Τρίτη, Ιανουαρίου 05, 2010

Αξίζει να φανταστούμε μια νέα ελληνική κοινωνία!


Βλέπωντας οτι το θέμα για την χορήγηση ιθαγένειας στα παιδιά των μεταναστών και το δικαίωμα ψήφου στους μετανάστες έχει προκαλέσει μεγάλο ενδιαφέρον. Διαπιστώνοντας οτι υπάρχει άφθονη άγνοια και μπόλικη παραπληροφόρηση, δυο ειδικοί επιστήμονες σε αυτά τα θέματα, η Άννα Τριανταφυλλίδου και ο Μίλτος Παύλου συνέγραψαν το παρακάτω κείμενο. Θα σας πάρει 20 λεπτά για να το διαβάσετε (όσοι συμφωνείτε και όσοι διαφωνείτε). Αξίξει τον κόπο. Παραθέτω το κείμενο αυτούσιο:

Αξίζει να φανταστούμε μια νέα ελληνική κοινωνία!

Κοινή Δημόσια Δήλωση για τo Νομοσχέδιο περί Ιθαγένειας και Πολιτογράφησης Μεταναστών



Μεγάλο μέρος των σχολίων στη διαβούλευση που έχει ανοίξει το Υπουργείο Εσωτερικών στο www.opengov.gr/ypes είναι δυστυχώς αποτέλεσμα παραπληροφόρησης. Kάποτε δε προδίδουν ότι οι γράφοντες δεν έχουν καν αναγνώσει αυτό το ίδιο το νομοσχέδιο που επικρίνουν ή λασπολογούν. Η αβάσιμη κινδυνολογία περί αλλοίωσης του έθνους και περί φυλετικής διαφοροποίησης, είναι απαράδεκτη σε μια δημοκρατία και κάποτε ποινικά κολάσιμη. Μπορεί να προκαλέσει μόνο θύματα βίας, δυσανεξίας, χειραγώγησης, απογοήτευσης και ματαίωσης από όλες τις πλευρές. Μέσα στην προσπάθεια δημιουργίας πόλωσης και όξυνσης μέσα από εμπρηστικές διαστρεβλώσεις, δαιμονοποιήσεις και ρατσιστικής έμπνευσης υστερίες, ακόμα και εκείνοι που τις εκφέρουν έχουν να χάσουν. Οι προτεινόμενες ρυθμίσεις βρίσκονται σαφώς στο μέσο όρο (αν όχι λίγο κάτω από αυτόν) των υπόλοιπων ευρωπαϊκών χωρών και είναι εύλογες και δικαιολογημένες, όσο και επιφυλακτικές και προσεκτικές. Aξίζει λοιπόν να σημειώσουμε κάποια σημεία που χρήζουν προσοχής από ειδικούς και μη, από τους κατέχοντες πολιτικά αξιώματα αλλά και κυρίως τους απλούς πολίτες:

1- Σήμερα υπάρχει ήδη «αλλοίωση» του 'δήμου' στο βαθμό που για πολλά έτη εργαζόμενοι και τα παιδιά τους στη χώρα δεν έχουν κανένα απολύτως δικαίωμα να πουν τη γνώμη τους ακόμα και για το πού πρέπει να μπουν κάδοι καθαριότητας ή μια παιδική χαρά.

2- Αξίζει να αναλογιστούμε τι θα λέγαμε και πώς θα αντιδρούσαμε εάν έλληνες μετανάστες για δεκαετίες στην Αμερική, τη Γερμανία κλπ. είχαν δικαίωμα (υποχρέωση) μόνο να εργάζονται και όχι να λένε τη γνώμη τους, ούτε καν για ζητήματα που τους αφορούν άμεσα σε τοπικό επίπεδο. Ο κίνδυνος λοιπόν για την Ελλάδα δεν είναι εκείνος της «αλλοίωσης» της εθνική ομοιογένειας αλλά η αναβίωση ενός αποκρουστικού καθεστώτος ειλώτων και πληβείων. Στο δημοκρατικό σύστημα δεν χωρεί τέτοιος αποκλεισμός.

3- Το μεταναστευτικό και ο κώδικας ιθαγένειας έχουν αποδειχθεί εξαιρετικά προβληματικά και παρωχημένα, ακριβώς επειδή καμία κυβέρνηση δεν τα άγγιξε όταν έπρεπε. Αποτέλεσμα είναι σήμερα η Ελλάδα να βρίσκεται κάτω από όλες τις χώρες της ΕΕ των 27 στις σχετικές ρυθμίσεις. Ως τέτοια σήμερα το «μεταναστευτικό» βρίσκεται ενώπιόν μας ως γόρδιος δεσμός και χρήζει ανάλογων - όσο και νηφάλιων και δημοκρατικών - λύσεων.

4- Η απόδοση ιθαγένειας στους ανθρώπους με αποδεδειγμένα ισχυρούς δεσμούς με την Ελλάδα, έχει μέγιστο όφελος πρώτα απ'όλα για το σύνολο των Ελλήνων και κατόπιν για τους πολιτογραφηθέντες. Η ισότητα δικαιωμάτων ανάμεσα στους κατοίκους της χώρας που έχουν κτίσει παραγωγικά το κέντρο της ζωής τους και το μέλλον τους στην Ελλάδα, μόνο καλό μπορεί να κάνει σε όλους τους εργαζόμενους, ιδιαίτερα στη νέα γενιά, απέναντι σε φαινόμενα ανασφάλιστης ή επισφαλούς απασχόλησης, εκμετάλλευσης, ολιγαρχίας και κρίσης της δημοκρατίας. Η διατήρηση μεγάλου μέρους της εργατικής δύναμης σε επισφαλή θέση έχει προφανώς αρνητική επίπτωση σε όλους τους εργαζόμενους (ασφαλιστικά-εργασιακά δικαιώματα), ενώ συντηρεί τις ολιγαρχίες και τους ισχυρότερους που εμμέσως ή άμεσα εκμεταλλεύονται αυτήν την κατάσταση.

5- Γιατί λοιπόν ακριβώς εκείνοι που θα έπρεπε να προσβλέπουν στην υπηκοότητα ή το δικαίωμα ψήφου στις τοπικές εκλογές για τους μετανάστες να αντιδρουν σε αυτή τη μεταρρύθμιση; Η απάντηση ίσως βρίσκεται στην αρκετά παλιά (και ενίοτε δύσοσμη, βλ.«Βατοπέδιο») διαπλοκή ανάμεσα σε κομμάτι της πολιτικής τάξης και τους υπερπατριώτες και τους μονοπωλητές της εθνικής ταυτότητας με το αζημίωτο. Αυτή η πολιτική ομάδα από τα όρια του 'κέντρου' έως την ακροδεξιά είναι και εκείνη που σήμερα, επισείοντας την ανύπαρκτη απειλή σκιάχτρο της «αλλοίωσης της εθνικής ομοιογένειας», επιδιώκει να στρέψει τους λιγότερο ισχυρούς και λιγότερο ενημερωμένους - ή απλά χειραγωγημένους. Συχνά σε αντίθεση προς τα ίδια τους τα συμφέροντα για μια πιο δίκαιη κοινωνία. Ένα παράδειγμα: σε ποιον μπορεί να συμφέρει να μην έχουν δικαιώματα τα παιδιά μεταναστών όταν εισέρχονται στην αγορά εργασίας; η ευάλωτη θέση τους αποβαίνει σε βάρος ολόκληρης της νέας γενιάς ανεξαρτήτως ιθαγένειας που ανταγωνίζεται αυτό το χαμηλά αμειβόμενο και λιγότερο προστατευμένο από το νόμο εργατικό δυναμικό.

6- Η νηφάλια ρύθμιση (όπως εκείνη που πρότεινε η Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου http://www.hlhr.gr) που εκτιμά την πραγματική ένταξη του πολιτογραφηθέντα στην ελληνική κοινωνία καθώς και τη δυνατότητά του να συμμετάσχει ενεργά και ουσιαστικά στην ελληνική πολιτική κοινότητα, σύμφωνα με τις θεμελιώδεις δημοκρατικές αρχές οι οποίες την διέπουν, είναι επαρκής για να κατευναστούν οι, κατά τη γνώμη μας αβάσιμοι, φόβοι 'αυτόματης' απόδοσης ιθαγένειας.

7- Επιπλέον το προτεινόμενο σχέδιο νόμου επιδέχεται ουσιαστικών βελτιώσεων που θα βοηθήσουν την εφαρμογή του στην πράξη, αποφεύγοντας ασάφειες:

- Δεν είναι σαφής η σκοπιμότητα της ρύθμισης για συμμετοχή στις τρεις πρώτες τάξεις υποχρεωτικής εκπαίδευσης. Θα μπορούσε να είναι οποιεσδήποτε τρεις τάξεις του Δημοτικού. Εξαιρείται επίσης ένα σημαντικό κομμάτι για το οποίο έχουν επενδυθεί δημόσιοι πόροι: οι μετανάστες που έχοντας μεταναστεύσει ανήλικοι και έχοντας φοιτήσει λίγα έτη (λιγότερα των έξι) και στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση αποφοιτούν από ελληνικά πανεπιστήμια. Θα ήταν δοκιμη μια ρύθμιση ως εξής: "...το τέκνο αλλοδαπών που έχει φοιτήσει για έξι τουλάχιστον έτη σε ελληνικό εκπαιδευτικό ίδρυμα στην Ελλάδα."

- χρειάζεται να καλυφθούν οι περιπτώσεις γονικής μέριμνας από τρίτους (και όχι τους γονείς). Αυτό μπορεί να καταστεί σαφές και ερμηνευτικά αλλά θα βοηθούσε η διαζευκτική αναφορά "των γονέων ή των ασκούντων τη γονική μέριμνα στην Ελλάδα".

- η παρ.2 του 1Α είναι δόκιμο να δίνει τη δυνατότητα πολιτογράφησης με την πλήρωση των προϋποθέσεων που αναφέρονται και όχι μετά από το 18ο έτος της ηλικίας των παιδιών. Εϊναι προβληματικό να τα διατηρεί στην αναμονή της απονομής αυτού του δικαιώματος για δεκαετίες (για περίοδο δηλαδή μεγαλύτερη ακόμα και για τους μη γεννηθέντες ή μεταναστεύσαντες ανήλικους στη χώρα) οδηγώντας σε διακρίσεις και δυχεραίνοντας τελικά την ίδια την εφαρμογή του νέου κώδικα ιθαγένειας στην κοινωνία.

- η ρύθμιση για νόμιμη διαμονή είναι εύλογη σε έναν κώδικα ιθαγένειας. Ωστόσο, ενόψει πολύχρονης προβληματικής πολιτικής αδειών διαμονής, πολλοί έχουν εκπέσει της νομιμότητας ή δεν έχουν συνεχή νόμιμη διαμονή όχι με δική τους ευθύνη. Μπορεί, διατηρώντας τη ρύθμιση εδώ για νόμιμη διαμονή, να προστεθεί μια μεταβατική διάταξη μόνο για την πρώτη εφαρμογή του νέου νόμου που να προβλέπει για ένα περιορισμένο χρόνο - κυρίως με στόχο τη λεγόμενη μιάμιση γενιά - τη δυνατότητα υποβολής αίτησης πολιτογράφησης μόνο με το στοιχείο της πραγματικής (και όχι αναγκαστικά συνεχούς και νόμιμης) διαμονής και των αποδεδειγμένων δεσμών με τη χώρα όπως και της ένταξης στην ελληνική κοινωνία.

- Η προϋπόθεση της εν τοις πράγμασι πενταετούς συνεχούς διαμονής μέσα από μεταβατικές διατάξεις ειδικά για την παρούσα «μιάμιση» και «δεύτερη» γενιά μεταναστών (παιδιά που μετανάστευσαν ανήλικα ή γεννήθηκαν) που έχουν βρεθεί εκτός νομιμότητας λόγω του προβληματικού συστήματος αδειών διαμονής που ισχύει έως σήμερα, είναι απαραίτητη για την πολιτογράφηση ακριβώς του δυναμικού κομματιού της νέας γενιάς που έφερε το ζήτημα της ιθαγένειας των παιδιών των μεταναστών στη δημόσια συζήτηση και νομιμοποίησε την αναγκαιότητα και σκοπιμότητα της διεύρυνσης της ιδιότητας του Έλληνα πολίτη.

- ο περιορισμός του δικαιώματος του εκλέγεσθαι, ελληνική πρωτοτυπία εάν ψηφιστεί ως έχει, μπορεί να αποβεί εξαιρετικά προβληματικός στην πρακτική εφαρμογή του. Κινδυνεύει να δημιουργήσει δημότες 2 κατηγοριών, ενώ μπορεί να οδηγήσει και σε πρακτικά προβλήματα νομιμοποίησης και διαδικασίας (πχ. δυσχέρεια στον ορισμό αντιδημάρχων αλλά και νομιμοποίηση δημάρχων) εκεί όπου οι ιδανικότεροι και πλέον ψηφισμένοι σύμβουλοι μπορεί να είναι αλλοδαποί. Αν και η Ελλάδα δυστυχώς δεν έχει ακόμη επικυρώσει τη Διεθνή Σύμβαση για τη συμμετοχή των Μεταναστών στη Δημόσια Ζωή μπορεί τουλάχιστον να μη βλάψει τη δημοκρατική της συνοχή αποδίδοντας ίσα δικαιώματα πολιτικής συμμετοχής στους επί μακρόν διαμένοντες (όπως άλλωστε υποδεικνύει και η σχετική οδηγία 2003/109/ΕΚ)

- To ύψος του παραβόλου πρέπει να είναι αναλογικό ως προς το κόστος των ανάλογων επιτροπών και των επιπλέον διαδικασιών που απαιτούνται. Λόγω του συμβολισμού του σε πολλές χώρες δεν είναι υψηλότερο από το χαρτόσημο για την έκδοση ενός δελτίου ταυτότητας. Εάν διατηρηθεί στα 1000 € τότε είτε λειτουργεί αποτρεπτικά, είτε με εισπρακτική λογική αφαίμαξης μιας οικογένειας, κάτι που δεν αρμόζει στην οικοδόμηση σχέσης κράτους-πολίτη και μάλιστα στην πρώτη ανάλογη συναλλαγή του υπό πολιτογράφηση με τη διοίκηση. Ως εκ τούτου το παράβολο επείγει να μειωθεί με βάση την εκτίμηση της επιβάρυνσης της διοίκησης για την εξέταση των αιτήσεων πολιτογραφησης Ένα αναλογικό παράβολο ενδέχεται να κυμαίνεται ανάμεσα στα 50-200€.

8- Αξίζει να δούμε και να διαβάσουμε προσεκτικά το νόμο. Αξίζει να φανταστούμε μια νέα ελληνική κοινωνία.



Η ιδιότητα του πολίτη στην Ελλάδα και στην Ευρώπη

Το κύριο επιχείρημα όσων κινδυνολογούν επεισείοντας απειλές «αλλοίωσης» του πληθυσμού από την την ευχερέστερη απόδοση ιθαγένειας στα παιδιά των μεταναστών και τους γονείς τους είναι ότι απειλείται η εθνική «ομοιογένεια».

Αυτό το επιχείρημα αγνοεί ότι η Ελλάδα, όπως και κάθε σύγχρονο έθνος-κράτος, έχει ιδρυθεί, μετασχηματιστεί και εξελιχθεί μέσα από συγκλίσεις διαφορετικών τοπικών και περιφερειακών πολιτισμικών ταυτοτήτων και ότι ο καθένας μας κουβαλάει έναν πλούτο από εντελώς διαφορετικές εθνοτικές, συνειδησιακές και κοινωνικές ταυτότητες.

Επίσης αποκρύπτει ότι η επίκληση μιας υποτιθέμενης ενιαίας και μονολιθικής «εθνοθρησκευτικής ομοιογένειας» και μάλιστα μέσα από δεσμούς αίματος που παραμένουν ευδιάκριτοι ως ευθεία γραμμή ανά τους αιώνες, δεν είναι παρά ένας μύθος που αποτέλεσε πάντα εργαλείο αποκλεισμού και διακρίσεων με δυσμενείς συνέπειες για το συλλογικό συμφέρον και όχι μόνο για τα άμεσα και ορατά του θύματα. Αν ο μύθος αυτός ευσταθούσε, τότε η μοναδικότητα αυτής της γωνιάς της υφηλίου θα συγκέντρωνε το έκπληκτο ενδιαφέρον γενετιστών και μελετητών του DNA.

Αντιθέτως, σε κάθε ιστορική περίοδο οι κάτοικοι της επικράτειας αναγνώρισαν εαυτούς γύρω από ένα σύνολο κοινών πεποιθήσεων και, συχνά θρησκευτικής και πολιτιστικής, συνείδησης. Έτσι σε κάθε εποχή, το 'δίκαιο του αίματος' και η ιθαγένεια με βάση ένα κοινό 'γένος' δεν είναι παρά 'δίκαιο του εδάφους΄ (πολίτες=κάτοικοι) που στη διαδικασία αναγνώρισης και οικοδόμησης μιας κοινής εθνικής και πολιτισμικής ταυτότητας μετατρέπεται σε δίκαιο του αίματος (πολίτες=κάτοικοι με κοινή 'καταγωγή' και 'θρησκεία').

Συχνά αυτή η ταυτότητα καθοριζόταν σε σχέση με τους άλλους και στα πλαίσια συγκρούσεων και πολέμων. Σήμερα, όπου τουλάχιστον σε αυτήν την ήπειρο, οι θρησκευτικοί πόλεμοι είναι απίθανοι, οι κάτοικοι της χώρας που επιθυμούν να ενταχθούν παραγωγικά σε μια πολιτική ενότητα και συλλογικότητα μπορούν να αναγνωριστούν γύρω από συνταγματικές αξίες της αξιοπρέπειας, της πλήρους πολιτικής και κοινωνικής συμμετοχής, τις ελευθερίες, τα δικαιώματα και το στόχο της κοινωνικής ισότητας, σε ένα δημοκρατικό κράτος δικαίου.

Αν δούμε πώς οι υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες έχουν αναπτύξει τις δικές τους πολιτικές ιθαγένειας και πολιτογράφησης θα διαπιστώσουμε ότι οι σχεδόν όλες τους έχουν προβλέψει μια λιγότερο ή περισσότερο ευνοϊκή πρόσβαση της δεύτερης γενιάς μεταναστών στην ιθαγένεια. Η πλειοψηφία τους (2 στις 3 ευρωπαϊκές χώρες) παραχωρεί την ιθαγένεια σε όσους γεννήθηκαν στη χώρα είτε αυτόματα με τη γέννηση (25%) είτε μετά από 3 έτη (22%) ή 5 έτη (19%). Η Ελλάδα είναι πλέον η μόνη χώρα που δεν προβλέπει κάποια ειδική ρύθμιση για τους μετανάστες δεύτερης γενιάς για πρόσβαση στη δυνατότητα να γίνουν έλληνες πολίτες πριν από τους γονείς τους. Ακόμα και οι υπόλοιπες χώρες με αυστηρές προϋποθέσεις (Αυστρία, Ιταλία, Κύπρος) προβλέπουν ευνοϊκότερους όρους πρόσβασης στη μακρά διαμονή και ειδικές ρυθμίσεις για τη δεύτερη γενιά).

Αντίστοιχα, ένας μεγάλος αριθμός ευρωπαϊκών χωρών (11: 41%) χορηγεί στην 1η γενιά μεταναστών την ιθαγένεια σε λιγότερα από 5-6 χρόνια και 14 χώρες σε 8-10 χρόνια.

Όταν εφαρμοστεί η πρόσφατη διακήρυξη του Πρωθυπουργού κ.Παπανδρέου δεν πρόκειται να συμβεί κάτι το συνταρακτικό, αλλά απλά η Ελλάδα θα εναρμονίσει τις πολιτικές της ιθαγένειας κάπου κοντά στο μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην εποχή της νέας μετανάστευσης.

Ωστόσο, ακόμα και αν παραχωρηθεί η ιθαγένεια αυτή θα παραμείνει νεκρό γράμμα εάν δεν συνοδεύεται από την αποτελεσματική εφαρμογή της νομοθεσίας κατά των διακρίσεων και από συμμετοχικές δομές, αντάξιες σε μια δυναμική και αναπτυσσόμενη ελληνική κοινωνία.

Γι αυτό χρειάζεται χορήγηση του καθεστώτος μακράς διαμονής στους εκατοντάδες χιλιάδες διαμένοντες πάνω από πέντε και δέκα χρόνια στην Ελλάδα - συμπεριλαμβανομένης της λεγόμενης «μιάμιση» γενιάς - το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι στις δημοτικές εκλογές, και η ενίσχυση και συμμετοχή των οργανώσεων μεταναστών σε έναν πραγματικά δημοκρατικό δημόσιο εθνικό διάλογο για τη μετανάστευση.

Εκλέγειν και εκλέγεσθαι στις τοπικές εκλογές: Μετά από χρόνια ξενοφοβικής μεταναστευτικής πολιτικής η Ελλάδα συγκαταλέγεται ανάμεσα στη μικρή μειοψηφία των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης που εμποδίζουν τη συμμετοχή όλων μεταναστών στη δημόσια ζωή. Στις μισές ευρωπαϊκές χώρες οι μετανάστες ψηφίζουν, ενώ στο 18% ψηφίζουν, αλλά και εκλέγονται στις τοπικές εκλογές. Η απουσία δυνατότητας συμμετοχής στις τοπικές εκλογές, αποτελεί ένα σοβαρό δημοκρατικό έλλειμμα κυρίως για τις χώρες εκείνες στις οποίες οι μετανάστες αποτελούν ένα σημαντικό κομμάτι του εργατικού δυναμικού, της χειρωνακτικής εργασίας και των υπηρεσιών. Με άλλα λόγια όταν εκατοντάδες χιλιάδες ή εκατομμύρια ζουν και εργάζονται σε μια χώρα αλλά δεν έχουν λόγο στη διαχείριση των κοινών και σε αποφάσεις που τους αφορούν τότε υπάρχει πρόβλημα. Η δημοκρατική συμβίωση απειλείται από την εκμετάλλευση ενός εργατικού δυναμικού χωρίς πολιτικά δικαιώματα - αλλά και υποχρεώσεις - και οι κοινωνικές εντάσεις καραδοκούν ως νομοτελειακή συνέπεια.

Το πρόβλημα είναι ακόμη μεγαλύτερο στις χώρες εκείνες όπου ούτε η ιθαγένεια χορηγείται εύκολα στους μετανάστες 1ης γενιάς. Με εξαίρεση την Τσεχία και την Πολωνία, που έχουν ανάλογα αρνητικές πολιτικές ιθαγένειας και πολιτικής συμμετοχής, αλλά δεν φιλοξενούν σημαντικούς αριθμούς μεταναστών, όλες οι υπόλοιπες χώρες σε ένα από τα δύο πεδία (ιθαγένειας ή εκλέγειν-εκλέγεσθαι σε τοπικές εκλογές) παρέχουν δικαιώματα είτε πολιτικής συμμετοχής, είτε πρόσβασης στην ιθαγένεια. Μόνον η Ελλάδα και η Κύπρος είναι απόλυτα αρνητικές, αδικαιολόγητα ως προς το βαθμό παραγωγικής συμμετοχής του μεταναστευτικού δυναμικού στην οικονομία και κοινωνία τους.

Όταν παραχωρηθεί το δικαίωμα ψήφου στους μετανάστες μακροχρόνιας διαμονής στην Ελλάδα η Ελλάδα απλά θα ενταχθεί στην πλειοψηφία των δημοκρατικών χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπου οι μετανάστες ψηφίζουν και εκλέγονται στις δημοτικές εκλογές.

Πολιτική συμμετοχή και διαβούλευση: Το πρόβλημα της Ελλάδας που ανέδειξε η έρευνα για την Ένταξη των Μεταναστών (Migration Policy Index) είναι ότι οι πολιτικές της για τη μετανάστευση δεν περιέχουν την παραμικρή διέξοδο για δημοκρατική συμμετοχή και για δικαιώματα στους μετανάστες παρά την πολυετή παραγωγική τους συμβολή στην κοινωνία και οικονομία.

Χώρες με κλειστές πολιτικές ιθαγένειας για την 1η γενιά παρέχουν ευνοϊκότερους για τη 2η γενιά, ή δίνουν τη δυνατότητα ψήφου στις τοπικές εκλογές ή για συμμετοχή σε δημόσια διαβούλευση για θέματα που τους αφορούν (μεταναστευτική πολιτική). Αντίθετα ακόμη και στο τελευταίο αυτό τομέα η Ελλάδα συγκαταλέγεται ανάμεσα στη μειοψηφία των χωρών που δεν «ακούν» θεσμικά τους μετανάστες, αλλά και δεν χρηματοδοτούν τις οργανώσεις τους.

Όταν οι οργανώσεις μεταναστών και των δικαιωμάτων τους κληθούν να συμμετάσχουν στην Επιτροπή Κοινωνικής Ένταξης των Μεταναστών, από την οποία έως σήμερα αποκλείονται σκανδαλωδώς, χρηματοδοτώντας τις κυριότερες εξ αυτών, τότε η Ελλάδα απλά θα πράξει το αυτονόητο, όπως και η μεγάλη πλειοψηφία των χωρών της ΕΕ στοχεύοντας στη δημόσια νομιμοποίηση των πολιτικών και στην κοινωνική συνοχή και δικαιοσύνη.

Νέες ρεαλιστικές και γενναίες πολιτικές ιθαγένειας και πολιτικής δημοκρατικής συμμετοχής των μεταναστών, τόσο με το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι, όσο και με την πλήρη και ισότιμη συμμετοχή στη δημόσια ζωή και διαβούλευση για τα κοινά αγαθά και τους νόμους, δεν είναι παρά μια επιτακτικά αναγκαία ρήξη με φοβικές και ανιστόρητες μεταναστευτικές πολιτικές. Γιατί σε μια ραγδαία εξελισσόμενη και γόνιμη κοινωνία και νέα γενειά αξίζει ένα κράτος που εκτιμά και στηρίζεται στους ανθρώπινους πόρους της και δεν φοβάται να ξαναφανταστεί την πολιτική της συγκρότηση.

Πηγή στατιστικών στοιχείων: Migrant Integration Policy Index, http://www.integrationindex.eu

Οι παραπάνω διαπιστώσεις μας καλούν να στηρίξουμε με εποικοδομητική κριτική το νέο νομοσχέδιο και να προωθήσουμε την πληρέστερη κοινωνική και πολιτική ένταξη των αλλοδαπών συμπολιτών μας στην ελληνική κοινωνία και δημοκρατία.

Μίλτος Παύλου,

Διευθυντής Εθνικού Παρατηρητηρίου του Ρατσισμού και της Ξενοφοβίας

ΕΝΩΣΗ-ΚΕΜΟ/i-RED

Άννα Τριανταφυλλίδου,

Επίκουρη Καθηγήτρια, Δημοκρίτειο Πανεπιστημίο Θράκης,

Κύρια Ερευνήτρια ΕΛΙΑΜΕΠ.






12 σχόλια:

OSTRIA είπε...

ΣΥΝΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΤΟΥΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ ΚΑΙ ΣΕ ΕΣΑΣ !ΠΟΛΥ ΔΙΑΦΩΤΙΣΤΙΚΟ.

pap είπε...

Παραμονές Χριστουγέννων, στην πλατεία των Ιωαννίνων απέναντι από τη Νομαρχία κάθομαι σ' ένα παγκάκι και περιμένω την οικογένεια να γυρίσει από τα ψώνια. Τρεις νεαρές εκ των οποίων οι δύο ήταν μαμάδες (είχαν και τα παιδιά τους μαζί), με το καπουτσίνο στο χέρι ήρθαν και κάθισαν στο διπλανό παγκάκι. Ήταν Αλβανίδες μετανάστριες και μικρομαμάδες. Συζητούσαν μεταξύ τους στα Αλβανικά και έπιναν το καφεδάκι τους χαρούμενες. Όταν όμως οι μικροί τους μπόμπιρες χρειαζόταν επιτήρηση ή κάποια παρέμβαση σταματούσαν τα Αλβανικά και μιλούσαν στα παιδιά τους πολύ καλά Ελληνικά. Γιατί προφανώς και αυτές θα είχαν έλθει στην Ελλάδα μικρά παιδάκια και τώρα ήταν πλέον μαμάδες. Πως είναι δυνατόν να πεις στα παιδιά των νεαρών μαμάδων μετά από 10-15 ή 20 χρόνια, ότι δεν είστε Έλληνες; Μπορεί Γκάζι η λογική να κερδίσει και το φανατισμό και τη μισαλλοδοξία ακόμη και στα Βαλκάνια αρκεί όλοι να βάλουμε το χέρι μας.

admiljan είπε...

Ογκωδέστατο το κείμενο, αλλά πολύ διαφωτιστικό!
Εύχομαι να το διαβάσουν όσο γίνεται περισσότεροι!


@pap
Αυτό το φαινόμενο παρατηρείται και σε όσους έχουν έρθει στην Ελλάδα στην εφηβεία τους και τώρα αποφοιτούν από ελληνικά πανεπιστήμια. Ένας εξ αυτών είμαι κι εγώ.

sakidio είπε...

Από την μια συμφωνώ με το κείμενο (καταλαβαίνω ότι η μη νομιμοποίηση οφελεί κάποιες ολιγαρχίες) αλλά από την άλλη φοβάμαι τους μετανάστες από τις μουσουλμανικές χώρες. Εξηγούμαι: δεν εννοώ βιολογικά αλλά τις νοοτροπίες που έχουν από τις χώρες τους που δεν μπορώ να πω ότι μου φαίνονται και τόσο προοδευτικές. Επίσης με προβληματίζει και ότι οι γύρω βαλκανικές χώρες έχουν έντονες εθνικιστικές κατευθύνσεις. Υπάρχει κάποιο πλαίσιο να προστατευτούμε από τέτοιες καταστάσεις; Δηλαδή προσπαθώντας (δικαίως) να υπάρξει εκδημοκρατισμός της δημοκρατίας μας τελικά να γυρίσουμε πίσω;

βαλκάνιος είσαι καταλαβαίνεις τι εννοώ!

βέβαια από την άλλη ίσως μία τέτοια κίνηση να σπρώξει και τις άλλες βαλκάνιες να λειτουργήσουνε διαφορετικά.

by cortlinux

ellinaki είπε...

Συγχαρητήρια για το κείμενο!

Ενδεχομένως, οι άνθρωποι που αντιδρούν στο συγκεκριμένο νόμο, να κλείνουν τα μάτια στη μεταναστευτική πολιτική των χωρών που υποδέχτηκαν Έλληνες μετανάστες στις αρχές και μέσα του προηγούμενου αιώνα. Προφανώς αρνούνται να αποδεχτούν ότι χώρες με πιο ανοιχτές μεταναστευτικές πολιτικές, ευδοκίμησαν μαζί με τους καθεαυτό μετανάστες και αναπτύχθηκαν πολύ γρηγορότερα από το δικό μας το μαύρο το χάλι.

vripol είπε...

Αγαπητέ Γκαζμέντ, χρόνια πολλά και καλή χρονιά.
Τό παραπάνω κείμενο, κατατροπώνει, και πολύ σωστά, την ρατσιστική θέση γιά αιματολογική ομοιότητα των μελών ενός έθνους.
Από την άλλη, όμως, ξεχνά πώς η μουσουλμανική παράδοση πολλών μεταναστών, και ειδικά αυτών που σορηδόν προωθεί έντεχνα η Τουρκία πρός την Ελλάδα, δεν είναι καθόλου εύκολα αφομοιώσημη στην Ελληνική κοινωνία..
Παράδειγμα, η Θράκη, και το ποσο εύκολα χειραγωγούνται οι Ελληνες μουσουλμάνοι στίς πολιτικές επιδιώξεις της Τουρκίας.
Συμφωνω, λοιπόν, με την ένσταση του sakidiou.
Δεν θα ήθελα, η φιλική μου πρόδιάθεση πρός καθε ξένο και ταλαιπωρημένο, να αξιοποιείται από τούς εθνικισμούς πού μας περιτριγυρίζουν.
Ας μην είμαστε αφελείς: Την μαζική νομιμοποίηση των μουσουλμάνων μεταναστών θα την εκμεταλλευτεί πρώτα από όλα η Τουρκία.
Από την άλλη μεριά, πρεπει να εξασφαλισθεί η αξιοπρεπής και ισότιμη ένταξη των μεταναστών στην Ελληνική κοινωνία.
Οι συντάκτες, λοιπόν ενος τέτοιου νομοσχεδίου, θα πρέπει να νοιάζονται έμπρακτα και για τα δύο παραπάνω, και όχι μονο για το πώς θα πάρουν μεταναστευτικές ψήφους στις εκλογες.
Νά μην ξεχνάμε, πώς ο αριστεροδεξιός εθνοαποδομητισμός και ο φασιστικός ρατσισμός, αποτελούν αλληλοτροφοδοτούμενο δίπολο...

Dienekes είπε...

Πλήρης απάντηση, σημείο προς σημείο, σε ολόκληρο το κείμενο των Παύλου/Τριανταφυλλίδου βρίσκεται εδώ.

akritas είπε...

Οι συγγραφείς ξεχνάνε να αναφέρουν πολλά ζητήματα όπως:

-Ιθαγένεια και Υπηκοότητα στην Ευρώπη είναι δυο διαφορετικές νομικές έννοιες.

-Στην Ελλάδα δεν έχει καταγραφεί ο ακριβός αριθμός των μεταναστών(νομίμων και λαθραίων.

-Οι νόμιμοι μετανάστες δεν ήρθαν γιατί τους κάλεσαν οι Ελληνικέε αρχές όπως αυτό έγινε με τους Έλληνες στις ΗΠΑ, Γερμανία κλπ. Ήταν λαθραίοι και τους έκαναν νόμιμους.

-Το προταθέν νομοσχέδιο δεν είναι κυβερνητικής επεξεργασίας κυβέρνησης αλλά μιας ΜΚΟ. Πράξη πρωτοφανής διότι για πρώτη φορά στην ιστορία της Ελληνικής κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας μία πρόταση Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης γίνεται πρόταση προς νομοσχέδιο.

-Το Νομοσχέδιο αλλάζει το εκλογικό σώμα προς συμφέρον όχι του Ελληνικού λαού αλλά προς των κομμάτων που το στηρίζουν.Και σαν παράδειγμα φέρω ότι δεν λέει πουθενά να υπάρχει προυπόθεση κοινωνικήε ένταξη του υπό πολιτιγράφηση ατόμου.

-Το μήνυμα πως η Ελλάδα δίνει σχετικά εύκολα ιθαγένειες θα φθάσει στις χώρες προέλευσης των παράνομων μεταναστών και θα τροφοδοτήσει το ρεύμα παράνομης μετανάστευσης. Αυτή τη φορά, μάλιστα, θα έρχονται ζευγάρια και οικογένειες. Οι ταλαίπωροι αυτοί άνθρωποι δεν είναι σε θέση να γνωρίζουν τις δυνατότητες του νόμου για να τις εκμεταλλευθούν. Τις γνωρίζουν, όμως, τα κυκλώματα παράνομης διακίνησης και οι δικηγόροι τους.

-Στην Ευρώπη εκτός από τα έτη παρανομής υπάρχουν και άλλες προυποθέσεις όπως συνεχής εργασία , φορολογική ενημερώτητα, λευκό ποινικό μητρώο, να μην έχει απελαθεί ποτέ από την χώρα κλπ.

και άλλα πολλά...

Gazmend Kapllani είπε...

vripol και sakidio κατανοώ τις αμφιβολίες σας αλλά δεν τις συμμερίζομαι. Τα γκέτο και οι "εχθροί" δημιουργούνται όταν τους ανθρώπους τους θέτεις απέναντι και όχι όταν τους εντάσσεις και δίνεις ίσες ευκαιρίες. Καλώς ή κακώς οι Βαλκάνιοι επέλεξαν την Ελλάδα για να μεταναστεύουν γιατί ήταν η Δύση των Βαλκανίων. Τα παιδιά τους, χωρίς να αρνούνται την καταγωγή τους ενδεχομένως και στη μεγάλη τους πλειοψηφία νιώθουν οτι ανήκουν εδώ και όταν νιώσουν ισότιμοι πολιτες θα το νιώσουν αυτό ακόμα περισσότερο. Απλή ανθρώπινη λογική. Στην Αλβανία θρηνούν οτι χάνουν μια ολόκληρη γενιά ανρθώπων. Δυστυχώς έτσι είναι. Αυτή είναι η μετανάστευση. Όπως οι Έλληνες έχασαν γενιές ανθρώπων σε άλλα μέρη γιατί οι άνθρωποι αυτοί ήθελαν - όπως κάθε κανονικός άνθρωπος πάνω σε αυτή την Γη - να φτιάξουν την ζωή τους. Απο εκεί και πέρα νομίζω οτι τα Βαλκάνια περνούν σε μια άλλη εποχή χάρη στην Ε.Ε. Αρκεί να θυμάσαι τι θέση κατείχαν οι Βούλγαροι ως
" μεγάλοι εχθροί" μέχρι πρόσφατα. Τώρα η Βουλγαρία είναι στην Ε.Ε. Κανείς δεν μιλά πια για τον "Βουλγαρικό κίνδυνο". Ταυτόχρονα, η όσμωση αυτή τρελαίνει τους εθνικιστές παντού στα Βαλκάνια, γιατί κάνει το έργο τους πολύ πιο δύσκολο. Καταρρέει ο δικός τους κόσμος σε τελευταία ανάλυση γι'αυτό έχουν λυσσάξει. Η εθνικιστική μυθολογία που επιβλήθηκε επι τόσες δεκαετία ραγίζει. Όσο για τους μετανάστες με μουσουλμανικό μπακράουντ (που λένε οι Άγγλοι) δεν βλέπω πως θα τους εκμεταλλευτεί η Τουρκία; Εξ'οσον ξέρω καμία σχέση δεν έχουν οι συγκεκριμένοι μετανάστες με την Τουρκία. Αυτή την εικόνα οτι τους προωθεί έντεχνα η Τουρκία για να διαλύσει την Ελλάδα την θεωρώ εντελώς ψευδή. Έχετε ποτέ γνωρίσει εσείς, στον χώρο εργασίας ή στην γειτονιά σας τέτοιους μετανάστες; Εγώ νομίζω οτι σε αυτό το θέμα υπάρχει μια τεράστια άγνοια και ταυτόχρονα μπόλικη τρομολαγνία και παραπληφορόφηση. Είναι πολύ ενδιαφέρον να δούμε πως εντάσσονται τα παιδιά τους στην Ελλάδα και πως οι ίδιοι επιλέγουν τον δυτικό τρόπο ζωής - ακόμα και κρατώντας την θρησκεία τους - και τις αξίες της φιλελεύθερης δημοκρατίας. Απο εκεί και πέρα ο όρος "αριστεροδεξιός εθνοαποδομητισμός" δεν μου λέει τίποτα εκτός απο μια διάθεση στιγματισμού απόψεων

Τώρα όσο αφορά τα δυο τελευταία σχόλια σε αυτό το μπλογκ έχω να πω τα εξής:
Για να παραληρούν σε τέτοιο σημείο οι ακροδεξιοί - μέχρι που να πουν οτι ΜΚΟ έφτιαξε το νομοσχέδιο (!!!) - σημαίνει οτι αρχίζουν και τα βρίσκουν σκούρα. Η εκστρατεία παραπληροφόρησης που ξεκίνησαν φαίνεται πως πέφτει σε κενό. Αφήνω τα παραπάνω δυο "σχόλια" όχι απο "δημοκρατική ευαισθησία" - δεν διαθέτω τέτοια ευαισθησία απέναντί τους - αλλά για να φανεί το εύρος της παραπληροφόρησης και του παραληρήματος στο οποίο έχουν επιδοθεί. Απο εκεί και πέρα αν επαναλάβουν τον εαυτό τους, όπως συνηθίζουν, θα σβήσω τα σχόλιά τους απο το μπλογκ. Το έχω ξαναπεί οτι δεν θα γίνει αυτό το μπλογκ βήμα για της προπαγάνδας τους. Κανένας "διάλογος" με τους φασίστες!

akritas είπε...

Κε Καπλάνι καταρχήν σας επιστρέφω τους χαρακτηρισμούς. Τουλάχιστον να τους τεκμηριώνεται με επιχειρήματα,
Δεύτερο το ΠΑΣΟΚ στο πρόγραμμα που κατέθεσε στην Διεθνή Αμνηστία ανέφερε και την ΜΚΟ και το πρόγραμμα της.
Από το σχέδιο 10 σημείων , τα 8 είναι στον νόμο.

sakidio είπε...

Κοίτα ως φαντάρος τελευταία στον Έβρο διαπίστωσα εν μέρη αυτό που λες. Όχι πώς δεν υπάρχουν αντιδράσεις για την ελεύθερη διακίνηση των Βουλγάρων από τους Εβρίτες αλλά αυτό είναι ένα άλλο θέμα.

Όταν μιλάς για Ε.Ε. το καταλαβαίνω ως ότι ουσιαστικά εφόσον "ενώνεις" οικονομικά τις χώρες το εθνικιστικό στοιχείο αποδυναμώνεται, με το οποίο συμφωνώ.

Από την άλλη έχοντας υπόψη το τι έγινε στην Γιουγκοσλαβία (με τη διάλυσή της) πριν μία δεκαετία, έχω αρκετές επιφυλάξεις για το πόσο καιρό θα μένουν ανενεργές τέτοιες ομάδες (εθνικιστικές).

Για τους μουσουλμάνους ίσως δεν έγινα και τόσο σαφής. Όταν συναντήθηκα με μουσουλμάνους της Θράκης δεν μπορώ να πω ότι είδα και πολλές διαφορές στην συμπεριφορά τους σε σχέση με τους χριστιανούς. Τώρα βαρεμένοι σε όλες τις πληθυσμιακές ομάδες υπάρχουν. Θα συμφωνήσω ότι η απομόνωση τους τόσα χρόνια ουσιαστικά τους έστελνε στην αγκαλιά των Τούρκων.

Με προβληματίζει η ένταξη ατόμων που διαφέρουν κατά πολύ οι νοοτροπίες των πατρίδων τους από την δική μας κουλτούρα. Κουλτούρα που πριν καμία 20-30χρόνια άρχισε ουσιαστικά να υπάρχει κι εδώ. Δεν θέλω να γυρίσω πίσω.

Φυσικά τα παραπάνω δεν υπονοούν ότι οι άνθρωποι αυτοί δεν πρέπει να έχουν δικαιώματα ή γνώμη. Μακρυά από εμένα αυτό. Απλά να μην χαθούν κατακτήσεις όπως η γυναικεία χειραφέτηση, η ελευθερία του λόγου κτλ.

Ίσως να είμαι και προκατηλημένος.

Το μόνο σίγουρο είναι ότι πρέπει να μπει σε βάσεις το μεταναστευτικό. Με κανόνες που θα εφαρμόζονται. Να ξεφύγουμε από αυτόν τον παραλογισμό αλλά να μην πάμε σε άλλον.

Ίσως σε μία ενωμένη Ε.Ε. αυτά να μην έχουν σημασία και απλά η Ελλάδα , η Βουλγαρία, η Αλβανία να είναι σαν να μιλάμε για την Κρήτη, την Θράκη κτλ.

Ελπίζω να μην σε κούρασα.

by cortlinux

petros είπε...

Πολλά θα είχα να πω σχετικά με τα σχόλια.
Ο Gazmend είτε δικά του κείμενα δημοσιεύει, είτε τρίτων είναι τόσο προσεγμένα που εμένα τουλάχιστον με συνεπαίρνουν πάντοτε.

Όμως αγαπητοί φίλοι, αυτό που νομίζω ότι επείγει σήμερα (κι αυτό τον καιρό) είναι να υπογράψουμε όσοι συμφωνούμε με το δημοσιευμένο σήμερα από τον Γκαζμέντ άρθρο, στην παρακάτω διεύθυνση:

http://www.petitiononline.com/greekcit/petition.html