Τρίτη, Ιανουαρίου 19, 2010

Όταν έρχεται ο Ξένος

when the stranger arrives..a short film on the poem of Yiannis Ritsos from lucia rikaki on Vimeo.



OTAN EΡΧΕΤΑΙ Ο ...ΑΛΛΟΣ
Μια ταινία μικρού μήκους της Λουκίας Ρικάκη
ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ,ΤΟΠΙΟ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗΣ ΜΕ ΤΟΝ «ΑΛΛΟ»…

Ένα μικρό φιλμάκι. Σαν μικρό φιλάκι σχεδόν.
Ο ποιητικός λυρικός ποταμός του Γιάννη Ρίτσου αρδεύει τα στόματα των μικρών παιδιών και η Λουκία περιμένει με τρυφερότητα στις εκβολές για να καταδυθεί μέσα από το βλέμμα τους σε μια διανοητική περιδίνηση στο βυθό της ετερότητας…
Το πρόσωπο τους, έτσι, φρέσκο κι αγέρωχο μετασχηματίζεται σε στροβιλισμό που παρασέρνει την έμπνευση και τη μεταμορφώνει σε οικείο τοπίο για την υποδοχή του άλλου μας εαυτού που κατοικεί στις όχθες της πιο ανθρώπινης και καταστατικής μας συνθήκης…Εκείνης που αναδύεται ανόθευτη και λαμπερή σαν κρύσταλλο από της μικρές λεπτομέρειες της μορφής που μόνη μπορεί να διηγείται τις ιστορίες μας…
Ο Τιοντόρ Αντόρνο έγραψε πως μετά το Άουσβιτς η ποίηση δεν έχει κανένα περιεχόμενο κι εγώ θα πρόσθετα πως στα χείλη των μικρών παιδιών μια ποιητική σαν του Γιάννη Ρίτσου μπορεί να μετατρέπεται σε νάμα που τρέφει τις μύχιες εκδοχές ενός κινηματογραφικού βλέμματος και συνορεύει με τη σαρκωμένη απόλαυση της άδολης αθωότητας που συνάντησε στο διάβα της η Λουκία…
Η εικονογραφία ενός σπουδαίου καλλιτέχνη του Shaun Tan,λειτουργώντας σαν διαθλαστικός καθρέφτης μιας σπαρακτικής μετάθεσης μεταγράφει τις λέξεις σε αέναη χειρονομία μιας διαδραστικής aφήγησης όπου τα σπαράγματα του ποιητικού λόγου καταφέρνουν να επαναθεμελιώσουν σε απτό ίχνος τις χαράξεις της σπαρακτικής επίκλησης του «άλλου»…
Η Λουκία εκτός από τον «άλλο» προσμένει και τον «ερχομό» του και καταθέτει μια μικρή προσευχή στο κιβώτιο της συλλογικής μας αφύπνισης που μόνο η ποίηση μπορεί να ξεκλειδώνει…

Ο. Σγουρός, 18.01.2010

1 σχόλιο:

5 pink flowers είπε...

Μου αρεσε πως κατοικησε μια ομορφια σχεδον συνομωτικη στα προσωπα ολων χτες βραδυ καθως μοιραζομασταν αυτα τα υπεροχα λογια του Ριτσου
σε ευχαριστω για την ευαισθητη αναφορα.. ετσι η ποιηση πρεπει να ταξιδευει ΦΑΝΕΡΑ απο στομα σε στομα σε ολες τις γλωσσες ..σαν το δικό μας μαγικο κρυφό σχολειό..ετσι για να κρυβόμαστε από τις κατατοπιές με την δικη της ασπίδα... της ποίηση
ευχαριστουμε απο ψυχης τους Κωνσταντίνο Κωνσταντόπουλο,και Κωστή Σαββιδάκη που κατεστρωσαν με τοση τρυφεροτητα αυτη την συνευρεση των ανησυχων ψυχων που κυκλοφορουν ολογυμνες με μoνο ρουχο ασπιδα την ποιηση ..αρα και τοσο εξοπλισμενες ...

oi στιχοι απο το ποιημα που ακουγονται στην ταινια βρισκονται στο ποστ
http://luciarikaki.blogspot.com/2010/01/blog-post.html