Τρίτη, Φεβρουαρίου 15, 2011

Ελλάδα, Πολωνία, Δανία - (Μεταφράσεις στην εποχή της παγκοσμιοποίησης)

Γνωστοί με ρωτούν πως έγινε και «κατέληξε» το βιβλίο μου στην Δανία και στα δανέζικα; Αφού ούτε σχέσεις είχα με την χώρα ούτε γνωριμίες. Απαντώ ότι το βιβλίο μου στην Δανία «ταξίδεψε» χάρη στην «παγκοσμιοποίηση», το διαδίκτυο και την τύχη.

Η ιστορία έχει ως εξής. Μια καθηγήτρια πολωνικής καταγωγής, η οποία ζει και εργάζεται στην Δανία, επέστρεψε στην Βαρσοβία για να γιορτάσει τα Χριστούγεννα. Σε κάποιο βιβλιοπωλείο της πόλης είδε το βιβλίο μου μεταφρασμένο στα πολωνικά. Το αγόρασε, το διάβασε και της άρεσε. Επιστρέφοντας στην Δανία παρήγγειλε το βιβλίο στα αγγλικά. Το χάρισε σε συναδέλφους της στους οποίους άρεσε επίσης το βιβλίο.

Κάθισε μια μέρα στο διαδίκτυο, έψαξε το όνομά μου, βρήκε το e-mail μου και μου έστειλε μήνυμα. Με ρώτησε αν θα με ενδιέφερε να μεταφραστεί το βιβλίο μου στα δανέζικα αφού γνωρίζει κάποιους ανθρώπους που εργάζονται σε εκδοτικούς οίκους. Την ευχαρίστησα για τα τόσο καλά της λόγια και απάντησα ότι με ενδιαφέρει πολύ η μετάφραση του βιβλίου στα δανέζικα.

Η κυρία αυτή λέγεται Άνια. Μια υπέροχη γυναίκα με την οποία έχουμε γίνει πλέον φίλοι.

Η Άνια έδωσε το βιβλίο στην Λένε, μια καταπληκτική Δανέζα συγγραφέας και δημοσιογράφος που συνεργάζεται με εκδοτικούς οίκους. Στην Λένε άρεσε το βιβλίο και έτσι το πρότεινε στον Μπιάρκε Λάρσεν, τον εκδότη του Forgalet Presto. Έτσι το βιβλίο «μπήκε» στην Δανία και μεταφράστηκε στα δανέζικα, αριστουργηματικά από την Μπίργκιτ Όλσεν.

Έτσι, λοιπόν, μπόρεσα και εγώ να ταξιδέψω στην Δανία. Να γνωρίσω από κοντά όλα τα πρόσωπα για τα οποία μίλησα. Να γνωρίσω από κοντά την υπέροχη φιλοξενία του εκδοτικού οίκου, να γνωρίσω την Βίμπεκε, την υπεύθυνη δημοσίων σχέσεων του εκδοτικού οίκου, μια πανέξυπνη και γενναιόδωρη γυναίκα που με συνόδεψε σε όλη την παραμονή μου στην Δανία. Να γνωρίσω πάμπολλους Δανούς δημοσιογράφους. Όλοι τους ευγενικοί και σοβαροί που ξέρουν να σέβονται και να ακούν τον συνομιλητή τους.

Και να διαπιστώσω για άλλη μια φορά τι αφόρητες μπούρδες είναι αυτές που εμείς οι Νότιοι κατασκευάζουμε κατά καιρούς για τους Βόρειους ότι είναι τάχα τσιγκούνηδες, κρύοι και απόμακροι. Προσωπικά μου φάνηκαν κατά πολύ λιγότερο αυθάδεις, φθονεροί και δήθεν από «εμάς». Μιλώ τουλάχιστον για αυτούς που εγώ γνώρισα και γνωρίζω…

2 σχόλια:

gerasimos είπε...

'Και να διαπιστώσω για άλλη μια φορά τι αφόρητες μπούρδες είναι αυτές που εμείς οι Νότιοι κατασκευάζουμε κατά καιρούς για τους Βόρειους ότι είναι τάχα τσιγκούνηδες, κρύοι και απόμακροι.': όσα δεν φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια αγαπητέ...

Sissi είπε...

Κε Καπλάνι συμφωνώ σε (σχεδόν) όλα. Εκτός από ένα: Οι Δανοί είναι τσιγκούνηδες. Εδώ δεν δέχομαι αντίρρηση. Ωραίοι τύποι μεν, τις πίνουν τις μπυρίτσες τους, τρελαίνονται για τζαζ αλλά... είναι τσιγκούνηδες! Απλά πράγματα.