Πέμπτη, Φεβρουαρίου 23, 2012

Ελεύθερο πνεύμα...


I. Εἴμαστε τσακισμένοι, μαραμένοι, χαμένοι μέσ᾽ στὸν κυκεώνα τῆς σύγχρονης ζωῆς. Κανεὶς δὲν περιμένει κάτι καλὸ ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα. Καμμιὰ ἐλπίδα δὲ χαράζει πουθενά. Ἡ στιγμὴ αὐτὴ εἶναι βέβαια μιὰ θαυμάσια στιγμή.

II. Θὰ πᾶμε μ᾽ αὐτὸ ποὺ ἀρχίζει γιατὶ ἔχουμε ὄρεξη νὰ ζήσουμε.

V. Κάθε Ἕλληνας, ἀπὸ τὴ μέρα ποὺ ἀνοίγει τὰ μάτια του στὸν κόσμο, αἰσθάνεται πολὺ μεγάλη ὄρεξη νὰ ἱδρύσει κόμμα.

VI. Νεανικὲς δυνάμεις, ἀδέσποτες, χαμένες, περιπλανιοῦνται μέσ᾽ στὴν ἀτμόσφαιρα, χωρὶς σκοπό. Κανεὶς ἀπὸ τοὺς νέους δὲν ξέρει τί ἀκριβῶς θέλει, μὰ ὅλοι θέλουν μὲ δύναμη. Συντελεῖται τριγύρω μας, χωρὶς καθωρισμένο ἀντικείμενο, μὶα ἔνταση τῶν νέων θελήσεων. Ἕνας σπόρος ποὺ ρίχνεται σ᾽ ἕνα τέτοιο ἔδαφος μπορεῖ νὰ δώσει μιὰ μέρα ἀνέλπιστους καρπούς.

VII. Κρούει ἡ ὥρα μιᾶς νέας ἑλληνικῆς γενεᾶς, πιὸ ὥριμης ἀπὸ τὶς προηγούμενες καὶ μποροῦμε νὰ ἐλπίζουμε πιὸ δυνατῆς (…). Ἡ μεγάλη ἀξία αὐτῆς τῆς γενεᾶς εἶναι ὅτι φέρνει ξανὰ στὴ νικημένη Ἑλλάδα μερικὲς πιθανότητες αὐτοπεποίθησης καὶ ἐξύψωσης, μερικὲς ἐλπίδες κατάχτησης τῆς ζωῆς. Τὴν ἀγαποῦμε τὴ γενεά μας, παρ᾽ ὅλα τὰ ἐλαττώματά της, γιατὶ μοιάζει νὰ εἶναι μιὰ γενεὰ ζωντανῶν καὶ τολμηρῶν ἀνθρώπων. Ἄμα τὸ θελήσει θὰ καθαρίσει αὐτὸ τὸ ἕλος ποὺ μᾶς περιβάλλει καὶ θὰ δώσει στὸν τόπο τὶς ψυχικὲς δυνάμεις ποὺ τοῦ λείπουν.

Γιώργος Θεοτοκάς, Ελεύθερο Πνεύμα, 1929

Δεν υπάρχουν σχόλια: