Πέμπτη, Δεκεμβρίου 25, 2008

«Είμαι ένα γουρούνι...»


«Είμαι ένα ανώνυμο γουρούνι. Εμείς τα γουρούνια, συνήθως, δεν έχουμε ονόματα όπως τα σκυλιά και οι γάτες. Εκείνα είναι προνομιούχα ζώα. Εμείς είμαστε σαν τους είλωτες: απαραίτητοι αλλά περιφρονημένοι. Μας καταβροχθίζετε και μας ξεφορτώνετε την αλαζονεία και τη δυστυχία σας. Αποφάσισα, λοιπόν, να παρέμβω σήμερα για λίγο στα δικά σας, επειδή αυτές τις ημέρες ακούω συχνά το όνομά μου. Σε εκείνο το σύνθημα- που δεν θα το πω, γιατί δεν θέλω μπλεξίματα με την Αστυνομία. Ειδικά με την ελληνική αστυνομία. Θα σας πω ότι εκείνο το σύνθημα, κατά τη γουρουνίστικη ταπεινή μου γνώμη, είναι φασιστικό. Κάποιοι από εσάς θα με πουν αμέσως “φασιστικό γουρούνι”. Είστε καλοί για ταμπέλες και συνθήματα αλλά, υποψιάζομαι, ανίκανοι για διάλογο και ιδέες. Θα περιοριστώ επομένως σε μερικές επισημάνσεις για εμάς τα γουρούνια. Παρά τη σημερινή μας κατάπτωση, έχουμε ένδοξους προγόνους. Οι πρώτοι άνθρωποι πάνω στη Γη μας αγάπησαν. Δικά μας γκράφιτι θα βρείτε στο Σπήλαιο της Αλταμίρα. Πριν από 7.000 χρόνια οι αρχαίοι Κινέζοι μας έβαλαν στα σπίτια τους. Μας έσφαζαν, προφανώς, αλλά τουλάχιστον μας σέβονταν. Μας θεωρούσαν σύμβολα καλοτυχίας και υγείας. Περιπλανιόμασταν περήφανοι ακόμα και στις αυλές των Κινέζων βασιλιάδων (παρεμπιπτόντως, εάν φωνάζατε εκείνο το σύνθημα στην σημερινή Κίνα, θα καταλήγατε σαν τους φοιτητές στην πλατεία Τιενανμέν. Όχι επειδή οι κληρονόμοι του προέδρου Μάο αγαπούν τα γουρούνια. Επειδή αγαπούν την απόλυτη ανθρώπινη εξουσία τους. Αυτό δεν σας το λέω για να σας κάνω πολιτικά μαθήματα. Απλά, επειδή είμαι γουρούνι που έχει ταξιδέψει λίγο, έχω μάθει τη “λεπτή διαφορά” μεταξύ δημοκρατίας και τυραννίας, μεταξύ καταστολής και σφαγής- ειδικά το τελευταίο!)...
Στην αρχαία Ελλάδα μας σέβονταν επίσης. Οι κουδουνίστρες για τα μωρά είχαν το σχήμα μας, γιατί μας θεωρούσαν σύμβολα υγείας και πλούτου... Μετά, κάτι πήγε στραβά. Οι θρήσκοι Εβραίοι και μουσουλμάνοι μας θεώρησαν βρώμικα ζώα. Δεν αξιώνουν καν να μας φάνε. Ακόμα πιο υποκριτική ήταν η στάση των χριστιανών. Ενώ συμβάλαμε τα μέγιστα στην επιβίωσή τους, από τον Μεσαίωνα και μετά γίναμε στόχος απίστευτων λοιδοριών. Μας ταυτίζουν με τη βρωμιά, την κουταμάρα, την κάθε είδους διαστροφή, τα σεξουαλικά όργια (αυτό προσωπικά δεν με χαλάει), ενώ εξακολουθούν να μας τρώνε με βουλιμία. Δεν είναι αυτό η πιο τρανταχτή ένδειξη της ανθρώπινης αχαριστίας; Δεν μπορούμε να βρούμε στέγη κάτω από κανένα κίνημα και ιδεολογία. Όλοι μας μπλέκετε στις διενέξεις σας και μας λοιδορείτε: φαλλοκράτες και φεμινίστριες, θρήσκοι και άθρησκοι, κεφαλαιοκράτες και προλετάριοι, συντηρητικοί και προοδευτικοί, αριστεροί και δεξιοί. Δεν είναι αυτό ένδειξη της ανθρώπινης ανοησίας; Στα μέσα της δεκαετίας του ΄60 άρχισαν να μας ταυτίζουν αποκλειστικά με την εξουσία και τη βία. Εμείς είμαστε ειρηνικά και χρήσιμα όντα. Έχουμε ακριβώς τα αντίθετα γνωρίσματα από εκείνα της εξουσίας και της βίας. Γι΄ αυτό μας αγαπάνε τα παιδιά. Οι ενήλικοι, καθώς μεγαλώνουν και γίνονται νευρωτικοί, πειθήνιοι και εξουσιομανείς ταυτόχρονα, μας περιφρονούν. Είστε πραγματικά πολύ παράξενοι. Μας κατηγορείτε, παραδείγματος χάριν, ότι τρώμε τα πάντα: ναι, δεν είμαστε σπάταλοι και κακομαθημένοι σαν και εσάς. Αν και κάποτε, στα χρόνια τα παλαιά, και εσείς τρώγατε τα πάντα ενώ τώρα μου γίνατε ραφινάτοι. Εσείς φτιάχνετε βρώμικες πόλεις, κακά σχολεία και μετά τα ονομάζετε γουρουνοστάσια: να τα ονομάζετε ανθρωποστάσια. Να αναλάβετε τις ευθύνες σας. Δεν σας επιβάλλουμε τον τρόπο ζωής μας, μη μας επιβάλλετε τις λοιδορίες σας! Εμείς τα γουρούνια σεβόμαστε αλλήλους. Δεν είμαστε σαν και σας που όλο για αλληλεγγύη και λεβεντιά μιλάτε ενώ σας κατατρώει η ξενοφοβία, η μνησικακία, ο φθόνος και θεωρείτε μεγάλη μαγκιά το να εξαπατάτε και να θάψετε τον διπλανό σας.
Αν σας κατασπαράζαμε, θα μας φοβόσασταν, θα μας τιμούσατε. Όπως τιμάτε τα λιοντάρια και τις τίγρεις. Θα μας είχατε αφιερώσει επαναστατικούς στίχους, ωραία συνθήματα, εξαίσιες μεταφορές. Τα ζώα που τρέμετε, τα τιμάτε. Επειδή αυτά ενσαρκώνουν τη δύναμη και την εξουσία. Κατά βάθος, την εξουσία τιμάτε και λαχταράτε όλοι σας. Ειδικά όσοι το παίζετε επαναστάτες. Γι΄ αυτό από την πονεμένη, πολυτάραχη ιστορία μας, εμείς τα γουρούνια μάθαμε να είμαστε καχύποπτοι με την εξουσία των εξουσιαστών. Και ακόμα πιο καχύποπτοι με την εξουσία των αντιεξουσιαστών. Καλά Χριστούγεννα, λοιπόν...».

Δευτέρα, Δεκεμβρίου 15, 2008

Γράμμα...

Ένα γράμμα μου έφθασε με e-mail πριν απο μερικές μέρες. Το παραθέτω ολόκληρο: «Θέλουμε έναν καλύτερο κόσμο. Βοηθήστε μας. Δεν είμαστε τρομοκράτες, 'κουκουλοφόροι', 'γνωστοί - άγνωστοι'. Είμαστε τα παιδιά σας. Αυτοί, οι γνωστοί- άγνωστοι... Κάνουμε όνειρα -μη σκοτώνετε τα όνειρά μας! Έχουμε ορμή -μη σταματάτε την ορμή μας. Θυμηθείτε. Κάποτε ήσασταν νέοι κι εσείς. Τώρα κυνηγάτε το χρήμα, νοιάζεστε μόνο για τη 'βιτρίνα', παχύνατε, καραφλιάσατε, ξεχάσατε.. Περιμέναμε να μας υποστηρίξετε. Περιμέναμε να ενδιαφερθείτε, να μας κάνετε μια φορά κι εσείς περήφανους. Μάταια. Ζείτε ψεύτικες ζωές, έχετε σκύψει το κεφάλι και περιμένετε τη μέρα που θα πεθάνετε. Δεν φαντάζεστε, δεν ερωτεύεστε, δεν δημιουργείτε! Μόνο πουλάτε κι αγοράζετε. Υλη παντού. Αγάπη πουθενά. Πού είναι οι γονείς; Πού είναι οι καλλιτέχνες; Γιατί δεν βγαίνουν έξω να μας προστατέψουν; μας σκοτώνουν. Βοηθήστε μας...». «Μη ρίχνετε άλλα δακρυγόνα, εμείς κλαίμε κι από μόνοι μας»


Να προσθέσω μια παράκληση: αγαπητά παιδιά μην κάνετε καταλήψεις. Θα είστε δέκα καταληψίες στο σχολείο και οι υπόλοιποι στα σπίτια τους, στη μοναξιά τους, για να δουν ξανά πολύ τηλέοραση, όπως ο Πρωθυπουργός... Και μη πάρετε τίποτα για δεδομένο. Να σας πω π.χ. μια "λεπτομέρεια." Δεν παχύναμε μόνο εμείς. Εσείς είστε πιο παχείς από μας, πιο παχείς από τους γονείς σας. Κατέχετε τη πρώτη θέση για παχυσαρκία στην Ευρώπη ενώ έχετε τα χειρότερα σχολεία. Καλέστε τους διανοούμενους στα σχολεία σας για να συζητείστε. Ποιους διανοούμενους θα μου πείτε; Τουλάχιστον αυτούς που δεν είναι απασχολημένοι, τρέχοντας στα κανάλια και στα ραδιόφωνα, για να σχολιάσουν τα γεγονότα. Συζητείστε με τους καθηγητές σας. Τουλάχιστον όσους έχουν διάθεση για συζήτηση. Οι υπόλοιποι ας πάνε στο διάβολο (με το συμπάθιο), γιατί δεν δικαιούνται τον τίτλο καθηγητές και εκπαιδευτικοί όσοι δεν συζητούν με τα παιδιά αυτές τις μέρες. Καλέστε τους καλλιτέχνες. Σε τελευταία ανάλυση ας μάθουν οτι δεν τραγουδάμε μόνο για τον Οτσαλάν σε αυτή την χώρα. Μη κάνετε καταλήψεις. Μην κλείσετε τα σχολεία. Μάθετε να μην είστε ψευτοεπαναστάτες και ψευτοδιαματρυρόμενοι. Δεν φοβούνται τις καταλήψεις σας. Δεν φοβούνται τις κουκούλες, τις πέτρες, τις βρισιές σας. Φοβούνται την σκέψη σας…