Παρασκευή, Δεκεμβρίου 07, 2012

Αηδία...



Ήσυχο πρωινό στην Βοστόνη, με τον ουρανό συννεφιασμένο και εμένα να ετοιμάζομαι να παίξω ποδόσφαιρο σε ματς φοιτητών του Χάρβαρντ: Ιράν – Αμερική. Εγώ θα παίξω με τους Ιρανούς γιατί τους λείπει ένας παίχτης. Την επόμενη φορά θα είμαι στην ομάδα των Αμερικανών - για να αποκτήσω εκείνο το «διπλό βλέμμα» που μας επιτρέπει να καταλάβουμε καλύτερα όχι τους άλλους αλλά τους εαυτούς μας.
Και εκεί που δοκίμαζα το αθλητικό σόρτς μου ένα τηλεφώνημα απο την Ελλάδα. Απο μεγάλη εφημερίδα ζητούν μια άποψη για την άνοδο του ναζισμού στην Ελλάδα. Είμαι ένας απολυμένος δημοσιογράφος (πριν απο δυο χρόνια, πρώτος στην σειρά των απολυμένων δημοσιογράφων στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ) που έγραφα συχνά πυνκνά για θέματα μεταναστών και ρατσισμού για δώδεκα χρόνια, "κατέχοντας" έτσι και για χρόνια περίοπτη θέση στο στόχατρο των μισαλλόδοξων. Με απέλυσαν με ένα τηλεφώνημα: «δεν μας κάνουν αυτά που γράφεις. Απολύεσαι!».
«Ποια είναι η γνώμη σας για την άνοδο του ναζισμού;» με ρωτάει η δημοσιογράφος. Δεν ξέρω γιατί, δεν ξέρω πως αλλά πρέπει να το ομολογήσω το αίσθημα που ένιωσα εκείνη την στιγμή: αηδία...

Δεν υπάρχουν σχόλια: