Σάββατο, Ιουνίου 28, 2008

Μοιραίοι αριθμοί και μοιραία γκολ

Πριν σουτάρει το πέναλτι ο ποδοσφαιριστής φιλά την μπάλα με ερωτικό πάθος. Δεν συγκρίνεται ούτε με το παθιασμένο φιλί που ο πατριώτης φιλά την εθνική σημαία. Διαφορετικά από την εθνική σημαία, η μπάλα ανήκει σε όλα τα έθνη. Είναι οικουμενική, έχει το ίδιο σχήμα, τα ίδια χρώματα: άσπρο και μαύρο, τα κατεξοχήν χρώματα των παραμυθιών...


Την προπερασμένη Παρασκευή είδα μια ωραία έκθεση για τη Σλοβακία, στην Ελληνοαμερικανική Ένωση. Αφορούσε τον ρόλο του αριθμού 8 στην ιστορία της χώρας. Καθετί σημαντικό στην ιστορία της Σλοβακίας, έχει συμβεί σε έτη που τελείωναν στον αριθμό 8... 1848: Η εθνική εξέγερση των Σλοβάκων. 1918: Ένωση με την Τσεχία, δημιουργείται η Τσεχοσλοβακία. 1938: Οι ναζί εισέβαλαν στην Τσεχοσλοβακία. 1948: Έρχονται στην εξουσία οι κομμουνιστές. 1968: Η Άνοιξη της Πράγας. 1988: Αρχίζουν οι διαδηλώσεις ενάντια στο κομμουνιστικό καθεστώς στην Μπρατισλάβα που κορυφώθηκαν το 1989, με τη Βελούδινη Επανάσταση της Πράγας. Από την πτώση του καθεστώτος κι έπειτα, ο αριθμός 8 αδρανεί. Δεν επανεμφανίζεται πια. Από τότε οι Σλοβάκοι χώρισαν με τους Τσέχους, το 1993. Έναν χρόνο μετά τον θάνατο του Αλεξάντερ Ντούμπτσεκ, Σλοβάκος και αυτός. Έβλεπα στη γιγαντοοθόνη της έκθεσης εικόνες από την ιστορία της Σλοβακίας, εικόνες από το Βελούδινο Διαζύγιο ανάμεσα στους Τσέχους και τους Σλοβάκους: υπογραφές και τίποτα φιλοπόλεμο. Διαπίστωσαν ότι δεν μπορούσαν να ζήσουν πια μαζί και αποφάσισαν να χωρίσουν. Σαν δύο πολιτισμένοι σύζυγοι. Ούτε φοβέρες, ούτε αίματα, ούτε ομαδικοί τάφοι, ούτε βομβαρδισμοί του ΝΑΤΟ. Τώρα οι δύο χώρες, που κάποτε ήταν μία, είναι μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σε αυτά τα μέρη εκτιμούν το βελούδινο, παρ΄ όλο που έχουν και αυτοί χιλιάδες ατέλειες και χιλιάδες εθνικισταράδες. Μακάρι να το αγαπούσαν λίγο περισσότερο και στα Βαλκάνια το βελούδινο. Γιατί να μη χώριζαν ειρηνικά και οι πρώην Γιουγκοσλάβοι; Ή μήπως στους Σλοβάκους και στους Τσέχους δεν την πέφτουν οι ιμπεριαλιστές και οι μεγάλες δυνάμεις; Μόνο στους Βαλκάνιους την πέφτουν και τους σπρώχνουν να σφαχτούν μεταξύ τους;
Τώρα που ανέφερα τους Βαλκάνιους. Το βαλκανικό ντέρμπι του Εuro, Κροατία- Τουρκία, το είδα κατά τύχη στο εστιατόριο «Vietnam», στο παλαιό Φάληρο. Είπα: «βαλκανικό ντέρμπι». Θυμάμαι μια φορά που είχα βρεθεί στη Κροατία και αποκάλεσα τους Κροάτες συνομιλητές μου «Βαλκάνιους» και εκείνοι έγιναν Τούρκοι. Κανένας Βαλκάνιος δεν θέλει να τον πεις «Βαλκάνιο». Επειδή, δυστυχώς, τα Βαλκάνια έχουν συνδεθεί με κρίσεις, τυραννίες, φτώχεια και πολέμους... Στο «Vietnam», λοιπόν, με κάλεσε η φίλη μου η Ι. Είχε γενέθλια εκείνη την ημέρα και ήθελε να μου κάνει το τραπέζι. Μόλις μπήκαμε, αντίκρυσα τη γιγαντοοθόνη που μετέδιδε τον αγώνα. Η Ι. μειδίασε. Ξέρει το πάθος μου για το ποδόσφαιρο και φοβήθηκε μήπως αυτό το πράγμα μας καταστρέψει τη βραδιά. Το «Vietnam» ζούσε στον ρυθμό του Εuro. Έριξα μια ματιά τριγύρω. Μισογεμάτο το μαγαζί. Όλοι οι άνδρες με την πλάτη γυρισμένοι στην οθόνη. Ίσως για σεβασμό προς τις γυναίκες της παρέας τους. Έκανα το ίδιο...
Ανάμεσα στο σούσι και τις παραδοσιακές βιετναμέζικες σαλάτες, η κουβέντα γύρισε κάποια στιγμή στο ποδόσφαιρο. «Γιατί οι άνδρες παθιάζονται τόσο πολύ με το ποδόσφαιρο;», με ρώτησε η Ι. Σήκωσα του ώμους. Δεν ήξερα τι να απαντήσω. Είπα ότι μεγάλοι συγγραφείς έχουν επαινέσει το ποδόσφαιρο. Όπως ο Καμί, τον οποίο θαυμάζει η Ι. Της είπα έπειτα ότι θέλω να γράψω κάτι για το Εuro και το ποδόσφαιρο. Να γράψω π.χ. για τα διάφορα είδη των φιλάθλων, όπως εγώ τους φαντάζομαι. Υπάρχουν οι κολλημένοι. Εκείνοι που είναι έτοιμοι να πουλήσουν τη γυναίκα τους, ακόμα και τη μάνα τους, για μια νίκη της ομάδας τους. Αυτό το είδος των φιλάθλων νιώθει ερωτική ηδονή όταν η ομάδα του νικάει. Νιώθει μεγαλύτερη ηδονή όταν χάνει. Τότε μπορούν να φανταστούν τους εαυτούς τους ως ήρωες που μάχονται ενάντια στη μοίρα. Το ποδόσφαιρο έχει κάτι το ερωτικό. Είναι ένας ερωτισμός στα όρια του σαδομαζοχισμού. Άλλωστε, η έξαλλη χαρά του ποδοσφαιριστή την ώρα του γκολ δεν θυμίζει κάπως τον μορφασμό του οργασμού; Υπάρχουν οι μισαλλόδοξοι. Είτε χάσουν είτε κερδίσουν, αυτοί είναι επιθετικοί. Είναι σαν τους Κροάτες φιλάθλους. Η ήττα τούς κάνει κακούς. Η νίκη χειρότερους. Έρχονται οι «αλλαξόπιστοι». Αυτοί που, κάποια στιγμή, πάνω σε κρίση ταυτότητας, άλλαξαν ομάδα. Αυτοί μισούν όλες τις άλλες ομάδες. Ειδικά την προηγούμενη ομάδα τους. Αυτήν θα ήθελαν να την εξαφανίσουν από προσώπου γης, γιατί τους θυμίζει το παρελθόν τους. Υπάρχουν οι «γενναίοι». Εκείνοι που παθιάζονται με την ομάδα τους, αλλά δεν διστάζουν να χειροκροτούν τη νίκη της αντίπαλης. Υπάρχουν οι «αιρετικοί». Εκείνοι που αλλάζουν ομάδα κάθε τόσο ή που είναι ικανοί να συμπαθούν ταυτόχρονα δύο ομάδες, οι οποίες δεν χωνεύουν η μία την άλλη. Αυτοί τελικά είναι οι πιο γνήσιοι θαυμαστές της μπάλας, αλλά και οι πιο απομονωμένοι...
Σε μια άσχημη στιγμή για την ίδια, η Ευρώπη παίζει την ωραιότερη μπάλα. Επιπλέον, σε αυτό το Εuro οι ποδοσφαιριστές είναι, σχεδόν, όλοι μετανάστες. Πολλοί λίγοι παίζουν στην πατρίδα τους. Όλοι βγάζουν το ψωμί τους αλλού. Το «ψωμί» τους, τρόπος του λέγειν δηλαδή, γιατί κάθε ποδοσφαιριστής από αυτούς τους γνωστούς είναι μια τράπεζα που τρέχει και σουτάρει. Η είδηση ότι έσπασε το πόδι του ένας ποδοσφαιριστής είναι πιο σημαντική από την είδηση ότι κάποια τράπεζα φαλίρισε... Και είναι πολλές οι τράπεζες που φαλιρίζουν τελευταία, εξ ου και κάποιοι λένε ότι το καλοκαίρι θα φωνάξουμε «γκολ» και τον χειμώνα θα φωνάξουμε «κραχ». Μετά έρχονται οι «εθνικές μεταγραφές». Πολωνοί που παίζουν με την Εθνική Γερμανίας, Βόσνιοι με την Εθνική Σουηδίας, Τούρκοι με την Εθνική Ελβετίας. Τώρα που η Ευρώπη έχει δυσκολέψει την απόδοση ιθαγένειας στους μετανάστες, αυξάνονται οι ποδοσφαιριστές με ξένη καταγωγή. Εάν ξέρεις να παίξεις μπάλα, η ιθαγένεια δεν αποτελεί πρόβλημα. Καθώς φαίνεται, η μεταναστευτική πολιτική στην Ευρώπη περνάει από τα πόδια. Είναι, ταυτόχρονα, μια Ευρώπη δύο ταχυτήτων. Δεν υπάρχει Σκανδιναβός που να παίζει στην Εθνική Τσεχίας, ούτε Γερμανός στην Εθνική Τουρκίας, ούτε Ελβετός στην Εθνική Ρουμανίας. Είναι μια Ευρώπη της δεύτερης και τρίτης γενιάς μεταναστών. Οι μισοί Γάλλοι ποδοσφαιριστές είναι γόνοι μεταναστών. Και οι μισοί Ολλανδοί. Και οι μισοί Ελβετοί. Η μετανάστευση γίνεται αναπόσπαστο κομμάτι της ιστορίας της Ευρώπης. Και των γηπέδων της...
Ο αγώνας πήγε στα πέναλτι, έπειτα από ένα φοβερό βαλκανικό φινάλε. Έριξα μια ματιά στο εστιατόριο. Οι άνδρες είχαν κολλήσει στην οθόνη. Κανένας πια δεν στεκόταν με γυρισμένη την πλάτη. Οι γυναίκες προσπαθούσαν να μοιράζονται την αγωνία τους. Εκείνη τη στιγμή, οι άνδρες φαίνονταν σαν μικρά παιδιά που είχαν παθιαστεί με τα είδωλα από τα παραμύθια τους- ή τους εφιάλτες τους... Μικρά παιδιά, αξιαγάπητα και αξιολύπητα, ταυτόχρονα. Δεν ξέρω να το εξηγήσω, αλλά μου φάνηκε ότι το ενδιαφέρον των γυναικών ήταν ένας τρόπος για να κρύψουν τον οίκτο τους για τους άνδρες. Ή μήπως τον φθόνο τους; Είπα τη σκέψη μου στην Ι. Γέλασε. Οι Τούρκοι νικούν. Ξεσπούν σε πανηγυρισμούς. Οι Κροάτες κλαίνε. Η αρχαϊκή τελετή της νίκης και της ήττας υπό τις ιαχές και το θρήνο του πλήθους. Στο πιο ανδρικό και ματσό άθλημα είναι κάτι το συνηθισμένο να βλέπεις άνδρες να κλαίνε με αναφιλητά...
Οι σερβιτόροι φέρνουν τον λογαριασμό και δύο μικρά γλυκά. Το καθένα έχει μέσα ένα χαρτάκι με τυχερούς αριθμούς, όπως το θέλει η βιετναμέζικη παράδοση. Οι δικοί μου τυχεροί αριθμοί είναι: 11, 13, 24, 25, 26, 40. Οι τυχεροί αριθμοί της Ι.: 26, 29, 32, 36, 47. Ενώ βγαίνουμε από το «Vietnam», λέω στην Ι. για την έκθεση, τον ρόλο του αριθμού 8 στην ιστορία της Σλοβακίας. «Κάπου έχω διαβάσει», μου λέει, «ότι το 7 είναι ο κατεξοχήν μοιραίος αριθμός». Επτά τα θαύματα του κόσμου, επτά οι μέρες της εβδομάδας, επτά τα χρώματα του ουράνιου τόξου, επτά οι ψυχές της γάτας, επτά οι μουσικές νότες, επτά οι ήπειροι, επτά ο ατομικός αριθμός του αζώτου, «Επτά Αδελφές» του πετρελαίου, επτά οι λογαριασμοί της Siemens (ίσως προκύψουν άλλοι επτά ή δεκαεπτά), επτά τα αστέρια της Μεγάλης Άρκτου, επτά τα θανάσιμα αμαρτήματα, έβδομος ο ουρανός της ευτυχίας, εφτά οι νάνοι και μία η Χιονάτη...

