Πέμπτη, Μαρτίου 01, 2012

Lucio Dalla


Όσοι γράφουν είναι φυσικό να επηρεάζονται από συγγραφείς που έχουν διαβάσει. Προσωπικά, εκτός από συγγραφείς, έχω επηρεαστεί πολύ στην γραφή μου και από δυο Ιταλούς τραγουδιστές: τους Λούτσιο Ντάλα και Πάολο Κόντε. Ανακάλυψα πρώτα τον Λούτσιο Ντάλα, στην Αλβανία όταν ήταν εντελώς απομονωμένη από τον υπόλοιπο κόσμο. Στην τότε Αλβανία «ανακαλύπτω» δεν σήμαινε να πας σε δισκοθήκες. Δεν υπήρχαν τέτοιες πολυτέλειες. «Ανακαλύπτω» σήμαινε να τον ακούς κρυφά από τους χαφιέδες του καθεστώτος στο κινέζικο ραδιόφωνό σου.
Έπειτα κατάφερα μόνο μια φορά να τον δω και από κοντά, στην Αθήνα, όταν είχε έρθει να δώσει συναυλία στο «Παλλάς» πριν πολλά χρόνια.
Η μουσική του ειρωνική και παθιασμένη, βαθύτατα ανθρώπινη και αιρετική, μοντέρνα και νοσταλγική, τζαζ και ροκ, παραδοσιακή και καινοτόμα, pop και κλασική μαζί.
Σήμερα, όταν έμαθα για τον θάνατό του, ένιωσα σαν να έχασα κάτι σημαντικό από το παρελθόν μου. Ακόμα και ο τρόπος που πέθανε ταιριάζει τόσο πολύ σε αυτό που ήταν και δημιούργησε. Πέθανε σε τουρνέ, σχεδόν πάνω στην σκηνή. Πέθανε τον μήνα Μάρτιο, τον ίδιο μήνα που γεννήθηκε.
Ο ίδιος πίστευε ότι η ζωή που ζούμε δεν είναι παρά το πρώτο ημίχρονο. Αν και δεν πιστεύω στην άλλη ζωή, θα ήθελα πάρα πολύ να υπάρχει για να μπορέσω κάποτε να τον ακούσω ξανά ή να τον δω σε live συναυλία και εκεί. Να τον ακούσω να τραγουδάει ξανά «Αγαπητέ μου φίλε/ η τηλεόραση είπε ότι η επόμενη χρονιά θα φέρει μια μετάλλαξη και όλοι την περιμένουμε πια/θα είναι τρεις φορές Χριστούγεννα και γιορτή κάθε μέρα/ Κάθε Χριστός θα κατέβει από τον σταυρό και τα πουλιά θα επιστρέψουν και αυτά/… Βλέπεις αγαπητέ μου φίλε τι σου λέω και τι σου γράφω/ και πόσο είμαι ευτυχής να βρίσκομαι εδώ τώρα/ το βλέπεις πες μου ότι το βλέπεις/ το τι πρέπει να επινοήσουμε/ για να γελάμε και να συνεχίσουμε να ελπίζουμε»
Ciao Lucio buon viaggo e grazie di tutto. Anche per me che sono un ateo sarai sempre il “Gesu Bambino”…

Δεν υπάρχουν σχόλια: