Σάββατο, Ιουνίου 05, 2010

«Θα πάρω τη βαλίτσα μου και θα την κοπανήσω»

Εικόνες από τις αρχές του περασμένου αιώνα. Οι μετανάστες κρατώντας τις αποσκευές τους στο Ellis Island - την πύλη εισόδου για τον Νέο Κόσμο. Σεντούκια, καλάθια, δισάκια, βαλίτσες τυλιγμένες με σπάγκο. Οι βαλίτσες με το μαλακό δέρμα ήταν αποκλειστικό προνόμιο των πλουσίων, όπως ο κύριος με τα γάντια που τους επιτηρεί...

ΑΥΤΕΣ τις μέρες που τη λέξη Siemens την ακούμε πιο συχνά από τη λέξη ποδόσφαιρο, ξεφυλλίζω ξανά το καταπληκτικό βιβλίο-έρευνα του Τάσου Τέλλογλου «Το Δίκτυο». Βρίσκω μπροστά μου ξανά τα ονόματα που διακινούσαν τα μαύρα χρήματα της Siemens: γερμανικά, ελληνικά, νιγηριανά, ιρανικά, λυβικά. Η μίζα και το μαύρο χρήμα είναι πιο οικουμενικά από τη Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Βλέπω ξανά τα ονόματα των τραπεζών από όπου έφευγαν και έφταναν οι μίζες, μυστικούς κωδικούς που μοιάζουν με τίτλους ταινιών του Σταλόνε, υπεράκτιες εταιρείες που φέρνουν ονόματα που μοιάζουν με παρατσούκλια ακριβών πορνοστάρ, τα εξωτικά νησιά που δηλώνονται ως έδρες τους: οι πιο βρώμικες δουλειές έχουν εξωτικό φόντο, συνήθως. Ψάχνω όμως προπαντός τους περιθωριακούς ήρωες και αντιήρωες αυτού του σκανδάλου. Αυτούς που θα μείνουν για πάντα στο σκοτάδι και δεν θα έχουν καν το προνόμιο της αρνητικής δόξας. (Η Συνέχεια ΕΔΩ & ΕΔΩ)

Δεν υπάρχουν σχόλια: