Τρίτη, Σεπτεμβρίου 28, 2010

«Σας γράφω γιατί είµαι άρρωστη...»

«Με λένε Αννα Λ. Σας γράφω γιατί είµαι άρρωστη. Πάσχω από ρατσισµό. Προσπάθησα να αντισταθώ, αλλά στο τέλος κόλλησα… Ο Θεός ή καλύτερα η µοίρα µού έπαιξε ένα πολύ περίεργο παιχνίδι. Αγάπησα και αγαπώ πολύ έναν Αλβανό. Τον ερωτεύτηκα από την αρχή. Πάντα όµως απωθούσα από τη σκέψη µου την καταγωγή του. Την απωθούσα µε βία. Δεν χώραγε αυτή η λέξη στο µυαλό µου... Τον αγαπώ και όµως φοβάµαι... (Η συνέχεια ΕΔΩ)

1 σχόλιο:

Filandeza είπε...

Δεν είναι μόνο το οικογενειακό περιβάλλον που επιβάλλει τέτοιες ιδέες. Νομίζω πως όταν είμαστε νέοι είναι έυκολο να αντιδράσουμε στους γονείς μας και να κάνουμε του κεφαλιού μας, αν αυτό είναι στη θέση του.
Δυστυχώς όμως, τουλάχιστον η δική μου γενιά των μεσηλίκων, μεγαλώσαμε με την τρανή ιστορία και τις φανφάρες του παρελθόντος μας. Τρεις φορές μάθαμε την Ελληνική Ιστορία και ούτε λέξη για τον υπόλοιπο κόσμο λες και από το 2000 πΧ ως το 1821 μΧ δεν υπήρχαν άλλοι παρά μόνο εμείς οι τρανοί και οι εχθροί μας οι βάρβαροι. Δεν είναι τυχαίο νομίζω πως όταν κανείς πάει στο εξωτερικό, από όλους τους άλλους ξένους εκεί, αυτοί που γκρινιάζουν πιο πολύ είναι οι Έλληνες για το πόσο απάισια είναι η ξένη χώρα και πόσο καλύτερη σε όλα η Ελλάδα. Από τότε που άρχισε το κύμα των μεταναστών, άρχισα κι εγώ να ελπίζω πως θα γιατρευτούμε από αυτήν την ασθένεια! Αλλά προφανώς θα πάρει πολλά χρόνια!