Τρίτη, Μαρτίου 16, 2010

Τα παιδία δεν παίζει...

Στην όμορφη Σπάρτη υπάρχουν κάποιοι που ζουν «σπαρτιάτικα». Δεν γεννήθηκαν στη Σπάρτη. Ήρθαν εκεί από το Μπανγκλαντές, σκαρφαλώνοντας βουνά και λαγκάδια, διασχίζοντας ηπείρους, μόνοι ή μαζί με τα παιδιά τους. Κάνουν δουλειές τις οποίες οι νέοι Σπαρτιάτες δεν κάνουν πια και έμεναν σε ένα σπίτι με αρχαίες σπαρτιάτικες προδιαγραφές, από αυτά που κατασκευάζονται μόνο με έναν πέλεκυ και ένα πριόνι (Η συνέχεια ΕΔΩ)

10 σχόλια:

ξωτικό είπε...

Η ιστορία αυτή πέρασε λίγο στα "ψιλά" όταν έγινε (όταν διεπράχθη, δηλαδή) κι εμένα αυτό με φρίκαρε. Πιο πολύ κι από την περίφημη κρίση πιο πολύ από οτιδήποτε άλλο δύσκολο μπορεί να ζούμε σ' αυτή την κοινωνία, πρέπει να σταθούμε στην είδηση αυτή. Εμένα με τρομάζει - δουλεύω με παιδιά, "έχω" και δικά μου, πιστεύω στη νέα γενιά... Και αυτό το γεγονός με ταράζει βαθύτατα.

thethreewishes είπε...

Εξαιρετικό.

Theorema

pap είπε...

Πρέπει να κοιτάξουμε βαθιά μέσα μας να δούμε με λεπτομέρεια που κάνουμε λάθος και μεγαλώνουμε τέτοια "παιδιά". Το "παιδιά μας είναι" δεν ταιριάζει σε τέτοιες πράξεις.
Ακόμη πιο επικίνδυνο είναι η αφασία της κοινωνίας σε τέτοια γεγονότα που δεν έχουν καμιά σχέση με το ανθρώπινο είδος. Μετά μας πειράζει το δάχτυλο!

Νάσια είπε...

Ποτέ δεν θα ξεχνούσε το τεράστιο κατηγορηματικό ράμφος της κουρούνας δίπλα στο πρόσωπό της. Την είχε βρει μισοθαμμένη. Άλλοτε, οι Κοζάκοι μεταχειρίζονταν έτσι τους εχθρούς που έπιαναν αιχμάλωτους. "Ήσαν παιδιά αυτά που το έκαναν", είπε. Ήταν κάτι περισσότερο από μια απλή διαπίστωση, ήταν η έκφραση μιας ξαφνικής αηδίας για το ανθρώπινο γένος.

(από την Αβάσταχτη ελαφρότητα του είναι, του Κούντερα)

sakidio είπε...

πέρασε στα ψιλά όπως και το δεύτερο κάψιμο της συναγωγής.

σε συνδυασμό με την τηλεπλύση με καρατζαφέρ νομίζω ότι δεν είναι τυχαία όλα αυτά.
καθόλου τυχαία.

by cortlinux

Meropi είπε...

Να πω την αλήθεια, τώρα πληροφορούμαι αυτό το γεγονός και ανατρίχιασα. Καταλαβαίνω πόσο λίγο μετράει η ζωή του μετανάστη στα μάτια μερικών.

TaLaS είπε...

Η ενεργεια αυτη των παιδιων ειναι οπωσδηποτε καταδικαστεα. Αλλα δεν πιστευω οτι μπορει να λειτουργησει ως τιμωρια για αυτα η εθελοντικη εργασια ως ξεναγοι. Πρωτον, ειναι ανηλικα και ουτε τις γνωσεις, ουτε τις εμπειριες διαθετουν για να κανουν τον ξεναγο και δευτερον, τι ξεναγηση μπορει να ειναι σε θεση να κανει καποιος, ο οποιος κακουργησε εναντι αλλων τοσο βαναυσα;

Stradivariously είπε...

Συγχαρητήρια για το άρθρο! Είναι πολύ σημαντικό να δίεδεται έμφαση σε τέτοιες ειδήσεις.
Αν και ψυχολόγος, μόνο "burning therapy" δε θα ονόμαζα αυτού του είδους τη χυδαιότητα...
Λυπάμαι που το λέω, αλλά πολύ φοβάμαι πως θα δούμε πολλά τέτοια ακόμη...
Δυστυχώς δεν έχουμε αντιληφθεί το βαθμό της κτηνωδίας με την οποία έχουν εκτραφεί τα παιδιά των τελευταίων γενεών. Είναι απίστευτα κτηνώδες να σου μαθαίνουν να καταναλώνεις τα πάντα στην κυριολεξία, προκειμένου να διασκεδάσεις την πλήξη και το κένο σου. Άσχημο σίγουρα, μα αυτό διδάχτηκαν αυτά τα παιδιά. Τα οποία φέρουν ευθύνη, ανεξαρτήτως των γονιών τους, για τα πεπραγμένα τους...
Αναρωτιέμαι μόνο...Αν μεγαλώνεις ένα κορμί σαν κουφάρι, στο τέλος τι να περιμένεις εκτός από καταστροφή;

A of the K είπε...

Το φαινόμενο των εφήβων ή ακόμη και μικρών παιδιών να κάνουν κακό σε κάποιον πιο αδύναμο δεν είναι μονοπώλιο ελληνικό. Ο τρόπος όμως που ο μέσος Έλλην μεγαλώνει το παιδί του δίνοντας μόνο δικαιώματα και αφερόντας του ευθήνες δεν βοηθάει στη δημιουργία μιας κοινωνίας με συνοχή. Όχι μόνο για τους μετανάστες αλλά και για τους ίδιους τουσ συμπολίτες.
Φυσικά στην περίπτωση της Σπάρτης τα κουκουλώσαμε λόγω κοινού αίματος.
Να περιμένουμε περισσότερες τέτοιες αντιδάσεις, γιατί η κρίση δεν βοηθάει ανθρώπους ανεύθυνους να κατανοήσουν τους πραγματικούς λόγους και το δικό τους μερίδιο ευθύνης. Προτιμούν να καίνε μετανάστες.

stella είπε...

Ντροπή μας να συμπεριφερόμαστε τόσο άκαρδα σε ανθρώπους που τα βγάζουν πέρα δύσκολα. Ίσως τελικά να μη μας δίνεται ανθρωπιστική παιδεία