Κυριακή, Ιανουαρίου 15, 2012

Μπρος στον καθρέφτη...

Ακούγοντας χθες τον Γιώργο Παπανδρέου στο Εθνικό Συμβούλιο του ΠΑΣΟΚ να μιλάει για τον εαυτό του, επί το πλείστον, ίσως επειδή συγκαταλέγομαι στους ανθρώπους που πίστεψαν κάποτε σε εκείνον, μου ήρθε στο μυαλό ένα απόσπασμα του Laurence Cough το οποίο το βρήκα στο βιβλίο του Paco Ignacio Taibo II - Όταν οι νεκροί χορεύουν: “ Τα πρωινά, όταν σκεκόταν ανυπεράσπιστος μπρος στον καθρέφτη του μπάνιου, αποδεχόταν κρυφά τον εαυτό του, και εξομολογιόταν ότι με κάθε μέρα που περνούσε άρχιζε να μοιάζει λίγο περισσότερο στη φωτογραφία της άδειας οδήγησής του"

3 σχόλια:

Λωτοφάγος είπε...

Πολύ ταιριαστό!

Roadartist είπε...

Ευτυχώς ποτέ δεν πίστεψα σε αυτόν!
Με όλα τα λάθη που εξακολουθεί να κάνει, ουσιαστικά προδίδει όλους όσους τον πίστεψαν, επιμένοντας να τους παραπλανεί. Ο κόσμος δεν είναι τόσο ηλίθιος. Το καλύτερο για τον ίδιο θα ήταν να σταματήσει να τους υποτιμά.

fanis panagiotopoulos είπε...

Είναι φαίνεται στη μόδα η επίθεση στο Γιώργο Παπανδρέου!
Κρίμα...
Γιατί είναι ο μοναδικός πολιτικός που έχει τα κότσια να μένει προσκολλημένος στις απόψεις και τα πιστεύω του, ακόμα κι όταν η λάσπη τον σημαδεύει από πολλές πλευρές!

Όταν η ζυγαριά θα ξανά γείρει προς το μέρος του, θα είναι επειδή θα έχετε ξαναλλάξει εσείς κι όχι αυτός (ή εμείς που τον στηρίζουμε)!

Το πείσμα και η επιμονή του Παπανδρέου χαρακτηρίζει κι όσους επιλέξαμε να είμαστε πλάι του στα εύκολα και στα δύσκολα.
Μέχρι σήμερα μόνο δικαιωνόμαστε.
Δεν βλέπω λόγο να αλλάξει αυτό!