Δευτέρα, Ιανουαρίου 25, 2010

Μια ιστορία από το έτος 2033

Τίρανα 2033. Η Αλβανία έχει μετατραπεί σε χώρα υποδοχής μεταναστών. Ποιος θα φανταζόταν είκοσι χρόνια πριν, ένα Κινεζόπουλο - όπως αυτό της φωτογραφίας, που πάει σε αλβανικό δημόσιο σχολείο- να διαβάζει στα αλβανικά το βιβλίο Ιστορίας της Α΄ Λυκείου;

Βρέχει στα Τίρανα. Μικροί λέγαμε ότι στην Αλβανία ακόμα και η βροχή είναι θυμωμένη. Στο αεροπλάνο που με έφερε, ιδιοκτησία μιας ελληνοαλβανικής εταιρίας, οι δυο τύποι που κάθονταν πίσω μου δεν με άφησαν να κλείσω μάτι... Μιλούσαν ακατάπαυστα για κάποια σχέδια για ένα χιονοδρομικό κέντρο στη Βόρεια Αλβανία. Μιλούσαν ελληνικά και κάθε τόσο πέταγαν φράσεις στα αλβανικά. Όταν το αεροπλάνο προσγειώθηκε, ένιωσα ανακούφιση. Στον έλεγχο διαβατηρίων, ο ηλεκτρονικός ελεγκτής περιεργάστηκε εξονυχιστικά την κόρη του νυσταγμένου ματιού μου... Έξω από το αεροδρόμιο περιμένουν τα ταξί. Κίτρινα σαν εκείνα της Αθήνας. Μπαίνω στο πρώτο. Λέω τη διεύθυνση του ξενοδοχείου όπου θα μείνω, στον ταξιτζή.
Ο οδηγός είναι ένας νεαρός Κινέζος που μιλά αλβανικά στη διάλεκτο των Τιράνων. Κάποια στιγμή, μου λέει ότι η βροχή τού προκαλεί θλίψη. Καθώς τον ακούω, παθαίνω ένα μικρό πολιτισμικό σοκ. Τα αλβανικά του μού φαίνονται πιο πλούσια από τα δικά μου. Μου έρχεται να του πω πως ζηλεύω τα αλβανικά του. Δεν του το λέω. Θυμάμαι πόσο μ΄ ενοχλεί κάθε φορά που μου λένε πως τα ελληνικά μου είναι εξαιρετικά. Σαράντα χρόνια η ίδια ιστορία. Αν και τώρα συμβαίνει πολύ σπάνια. Ίσως γιατί στους ηλικιωμένους δεν κάνουν συχνά κομπλιμέντα.
«Είστε από την Κίνα;», τον ρωτάω. «Ο πατέρας μου είναι από την Κίνα, κύριε», μου απαντά. «Εγώ είμαι από εδώ». Το βουλώνω. Θέλω να του πω συγγνώμη, αλλά δεν μου βγαίνει. Τον ρωτάω, με ένοχο ύφος σχεδόν, πώς τον λένε. Τσου Ντριτάν Λάι, απαντά. Από τα τρία ονόματα, το Ντριτάν είναι αλβανικό. Σημαίνει «ολόφωτος». Ο Τσου Ντριτάν ανήκει στη δεύτερη γενιά των μεταναστών στην Αλβανία. Και εκεί που θέλω να τον ρωτήσω εάν έχει πάρει την αλβανική ιθαγένεια, μία
Ferrari κάποιου Αλβανού νεόπλουτου κόντεψε να πέσει απάνω μας. «Κοίταξε ο βλάχος», σχολιάζει ο Τσου Ντριτάν. Αυτός έχει γίνει εντελώς Αλβανός, λέω μέσα μου.
Βγάζω το
e-book που έχω μαζί μου. Αρχίζω και διαβάζω. «Πέσαμε σε μποτιλιάρισμα κύριε. Υπομονή», μου κάνει. Τα Τίρανα ενώθηκαν με το Δυρράχιο και έχουν φτάσει τα τρία εκατομμύρια. Είναι από τις πιο πυκνοκατοικημένες πόλεις της Ευρώπης. Γυμνή σχεδόν από πράσινο. Τα οικολογικά αυτοκίνητα είναι λίγα, παρά τις οδηγίες που ισχύουν στις Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης, μέλος της οποίας έγινε πριν από 15 χρόνια η Αλβανία. Βλέπω από το παράθυρο του ταξί το βουνό Ντάιτι. Βλέπω τα αυθαίρετα που προσπαθούν να το «καταλάβουν». Πληρώνω και κατεβαίνω.

ΣΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ του ξενοδοχείου ένας μελαψός άντρας, ντυμένος με μια κοκκινόμαυρη φόρμα, με καλωσορίζει με μια βαθιά υπόκλιση. Ξεμπερδεύω γρήγορα στη ρεσεψιόν και κατευθύνομαι προς το δωμάτιο. Στον διάδρομο ακούω δυο μαύρες καθαρίστριες να μιλάνε σε ξένη γλώσσα. Γιορουμπά ίσως. Μόλις με βλέπουν σιωπούν, σαν να νιώθουν ένοχες για τη γλώσσα που μιλούσαν. Ποιος θα το πίστευε; Μια χώρα που πριν από είκοσι χρόνια «έβρεχε μετανάστες», καθώς έλεγαν οι Αλβανοί, τώρα έγινε κάτι σαν την Ελλάδα και τη Γερμανία. Οι συμπατριώτες εκείνων που καθάριζαν κάποτε τα σπίτια των Ελλήνων και των Ιταλών, δεν προτιμούν πια να καθαρίζουν τα δικά τους σπίτια και ξενοδοχεία. Γι΄ αυτές τις δουλειές υπάρχουν τώρα οι Κινέζοι, οι Αφρικανοί, οι Βόσνιοι, οι Μπαγκλαντεσιανοί. Το δωμάτιο του ξενοδοχείου είναι μικρό, αλλά συμπαθητικό. Βλέπω το αμπαζούρ. Έχει μορφή μανιταριού. Προσέχοντάς το λίγο περισσότερο βλέπω ότι είναι ένα ολόφωτο μπούνκερ. Σίγουρα αυτός που συνέλαβε την ιδέα μόνο σε φωτογραφίες θα έχει δει τα μπούνκερ. Εμένα ακόμα μου προκαλούν ταραχή. Ακόμα και ως μοντέρνα αμπαζούρ να τα βλέπω...

ΕΙΜΑΙ ΚΑΛΕΣΜΕΝΟΣ στα γενέθλια ενός ξαδέλφου, που έχω είκοσι χρόνια να τον δω. Ήμασταν μαζί μετανάστες στην Ελλάδα. Εκείνος γύρισε, εγώ έμεινα. Έχει βραδιάσει και στη «Rruga e Κavajes» βλέπω παράξενες σιλουέτες. Προσέχοντας λίγο καλύτερα, καταλαβαίνω ότι διασχίζω την πιάτσα των τραβεστί. Είναι από την Ταϊλάνδη κυρίως. Κάποτε στη «Rruga e Κavajes» ήταν η πιάτσα των ζητιάνων. Πελάτες με μεγάλα τζιπ και φουσκωμένες κοιλιές περνάνε και παζαρεύουν τιμές με τους τραβεστί. Λίγο πιο πέρα, σε ένα τείχος, διαβάζω δυο συνθήματα, δίπλα δίπλα: «Έξω οι ξένοι» και «μετανάστες μη μας αφήσετε μόνους με τους Αλβαναράδες»...

ΤΟ ΦΑΓΗΤΟ ήταν εξαίσιο. Κάποια στιγμή μένω μόνος με τον ξάδελφό μου και τη γυναίκα του, και τα λέμε. Μιλάνε για τη μοναχοκόρη τους που συνεχίζει τις σπουδές στη Θεατρολογία. Είναι υιοθετημένη, επειδή δεν μπορούσαν να κάνουν παιδιά. Γι΄ αυτό το σόι τούς βλέπει κάπως στραβά ή με οίκτο. «Αλβανικά πράγματα», λέει η γυναίκα του γελώντας πικρά.

Επειδή τους βλέπω αμήχανους, αλλάζω κουβέντα. Του λέω πόσο εντυπωσιάστηκα από τον Αλβανοκινέζο ταξιτζή που συνάντησα το μεσημέρι. Ο ξάδελφός μου συνοφρυώνεται. «Δεν αντέχω τους Κινέζους», μου λέει. «Η κυβέρνηση τώρα θέλει να τους δώσει δικαίωμα ψήφου και να τους κάνει Αλβανούς. Εκείνοι είναι δυο δισεκατομμύρια και θα έρθουν όλοι εδώ τώρα. Με τέτοιο χάλια κράτος που έχουμε θα μας σβήσουν από προσώπου Γης. Πάει η καθαρότητα της φυλής μας!». Ποια καθαρότητα της φυλής, μου ήρθε να του πω, που αυτός είναι πιο μελαχρινός από τον Αραφάτ. Δεν του λέω τίποτα. Έχει γενέθλια. Του λέω απλά να μην ξεχάσει πως και ο ίδιος ήταν μετανάστης και πως δυο αδέλφια του δεν επέστρεψαν ποτέ στην Αλβανία. Ο ένας έμεινε στην Ελλάδα, ο άλλος στην Αυστραλία. Τα παιδιά τους πήραν την ιθαγένεια της νέας τους πατρίδας και έχουν τα ίδια δικαιώματα. «Άλλο πράγμα εμείς», μου λέει οργισμένα. «Εμείς ήμασταν μικρός λαός. Μια γειτονιά του Λονδίνου να πούμε. Είμαστε λευκοί και Ευρωπαίοι. Αυτοί εδώ είναι κίτρινοι φονιάδες. Εμείς γίναμε καλλιτέχνες, συγγραφείς, ολυμπιονίκες. Προσφέραμε και κερδίσαμε τον σεβασμό των άλλων. Αυτοί έρχονται να γεννούν εδώ επειδή δεν τους αφήνουν να κάνουν παιδιά στην Κίνα, ενώ εμείς οι Αλβανοί δεν γεννάμε πια. Μας την έχουν στημένη οι μεγάλοι ξάδελφε!». Του λέω πως τα ίδια έλεγαν πάνω- κάτω και για μας και χειρότερα πριν από είκοσι χρόνια. Του λέω επίσης ότι ο ταξιτζής που με έφερε από το αεροδρόμιο μου φάνηκε πιο Αλβανός από μένα. «Σε χάλασαν τα ξένα», μου απαντά. «Δεν την πονάς πια την Αλβανία. Δεν έχουμε βολέψει ακόμα τα δικά μας παιδιά, θα βολέψουμε εκείνα των ξένων...».


Κάνω μια τελευταία προσπάθεια. Του λέω ότι, σύμφωνα με τη γνώμη μου, η μετανάστευση κάνει κύκλους. Κάποτε έφευγαν Αλβανοί, Πολωνοί, Τσέχοι, Σέρβοι, Μαυροβούνιοι για άλλες χώρες. Τους θεωρούσαν και αυτούς, όπου και αν πήγαν, μη εντάξιμους, κάποτε, κάποιοι. Τώρα έρχονται άλλοι φτωχοί προς τις χώρες τους, γιατί ξέφυγαν από τη φτώχεια. Δεν έχω οριστικές απαντήσεις, ούτε εύκολες, για τη μετακίνηση των πληθυσμών. Προσπαθώ να σκεφτώ λύσεις που συνάδουν με το σύστημα των αξιών μου. Δεν είμαι τυφλός να κλείσω τα μάτια. Αλλά δεν μου είναι και τόσο εύκολο να βάλω ολόκληρες ομάδες ανθρώπων σε κουτάκια. Η συζήτηση αυτή σε τελευταία ανάλυση δεν είναι καινούργια. Αν ανατρέξεις στη νεώτερη Ιστορία, διεξάγεται με αμείωτη ένταση τους τρεις τελευταίους αιώνες. Απλά τώρα έφτασε στις ακτές της Αλβανίας. Γιατί οι Αλβανοί πλούτισαν, με δανεικά ή όχι. Ευτυχώς λέω εγώ. Και τα παιδιά των σημερινών μεταναστών θα γίνουν και αυτά καλλιτέχνες, επιστήμονες, θα προκόψουν για τον εαυτό τους και για την πατρίδα που επέλεξαν οι γονείς τους, την Αλβανία. Το χειρότερο σενάριο είναι τα γκέτο και το μίσος που γεννά μίσος. Ο ξάδελφός μου γελά κυνικά. Με λέει ρομαντικό και αφελή.

Του υπενθυμίζω την περίπτωση της Ελλάδας, που μόνο ζημιωμένη δεν βγήκε εντάσσοντας τους μετανάστες. Σήμερα είναι μια από τις πιο ζωντανές και αναπτυγμένες χώρες του Νότου. «Εμείς είμαστε ούνα φάτσα ούνα ράτσα με τους Έλληνες, ενώ αυτοί εδώ είναι ανένταχτοι», απαντάει... «Άσε που εσύ δεν ζεις πια εδώ και λες εύκολες κουβέντες», καταλήγει. Σηκώνομαι και εκείνος προθυμοποιείται να με πάει στο ξενοδοχείο με το αυτοκίνητό του. «Θα βρω ταξί», του λέω. «Προτιμώ την παρέα ενός Αλβανού κινεζικής καταγωγής. Νιώθω πιο κοντά με αυτόν». Δεν βγάζει τσιμουδιά. Βγαίνω έξω. Ρίχνω μια ματιά σε αυτή τη χαοτική πόλη που αλλάζει μέσα στον θόρυβο, το μποτιλιάρισμα, την ελπίδα και τον φόβο... Εκείνη τη στιγμή χτυπά το ξυπνητήρι μου. Σηκώνομαι απότομα. Πάντα όταν βλέπω στο όνειρο τα Τίρανα ξυπνάω απότομα. Χτυπά η υπενθύμιση στο κινητό. Ιανουάριος 2010, πρωί, εννιά και μισή έχω ραντεβού στην Πλατεία Κοραή...

29 σχόλια:

fpboy είπε...

Είναι θέμα χρόνου η ιστορία σου να γίνει πραγματικότητα.
καλό βράδυ.

admiljan είπε...

Αυτή η ιστορία σου με έχει αφήσει άφωνο, Γκάζι. Αλλά πιστεύω ότι τέτοιες ιστορίες εμπεριέχουν πάρα πολύ σημαντικά μηνύματα.

ΞΕΝΗ είπε...

Καταπληκτικό κείμενο.Με ταξίδεψες και εμένα στην Αλβανία του μέλλοντος. Η ιστορία επαναλαμβάνεται απλά οι άνθρωποι έχουμε μνήμη χρυσόψαρου...

κ.θέμελης είπε...

καλα που ηταν ονειρο...αλλοιως θα βλεπατε προσκληση απο τον ξαδελφο σας μονο στο ονειρο σας! ετσι που του μιλησατε!
πολυ ωραια ιδεα ομως να συγκρινετε την περιρρεουσα ατμοσφαιρα σε σχεση με τους μεταναστες αλβανιας-ελλαδας. βρε μπας και ειμαστε ουνα φατσα ουνα ρατσα τελικα;;

κ.θέμελης είπε...

καλα που ηταν ονειρο...αλλοιως θα βλεπατε προσκληση απο τον ξαδελφο σας μονο στο ονειρο σας! ετσι που του μιλησατε!
πολυ ωραια ιδεα ομως να συγκρινετε την περιρρεουσα ατμοσφαιρα σε σχεση με τους μεταναστες αλβανιας-ελλαδας. βρε μπας και ειμαστε ουνα φατσα ουνα ρατσα τελικα;;

Mary Ka είπε...

Ενδιαφέρουσα ιστορία. Η σημειολογία της ακόμη πιο ενδιαφέρουσα. Και επίκαιρη, πάντα.

Meropi είπε...

Να είσαι σίγουρος ότι κάτι τέτοιο θα γίνει και σύντομα μάλιστα!! Και όπως ξεχάσαμε γρήγορα εμείς οι Έλληνες την εποχή που είμαστε μετανάστες, το ίδιο θα γίνει και με τους Αλβανούς!

Γεράσιμος είπε...

'Του υπενθυμίζω την περίπτωση της Ελλάδας, που μόνο ζημιωμένη δεν βγήκε εντάσσοντας τους μετανάστες. Σήμερα είναι μια από τις πιο ζωντανές και αναπτυγμένες χώρες του Νότου.': αχ, γιατί όσο και να προσπαθήσω ΔΕΝ μπορώ να τη φανταστώ έτσι την αγιάτρευτα ανεξέλικτη Ελλάδα; Και όχι ότι φταίνε οι μετανάστες βεβαίως. Περισσότερο οι ίδιοι οι Έλληνες την 'τρώνε' και ανέκαθεν την έτρωγαν την Ελλάδα...

BUTTERFLY είπε...

Ιστορια με πολλα νοηματα...η αδιορθωτη φυση του ανθρωπου που μολις φτανει στα ψηλα ξεχνα απο που ξεκινησε..και δεν ειναι ελληνικο χαρακτηριστικο αυτο, αλλα πανανθρωπινο. Λεγαν καποτε οι συμπατριωτες μου πολυ σοφα "εκει που εισαι ημουνα κι εδω που ειμαι θα 'ρθεις"...

PetaPri είπε...

κ. Καπλάνι, το κείμενο είναι όνειρο και εφιάλτης ταυτόχρονα ενώ έχει σοβαρές πιθανότητες να γίνει πραγματικότητα.

Με την ευκαιρία, σου έχω μια ενδιαφέρουσα πρόκληση.

Κάνε τις εξής αλλαγές στο κείμενο:

> Το 2033 καν'το 2013.

> Τα Τίρανα, Αθήνα.

> Οι Αλβανοί μετανάστες θα έχουν όλοι νομιμοποιηθεί, ενώ οι Ασιάτες, Αφρικανοί και Άραβες όχι.

Ποιά πιστεύεις ότι θα ήταν η άποψη του (Έλληνα) ξάδερφου για τους "Κινέζους ταρίφες";

Γιατί έχω μια ανησυχία ότι οι λευκοί μετανάστες θα γίνουν (αν δεν έχουν ήδη γίνει) οι χειρότεροι διώκτες των έγχρωμων μεταναστών;

Δυστυχώς, πολλοί έχουν ήδη "ξεχάσει" και οι δικαιολογίες πάντα οι ίδιες Γκάζι. "Άλλο πράγμα εμείς.."

Stradivariously είπε...

Προς επίρρωσιν του "προφητικού" ονείρου σας...
Λόγω του επαγγέλματος του συντρόφου μου τυχαίνει να μαθαίνω διάφορες οικονομικές παραμέτρους της καθημερινής ζωής στην Ελλάδα...
Πρόσφατα μου είπε πως πελάτης του, Αλβανικής καταγωγής σκέφτεται να φύγει από εδώ και να μεταφέρει στην Αλβανία τις δύο μικρομεσαίες επιχειρήσεις που διατηρεί, αφού όπως είπε, "Στην Ελλάδα, δεν έχει μέλλον πια..." Εκτός από ντροπή αισθάνθηκα και ζήλια...
Γιατί οι μετανάστες έχουν μια ευελιξία τέτοια (ψυχής και νου) που τους επιτρέπει να μη φοβούνται να φύγουν από τη χώρα στην οποία θρέψαν τα όνειρά τους, προκειμένου να πάνε σε μια άλλη (δεν έχει σημασία αν ζούσαν εκεί πριν) όπου βλέπουν ότι θα έχουν μελλοντικά καλύτερη ποιότητα ζωής...
Εγώ δε μπορώ να το κάνω... Η αστική καταχνιά με έκανε να φοβάμαι να αλλάξω άρδην συνθήκες διαβίωσης..Ακόμα κι αν είναι να πάω κάπου καλύτερα... Σαν να κόλησα κι εγώ εδώ... Μου αρέσει να λέω πως έκανα βλακεία που έφυγα από το Βερολίνο πριν 10 χρόνια, σαν μνημόσυνο.
Στασιμότητα νιώθω γύρω και μέσα μου. Αυτό χαρακτηρίζει αυτή τη χώρα κι όσο κι αν προσπαθώ να αλλάξω το μικρόκοσμό μου, το μικρόβιο με διαπερνά.
Όλα αλλάζουν γύρω μας με ιλλιγγιώδεις ρυθμούς και στην Ελλάδα νομίζουμε πως αν υποκριθούμε πως δεν αλλάζει τίποτα, έτσι θα γίνει κιόλας...

Γιώργος Καρατσιουμπάνης είπε...

γι'ακόμη μια φορά, φοβερό κείμενο. δυστυχώς τα πάντα τριγύρω αλλάζουν, κι όλα τα ίδια μένουν...

azrael είπε...

Πολύ όμορφο κείμενο Γκάζι.. Η μόνη διαφωνία μου είναι ότι δεν νομίζώ ότι θα δούμε ποτε κινέζους οικονομικούς μετανάστες... Οι Κινέζοι θα απολαύσουν Αμερικάνικο βιοτικό επίπεδο εως το 2033 χωρίς ενδιάμεσο στάδιο οικονομικών μεταναστών...

κ.θέμελης είπε...

αγαπητη stradivariously (φοβερο nickname, παιζετε και βιολι;)μερικες φιλικες παρατηρησεις στο σχολιο σας: και μενα αρκετοι πελατες μου (ιδιως αλβανοι) εξεφρασαν την ιδια επιθυμια. το 90%λογω σοβαρων προβληματων με την αδεια διαμονης, το 10% λογω επιχειρηματικης αποτυχιας. Κανεις δεν το πραγματοποιησε. για κανεναν δεν ειχα την αισθηση οτι η επιθυμια που εκφρασθηκε οφειλοταν σε καποια "ευελιξια νου και ψυχης", αλλα σε φοβο και παραιτηση. η παρατηρηση μαλιστα του πελατη του συντροφου σας "στην ελλαδα δεν εχει μελλον πια..." μαλλον στα ιδια παραπεμπει. οπου βεβαια δεν αντιλαμβανεται καποιος, αν δεν εχει μελλον η επιχειρηση του, ή ο ιδιος προσωπικα. η παρατηρηση σας επισης οτι φευγει απο μια χωρα για να παει σε μια αλλη που θα εχει καλυτερη ποιοτητα ζωης, ειναι μαλλον υπερβολικη. μακαρι η αλβανια να παει μπροστα γρηγορα, αλλα προς το παρον και για το εγγυς μελλον δεν νομιζω να υπαρχει συγκριση σε οποιαδηποτε παραμετρο της ποιοτητας ζωης στην ελλαδα και την αλβανια. μιλαμε βεβαια για την γενικη εικονα και την μεση κατασταση αφαιρετικα, μην συγκρινουμε δηλαδη την περιπτωση να ζει καποιος σε μια αυθαιρετη καλυβα στα περιχωρα ελληνικης πολης χωρις νερο/ηλεκτρισμο σε συγκριση με την ζωη μαποιου με ελληνικη συνταξη σε παραθαλασσιο χωριο της αλβανιας με τον κηπακο του και τα αγαθα του, οπου ενδεχομενως στερειται νερο/ηλεκτρικο μονο για 4-5 ωρες την μερα.
θα ελεγα επισης καλυτερα να μην του πειτε οτι τον ζηλευετε που φευγει απο την αθηνα και επανακαμπτει ενδεχομενως στα τιρανα, επειδη εσεις κανετε βλακεια που δεν φευγετε απο αθηνα να επιστρεψετε στο...βερολινο, διοτι θα νομισει πιθανως οτι τον δουλευετε.
καταλαβαινω οτι μαλλον θελετε να εκφρασετε μιαν εσωτερικη σας δυσαρεσκεια. για να σας παρηγορησω καπως να σας πω οτι γνωριζω πολλους γερμανους που ευχαριστως θα τα παραταγαν για να μεταναστευσουν στην ελλαδα (εχοντας βεβαιως πολλες αυταπατες στο μυαλο τους, οπως γινεται συνηθως σε τετοιες περιπτωσεις), οπως και αρκετους που τελικως το τολμησαν και αισθανονται μια χαρα εδω! νάστε καλα!

pap είπε...

Το φανταζόσουν Γκάζι αυτό, http://www.neoiagones.gr/index.php/-mainmenu-43/12377-2010-01-25-13-15-35.html
όταν πέρναγες για πρώτη φορά στην Ελλάδα!

lgreco είπε...

Εγώ πάντως θα έχω γιατρό Αλβανό σε λίγα χρόνια. Είναι ήδη στην ιατρική σχολή και αριστεύει. Λέγεται Odise Cenaj και είναι φίλος μου.

Stradivariously είπε...

Αγαπητέ κ. Θέμελη,
αρχικά θα πρέπει να σας πώ ότι ο άνθρωπος για τον οποίο έγραψα έχει δύο επιχειρήσεις οι οποίες όχι απλά πάνε καλά, αλλά πολύ καλά. Και αυτό οφείλεται στη διορατικότητα, το εμπορικό δαιμόνιο και την τόλμη του συγκεκριμένου ανθρώπου. Το "Στην Ελλάδα δεν έχει πια μέλλον" ήταν μέρος ενός ευρύτερου διαλόγου που δεν έκρινα σκόπιμο να αναπτύξω εδώ, για λόγους οικονομίας. Το γενικότερο νοημα του διαλόγου, ήταν πως με φορολογία συνεχώς αυξανόμενη (όπως εκφράζεται από τους "λειτουργούς" της εφορίας), και πλήθος από αντικίνητρα που οδηγούν στη μείωση κερδών και τη συρρίκνωση, καλό είναι κανείς να αποφασίσει να φύγει από την Ελλάδα, αν θέλει να διατηρεί ένα υψηλό ποσοστό κερδών.
Η αλήθεια είναι ότι δεν διαφωνώ με τη συγκεκριμένη άποψη... Η πάταξη της φοροδιαφυγής(και όχι της φοροαποφυγής) σε συνδυασμό με την παροχή κινήτρων για ανάπτυξη της οικονομίας, ήταν πάντα ένας άλυτος γρίφος στην Ελλάδα...
Θέλω να πιστεύω πως διαθέτετε σοφία...
Μην αναγάγετε λοιπον τόσο εύκολα την συμπεριφορά σε αίτια, διότι ελλοχεύει ο κίνδυνος των συστηματικών σφαλμάτων...
Και όχι, δεν παίζω βιολί.

ΙωάννηςΚ (πρώην ioannisk) είπε...

:)))
Έξοχο Ποστ. Δύο προτάσεις είναι όλα τα λεφτά:
«Κοίταξε ο βλάχος» και
Η συζήτηση αυτή σε τελευταία ανάλυση δεν είναι καινούργια.
Είναι αυτονόητο ότι οι Έλληνες και οι Αλβανοί έχουμε πάρα πολλά πολιτισμικά κοινά, μιας και κάποτε ανήκαμε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.
Το ερώτημα είναι πως θα πείσουμε τους Ελληναράδες και το alter ego τους, τους Αλβαναράδες.

κ.θέμελης είπε...

αγαπητη stradivariously,
η φραση "στην ελλαδα δεν εχει μελλον πια..." ειναι δεκτικη πολλαπλων ερμηνειων, σε συνδυασμο δε με τα υπολοιπα του σχολιου σας με εκανε να θεωρησω οτι η ερμηνεια που εδωσα ειναι πιθανωτερη, δεν νομιζω ομως να επροκειτο για "ευκολη" αναγωγη συμπεριφορας σε αιτια, και εξηγουμαι.
τα φορολογικα κινητρα που προσφερουν οι γειτονικες χωρες για εγκατασταση ξενων επιχειρησεων ειναι πολυ μεγαλα, σχεδον "αποικιοκρατικα". Το κυριωτερο ομως κινητρο ειναι οι χαμηλωτατες αμοιβες και μισθοι και η (σχεδον) πληρης απουσια προστασιας της εργασιας. γι αυτο αλλωστε ο μισος ενεργος πληθυσμος της αλβανιας πχ εχει μεταναστευσει. Αν με την φορολογια επιχειρησεων που συνεχως ανεβαινει, οπως εκφραζεται απο τους "λειτουργους" της εφοριας-οπως λετε-εννοειτε "λαδωμα" της εφοριας, δεν ξερω, ισως ν'ανεβαινει. Η "κανονικη" φορολογηση παντως, ειναι συγκριτικα λογικη. Να πω επι τη ευκαιρια παντως, οτι με βαση την επαγγελματικη μου εμπειρια μη φοροδιαφευγουσα επιχειρηση δεν εχει να φοβηθει τιποτε και κανεναν ...λειτουργο.
Η μετεγκατασταση λοιπον μιας επιχειρησεως για μεγιστοποιηση κερδων ειναι μια οικονομικη αποφαση που πολλες ελληνικες επιχειρησεις ακολουθησαν. Το κινητρο ειναι σαφεστατα το κερδος.
Θα γνωριζετε δε, οτι η φορολογια των "λειτουργων" των γειτονικων χωρων, οι μιζες, οι παρανομιες, τα λαδωματα και οι συναφεις συμπεριφορες στις γειτονικες χωρες εχουν φτασει σε τετοια επιπεδα, που οιοσδηποτε "ξεσκολισμενος" ντοπιος, ισως να ειναι και αγαθος συγκριτικα.
Ολα τα παραπανω ομως ειναι οικονομικες συμπεριφορες και αναρωτιεμαι δειχνουν αραγε "ευελιξια νου και ψυχης" που δικαιολογουν μαλιστα ζηλεια και ντροπη και προσδοκια μελλοντικα καλυτερης ποιοτητας ζωης;
και το βερολινο το αναπολειτε επειδη σας παρειχε καλυτερες προοπτικες επιχειρηματικού κέρδους;
και οχι, δεν διαθετω σοφια, ισως αργοτερα.

βασίλης είπε...

Το πλέον ανησυχητικό λοιπόν δεν είναι οι ολιγομελείς ομάδες υπανθρώπων που καλούν ακόμη και σε έγκλημα. Είναι κάποιοι φιλήσυχοι νοικοκυραίοι, όπου γης, οι οποίοι αν και οι ίδιοι υπήρξαν μετανάστες, έχοντας υποστεί μύριες όσες ταπεινώσεις, δεν μπορούν ν' ανεχθούν το ενδεχόμενο οι σημερινοί συμπολίτες τους να μην υποστούν τα ίδια και χειρότερα. Ας ελπίσουμε ότι με το πέρασμα του χρόνου ο πολιτισμός και η ανοιχτή κοινωνία των πολιτών (όλο και θα βρεθεί ο καλοθελητής να με κατατάξει στους πράκτορες του Σόρος)θα επικρατήσουν.

ΙωάννηςΚ (πρώην ioannisk) είπε...

@κ.θέμελης
Δεν φτάνει μόνο το ευνοϊκό φορολογικό περιβάλλοον για να επενδύσει κάποιος σε μία χώρα μιας και αν δεν υπάρχουν υποδομές ή υπάλληλοι με την απαραίτητη παιδεία τα φορολογικά κίνητρα είναι άχρηστα. Άλλωστε πολλές χώρες όπου οι άνθρωποι τους έχουν πολύ καλή παιδεία μπορούνε και είναι ανταγωνιστικά και να έχουν υψηλή φορολογία. Για παράδειγμα οι Σανδιναβικές χώρες όπου και στους δύο τομείς διαπρέπουν.

ΙωάννηςΚ (πρώην ioannisk) είπε...

@βασίλης
Δεν γνωρίζω τις πραγματικές προθέσεις του Σόρος και του κάθε Σόρος αλλά είναι τραγικό λαοί οι οποίοι υπήρξαν για πολλές δεκαετίες λαοί μεταναστών να είναι ρατσιστές με τους μετανάστες που έρχονται στην χώρα τους. Αυτό δεν ισχύει μόνο στα δικά μας Βαλκάνια αλλά είναι γενικεύμενο σε όλες τις χώρες. Παράδειγμα η Ιρλανδία και η Ισπανία.

noborders είπε...

Έξυπνοοοοοοοοοοοοοοοοοοο, το παράθυρο θα το ακούσει άραγε?????

aniku είπε...

Πάλι καλλά που δεν συνορέυει η Αλβανία με την Κίνα !

κ.θέμελης είπε...

παντως υπαρχουν κινεζοι μεταναστατες κι εδω. σκεφθειτε μονο τα κινεζικα μαγαζια που φυτρωνουν σαν μανιταρια. παρατηρω μαλιστα οτι οι κινεζοι αντιμετωπιζουν τα περισσοτερα προβληματα στην εκμαθηση της ελληνικης. οι κινεζοι της αλβανιας ειναι νομιζω ειδικη περιπτωση και οφειλονται στην καλη σχεση που ειχε ο χοτζα με κινα.
για το "λαος μεταναστων" δεν νομιζω πως πρεπει να γενικευουμε. οσοι υπηρξαν μεταναστες (ή μελη των οικογενειων τους) εχουν οι περισσοτεροι θετικη σταση προς τους μεταναστατες. Εχω εναν πελατη που ηταν μεταναστατης στην γερμανια και εχει με τον γυιο του (που γεννηθηκε και πηγε μερκα χρονια σχολειο εκει)ενα τεχνολογικα πολυ εξελιγμενο εργοστασιο καπου εξω απ την θηβα. κανουν ο,τι μπορουν για να βοηθούν τους μεταναστες, σχεδον δε ολοι οι εργαζομενοι εκει ειναι μεταναστατες-και μαλιστα οχι οι συνηθεις, αλλα πολλοι πακιστανοι, ινδοι κ.λπ.

βασίλης είπε...

@κ.θέμελης
Μακάρι νάναι, ή να γίνουν, τα πράγματα όπως το λέτε. Αλλά κι εγώ δεν γενίκευσα. Μίλησα για κάποιους που όμως φοβάμαι πως είναι αρκετοί.
Εύχομαι τα καλύτερα.

kopanakinews είπε...

Εξαιρετική η ιστορία από το μέλλον, πήρα το θάρρος και την αναδημοσίευσα στο blοg μου.

y=αx+β είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
y=αx+β είπε...

Κι εμένα μου άρεσε η ιστορία.
Έχω όμως μια απορία: Είναι η Βοσνία σε τόσο άσχημη οικονομική κατάσταση που σε 20 χρόνια από τώρα, δε θα έχει καταφέρει να συγκλίνει με τις υπόλοιπες βαλκανικές χώρες; Επειδή η γεωγραφική της θέση μου φαίνεται αρκετά κεντρική.