Τρίτη, Νοεμβρίου 30, 2010

Πεθαίνοντας για τη Δύση

Η Βαγκ Μπέιήταν κάτι σαν την κινεζική εκδοχή της Lady Gaga. Είχε εκατοντάδες εκατοµµύρια φαν στην πολυπληθέστερη χώρατου κόσµουκαι επερχόµενη παγκόσµια υπερδύναµη, την Κίνα. Εκανε την τύχη της όταν αναδείχθηκε πρώτη στο µουσικό σόου «Κίνα έχεις ταλέντο» _ φαντάζοµαι ότικάποια από τα µέλη της κριτικής επιτροπής θα ήταν και µέλη του Κοµµουνιστικού Κόµµατος της Κίνας. Η Βαγκ τα είχε όλα. Είκοσιτεσσάρων χρονών και τόσο όµορφη που ήταν περιζήτητη στις πασαρέλες που διοργανώνουν οι κινέζοι νεόπλουτοι στις κινεζικές µητροπόλεις, οι οποίες λαχταρούν να µοιάζουν στη Νέα Υόρκη, στη Μελβούρνη, στο Λονδίνο. Η Βαγκ Μπέι πέθανε προχθές... (Όλο το άρθρο ΕΔΩ)

Δευτέρα, Νοεμβρίου 29, 2010

Διασχίζοντας τα σκουπίδια

Από ποια ευρωπαϊκή πόλη είναι η συγκεκριμένη φωτογραφία: Νάπολι; Πόλη; Σόφια; Σκόπια; Στοκχόλμη; Βελιγράδι; Βερολίνο; Μπέλφαστ; Λισαβόνα; Βαλένθια; Πρίστινα; Αθήνα; Δυρράχιο;

Κυριακή, Νοεμβρίου 28, 2010

Visafreiheit: Albanien 2041 - Griechenland 2010

Για όσους καταλαβαίνουν γερμανικά μια συνέντευξη για το "Με λένε Ευρώπη", τα Βαλκάνια και το αύριο της Ευρώπης...

2010. Visafreiheit für Albanien und Bosnien: Vor 20 Jahren hätte jeder bei diesem Gedanken noch von Science-Fiction gesprochen. Der albanische Journalist Gazmend Kapllani beamt sich in seinem neuesten Buch Ich heiße Europa in dieZukunft Albaniens im Jahr 2041. Doch die Finanzkrise, die in seiner Wahlheimat Griechenland besonders heftig wütet, holt ihn schnell wieder auf den Boden der Tatsachen zurück.

Παρασκευή, Νοεμβρίου 26, 2010

«Η μόνη αποστολή μου είναι να αφηγούμαι ιστορίες»


Πώς γίνεται, γράφοντας σε μια γλώσσα που δεν είναι η μητρική σας, να μπορείτε να εισχωρείτε σε έννοιες ελληνικές, χώρους και μνήμες από το παρελθόν της Ελλάδας;

Ίσως επειδή πριν από είκοσι χρόνια δεν ήξερα ούτε μία ελληνική λέξη. Αυτό με κάνει να έχω με την ελληνική γλώσσα και την ελληνική πραγματικότητα μια σχέση άβολη – υπό την έννοια ότι δεν βολεύομαι ποτέ και διψάω να μάθω καινούρια πράγματα. Δεν με κατέχει, νομίζω, η αλαζονεία και η αδράνεια του «ντόπιου». Θεωρώ ότι η μνήμη, οι χώροι, οι έννοιες δεν βρίσκονται στα γονίδιά μου αλλά στη θέλησή μου να μάθω, να ψάχνομαι συνέχεια... (Συνέντευξη στο ΕΠΙΚΑΙΡΑ)

Τρίτη, Νοεμβρίου 23, 2010

Οταν δεν γράφεις στη µητρική σου



Οι καθηγητές της λογοτεχνίας αποκαλούν τέτοιους συγγραφείς«υβριδικούς». Επειδή συνυπάρχουν ανάµεσα σε διαφορετικές ταυτότητες και γλώσσες. Πολλοί από αυτούς γράφουνσε γλώσσες που δεν είναι οι µητρικές τους. Επειδή ανήκω σε αυτήν την κατηγορία, νοµίζω ότι ανεξάρτητα από τη γλώσσα στην οποία γράφει κάποιος, το µόνο πράγµα που πρέπει να νοιάζει έναν συγγραφέα είναι εάν γράφει πραγµατική λογοτεχνία ή µπούρδες. Τα υπόλοιπα, οι κατηγορίες, οι ορισµοί για το πού ανήκει ένας συγγραφέας, στη χώρα καταγωγής ή στη χώρα στη γλώσσα της οποίας γράφει, έρχονται µετά. Συνήθως είναι θέµατα που αφορούν κυρίως ακαδηµαϊκές συζητήσεις και αναζητήσεις. Ενας συγγραφέας ανήκει προπαντός στο ταλέντο του... (Όλο το κομμάτι ΕΔΩ)

Τρίτη, Νοεμβρίου 16, 2010

Ο Χίτλερ, οι Γερµανοί και εµείς



Αν βρεθείτε στο Βερολίνο, µη χάσετε την έκθεση «O Χίτλερ και οι Γερµανοί». Την είδα τις προάλλες. Στην αρχή βλέπεις φωτογραφίες του Χίτλερ µε τις «Επιτροπές αγανακτισµένων πολιτών», καθώς πίνουν ξανθές µπίρες και κάνουν σχέδια να καθαρίσουν τη Γερµανία από Εβραίους, «ξένους εισβολείς», προδότες. Βλέπεις τα κανονικά τους πρόσωπα και τους λοστούς που έκρυβαν κάτω από τις ζακέτες τους. «Oσο περισσότερη βία στους δρόµους», έλεγε ο Χίτλερ, «τόσο περισσότερο κέρδος για µας». Για να προβληθεί µετά ως ο «άνθρωπος που θα αποκαταστήσει την τάξη». Βλέποντας αυτές τις εικόνες, η σκέψη µου πήγε – άθελά µου – στην Πλατεία του Αγίου Παντελεήµονα... (η συνέχεια ΕΔΩ)

Δευτέρα, Νοεμβρίου 15, 2010

ΤΟ ΚΡΑΣΙ ΤΗΣ ΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ...

Έφθασα στην Αθήνα ξημερώματα, επιστροφή από Βερολίνο. Η πρώτη είδηση που έμαθα: στην Αθήνα νικήθηκε ο κ. Τίποτε, στην Θεσσαλονίκη νικήθηκαν οι οπαδοί του "μουτζαχεντίν". Για να τα πούμε πιο απλά νικήθηκαν τα φασιστόμουτρα. Νικήθηκε και η μπολσεβίκικη λογική "τι Πλαστήρας τι Παπάγος". Και όμως κινείται. Γι'αυτό ας κινηθούμε όλοι, για να μην μας πάρει από κάτω η Ακινησία...

Τρίτη, Νοεμβρίου 09, 2010

Καπελάκια για σκυλάκια...



Ψάχνοντας, µετά, δεξιά και αριστερά, βρήκα, σε κάποια σοβαρή ιστοσελίδα, τις πιο πρωτότυπες ιδέες του 2010 που έκανανεκατοµµυριούχους αυτούς που τις συνέλαβαν. Συµπτωµατικά, όλοι τους βρίσκονται στην Αµερική. Ο Αλεξ Τιού, παραδείγµατος χάριν, 21 χρονών, είχε την ιδέα να δηµιουργήσει ιστοσελίδαµε ένα εκατοµµύριο πxel. Πούλησε το ένα πxel για ένα δολάριο και έτσι έγινε εκατοµµυριούχος. Ο Μπάιρον Ρις, 37 χρονών, αποφάσισε κάποια στιγµή νατο παίξει Αϊ-Βασίλης. Επινόησε µια εικονική διεύθυνση στην Αλάσκα και εισπράττει δέκα δολάρια από κάθε γονέα που θέλει µια επιστολήγια το παιδί του από τον Αγιο. Ενώ κάποιος ονόµατι Doggles έκανε την τύχη του φτιάχνοντας καπελάκια για σκυλάκια. Ανοιξε µαγαζιά σε όλο τον κόσµο και τώρα άρχισε να πουλάει και γυαλιά ηλίου για γάτες και σκυλιά. Αν νοµίζετε ότι σας κάνω πλάκα, κάντε κλικ εδώ: www. doggles. com... (Η συνέχεια ΕΔΩ)