5 σχόλια:

τρεφώνιρος είπε...

Βαλκανικό ντέρμπυ; Κροατία-Τουρκία,
γιατί όχι Βαλκαμίων-Μ.Ασίας;, έξ ών συνετέθει το Βυζάντιο και η Οθωμανική αυτοκρ.
Τό 7 είναι υποδηλώνει αυτό που φανερώνει, αποκαλύπτει, εναλάσσεται με άλλα εφτά κρυφά.
Ποιά απ' αυτά είναι ισχνά, ποιά παχειά, εξαρτάται από προσωπικές επιλογές ενός εκάστου.

Julius είπε...

παραλιγο οι τουρκοι να μπουν στη Βιεννη. στενοχωρεθηκα που εχασαν. Τους προτιμω απο τους παντζερ.
Ο τελικος λεει ομως... Οι ταυροι φαινονται μια χαρα.
Δεν ειπες Gazi, ποια ειναι η ομαδα σου?

mistounou είπε...

Κάπου άκουσα ότι τα γήπεδα είναι τα πεδία σύγκρουσης μεταξύ ατομικού και δημόσιου. "Άλλωστε, η έξαλλη χαρά του ποδοσφαιριστή την ώρα του γκολ δεν θυμίζει κάπως τον μορφασμό του οργασμού;". Αυτό ακριβώς θέλω να πω. Το ακατανίκητο συναίσθημα της στιγμής σπρώχνει προς ανεξέλεγκτες αντιδράσεις, που μοιάζουν να γίνονται σε ένα μικρό, κλειστό, μακριά από τα ξένα βλέμματα δωμάτιο.
Μ' αρέσει και η ισορροπία του τέλους, "μία η Χιονάτη", στο θρόνο της, στη μοναδικότητά της.
Να 'σαι καλά κι εύχομαι πολλές ακόμη συγγραφικές επιτυχίες!

Ερμής είπε...

Εφτά χρόνια φαγούρα και τα επτά κακά της μοίρας μου επίσης.

"Υπάρχουν οι κολλημένοι. Εκείνοι που είναι έτοιμοι να πουλήσουν τη γυναίκα τους, ακόμα και τη μάνα τους, για μια νίκη της ομάδας τους. Αυτό το είδος των φιλάθλων νιώθει ερωτική ηδονή όταν η ομάδα του νικάει. Νιώθει μεγαλύτερη ηδονή όταν χάνει. Τότε μπορούν να φανταστούν τους εαυτούς τους ως ήρωες που μάχονται ενάντια στη μοίρα.
Υπάρχουν οι μισαλλόδοξοι. Είτε χάσουν είτε κερδίσουν, αυτοί είναι επιθετικοί. Είναι σαν τους Κροάτες φιλάθλους. Η ήττα τούς κάνει κακούς. Η νίκη χειρότερους.

Έρχονται οι «αλλαξόπιστοι». Αυτοί που, κάποια στιγμή, πάνω σε κρίση ταυτότητας, άλλαξαν ομάδα. Αυτοί μισούν όλες τις άλλες ομάδες. Ειδικά την προηγούμενη ομάδα τους. Αυτήν θα ήθελαν να την εξαφανίσουν από προσώπου γης, γιατί τους θυμίζει το παρελθόν τους.

Υπάρχουν οι «γενναίοι». Εκείνοι που παθιάζονται με την ομάδα τους, αλλά δεν διστάζουν να χειροκροτούν τη νίκη της αντίπαλης.

Υπάρχουν οι «αιρετικοί». Εκείνοι που αλλάζουν ομάδα κάθε τόσο ή που είναι ικανοί να συμπαθούν ταυτόχρονα δύο ομάδες, οι οποίες δεν χωνεύουν η μία την άλλη. Αυτοί τελικά είναι οι πιο γνήσιοι θαυμαστές της μπάλας, αλλά και οι πιο απομονωμένοι..."

Ο διαχωρισμός των ποδοσφαιρόφιλων μπορεί να χρησιμοποιηθεί και μεταφορικά για τους λαούς ε;Το πιάσαμε το υπονοούμενο. Εσείς είστε ο αιρετικός!Το βρήκα;

είπε...

情趣用品,情趣,A片,AIO,AV,AV女優,A漫,免費A片,AIO交友愛情館,愛情公寓,情色,情色貼圖,色情小說,情色小說,情色文學,色情,寄情築園小遊戲,色情遊戲,嘟嘟情人色網,一葉情貼圖片區,情色論壇,色情影片,微風成人,嘟嘟成人網,成人,18成人,成人影城,成人圖片區,成人圖片,成人貼圖,UT聊天室,聊天室,豆豆聊天室,哈啦聊天室,尋夢園聊天室,聊天室尋夢園,視訊聊天室,視訊聊天

麻將,台灣彩卷,六合彩開獎號碼,運動彩卷,六合彩,線上遊戲,矽谷麻將,明星3缺一,橘子町,麻將大悶鍋,台客麻將,公博,game,,中華職棒,麗的線上小遊戲,國士無雙麻將,麻將館,賭博遊戲,威力彩,威力彩開獎號碼,龍龍運動網,史萊姆,史萊姆好玩遊戲,史萊姆第一個家,史萊姆好玩遊戲區,樂透彩開獎號碼,遊戲天堂,好玩遊戲,遊戲基地,無料遊戲王,好玩遊戲區,麻將遊戲,好玩遊戲區,小遊戲,遊戲區,電玩快打,cs online

情趣用品,情趣,情趣商品,A片,AIO交友愛情館,AIOAV女優,AV,A漫,免費A片,本土自拍,自拍,愛情公寓,情色,情色貼圖,色情小說,情色小說,情色文學,色情,寄情築園小遊戲,色情遊戲,色情影片,情色網,色情網站,微風成人區,微風成人,嘟嘟成人網,成人,18成人,成人影城,成人圖片區,成人圖片,成人貼圖,成人文章,成人小說,UT聊天室,聊天室,豆豆聊天室,哈啦聊天室,尋夢園聊天室,聊天室尋夢園,080中部人聊天室,080聊天室,中部人聊天室,080苗栗人聊天室,苗栗人聊天室,免費視訊聊天,免費視訊,視訊聊天室,視訊聊天

情趣用品,情趣,情趣商品,愛情公寓,情色,情色貼圖,色情小說,情色小說,情色文學,色情,寄情築園小遊戲,色情遊戲,AIO交友愛情館,一葉情貼圖片區,情色論壇,色情影片,色情網站,微風成人區,微風成人,嘟嘟成人網,成人,18成人,成人影城,成人圖片,成人貼圖,成人圖片區,成人文章,成人小說,A片,AV女優,AV,A漫,免費A片,自拍,UT聊天室,聊天室,豆豆聊天室,哈啦聊天室,尋夢園聊天室,聊天室尋夢園,080中部人聊天室,080聊天室,080苗栗人聊天室

情趣用品,情趣,情趣商品,愛情公寓,情色,情色貼圖,色情小說,情色小說,情色文學,色情,做愛,寄情築園小遊戲,色情遊戲,AIO交友愛情館,AIO,色情影片,情色網,微風成人,嘟嘟成人網,成人,18成人,成人影城,成人圖片,成人貼圖,成人圖片區,成人文章,成人小說,成人電影,麗的色遊戲,自拍,A片,AV女優,AV,A漫,視訊交友網,視訊,視訊交友,免費視訊聊天室,免費視訊,視訊聊天,視訊聊天室,UT聊天室,聊天室,豆豆聊天室,哈啦聊天室,尋夢園聊天室,聊天室尋夢園