωτάω καθώς φεύγει. «Κατά πάσα πιθανότητα ναι» απαντά. Περπατά βιαστικά. Όπως η γραφή του. Ένας από τους σωματοφύλακες προπορεύεται ενώ ο άλλος τον ακολουθεί. Είναι ώρα να φύγει ξανά μακριά από τη Νάπολη, να επιστρέψει στον κρησφύγετό του...
ΥΓ. ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ "ΓΟΜΟΡΡΑ" ΤΟΥ ΡΟΜΠΕΡΤΟ ΣΑΒΙΑΝΟ ΘΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕΙ ΣΥΝΤΟΜΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ "ΠΑΤΑΚΗ".
Νάπολη, Μάιος 2008

10 σχόλια:

ele είπε...

Μπράβο Γκάζι, καταπληκτική συνέντευξη.

Η περιφραγή της σχέσης των νονών με την θρησκεία είναι όλα τα λεφτά.

fpboy είπε...

φοβερή ιστορία!

Πηνελόπη Τρουλλινού είπε...

pragmatika sugxaritiria gia tin sunenteuksi!
akougontas tis biografikes istories tetoiwn anthrwpwn allazei oli sou i kosmothewria.
monadiki i grafi sas..

ggia είπε...

Μήπως όλα αυτά (για το ότι κινδυνεύει η ζωή του συγγραφέα) είναι ένα διαφημιστικό "τρικ" για να πουλήσει ακόμη περισσότερο το βιβλίο;

Αυτό σκέφτηκα διαβάζοντας όλη αυτήν την συνέντευξη.

Gazmend Kapllani είπε...

ggia δεν ξέρω από πού το έβγαλες αυτό το συμπέρασμα. Ίσως από το γεγονός ότι ως Βαλκάνιοι είμαστε συνηθισμένοι στη σπέκουλα και τον κυνισμό; Δεν θα είναι ούτε ο πρώτος ούτε ο τελευταίος συγγραφέας και δημοσιογράφος που θα σκοτωθεί από το χέρι της Μαφία και της Καμόρα. Υπάρχουν ήδη πάμπολλοι. Ο συγγραφέας είχε ήδη γίνει μπεστ σέλερ όταν αναγκάστηκε να τεθεί υπό αστυνομική προστασία. Οι νονοί είπαν ακριβώς: «Σαβιάνο η δικαιοσύνη μας αργεί αλλά θα έρθει». Πριν το κάνουν αυτό είχαν προσπαθήσει να κυκλοφορήσουν πλαστά αντίγραφα του βιβλίου, γραμμένο από τους ίδιους! Τα πωλούσαν στη Νάπολη 5 ευρώ. Είναι οι ίδιοι άνθρωποι λοιπόν που ευθύνονται για δεκάδες δολοφονίες. Το επιχείρημα του «τρικ» δεν κάνει τίποτα άλλο παρά απονομιμοποιεί τον συγγραφέα και να νομιμοποιεί τους νονούς. Λυπάμαι αλλά έτσι είναι. Ο Σαβιάνο για να είναι εντάξει θα έπρεπε να περιμένει να τον σφάξουν, αυτόν και τους δικούς του, για να μας πείσει ότι δεν το παίζει δήθεν; Περίεργο επιχείρημα. Όσο για τα υπόλοιπα, ρίξε πρώτα μια ματιά στο βιβλίο και μετά μπορείς να σχηματίσεις την γνώμη σου εάν αξίζει ή όχι…
ΥΓ. Στις Κάννες η ταινία "Γομόρρα" του Ματέο Γκαρόνε, βασισμένη στο βιβλίο του Σαβιάνο κέρδισε το Μεγάλο Βραβείο. Ελπίζω να μην έπεσε στην παγίδα του "τρίκ" και η επιτροπή για τα βραβεία. Κατά τα άλλα πολλούς χαιρετισμούς

N.Ago είπε...

Γκάζι καλημέρα!
Πολλά συγχαρητήρια, φυσικά, αλλα …συνηθισμένα τα βουνά από τα χιόνια.:) Και μια πρόταση: πως σου φαίνεται η ιδέα μιας συνέντευξης με τον Ben Blushi?

linuccio είπε...

Geia sou Gazi. Prepei na metrafrazw... :) Namou eisai panta kalà!
Lino Arena

graoutso είπε...

οποιος έχει ασχοληθεί λίγο παραπάνω και έχει παρακολουθήσει την ιστορία της Μαφίας στην Ιταλία θα μπορούσε προφανώς να καταλάβει οτι η εκδοχή του διαφημιστικού τρικ δεν υφίσταται. όπως δεν ήταν διαφημιστικό τρικ η δολοφονία του εισαγγελέα Φαλκόνε και δεκαδων άλλων δημοσίων προσώπων που τόλμησαν να ασχοληθούν με τη μαφία.....Γκάζι το πρόβλημα δεν τόσο ο κυνισμός όσο η άγνοια!!!!

chris είπε...

Απίστευτη ιστορία, καταπληκτική συνέντευξη !

είπε...

情趣商品,情趣用品,情趣用品,情趣,情趣,情趣用品,情趣商品,情趣用品,情趣,情趣,情趣用品,情趣商品,情趣用品,情趣,情趣,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品,情趣用品.情趣,情趣,情趣,情趣,視訊聊天室

麻將,台灣彩卷,六合彩開獎號碼,運動彩卷,六合彩,遊戲,線上遊戲,cs online,搓麻將,矽谷麻將,明星三缺一, 橘子町,麻將大悶鍋,台客麻將,公博,game,,中華職棒,麗的線上小遊戲,國士無雙麻將,麻將館,賭博遊戲,威力彩,威力彩開獎號碼,龍龍運動網,史萊姆,史萊姆好玩遊戲,史萊姆第一個家,史萊姆好玩遊戲區,樂透彩開獎號碼,遊戲天堂,天堂,好玩遊戲,遊戲基地,無料遊戲王,好玩遊戲區,麻將遊戲,好玩遊戲區,小遊戲,電玩快打

情趣用品,情趣,A片,AIO,AV,AV女優,A漫,免費A片,情色,情色貼圖,色情小說,情色文學,色情,寄情竹園小遊戲,色情遊戲,AIO交友愛情館,色情影片,情趣內衣,情趣睡衣,性感睡衣,情趣商品,微風成人,嘟嘟成人網,成人,18成人,成人影城,成人圖片,成人貼圖,成人圖片區,UT聊天室,聊天室,豆豆聊天室 ,哈啦聊天室,尋夢園聊天室,聊天室尋夢園,080苗栗人聊天室,080聊天室,視訊交友網,視訊

借錢,黃金,黃金回收,黃金價格,黃金買賣,當舖

A片,A片,成人網站,成人影片,色情,情色網,情色,AV,AV女優,成人影城,成人,色情A片,日本AV,免費成人影片,成人影片,SEX,免費A片,A片下載,免費A片下載,做愛,情色A片,色情影片,H漫,A漫,18成人

a片,色情影片,情色電影,a片,色情,情色網,情色,av,av女優,成人影城,成人,色情a片,日本av,免費成人影片,成人影片,情色a片,sex,免費a片,a片下載,免費a片下載,成人網站,做愛,自拍