Πέμπτη, Μαρτίου 08, 2012

Πολίτες και πελάτες



Ήταν κολλημένο στο τζάμι του συρμού του Μετρό. Γυαλιστερό χαρτί και μαύρα γράμματα. Με κεφαλαία, επάνω, έγραφε: «ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ». Από κάτω υπήρχαν οδηγίες πρακτικές και ηθικές. «Βοηθάμε το διπλανό μας. Αντιμετωπίζουμε συλλογικά τους ελεγκτές. Δε δίνουμε τα στοιχεία μας/δίνουμε λάθος στοιχεία. Συμμετέχουμε στις τοπικές συνελεύσεις και χώρους. Ντροπή είναι μια ζωή να σκύβουμε το κεφάλι». Έχω ταξιδέψει σχετικά σε αρκετές χώρες. Σε χώρες με τάξη ή χάος, με δικτάτορες ή δημοκρατικές, κομμουνιστικές ή καπιταλιστικές, χώρες που οι άνθρωποι σέβονται το διπλανό τους και άλλες που τρώνε ο ένας τον άλλον. Ομολογώ ότι τέτοια «προκήρυξη» δεν έχω διαβάσει. Είναι τότε που «αγγίζω» την ελληνική διάσταση αυτής της παγκόσμιας κρίσης. Είναι αλήθεια ότι αυτό που ζούμε αφορά όλη την Ευρώπη, ότι μοιάζει με το τέλος του καπιταλισμού με ανθρώπινο πρόσωπο. Είναι όμως αλήθεια ότι η Ελλάδα, όπως καμία άλλη χώρα της ευρωζώνης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αντιμετωπίζει ένα καίριο και διαχρονικό πρόβλημα: την διεστραμμένη σχέση των πολιτών με το δημόσιο και κοινό αγαθό. Αυτό που μας λείπει ακριβώς είναι ο σεβασμός και η αλληλεγγύη για το διπλανό μας, ο σεβασμός για το συλλογικό και το τοπικό.
Τόσα χρόνια το «δημόσιο αγαθό» διαχειρίστηκε από τους κρατούντες με τέτοιο τρόπο ώστε μετέτρεψε τους πολίτες σε παρανοϊκούς πελάτες, απαξιώνοντάς το σε βαθμό κακουργήματος. Τώρα που λεφτά δεν υπάρχουν αυτό το βλέπουμε καθαρά και σε φυλλάδια κολλημένα στα τζάμια των συρμών. Κάποιοι υπόσχονται να αποκαταστήσουν το αίσθημα του απαξιωμένου δημόσιου και κοινού αγαθού προτάσσοντας ολοκληρωτικά εθνικοσοσιαλιστικά, σταλινικά, μαοϊκά οράματα. Σίγουρα σε εποχή οικονομικής κρίσης θα βρουν κάποια απήχηση. Αυτός είναι δρόμος εύκολος και σύντομος. Έτσι κι αλλιώς, οι δρόμοι που σε στέλνουν κατευθείαν στην κόλαση είναι τόσο εύκολοι που δεν χρειάζεσαι όχι μόνο PSI αλλά ούτε GPS.
Παρεμπιπτόντως, δεν ξέρω τι γινόταν στα αρχαία χρόνια, εάν οι άμαξες και τα πλοία σε μετέφεραν δωρεάν. Στα νεότερα χρόνια της Ευρώπης και της Ελλάδας, πάντως, υπάρχει μόνο μια περίπτωση δωρεάν χρήσης των συγκοινωνιών και των τρένων: όταν οι ναζί μετέφεραν τους Εβραίους στο Άουσβιτς...

2 σχόλια:

nomadicuniversality είπε...

Xμμ ...
Το ζήτημα είναι πολύπλοκο. Πάντως, αν, όπως αναφέρεται, η πρώτη πρόταση του αυτοκόλλητου λέει ακριβώς "Βοηθάμε το διπλανό μας", τότε δεν είναι και τόσο αυτονόητο πως "Αυτό που μας λείπει είναι ο σεβασμός και η αλληλεγγύη για το διπλανό μας".

BUTTERFLY είπε...

Οταν ειχαν πρωτοαλλαξει τα εισιτηρια και ειχαν γινει ενιαια, παροτι δεν με συνεφερε τοτε να πληρωνω 1 ευρω αντι 80 λεπτα, αφου εγω εκανα μια διαδρομη, ημουν τελειως αντιθετη στη λογικη δεν πληρωνω και σε αυτο που γινοταν που εδιναν ο ενας στον αλλο τα εισιτηρια που ειχαν χρησιμοποιησει. Τωρα ομως τα πραγματα τα βλεπω αλλιως. Γιατι σε μια περιοδο που ειναι ολα τοσο δυσκολα οικονομικα ενα εισιτηριο 1,40 ειναι απαραδεκτο! Ο αλλος μπορει να ζει με 500 ευρω μια οικογενεια και θα πληρωσει 1,40 εισιτηριο; Ειναι γελοιο! Η θα επρεπε να πεσει στο μισο η τιμη η να γινει η διαρκεια 3-4 ωρες ωστε με ενα εισιτηριο να πας και να ερχεσαι.