Παρασκευή, Μαΐου 27, 2011

Ένα ταξίδι μνήμης στο Σαράγεβο


Εχθές συνέλαβαν τον Ρατκο Μλάντιτς. Οι Σέρβοι – τουλάχιστον οι φιλοευρωπαίοι Σέρβοι - ξεφόρτωσαν άλλο ένα αβάσταχτο εγκληματικό φορτίο από τις πλάτες τους.

Παρεμπιπτόντως που βρίσκονται άραγε οι υποστηριχτές του στην Ελλάδα, δημοσιογράφοι, πολιτικοί, "διανοούμενοι"; Εκείνοι που αποκαλούσαν τον Κάρατζιτς «Ρήγα» και τον Μλάντιτς «Παπαφλέσσα» (η μήπως "Κολοκοτρώνη" δεν θυμάμαι καλά, γιατί του είχαν βάλει πολλά ονόματα και ένδοξα επίθετα. Θα έτριζαν φαντάζομαι τα κόκαλα του Κολοκοτρώνη); Που είναι όλοι αυτοί που επί χρόνια παραπληροφορούσαν συστηματικά και παραληρούσαν ακατάσχετα; Σταλινικοί και εθνικιστές, θρησκόληπτοι και «αντιιμπεριαλιστές», όλοι μαζί, στον κοινό αγώνα για την απόκρυψη της αλήθειας και την απομόνωση της Ελλάδας από την υπόλοιπη Ευρώπη. Εδώ που τα λέμε τώρα, με την τροπή που έχουν πάρει τα πράγματα, βρίσκονται κοντά στο όραμά τους. Όταν άκουσα την είδηση για την σύλληψη του Μλάντιτς θυμήθηκα την ευχή ενός κατοίκου του Σαράγιεβο: «Εύχομαι μια ημέρα στα μέρη μας οι δολοφόνοι να μην καταλήξουν στο μουσείο ως ήρωες, αλλά στο εδώλιο». Την ίδια ευχή είχα θυμηθεί και όταν συνέλαβαν τον άλλον «μεγάλο αγωνιστή», τον Ράντοβαν Κάρατζιτς. Την ίδια ευχή θυμάμαι κάθε φορά που συλλαμβάνουν έναν εγκληματία πολέμου, είτε Σέρβος, είτε Κροάτης, είτε Βόσνιος, είτε Αλβανός.

Πριν τρία χρόνια, όταν είχαν συλλάβει τον Κάρατζιτς, είχα γράψει ένα κείμενο για το όμορφο και τραγικό Σαράγιεβο. Το αναδημοσιεύω σήμερα. Σαν φόρο μνήμης για όλους τους νεκρούς αυτού του παράλογου πολέμου. Και για όλους εμάς τους ζωντανούς...



Η ημέρα που συνέλαβαν τον Ράντοβαν Κάρατζιτς στο Βελιγράδι με βρήκε να ξεφυλλίζω το καταπληκτικό βιβλίο του Ολλανδού δημοσιογράφου Χέιρτ Μακ «Ταξίδια στον 20ό αιώνα στην Ευρώπη». Ο Μακ ανοίγει το βιβλίο του με το Άμστερνταμ και το Βερολίνο και το κλείνει με το Σαράγεβο. Κάθε πόλη που επισκέπτεται είναι και μια σελίδα από την ιστορία της Ευρώπης του 20ού αιώνα. Το Σαράγεβο αποτελεί την τελευταία «σελίδα». Είναι απίστευτο πώς μια μικρή πόλη σαν το Σαράγεβο βαστά τόσο πολλή ιστορία (και υστερία) πάνω στις πλάτες της. Είναι μια πόλη που παράγει περισσότερη ιστορία από όση μπορεί να καταναλώσει. Γι΄ αυτό είναι η καρδιά και ο καθρέφτης των Βαλκανίων. Στο Σαράγεβο ξεκίνησαν ο πρώτος και ο τελευταίος πόλεμος στην Ευρώπη. Σε δύο γέφυρες που απέχουν μόλις μερικές εκατοντάδες μέτρα η μία από την άλλη. Στη μία από αυτές, τη Latinska Cuprija (κάποτε την έλεγαν Γαβριήλ Πρίνσιπ), ο Σέρβος Γαβριήλ Πρίνσιπ χτύπησε τον Αυστριακό αρχιδούκα Φερδινάνδο, σηματοδώντας έτσι την έναρξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Στην άλλη, τη Vrbanja, τον Μάρτιο του 1992 Σέρβοι ελεύθεροι σκοπευτές δολοφόνησαν γυναίκες που διαδήλωναν στο Σαράγεβο μαζί με χιλιάδες άλλους κατοίκους της πόλης υπέρ της ειρήνης. Ήταν η έναρξη του τελευταίου πολέμου του 20ού αιώνα στην Ευρώπη. Το Σαράγεβο- μία από τις πιο κοσμοπολίτικες πόλεις, όχι μόνο των Βαλκανίων, αλλά όλης της Ευρώπης- εδολοφονείτο επί τέσσερα χρόνια συστηματικά, ανελέητα, καθημερινά. Η δολοφονία του ήταν το ύψιστο «όραμα» του Ράντοβαν Κάρατζιτς...

Μάρτιος του 1992, στιγμιότυπο από την ημέρα που άρχισε ο πόλεμος στο Σαράγιεβο. Πάνω στη γέφυρα Vrbanja, τα «παλικάρια» του Κάρατζιτς πυροβολούν κατοίκους του Σαράγεβο που διαδηλώνουν υπέρ της ειρήνης...

Διαβάζω από το βιβλίο του Μακ για τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο: «Σύμφωνα με τον Ερνστ Γίνγκερ, ο ορυμαγδός ενός αδιάκοπου νυχτερινού βομβαρδισμού από το πυροβολικό αποδιοργάνωνε τους άντρες σε τέτοιο βαθμό, που ξεχνούσαν το ίδιο τους το όνομα και δεν μπορούσαν να μετρήσουν ούτε έως τα τρία». Συνέκρινε τον μόνιμο φόβο του θανάτου με την αίσθηση ότι «ήσουν δεμένος, ότι διαρκώς κάποιος περνούσε μια βαριοπούλα ξυστά δίπλα από το κεφάλι σου και ότι ανά πάσα στιγμή μπορούσε να λειώσει το κρανίο σου». Την τελευταία φορά που ήμουν στο Σαράγεβο συνάντησα τον Μλάντε, έναν από τους χιλιάδες Σέρβους που δεν εγκατέλειψαν το πολιορκειμένο Σαράγεβο. Μου περιέγραψε πως κατά τη διάρκεια των βομβαρδισμών της πόλης, επί τέσσερα χρόνια, βίωνε ακριβώς αυτό το σύνδρομο που περιγράφει ο Γίνγκερ. Οι Άγγλοι το λένε «shell shock»- σε ελεύθερη μετάφραση «σύνδρομο της οβίδας». «Αναρωτιέμαι πώς δεν τρελαθήκαμε. Ο άνθρωπος είναι το πιο ανθεκτικό ζώο», μου είχε πει. Στο Σαράγεβο δεν υπάρχει τετραγωνικό μέτρο που να μη σου θυμίσει την τετραετή πολιορκία της πόλης. Κάπου συναντάς τη Λεωφόρο του Θανάτου, όπου σε θέριζαν οι ελεύθεροι σκοπευτές εάν στεκόσουν ακίνητος περισσότερο από πέντε δευτερόλεπτα. Πιο πέρα τα σημάδια από τις οβίδες στα κτίρια. Λίγο πιο κάτω το μεγάλο νεκροταφείο της πόλης, που πριν από τον πόλεμο ήταν ποδοσφαιρικό γήπεδο. Εδώ είχα δει και τους τάφους του «Ρωμαίου» και της «Ιουλιέτας» του Σαράγεβο: της Αντμίρα Ίσμιτς και του Μπόσκο Μπρκιτς. Η Αντμίρα ήταν Βόσνια μουσουλμάνα και ο Μπόσκο Σέρβος. Πριν από τον πόλεμο οι μεικτοί γάμοι ήταν ο κανόνας στο Σαράγεβο. Οι δύο ερωτευμένοι νέοι προσπάθησαν να δραπετεύσουν από την τρέλα του πολέμου. Τους σκότωσαν τα «παλικάρια» του Κάρατζιτς, πάνω στη γέφυρα Vrbanja. Η Αντμίρα και ο Μπόσκο είχαν γεννηθεί το 1968. Υπολογίζεται ότι 12.000 χιλιάδες άνθρωποι σκοτώθηκαν στο Σαράγεβο. Ανάμεσά τους 1.500 Σέρβοι που δεν εγκατέλειψαν την πόλη και 1.000 παιδιά...

Όσοι γνώρισαν από κοντά τον Ράντοβαν Κάρατζιτς λένε ότι λαχταρούσε τη δημοσιότητα. Η άλλη άριστη σχέση του ήταν με τα χρήματα. Η Μπιλιάνα Πλάβσιτς, στενή συνεργάτις του, η οποία παραδόθηκε μόνη της στη Χάγη το 2001, είχε καταθέσει ότι μία από τις πρώτες «ηρωικές» του πράξεις ήταν να κλέψει τριάντα εκατομμύρια μάρκα από τα ταμεία της Βοσνιακής Τράπεζας. Όταν εκείνη αντέδρασε, λέγοντάς του ότι πολεμούν για τον λαό, ο Κάρατζιτς απάντησε: «Ας πάει να γ... ο λαός»... Ο Κάρατζιτς είναι ψυχίατρος και ποιητής. «Να μπούμε στις πόλεις/να σκοτώσουμε όλα τα καθάρματα», έγραφε σε ένα από τα ποιήματά του. Ίσως, ως «φυσιολάτρης», να θεωρούσε την πόλη πηγή «διαφθοράς». Η πόλη είναι χωνευτήρι και κατ΄ εξοχήν χώρος μείξης. Κάποια στιγμή είχε προτείνει να κτιστεί ένα τείχος στο Σαράγεβο, που θα χώριζε τους Σέρβους της Βοσνίας από τους «άλλους». Παρ΄ όλα αυτά δεν άντεχε να ζει κρυμμένος σε χωριά και θάμνους. Είχε ανάγκη την πόλη και τα ακροατήρια. Είναι ίσως ο πρώτος καταζητούμενος στην ιστορία της ανθρωπότητας, που εμφανίζεται μεταμφιεσμένος και αυτάρεσκα μπροστά στις κάμερες. Τα ρεπορτάζ λένε ότι στο Βελιγράδι ήταν τακτικός θαμώνας μιας καφετέριας Σέρβων εθνικιστών με το όνομα «Luda Κuca», που στα σέρβικα μεταφράζεται «Τρελοκομείο». Περίεργη σύμπτωση, για έναν ψυχίατρο που υποτίθεται ότι θεράπευε «τρελούς». Οι Σέρβοι εθνικιστές, που τις προάλλες απείλησαν τον Σέρβο πρόεδρο Τάντιτς ότι «θα τον στείλουν εκεί που έστειλαν τον Τζίντζιτς», τιμούν τον Κάρατζιτς ως ήρωα. Στην ιστορία της Σερβίας, εκτός από τον νόθο Κάρατζιτς υπάρχει και ένας άλλος Κάρατζιτς, ο οποίος δεν σκέφτηκε ποτέ να κρυφτεί και να αλλάξει όνομα. Είναι ο Βουκ Κάρατζιτς. Έζησε τον 19ο αιώνα, είναι πατέρας της σερβικής λογοτεχνίας, ενοποίησε το κροατικό και το σερβικό αλφάβητο και μιλούσε για την αδελφοσύνη των λαών της Γιουγκοσλαβίας πέρα από καταγωγές και θρησκευτικές διαφορές. Αυτόν τον Κάρατζιτς έχουν ανάγκη σήμερα οι Σέρβοι και οι λαοί των Δυτικών Βαλκανίων...

Μία γυναίκα στο παράθυρο, στο πολιορκημένο Σαράγεβο, σε ένα κτίριο γαζωμένο από τις σφαίρες και τις οβίδες

Στο βιβλίο του ο Χέιρτ Μακ περιγράφει το ταξίδι του στην Ιπρ και το Σομ, στα γαλλο-βελγικά σύνορα. Στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο εδώ αλληλοεξοντώθηκαν Γερμανοί, Βρετανοί, Γάλλοι και Βέλγοι. Στη μάχη του Σομ, το καλοκαίρι του 1916, έπεσαν 1.200.000 στρατιώτες. Ο Μακ παρατηρεί πως για τους Ευρωπαίους αυτός ο πόλεμος έχει περάσει ήδη στην επόμενη φάση. «Έχει γίνει μια σημαντική τουριστική ατραξιόν, ένα ζωτικό μέρος της εμπορικής υποδομής», γράφει. «Στο ξενοδοχείο μου- είναι 15 Φεβρουαρίου- μένουν τουλάχιστον τρία αντρόγυνα που κάνουν τον γύρο του (πολεμικού) μετώπου, και τα μουσεία ανταγωνίζονται το ένα το άλλο με παραστάσεις ήχου και φωτός», σημειώνει. Σήμερα, οι πρώην εχθροί είναι σύμμαχοι. Αναρωτιέμαι εάν μια ημέρα θα μπορούσε να γίνει τουριστική ατραξιόν η Λεωφόρος του Θανάτου στο Σαράγεβο ή το τούνελ κάτω από το αεροδρόμιο, το οποίο οι κάτοικοι έσκαψαν για να σπάσουν την πολιορκία της πόλης. Εάν περάσουν τρεις-τέσσερις γενιές ίσως να γίνει και αυτό, όσο μακάβριο και αν ηχεί. Τόσες γενιές χρειάστηκαν οι Γάλλοι και οι Γερμανοί. Για την ώρα, όμως, τα Δυτικά Βαλκάνια βρίσκονται σε σταυροδρόμι και βιώνουν τις τρομακτικές συνέπειες της διάλυσης της Γιουγκοσλαβίας. Η Βοσνία παραπαίει. Ο εθνικισμός των Σέρβων της Βοσνίας φουντώνει ξανά και οι φονταμενταλιστές μουσουλμάνοι ονειρεύονται να δημιουργήσουν μια Παλαιστίνη στη καρδιά των Βαλκανίων. Εάν η Βοσνία διαλυθεί, κανείς δεν είναι σε θέση να προβλέψει τις συνέπειες. «Όταν τα παιδιά μας ακούνε ότι κάποτε ταξιδεύαμε χωρίς πρόβλημα σε όλο τον κόσμο, μας ρωτούν: “Τότε γιατί έγινε ο πόλεμος;”», μου έλεγε ο Μλάντε, και ευχόταν μια ημέρα ο Κάρατζιτς, ο Μλάντιτς και όσοι πρωταγωνίστησαν σε αυτή την ακατανόητη ανθρωποφαγία, να απαντήσουν στο δικαστήριο. Μετά τον πόλεμο ο Μλάντε παντρεύτηκε με μια μουσουλμάνα από το Σαράγεβο και τώρα έχουν ένα παιδί. «Εύχομαι μια ημέρα στα μέρη μας οι δολοφόνοι να μην καταλήξουν στο μουσείο ως ήρωες, αλλά στο εδώλιο», κατέληξε. Θυμήθηκα την ευχή του την ημέρα που συνέλαβαν τον μεταμφιεσμένο Κάρατζιτς...

Info: Χέιρτ Μακ: «Ταξίδια στον 20ό αιώνα στην Ευρώπη», Εκδ. Μεταίχμιο
Λεωνίδας Χαζηπροδροπίδης: «Η δολοφονία της Γιουγκοσλαβίας», Εκδ. Παρατηρητής

17 σχόλια:

N.Ago είπε...

Καλημέρα Gazi!
Μια εξαιρετική «ακτινογραφία» του Κάρατζιτς και του Σεράγεβο. Και ξέρεις, φίλε μου καλέ,μερικοί θα λένε ότι είσαι …επηρεασμένος από τη καταγωγή σου!!! Ευτυχώς όμως, η πλειονότητα των σέρβων , μια για πάντα θέλει να αποτάξει από πάνω της αυτόν τον εφιάλτη. Τον στενό φίλο μερικών που τριγυρνούν εδώ δίπλα μας… !

panix είπε...

Κ. Καπλάνι,
λέτε οτι ο πρώτος ΠΠ ξεκίνησε εξαιτίας
του Gavrilo Princip.
Ήταν απλώς η αφορμή, όπως η απαγωγή
της ωραίας ελένης στον τρωικό πόλεμο.
Και μιας και το αναφέρατε, να πούμε
για τους θερμούς υποστηρικτές των
Σέρβων στον 1ο ΠΠ, τους Άγγλους, Γάλους,
Αμερικάνους, Ρώσους, Ιάπωνες, κτλλλ
που συνέδραμαν ωστε αυτός ο
ταλαιπωρημένος στρατός περνώντας
από την πατρίδα σας, να καταλήξει στην
Κέρκυρα, όπου και ανασυντάσεται για να γράψει το έπος της νίκης κατά της
αυστρουγγαρίας, αλλά και την σύσταση της
1ης Γιουγκοσλαβίας.

Τα πράγματα χειροτερεύουν όμως
όταν μας λέτε οτι o πόλεμος ξεκίνησε
γιατί σέρβοι σκοπευτές σκότωσαν κόσμο
στην γέφυρα τάδε, τον ΜΑΡΤΙΟ 1992!!!

Μέχρι τον Μάιο 1992, που συστάθηκε ο VRS
(Στρατός της Σέρβικης Δημοκρατίας),
δεν υπήρχε παρά Γιουγκοσλαβικός Ομοσπονδιακός Στρατός,
Στον οποίο υπηρετούσαν Σλοβένοι, Ούγγροι,κροάτες, μουσουλμάνοι, σέρβοι,
σλαβομακεδόνες αλλά και αλβανοί.

Εκτός από αυτό, η πρώτη εχθροπραξία
ήταν η επίθεση μουσουλμάνων ανταρτών
στο στρατόπεδο "Marsala Tita",
ενώ το πρώτο καταγεγραμμένο θύμα
ήταν ο Nikola Gardović ο οποίος σκοτώθηκε από μουσουλμανικά πυρά
σε σέρβικο γάμο την 1η μαρτίου 1992.

Στην συνέχεια άρχισαν εκκαθαρίσεις
και τρομοκρατικές ενέργειες κατά των
"αντιφρονούντων" (σέρβων, κροατών, μουσουλμάνων) από τις δυνάμεις του
Αλία.

Σαφώς και θα έχτε ακούσει
για τον
Fikret Abdic
http://en.wikipedia.org/wiki/Fikret_Abdi%C4%87
Τον μουσουλμάνο πολιτικό που επιθυμούσε
παραμονή στην Γιουγκοσλαβία.

Εν πάσει περιπτώση, πως είναι δυνατόν
οι Σέρβοι ενωτικοί που ήθελαν να παραμείνουν
στην "πανσλαβική" ομοσπονδία των
Γιουγκοσλάβων, να είναι ενάντια
στο πνεύμα του Βουκ Κάτατζιτς,
ενώ οι αυτονομιστές και οι ευρωπαίοι
υποκινητές τους να επικαλούνται
σήμερα φιλία ανάμεσα στους Νότιους Σλάβους?

Όσο για το άν στο Σαράγεβο, κάθε m2,
θυμίζει την "πολιορκία", (ας θυμηθούμε
οτι οι ελεύθεροι σκοπευτές (ο κύριος τρόμος) ήταν
εντός των "τοιχών"), έχω να πώ
οτι εμένα ούτε Ελλάδα δεν μου θύμησε
στο ελάχιστο, όπως εσάς φαντάζομαι
δεν θα σας θύμησε Αλβανία.
Είναι ένα αρχοντικό μέρος,
μισό να μοιάζει σαν τουρκία
και το άλλο μισό σαν βόρεια ευρώπη.

Δύσκολη η κατανόηση της πολιτικής την σήμερον ημέρα.

Σας ευχαριστώ για την φιλοξενία.

Gazmend Kapllani είπε...

Αγαπητέ Panix –

1) Δεν λέω ότι προκάλεσε ο Πρίνσιπ τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο αλλά η δολοφονία του Αρχιδούκα σηματοδότησε τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Είναι πολύ σαφής η αναφορά

2) Όσον για τον πόλεμο στη Γιουγκοσλαβία διαβάστε τα βιβλία που αναφέρω. Θα σας βοηθήσουν να αναθεωρήσετε τις ανακρίβειες που αναφέρετε και να μάθετε κάποια περισσότερα πράγματα, εάν σαν ενδιαφέρει βέβαια. Έχω ξαναγράψει για το Σαράγιεβο και τον πόλεμο. Είναι εδώ:
http://gazikapllani.blogspot.com/2008/03/blog-post_24.html
http://gazikapllani.blogspot.com/2008/03/blog-post_29.html

3) Οι Σέρβοι του Κάρατζιτς πράγματι ισχυρίζονται ακόμα και σήμερα ότι η αιτία του πολέμου ήταν το γεγονός ότι σκοτώθηκε ένας Σέρβος της Βοσνίας σε γάμο. Περιέργως οι Σέρβοι του Κάρατζιτς διέδωσαν αυτή την είδηση την ημέρα του δημοψηφίσματος για την ανεξαρτησία της Βοσνίας (1 Μαρτίου). Πάνω από 65% των κατοίκων της Βοσνίας υπερψήφισε την ανεξαρτησία. Οι Σέρβοι του Κάρατζιτς είχαν εγκαταλείψει το κοινοβούλιο και ο ίδιος ο Κάρατζιτς είχε πει στην τελευταία ομιλία του ότι εάν η Βοσνία γίνει ανεξάρτητη οι Μουσουλμάνοι θα εξαφανιστούν από προσώπου γης. Υπάρχουν τα πρακτικά. Όταν ταξιδέψετε ξανά στο Σαράγιεβο πηγαίνετε στην βιβλιοθήκη του κοινοβουλίου και ρίξετε μια ματιά. Αρχές Μαρτίου οι Σέρβοι του Κάρατζιτς έστησαν οδοφράγματα στο Σαράγιεβο, στην περιοχή της Γκρατσάνιτσα και άλλες περιοχές του Σαράγιεβο, και έκαναν ντου με μάσκες και αρματωμένοι στα λεωφορεία και στα τραμ τρομοκρατώντας τους μη ορθόδοξους. Το σχέδιο ήταν η δημιουργία καθαρών περιοχών και μετά η κατάληψη του Σαράγιεβο. Αυτά τα έχει πει επιβεβαιώσει και η Μπιλιάνα Πλάβσιτς, η στενός συνεργάτης του Κάρατζιτς. Εάν βρείτε καιρό ρίξετε μια ματιά και στα αρχεία της Χάγης. Η ατμόσφαιρα στο Σαράγιεβο ήταν πολύ τεταμένη και εμπόλεμη. Στις 5 Απριλίου η Βοσνία κηρύσσεται Ανεξάρτητη Δημοκρατία. Την ίδια μέρα δεκάδες χιλιάδες κάτοικοι του Σαράγιεβο, ορθόδοξοι (Σέρβοι) μουσουλμάνοι και καθολικοί, διαδήλωσαν υπέρ της ειρήνης και είχε προβλεπτεί ροκ συναυλία στο τέλος. Δεν έγινε ποτέ. Τα «παλικάρια» του Κάρατζιτς, από τα γραφεία του Σερβικού Δημοκρατικού Κόμματος, πυροβόλησαν τους διαδηλωτές πάνω στη γέφυρα Vrbanja. Δυο γυναίκες σκοτώθηκαν. Η μία ήταν ορθόδοξη (Σέρβα) της Βοσνίας. Την λένε Olga Sučić. Η άλλη μουσουλμάνα. Την λένε Suada Dilberović. Την επομένη η Ευρωπαϊκή Ένωση αποφασίζει την αναγνώρισης της Βοσνίας ως Ανεξάρτητη Δημοκρατία. Με τα λόγια ενός αυτόπτη μάρτυρα, του Σέρβου του Σαράγιεβου, του Μλάντε «την επομένη άρχισαν να πέφτουν οι οβίδες. Το Σαράγιεβο χωρίστηκε σε εθνικές ζώνες. Παραστρατιωτικές ομάδες, Σέρβων και Μουσουλμάνων, καθάριζαν τους «εθνικά ανεπιθύμητους». «Οι Σέρβοι ήταν πολύ πιο «αποτελεσματικοί». Καθάρισαν όλους τους μη Σέρβους από τις ζώνες που ήλεγχαν», συνεχίζει ο Μλάντε (http://gazikapllani.blogspot.com/2008/03/blog-post_24.html). Οι δυνάμεις του Κάρατζιτς είχαν μαζί τους τον Γιουγκοσλαβικό στρατό που τον έλεγχε ο Μιλόσεβιτς και τέθηκε στην υπηρεσία όσων έκαναν φρικτά εγκλήματα ενάντια στους «άλλους» και έστειλαν την Σερβία στο γκρεμό. Αρχές Μαίου, αφού απέτυχε η προσπάθεια για την κατάληψη του Σαράγιεβο, άρχισε ο καθημερινός – σχεδόν – βομβαρδισμός της πόλης. Διάρκεσε μέχρι τον Φεβρουάριο του 1996. 12.000 άνθρωποι σκοτώθηκαν, 50.000 τραυματίστηκαν, όλοι άμαχοι, ορθόδοξοι, μουσουλμάνοι και καθολικοί του Σαράγιεβο. Χιλιάδες Σέρβοι δεν δέχτηκαν να ακολουθήσουν τον Κάρατζιτς, το όραμα του οποίου, όπως το έχει δηλώσει, ήταν η ίδρυση ενός «χριστιανικού κράτους και φυλετικά καθαρού». Έμειναν στο Σαράγιεβο, μάλιστα πολέμησαν εναντίον του. Θεωρήθηκαν βέβαια «καθάρματα» και «προδότες». Από τα θύματα 1000 ήταν παιδιά. Ευτυχώς σήμερα η Σερβία ξυπνά και δίνει στους «ήρωες» την θέση που τους αναλογεί. Στην Ελλάδα , οι πρωτεργάτες της τρομερής παραπληροφόρησης για τον πόλεμο της Γιουγκοσλαβίας, που παρουσίαζαν τον Κάρατζιτς και Σια ως «αγωνιστές της ειρήνης» και «αντιιμπεριαλιστές», σιωπούν τώρα. Ή ρίχνουν κανένα στοιχείο, έτσι, ανώνυμα. Πραγματικά πως δεν ντρέπονται που έκλεισαν τα μάτια μπροστά στο πιο άγριο έγκλημα στην Ευρώπη μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο; Τι λέω και εγώ τώρα για ντροπή…
4) Όσο για το εάν στο Σαράγιεβο βρίσκεις ή όχι τα σημάδια της πολιορκίας έχω ξαναγράψει γι’αυτό. Από εκεί και πέρα στο χωριό μας λένε ότι βλέπει το μυαλό όχι το μάτι.
5) Niko Ago σε χαιρετώ. Η ιστορία είναι γεμάτη με ανθρώπους που ευλόγησαν τα εγκλήματα ενάντια στους «άλλους». Ειδικά η ιστορία των Βαλκανίων…

Dea είπε...

Εγω ενα πραγμα δεν θα καταλαβω ποτε.Πως γινεται ενας ολοκληρος λαος(Ελλαδα)μαζι με τους μεγαλους καλλιτεχνες της,(Θοδωρακης)να υποστηριζε τοτε με οσα γινονταν στη Γιουγκοσλαβια τον Σλομπο.και τωρα συνεχιζουν με τον Καραζιτς.Διαβαζω σε κατι αισχρα μπλογκ τα ονοματα των οποιων δεν θελω να πω γιατι μπορει να ξερασω,κατι ηλιθιες θεωριες συνομωσιας οτι ο Καραζιτς ειναι αθωος,πισω του κρυβονται οι Η.Π.Α και αλλες ιστοριες για αγριους.Ντρεπομαι για λογαριασμο τους.Προσπαθω να σκεφτω ποσο προβληματικος μπορει να εισαι,η ποσο πολυ μπορει να μισεις τη καθημερινοτητα σου ωστε να προσπαθεις μονιμως να τη φερεις στα μετρα σου εναντια σε καθε λογικη.Γιατι το να υποστηριζεις εναν εγκληματια πολεμου,και μετα στο καπακι να καμαρωσεις και λιγο για το γαμαουα αρχαιο DNA σου,σηματοδοτει το τελος καθε λογικης.Νομιζω οτι την επομενη φορα που θα ακουσω καποιον ανεγκεφαλο να λεει τετοιες βλακειες θα του σπασω τη μυτη,ετσι απο σεβασμο στα τοσα θυματα του "αθωου" χασαπη!!!

Petros είπε...

Παραστρατιωτικές ομάδες, Σέρβων και Μουσουλμάνων, καθάριζαν τους «εθνικά ανεπιθύμητους».
Δεν έχω καμμία αντίρηση σε ό,τι γράφετε απλά μια απάντηση θέλω.
Ξέρετε κάποιν απο αυτούς τους ηγέτες των παραστρατιωτικών μουσουλμάνων . Αν ναι πείτε μου ποιός διώχθηκε και αν έφτασε κάποιος από αυτούς στην Χάγη.
Αλλοιώς νομίζω ότι έχουμε πρόβλημα.
Ο διαιτητής είναι πουλημένος.
Πέτρος

Gazmend Kapllani είπε...

1) Naser Oric, Mehmed Alagic, Mehmed Alagic,Enver Hadzihasanovic,Amir Kubur. Μόνο μερικά ονόματα Βόσνιων μουσουλμάνων που βρίσκονται στη Χάγη. Παραδόθηκαν οικειοθελώς στη Χάγη ή συνελήφθησαν απο την Βοσνιακή αστυνομία. Τι δυστυχία που οι Βόσνιοι μουσουλμάνοι δέν έχουν ήρωες σαν τους Κάρατζιτς και Μλάντιτς...

2) "Προσπαθω να σκεφτω ποσο προβληματικος μπορει να εισαι,η ποσο πολυ μπορει να μισεις τη καθημερινοτητα σου ωστε να προσπαθεις μονιμως να τη φερεις στα μετρα σου εναντια σε καθε λογικη". Dea τα είπες όλα και για όλους.

3) Ένα "θαυμαστό" κείμενο απο τα τα παλαιά:

"Χρήστος Γιανναράς, Καθημερινή - 9.5.1993

Αν οι Έλληνες σήμερα βρίσκονταν στη θέση των Σέρβων της Βοσνίας· αν είχαν να απαντήσουν, ναι ή όχι, σε κάποιο σχέδιο των όποιων κυρίων Βανς και Όουεν να δεχθούν ή να απορρίψουν τον κατατεμαχισμό της πατρώας γης τους, την αποκοπή τους από τη συνοριακή γειτνίαση με τον κεντρικό κορμό του έθνους τους, να σκορπιστούν σε τέσσερεις διαφορετικές περιοχές περικυκλωμένες από λαούς άλλης θρησκείας, άλλου πολιτισμού, άλλης παράδοσης – αν είχαν ένα τέτοιο δίλημμα οι σημερινοί Έλληνες, τι θα απαντούσαν;
Οι Σέρβοι της Βοσνίας είπαν: όχι. Μόνοι, εναντίον όλων. Με την ξεκάθαρη σαφήνεια των ανθρώπων των αποφασισμένων να πεθάνουν. Όπως άλλοτε οι Έλληνες, το ’21 ή το ’40 στην Πίνδο. «Πώς το έκανες, Καπετάν Κωσταντή Κανάρη, πώς το κατόρθωσες να κάψεις την τουρκική ναυαρχίδα; Πώς το ’κανα; Να, εξύπνησα ένα πρωί και είπα: Καπετάν Κωσταντή, θα πεθάνεις.»
Δεν υπήρξε όλες αυτές τις μέρες έστω και μια ελληνόφωνη εφημερίδα, έστω και ένας ελληνόφωνος πολιτικός που να κάνει τον παραλληλισμό. Να υποκλιθεί με σεβασμό και δέος μπροστά στην απόφαση αυτού του μικρού λαού να πεθάνει. Ο ελληνόφωνος τύπος και οι ελληνόφωνοι πολιτικοί σήμερα μιλάνε μόνο για ειρήνη. Ούτε λέξη για ελευθερία. Όπως παντού στην ελλαδική επικράτεια, εδώ και δεκαεννέα χρόνια. Μετά την πτώση της χούντας, στις σχολικές μας γιορτές, στις εθνικές μας επετείους, σε διαγγέλματα, σε πανηγυρικούς και στην αρθρογραφία, όλοι στο ελλαδικό κρατίδιο μιλάνε για ειρήνη και μόνο. Ούτε νύξη για ελευθερία, για τιμή και αξιοπρέπεια, για υπεράσπιση βωμών και εστιών. Ακόμα και η λέξη πατρίδα προκαλεί χαμόγελα. Η προοδευτική διανόηση μας επέβαλε να θεωρούμε κάθε αναφορά στην πατρίδα κίνδυνο, μήπως και μολυνθούμε από τον εθνικισμό.
Οι Σέρβοι της Βοσνίας αποφάσισαν να πεθάνουν. Αδύνατο να καταλάβει μια τέτοια απόφαση ένα «παιδί του σωλήνα» όπως ο κ. Κλίντον, αδύνατο να παρακολουθήσει τέτοια λογική ο λόρδος Όουεν στη λόρδοσή του, των αδυνάτων αδύνατο να συγκινηθεί ή να θαυμάσει ο εωσφορικός στη μορφή και στη δολιότητα κ. Μάνφρεντ Βέρνερ. Αυτοί εκπροσωπούν τη «Δύση», την πολιτισμική υπανάπτυξη που μετράει τη ζωή με το κατά κεφαλήν εισόδημα, την καταναλωτική ευχέρεια και την αφετηριακή προϋπόθεση του καταναλωτισμού: την ειρήνη.
Όμως οι Έλληνες; Δεν ξέρω. Άκουσα απλούς ανθρώπους, μπροστά στις κρεμασμένες στα περίπτερα εφημερίδες, να ψιθυρίζουν συγκινημένοι: «Παληκάρια οι Σέρβοι. Όπως εμείς το ’21 ή, όπως εμείς το ’40». Δεν ξέρω τι μπορεί να ξυπνήσει μέσα στις ψυχές μας των Ελλήνων ένα κρίσιμο δίλημμα. Εκατόν εβδομηνταέξι χρόνια πασχίζει η φωταδιστική μεταπρατική μας διανόηση να μπολιάσει το λαό μας, ως το μεδούλι, με την παραλυτική μειονεξία. Είμαστε καθυστερημένοι, είμαστε υπανάπτυκτοι, πρέπει να γίνουμε όπως ο κύριος Κλίντον, ο λόρδος Όουεν, όπως o Μάνφρεντ Βέρνερ. Μόνο τότε θα έχουμε εκπολιτισθεί, θα ανήκουμε στις ανεπτυγμένες κοινωνίες.
Πόσοι Έλληνες απομένουν που ονειρεύονται να ξαναβρεθούμε σαν λαός στο ιλιγγιώδες επίπεδο πολιτισμού των Σέρβων της Βοσνίας;"

Petros είπε...

Naser Oric, Mehmed Alagic, Mehmed Alagic,Enver Hadzihasanovic,Amir Kubur.
Καμμία αντίρηση...
Και δεν θέλω να είμαι προβληματικός.
Κατάπτυστο και το κείμενο του Γιανναρά.
Αλλά πάλι δεν μπορώ να πειστώ γιατί ενώ τα ονόματα που μου γράψατε δεν τα ξέρει ούτε ο θυρωρός της πολυκατοικίας τους τα ονόματα των Σέρβων τα έχει ακούσει και ο τελευταίος κάτοικος του πλανήτη.
Επίσης δεν μπορώ να πειστώ γιατί ξέρετε και σεις πολλά ονόματα τα οποία κατέχουν και κυβερνητικές θέσεις στην Βοσνία ,Κροατία κλπ που ποτέ δεν τα κάλεσε κανείς στη Χάγη.
Θέλω να καταλήξω στο ουέ τοις ηττημένοις και κυρίως ουέ σε αυτούς που ήρθαν αντίθετοι στα σχέδια των ισχυρών νικητών.
Χωρίς (πάλι το επισημαίνω για να μην παρεξηγηθώ) να πιστεύω ότι ο Κάρατζιτς και ο Μλάντις δεν είναι μεγάλα καθάρματα και δεν τους αξίζει κρεμάλα.
Σας αφήνω.
Θα δώσω στο GOOGLE τα ονόματα που μου στείλατε να δω αν αναφέρονται πουθενα..
Πέτρος.

Petros είπε...

On 31 July 2006 UN chief prosecutor Carla del Ponte announced that she would appeal against the two-year sentence, saying it was too short. Oric's lawyer said she would also launch an appeal, saying her client did not commit any crime and should be acquitted. [26][27][28][29] On 3 July 2008 the court ruled on the appeal and acquitted him on all charges. Many Bosniaks regard him as a hero, and believe the decision to prosecute him was made to counter complaints by Serbs that the tribunal was biased against them.[30]


[edit] Post-trial developments
Since Orić had already spent more than 2 years in detention, following his trial he was released. He arrived at Sarajevo International Airport on July 1, 2006 and was welcomed by a crowd of thousands of well wishers as well as family and friends. A limousine was commissioned to take him to his home in Tuzla
WIKIPEDIA.
ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΩ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΥΠΟΛΟΙΠΟΥΣ

Petros είπε...

Mehmed Alagic, 56 Bosnian Muslim commander

Tuesday, March 11, 2003

Sanski Most, Bosnia--Herzegovina -- Gen. Mehmed Alagic, a high- ranking Bosnian Muslim commander who had been indicted by a United Nations tribunal for war crimes, died Friday of an apparent heart attack. He was 56.

Alagic had been awaiting trial at his home, in Sanski Most, about 110 miles northwest of the capital, Sarajevo.

ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΩ ΑΛΛΟ.
ΕΠΙΜΕΝΩ ΟΤΙ Ο ΔΙΑΙΤΗΤΗΣ ΕΙΝΑΙ ΠΟΥΛΗΜΕΝΟΣ.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΣΑΣ .
ΠΕΤΡΟΣ.

Petros είπε...

Mehmed Alagić
His resume has to include: MURDER, WILFUL KILLING, VIOLENCE TO LIFE AND PERSON, WILFULLY CAUSING GREAT SUFFERING OR SERIOUS INJURY TO BODY OR HEALTH and INHUMAN TREATMENT. THE FORMER COMMUNIST JNA OFFICER TURNED INTO VIOLENT ISLAMO-FASCIST, AND ALTHOUGH THE SCALE OF HIS ATROCITIES IS SMALLER BY COMPARISON THAN ONE OF RATKO MLADIC, HIS BRUTALITY AND HATRED EQUALS MLADIC; HE SHALL BE PLACED IN THE SAME CATEGORY.
After the War
In March 1996, as a member of the SDA party, he was elected as the governor of the Sanski Most region and in September as a zastupnik of the dome of the Federation of Bosnia and Herzegovina later the high representative took him of as governor of the Sanski Most region
Enver Hadžihasanović
Enver Hadžihasanović (born July 7 1950 ) was a general of the Army of the Republic of Bosnia and Herzegovina as well as chief of staff.From 1996 he was a member of the chief of staff of the Federation Army of Bosnia and Herzegovina. He gained retired in 2000.
Following municipalities is where Mr. Hadzihasanovic committed brutal atrocities and crimes against humanity. ICC in Hague listed these charges against former communist turner islam0-fascist: MURDER, WILFUL KILLING, VIOLENCE TO LIFE AND PERSON, WILFULLY CAUSING GREAT SUFFERING OR SERIOUS INJURY TO BODY OR HEALTH and INHUMAN TREATMENT.
Enver Hadzihasanović was found guilty for failing to prevent the death of a prisoner of war and cruel treatment, on the basis of superior criminal responsibility and sentenced to five years in prison. He appealed against the first-instance judgment and was released provisionally in June 2007 pending the judgement of the Appeals Chamber.[1][2] On 22 April 2008 the Appeals Chamber reduced his sentence to 3½ years.
After the War, War Crime does pay off
From 1996 he was a member of the chief of staff of the Federation Army of Bosnia and Herzegovina. He gained retired in 2000.Following municipalities is where Mr. Hadzihasanovic committed brutal atrocities and crimes against humanity. ICC in Hague listed these charges against former communist turner islam0-fascist: MURDER, WILFUL KILLING, VIOLENCE TO LIFE AND PERSON, WILFULLY CAUSING GREAT SUFFERING OR SERIOUS INJURY TO BODY OR HEALTH and INHUMAN TREATMENT.
ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΑΚΕΦΑΛΑΙΩΣΟΥΜΕ.
ΑΠΟ ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΠΟΥ ΕΣΕΙΣ ΜΟΥ ΔΩΣΑΤΕ...
Naser Oric. 2 ΧΡΟΝΙΑ ΦΥΛΑΚΗ ΚΑΙ ΥΠΟΔΟΧΗ ΗΡΩΑ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΟΥ.
ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΜΙΑ ΚΑΛΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟΝ ΑΦΟΡΙΣΜΟ ΤΥΠΟΥ
"Τι δυστυχία που οι Βόσνιοι μουσουλμάνοι δέν έχουν ήρωες σαν τους Κάρατζιτς και Μλάντιτς..."
ΝΑ ΠΡΟΣΕΧΕΤΕ ΑΛΛΗ ΦΟΡΑ.
ΕΔΩ ΕΦΤΑΣΕ Η ΚΑΡΛΑ ΠΟΝΤΕ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΕΝΣΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΑ ΜΟΝΟ ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΙΝΗΣ ΤΟΥ.
Mehmed Alagic. ΠΕΘΑΝΕ ΗΣΥΧΟΣ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΣΑΝ ΕΚΛΕΓΜΕΝΟ ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΤΗΣ ΒΟΣΝΙΑΣ ΚΑΙ ΚΥΒΕΡΝΗΤΗΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ Sanski Most
ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΡΑΓΕ ΑΝΑΛΟΓΟ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ ΜΕ ΣΕΡΒΟ ΔΙΩΚΟΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ??
Enver Hadzihasanovic,Amir Kubur.
ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ ΑΠΟΔΕΔΕΙΓΜΕΝΑ ΜΕΛΗ ΤΗΣ ΑΛ ΚΑΙΝΤΑ.
ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΡΩΤΟ ΠΟΥ ΕΨΑΞΑ 3 ΚΑΙ ΜΙΣΟ ΧΡΟΝΑΚΙΑ....
ΚΥΚΛΟΦΟΡΑΕΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΚΑΙ ΣΙΓΟΥΡΑ ΣΑΝ ΗΡΩΑΣ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΟΥ...
ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΚΑΛΟ ΘΑ ΗΤΑΝ ΑΦΟΡΙΣΜΟΙ ΤΟΥ ΤΥΠΟΥ
Προσπαθω να σκεφτω ποσο προβληματικος μπορει να εισαι,η ποσο πολυ μπορει να μισεις τη καθημερινοτητα σου ωστε να προσπαθεις μονιμως να τη φερεις στα μετρα σου εναντια σε καθε λογικη
ΝΑ ΠΡΟΣΕΧΟΥΜΕ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΑΠΕΥΘΥΝΟΥΜΕ.
ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΚΙΝΟΥΝΤΑΙ ΣΕ ΟΛΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΠΟΛΕΜΟΥΣ ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΑΚΡΙΒΩΣ ΛΟΓΙΚΗ.
ΤΗΝ ΛΟΓΙΚΗ ΤΟΥ ΙΣΧΥΡΟΤΕΡΟΥ.
ΔΥΣΤΥΧΩΣ Η ΕΝΩΜΕΝΗ ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΙΑ ΕΠΕΣΕ ΘΥΜΑ ΤΟΥ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΥ ΕΠΑΚΤΑΤΙΣΜΟΥ ΠΡΩΤΙΣΤΩΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΙΕΦΘΑΡΜΕΝΗΣ ΚΑΣΤΑΣ ΤΩΝ ΗΓΕΤΩΝ ΤΗΣ ΚΑΤΑ ΔΕΥΤΕΡΟ ΛΟΓΟ.
ΠΡΕΠΕΙ ΛΟΙΠΟΝ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΟΙ ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΑΠΟΔΙΔΟΥΜΕ ΣΕ ΛΑΟΥΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟΥΣ ΕΙΤΕ ΘΕΤΙΚΟΥΣ ΕΙΤΕ ΑΡΝΗΤΙΚΟΥΣ.
ΤΟ ΣΙΓΟΥΡΟ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΟΙ ΣΕΡΒΟΙ ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΒΟΗΘΕΙΑ ΑΠΟ ΚΑΝΕΝΑ ΜΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥΣ , ΜΕ ΤΑ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΑ ΒΟΜΒΑΡΔΙΣΤΙΚΑ ΝΑ ΤΟΥΣ ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ, ΜΕ ΜΙΑ ΒΡΩΜΙΚΗ ΗΓΕΣΙΑ ΣΤΟΝ ΣΒΕΡΚΟ ΤΟΥΣ ΣΤΑΘΗΚΑΝ ΣΤΟ ΥΨΟΣ ΤΟΥΣ ΠΕΡΗΦΑΝΟΙ.
ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΘΑ ΣΑΣ ΕΠΙΣΗΜΑΝΩ ΟΤΙ ΔΕΝ ΜΙΛΑΩ ΓΙΑ ΤΑ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΠΛΟ ΛΑΟ ΠΟΥ ΕΒΛΕΠΕ ΤΗ ΧΩΡΑ ΤΟΥ ΝΑ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΟΥ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΤΙΑ ΤΩΝ ΗΓΕΤΩΝ ΤΟΥ.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΠΛΕΥΡΑ ΕΧΟΥΜΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΟΛΟΣ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΗΤΑΝ ΜΕ ΤΟ ΜΕΡΟΣ ΤΟΥΣ ,ΠΟΥ ΔΕΧΟΝΤΟΥΣΤΑΝ ΒΟΗΘΕΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛ ΚΑΙΝΤΑ ,ΤΑ ΑΡΑΒΙΚΑ ΕΜΙΡΑΤΑ ΚΑΙ ΚΕΡΔΙΣΑΝΕ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΜΕ ΤΑ ΒΟΜΒΑΡΔΙΣΤΙΚΑ ΤΩΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΩΝ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΚΑΜΑΡΩΝΟΥΝ ΣΑΝ ΕΘΝΙΚΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΚΟΥΝΩΝΤΑΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΕΣ ΣΗΜΑΙΟΥΛΕΣ .
ΝΑΙ ΚΥΡΙΕ ΚΑΠΛΑΝΗ ΤΑ ΕΙΠΑΜΕ ΟΛΑ
....Προσπαθω να σκεφτω ποσο προβληματικος μπορει να εισαι,η ποσο πολυ μπορει να μισεις τη καθημερινοτητα σου ωστε να προσπαθεις μονιμως να τη φερεις στα μετρα σου εναντια σε καθε λογικη

pap είπε...

Όποιος δεν είναι με τους Αμερικάνους δε σημαίνει ότι είναι καλύτερος από τους Αμερικάνους. Η Αμερικάνικη Πολιτική είναι σκατά, υπάρχουν όμως και χειρότερα σκατά και από την Αμερικάνικη Πολιτική.
Κι αυτά τα σκατά είναι σαν την πολιτική του Μιλόσεβιτς, του Καράζιτς, του Αχμαντινεζάντ .................

sceptic είπε...

Καταρχήν νομίζω ότι στο άρθρο είναι υπερβολικά μονομερής η αναφορά στις αιτίες του πολέμου στη Βοσνία – Ερζεγοβίνη. Στη Βοσνία – Ερζεγοβίνη, και τα 3 εθνικά κόμματα (Σερβικό, Μουσουλμανικό, Κροατικό) που πλειοψήφισαν και σχημάτισαν κοινή κυβέρνηση μετά τις εκλογές του 1990 και είχαν αλληλοαποκλειόμενους εθνικούς στόχους (παραμονή στη Σερβοκρατούμενη δεύτερη Γιουγκοσλαβία ή καντονοποίηση της Βοσνίας – Ερζεγοβίνης/ ανεξάρτητη Βοσνία – Ερζεγοβίνη, η οποία θα ήταν εθνικό κράτος στο οποίο θα κυριαρχούσαν οι Μουσουλμάνοι / απόσχιση της Βοσνίας – Ερζεγοβίνης από την Γιουγκοσλαβία και στη συνέχεια ημιεπίσημος διαμελισμός της), με αποτέλεσμα να καταρρεύσει η κοινή κυβέρνηση και στο τέλος να ξεσπάσει εμφύλιος πόλεμος. Η πλειοψηφία στο κοινοβούλιο (Κροάτες + Μουσουλμάνοι) ενέκριναν ψήφισμα με βάση το οποίο οι νόμοι της Δημοκρατίας υπερείχαν των ομοσπονδιακών και στη συνέχεια οι Σέρβοι οργάνωσαν δημοψήφισμα σε περιοχές που πλειοψηφούσαν, με αποτέλεσμα υπέρ της απόσχισης από τη Βοσνία – Ερζεγοβίνη σε περίπτωση που αυτή αποχωρήσει από τη Γιουγκοσλαβία. Δεν ήταν μόνο ο εμπενεόμενος από την ιδεολογία των Τσέτνικ Κάραζιτς ακραίος εθνικιστής, αλλά και ο συγγραφέας της Ισλαμικής Διακήρυξης Ιζεμπέκοβιτς. Είναι ενδεικτικό ότι τα κυβερνητικά στρατεύματα εκστράτευσαν εναντίον της αυτόνομης περιοχής του Μπίχατς (που ήλεγχε ο υπ. Αριθμ. 2 ηγέτης του κόμματος Δημοκρατικής Δράσης Άμπντιτς) και μετέτρεψαν τους Μουσουλμάνους κατά πλειψηφία κατοίκους σε πρόσφυγες).
Το Σύνταγμα προέβλεπε ότι οι αλλαγές έπρεπε να γίνουν με συναίνεση και των 3 εθνοτήτων. Επομένως δεν ευσταθεί το επιχείρημα σας ότι το 65% στο δημοψήφισμα ψήφισε υπέρ της αποχώρησης από τη Γιουγκοσλαβία. Επιπλέον η μονομερής αποχώρηση δημοκρατιών ήταν αντίθετη στο ομοσπονδιακό σύνταγμα του 1974.
Εαν η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είχε αναγνωρίσει την Κροατία και αν οι ΗΠΑ δεν έπειθαν τον Ιζεμπέκοβιτς να αναθεωρήσει την υποστήριξή του στο σχέδιο Κουτιλιέρο για καντονοποίηση, ίσως να είχε αποφευχθεί ο εμφύλιος πόλεμος.
Επομένως, δεν έχει νόημα η αναζήτηση του ποιός έριξε τον πρώτο πυροβολισμό. Πιστεύω ότι και οι 3 εθνότητες είχαν εξίσου το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση. Βεβαίως, οι Σέρβοι το εξάσκησαν με βίαιο τρόπο και σε περιοχές που δεν πλειοψηφούσαν αριθμητικά, αλλά εκκαθαρίσεις και δολοφονίες αμάχων πραγματοποίησαν όλες οι πλευρές (αν και όχι στον ίδιο βαθμό). Δεν γνωρίζω αν η πολιορκία του Σαράγεβο οφειλόταν στα απωθημένα του Κάραζιτς λη εξυπηρετούσε στρατιωτικούς στόχους.
Στο Σαράγεβο δεν γνωρίζω πόσοι Σέρβοι έμειναν και για ποιό λόγο (εθελοντικά? Καταναγκαστικά? Δεν ήθελαν να φύγουν από τα σπίτια τους και να γίνουν πρόσφυγες? Παγιδεύτηκαν και δεν μπορούσαν να φύγουν αφότου ξεκίνησε ο πόλεμος? Υποστήριζαν την κυβέρνηση Ιζεμπέκοβιτς?). Πάντως ο εκπρόσωπος των Σέρβων Κεσμάνοβιτς έφυγε λίγο μετά την έναρξη του πολέμου. Από που προκύπτει το ότι 1500 Σέρβοι κάτοικοι του Σαράγεβο σκοτώθηκαν από τα πυρά των ατάκτων του Κάραζιτς?

Επιπλέον, θα ήθελα να τονίσω ότι αντιθέτως με τα γραφόμενα σας, ο ομοσπονδιακός στρατός αποσύρθηκε από τη Βοσνία – Ερζεγοβίνη και δε συμμετείχε στον πόλεμο (αν και ο οπλισμός του περιήλθε κυρίως στα χέρια των Σέρβων).
Κατανοητή η αντιπάθεια προς τον Κάραζιτς, αλλά από ότι γνωρίζω δεν έχει καταδικαστεί για κατάχρηση. Η Πλάβσιτς είχε γίνει αντίπαλος του και δεν είναι απόδειξη το ότι τον κατηγόρησε ότι είχε κλέψει εκατομμύρια από την Κεντρική Τράπεζα. Και τι έγιναν αυτά τα λεφτά? Αν τα είχε όντως κλέψει μάλλον θα ζούσε πολύ άνετα, επωφελούμενος από τη μυστική συμφωνία με τους Αμερικανούς ότι δεν θα προσαχθεί.

dimentes12 είπε...

Καλοκαίρι 1918 :''Knallt ab den Walther Ratenau/Die gottverfluchte Judensau''...''Ρίξτε μια στον Βάλτερ Ράτεναου /αυτή την καταραμένη εβραία γουρούνα'' ήταν οι στίχοι που τραγουδούσαν τα σώματα εθελοντών στο Βερολίνο. Δύο μήνες αργότερα ήταν νεκρός. Αυτή είναι η σημαντικότερη πολιτική δολοφονία του εικοστού αιώνα και με απόλυτη σχέση με τον Α'ΠΠ.

βασίλης είπε...

Ντρέπομαι όσο θυμάμαι τα συλλαλητήρια υπέρ των «αδελφών» Σέρβων και τη φασιστική ομοφωνία των ΜΜΕ εναντίον κάθε ευρωπαϊκής φωνής για την ειρήνευση στα Βαλκάνια.

Κωνσταντίνος Φ. Σισκάκης είπε...

Καταλαβαίνω πως υπάρχουν αμέτρητες «τεχνικές» λεπτομέρειες εκατέρωθεν. Όπως, επίσης, ότι είναι άδικο να κρίνει κανείς εκ των υστέρων έναν πόλεμο (τον απόλυτο παραλογισμό, δηλαδή) με τόσες ιδιαιτέροτητες.
Όμως, αν θέλουμε να είμαστε δίκαιοι, εγκληματίες πολέμου δεν μόνο αυτοί που μας βολεύουν!

Ένα συγκλονιστικά αποδομητικό και αυτοσαρκαστικό κατάμαυρο χιούμορ από τον Τζ. Πανούση:

[…] Οι Σέρβοι είναι πάνω από όλα ομόδοξοι με τους Έλληνες. Είμαστε στην Ορθοδοξία και οι δύο. Έχουν διαφορά από τους άλλους τους Γιουγκοσλάβους. Δεν είναι σαν τους Κροάτες, ας πούμε. Αλλοιώς θα σε σφάξει ο Κροάτης, αλλοιώς ο Σέρβος! Ο Σέρβος θα σε προσέξει. Ενώ ο Κροάτης θα λερώσει κάτω, αίματα από ψυχορραγίες… Ενώ με τον Σέρβο δεν θα βγάλεις κιχ, θα σφάξει και το παιδί σου, το εγγόνι σου, όλη την οικογένεια, να μην ταλαιπωρούνται, μετά, τα ορφανά […]
(Απόσπασμα από την παράσταση του Τζίμη Πανούση «Με λένε Πόπη», στο «Κεντρί» (νομίζω το 2007).
http://www.youtube.com/watch?v=PUmnRw7-cdk&feature=related)

Unknown είπε...

Θέλω να κάνω εξωσωματική γονιμοποίηση. Ψάχνω για ασθένειες τα καλύτερα των γυναικών, ο γιατρός της Τουρκίας.
Tüp Bebek

aftercrisis είπε...

Oι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο
της Άζρα Νουχεφέντιτς
http://aftercrisisblog.blogspot.com/2013/11/o.html