Παρασκευή, Αυγούστου 13, 2010

Το μέλλον που μας περιμένει...

«Η ζέστη και η ξηρασία συνέχιζαν περισσότερο από είκοσι ημέρες... Ενα κομμάτι της αμμώδους σκόνης είχε τσαλαπατηθεί από τα πόδια και τους τροχούς. Ενα άλλο κομμάτι σηκωνόταν και κρεμόταν στον αέρα, σαν σύννεφο πάνω στα στρατεύματα, έμπαινε στα μάτια, στα μαλλιά, στα αυτιά, στα ρουθούνια και προπαντός στους πνεύμονες των ανθρώπων και των ζωών... Ο ήλιος έμοιαζε με μια μεγάλη πορφυρή σφαίρα. Δεν φύσαγε και ο κόσμος ασφυκτιούσε μέσα σε εκείνη την ακίνητη ατμόσφαιρα». Ετσι περιέγραφε ο Τολστόι το 1812 την πορεία του Ναπολέοντος προς τη Μόσχα. Θυμίζει την ασφυκτική κατάσταση στη Μόσχα αυτές τις ημέρες... (Η συνέχεια ΕΔΩ & ΕΔΩ )

4 σχόλια:

Manya Maratou είπε...

όταν η μεταφορά γίνεται κυριολεξία
"στάχτη στα μάτια"
με τριγυρνάει μία σκέψη από την ώρα που διάβασα ετούτο το άρθρο σου, Γκάζι. σκέφτομαι τον "πόλεμο" εναντίον της τρομοκρατίας, και τη ρητορική που τρομοκρατεί, και τις πράξεις που αυτή δικαιολογεί, και σκέφτομαι ότι τόσος τρόμος είναι στάχτη στα μάτια, για να ανησυχούμε σε λάθος κατεύθυνση.
η ερώτηση παραμένει πάντα η ίδια:
και τι κάνουμε;
...
έχεις καμιά ιδέα;

Makis είπε...

Σκατομαλακα αλβανοεβραιε, για τον δικο μας που φαγατε ουτε λεξη. Φταιμε εμεις που δε σας κανουμε τα ιδια.

Γαμω την αλβανια σας!

βασίλης είπε...

Αγαπητέ Γκάζι,
Το κείμενό σου είναι κατά πολύ σημαντικότερο από τα χιλιάδες παραπονιάρικα περί της επερχόμενης καταστροφής του περιβάλλοντος.
Η περιγραφή του Τολστόι για την ανυπόφορη κάψα είναι ένα αριστούργημα, όπως και για τη χιονοθύελα στο ομώνυμο διήγημά του.

dimark είπε...

Μάκη, το σχόλιό σου αποδεικνύει πως υπάρχουν πολλοί υπάνθρωποι ρατσιστές στη χώρα μας. Συγχαρητήρια για το νοητικό σου επίπεδο-πιο χαμηλά δεν πάει!