Παρασκευή, Φεβρουαρίου 17, 2012

Η διαφθορά των λέξεων


«Συχνάζω» στο μετρό περισσότερο από όσο στα καφέ. Ειδικά αυτές τις μέρες το νιώθω σαν ησυχαστήριο. Κάθε φορά που κατεβαίνω αισθάνομαι ότι βρίσκομαι σε ένα καταφύγιο που σε προστατεύει από την περιρρέουσα μελαγχολία της επιφάνειας της Γης. Οι άνθρωποι που βλέπεις στις καθαρές αποβάθρες έχουν πρόσωπα πιο χαλαρά. Και πιο ανέκφραστα ταυτόχρονα. Σαν να βάζουν, προσωρινά, μια μάσκα. Η μάσκα πέφτει μόλις ανεβαίνεις επάνω (Η Συνέχεια ΕΔΩ)

Δεν υπάρχουν σχόλια: