Κυριακή, Μαρτίου 13, 2011

Ιαπωνία

Ιαπωνία, Μάρτιος 2011, λίγες ώρες μετά τον καταστροφικό σεισμό. Ένας λαός συντετριμμένος, εσωστρεφής, «ανοιχτός» στις καταστροφές, κλειστός στους ξένους, κλεισμένος στον εαυτό του στο σημείο που να φαίνεται αυτιστικός, μάστορας στο να κρύβει τις πληγές του, μάστορας της υπομονής, προωτομάστορας της ηλεκτρονικής ακρίβειας, λάτρης της νεωτερικότητας και συνάμα προνεωτερικός, καρτούν και ταχύτητα, αυτοκίνητα και γάτζετ.

Ένας λαός πειθαρχημένος που ξέρει να ορθοποδήσει χωρίς να γκρινιάζει. Χωρίς να περιμένει να τον σώσουν οι άλλοι. Όπως έκανε στον μεγάλο σεισμό του Κάντο, η πεδιάδα του Τόκυο, ογδόντα χρόνια και βάλε πριν. Όπως έκανε στην Χιροσίμα, μια άσχημη πόλη σήμερα αλλά που σφύζει από ζωή. Όπως έκανε στο Κόμπε το 1995 όταν η πόλη ισοπεδώθηκε και χιλιάδες πτώματα κείτονταν στους δρόμους. Όταν τα κτήρια της αστυνομίας και των εμπορικών κέντρων είχαν ισοπεδωθεί και οι πεινασμένοι κάτοικοι δεν πείραξαν ούτε ένα κουλουράκι, σε μια πόλη όπου για είκοσι τέσσερεις ώρες δεν κυκλοφορούσε ούτε μια στολή αστυνομικού.

Ένας λαός απελπιστικά ορθολογικός που μάχεται ενάντια σε μια φύση αδυσώπητα ανορθολογική που τον περικυκλώνει αιώνες τώρα. Και έχει φτιάξει αυτό που είναι η Ιαπωνία και οι Ιάπωνες...

Περισσότερες φωτογραφίες ΕΔΩ

Δεν υπάρχουν σχόλια: