Σάββατο, Νοεμβρίου 24, 2012

Με το "εάν" δεν ζουν όσοι δημιουργούν...

Μια συνέντευξη στην εφημερίδα "Ελλάδα"


Πως είναι η ζωή στην Αμερική;
Δεν μπορώ να πω ότι ζω στην καρδιά της Αμερικανικής πραγματικότητας - αν και δεν ξέρω που ακριβώς βρίσκεται η καρδιά της Αμερικής. Νόμιζω βρίσκεται στο γεγονός ότι αυτή η χώρα την ενέργειά της για να πάει μπροστά την παίρνει απο τις σφοδρές της αντιφάσεις και αντιθέσεις. Ζω λοιπόν στο Χάρβαρντ που είναι ένας χώρος πρωτοπορίας αλλά όχι καθρέφτης της αμερικανικής κοινωνίας. Θα κάνω έρευνα για ένα χρόνο στο Ινστιτούτο Ράντκλιφ του Χάρβαρντ όπου νιώθεις ότι βρίσκεσαι στο κέντρο του κόσμου και ταυτόχρονα καταλαβαίνεις ότι δεν είσαι το κέντρο του κόσμου. Κατά τα άλλα η ζωή στην Αμερική δεν είναι παραμυθένια. Ίσως να είναι παραμύθι σε σχέση με την Ελλάδα σε κάποια πράγματα. Όπως το ότι εδώ μετράνε οι πράξεις σου και όχι η καταγωγή ή το χρώμα της επιδερμίδας. Και ότι πράγματα που σε υπηρεσίες στην Ελλάδα θα τα έλυνες (εάν τα έλυνες) σε οκτώ μήνες, οκτώ χρόνια ή οκτώ αιώνες εδώ τα λύνεις σε οκτώ δευτερόλεπτα... 

Πως προέκυψε η συνεργασία σας με το Χάρβαρντ;
Έκανα αίτηση για μια απο τις πιο ευυπόληπτες υποτροφίες στο Χάρβαντ, εκείνη του Ινστιτούτου Ράντκλιφ και μου απονεμήθηκε. Μεγάλη η τιμή και η αναγνώριση και μεγαλύτερη ακόμα η ευθύνη...

Ακόμα ένα βιβλίο σας, στις προθήκες. Που μας ταξιδεύει «Η τελευταία σελίδα»;
Σε διαφορετικές χώρες και εποχές. Ξεκινά με το Ολοκαύτωμα των Εβραίων στην Θεσσαλονίκη το ’43 και κλείνει με μια κηδεία στα Τίρανα το 2011, αφού περνάει απο Σαγκάη, Αθήνα και Όσλο. Είναι ένα μυθιστόρημα για την Ευρώπη, τα Βαλκάνια, την εξουσία και τον έρωτα. Είναι το βιβλίο που με δυσκόλεψε πιο πολύ απο τα προηγούμενα. Ίσως γιατί με πήγε σε μέρη του ανθρώπινου ψυχισμού που συνήθως τα αποφεύγουμε για να μην χάσουμε τον ύπνο μας ή για να συνεχίσουμε να κοιμόμαστε αμέριμνα. Τέλος αν και αναφέρεται στο παρελθόν το βιβλίο μιλάει πιο πολύ για το παρόν και το μέλλον...

Ζήσατε την κατάρρευση της Αλβανίας και πρόσφατα της Ελλάδας. Υπάρχει πάτος;
Στην περίπτωση της Αλβανίας υπήρχε και ήταν τραγικός. Ελπίζω να μην συμβεί το ίδιο με την Ελλάδα. Προσωπικά αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα το βιώνω με πόνο και αμηχανία...

Το αποτέλεσμα των Αμερικανικών εκλογών, πόσο διαμορφώνει τον παγκόσμιο χάρτη;
Η εντύπωση που αποκόμισα απο τις Αμερικάνικες εκλογές είναι ότι η Αμερική δεν είναι μια τέλεια χώρα και έχει μύρια ελαττώματα. Όσο καμία χώρα στον κόσμο όμως τολμάει να αλλάζει. Η δύναμή της έρχεται απο το γεγονός ότι κοιτάει το μέλλον και δεν τελματώνει στο παρελθόν. Και νομίζω ότι αυτή την ικανότητα την διαθέτει λόγω του γεγονότος ότι κατά βάθος παραμένει ένα «έθνος μεταναστών» και ανανεώνεται συνεχώς. Η Αμερική δεν διαμορφώνει πια μόνη της τον παγκόσμιο χάρτη. Και ίσως αυτό να είναι καλύτερο και για τον κόσμο και για την Αμερική.

Τελικά, τι εικόνα έχουν για την Ελλάδα, όσοι βρίσκονται στην άλλη άκρη του Ατλαντικού;
Ό,τι φθάνει μέσα απο τις εικόνες της τηλεόρασης. Τα τελευταία τρία χρόνια απο την Ελλάδα φθάνουν εικόνες με φωτιές, καπνούς, κακοποιημένους μετανάστες και συμμορίες Ελλήνων ναζί. Κατά τα άλλα στην Αμερική έχει μεγάλη πέραση τελευταία το ελληνικό γιαούρτι. Το βρίσκεις παντού αυτόν τον καιρό. Ο κύριος παραγωγός είναι ένας Τούρκος μετανάστης που έχει δημιουργήσει μια μικρή αυτοκρατορία...

Ζούμε την περίοδο του ρατσισμού και εκτός Ελλάδας;
Και εντός και εκτός Ελλάδας ο ρατσισμός δεν έπαψε να υπάρχει. Το πρόβλημα είναι όταν ο ρατσισμός γίνεται ιδεολογία και πρακτική που επιβραβεύεται απο την κοινωνία και τον ανέχονται οι θεσμοί. Φοβάμαι ότι στην Ελλάδα έχουμε σημάδια ότι συμβαίνει κάτι τέτοιο..

Πρόσφατα, ακραίες φωνές δίνουν δυναμικό παρόν και σε χώρες όπως η Ρωσία. Θεωρείται παροδικό το φαινόμενο Χρυσή Αυγή;
Δεν μπορω να κάνω προβλέψεις γιατί όλα είναι ρευστά αυτή την στιγμή στην Ελλάδα και στον κόσμο γενικά. Δυστυχώς, δεν νομίζω ότι το φαινόμενο είναι παροδικό. Εκτός το ότι υπάρχει σημαντική πελατεία για λαθρεμπόριο βίας ενάντια στους «Άλλους» στην Ελλάδα, θεωρώ ότι η ιδεολογική αφήγηση της Χρυσής Αυγής είναι έντονα παρούσα. Σε μια χώρα, παραδείγματος χάρην,  όπου τα παιδιά μαθαίνουν ότι «Έλληνας γεννιέσαι δεν γίνεσαι» και αυτό είναι διατυπωμένο και στο Σύνταγμα της χώρας στον «κώδικα της ιθαγένειας», είναι αυτονόητο, σε περιόδους κρίσεων, να έχει αντίκρισμα η ιδεολογία της Χρυσής Αυγής για την «καθαρότητα της φυλής», τα γονίδια και το «περιούσιο έθνος».

Κοιτώντας πίσω, αν υπήρχε επιλογή, θα ξαναερχόσασταν στην Ελλάδα;
Μ’αρέσει να κοιτάω πίσω όχι για να μυρικάζω ή αναθεματίζω αλλά για να πάρω «μαθήματα» ώστε να πάω μπροστά. Οι επιλογές που έκανα στην ζωή μου είναι εγώ. Με το «εάν» δεν ζουν όσοι δημιουργούν αλλά όσοι νιώθουν αποτυχημένοι. Ευτυχώς δεν νιώθω αποτυχημένος. Νιώθω τυχερός για όσα μου δόθηκαν και έδωσα. Στην Ελλάδα έκανα και θα συνεχίσω να κάνω πολλά πράγματα ακόμα. 

Πτυχιούχος της Φιλοσοφικής Σχολής, ποια η «φιλοσοφία» της ζωής σας;
Να μην βαριέσαι που ζεις!

Τετάρτη, Νοεμβρίου 14, 2012

Η Χρυσή Αυγή δεν είναι πια Κόμμα. Απο χθες είναι πνεύμα...


Αντισυνταγματικός κρίθηκε ομόφωνα από την ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας ο «νόμος Ραγκούση» για την ιθαγένεια. Ο Νόμος στην ουσία δεν εφαρμόστηκε ποτέ γιατί εκείνοι που τον διαχειρίστηκαν ήταν αχρείοι. Απλά ένα πολύ μικρό ποσοστό μεταναστών που είχαν γεννηθεί εδώ κατάφεραν και έγιναν Έλληνες πολίτες. Μετά ήρθε η Νέα Δημοκρατία και είπε ότι ο Νόμος είναι χαλαρός και πως θα τον κάνει πιο αυστηρό. Προπαντός δεν θα το εφαρμόσει ποτέ. Δηλαδή η ίδια τακτική που ακολουθούν και με τους "κακούς Ευρωπαίους" τρία χρόνια τώρα. Ψηφίζουν "μεταρρυθμίσεις" που δεν εφαρμόζουν ποτέ και τσακίζουν τους πιο αδύναμους.  Γιατί αυτό το κρατικό σύστημα έχει ιδρυθεί πάνω στην φιλοσοφία "ο δυνατός τσακίζει τον αδύναμο". Και ο αδύναμος είναι πάντα αυτός που δεν ανήκει στο συνάφι μας, στο κόμμα μας, στο σόι μας. Αυτή είναι η "φιλοσοφία" που οδήγησε την Ελλάδα στην χρεοκοπία και που την έχει κάνει περίγελη και δυστυχισμένη. Αυτή είναι η φιλοσοφία που κάνει αυτή την κοινωνία να μαραζώνει, να μιζεριάζει, να καταστρέφει και να αυτοκαταστρέφεται, που κάνει τους πολίτες πελάτες που τώρα δεν βλέπουν κανένα μέλλον μπροστά τους. Η χθεσινή απόφαση του ΣτΕ δεν ακύρωσε τον "Νόμο για την ιθαγένεια" στην ουσία. Επικύρωσε την "φιλοσοφία της σύγχρονης εθνικής χρεοκοπίας". Το κοινωνικό και συνταγματικό πρότυπο που πρότεινε το ΣτΕ είναι και επίσημα εκείνο του Απαρτχάιντ.  
Απορεί, λοιπόν, κανείς γιατί πετσοκόβει και σκίζει η Χρυσή Αυγή στην Ελλάδα; Εκτός το ότι υπάρχει σημαντική πελατεία για λαθρεμπόριο βίας ενάντια στους «Άλλους», θεωρώ ότι η ιδεολογική αφήγηση της Χρυσής Αυγής είναι έντονα "ενσωματωμένη" στην επικρατούσα εθνική αφήγηση. Σε μια χώρα όπου τα παιδιά μαθαίνουν ότι «Έλληνας γεννιέσαι δεν γίνεσαι» και αυτό είναι διατυπωμένο και στο Σύνταγμα της χώρας σύμφωνα με το ΣτΕ, είναι αυτονόητο, σε περιόδους κρίσεων, να έχει αντίκρισμ
α η ιδεολογία της Χρυσής Αυγής για την «καθαρότητα της φυλής», τα γονίδια και το «περιούσιο έθνος». Απο εκεί και πέρα όσοι θέλουν να δουν την πραγματικότητα έτσι όπως είναι μπορούν, δυστυχώς, να καταλάβουν προς τα που έχει βάλει πλώρη η χώρα. Εκτός και αν καταφέρει να μεταρρυθμίσει εκτός απο την κλειστή οικονομία που δεν παράγει τίποτα και μια επικρατούσα αντίληψη που βλέπει την εθνική ταυτότητα σαν ένδοξο νεκροταφείο...

Παρασκευή, Νοεμβρίου 09, 2012

Ορθοδοξία και Θάνατος...



"Διαβάζοντας ότι κάποιος Άνθιμος Αγιορείτης μας προτρέπει να ψηφίσουμε Χρυσή Αυγή, θυμήθηκα την επιστολή που έστειλαν οι σεβάσμιοι γέροντες προς τον Χίτλερ προσευχόμενοι για την προσωπική υγεία και την μακροημέρευση του ΕΠ' ΑΓΑΘΩ ΤΟΥ ΕΝΔΟΞΟΥ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΥ ΕΘΝΟΥΣ . [Μία ζωή στην εθνική πρωτοπορία]

"Εν Αγίω Όρει τη 13/26 Απριλίου 1941
Προς την Αυτού Εξοχότητα τον Αρχικαγκελλάριον του ενδόξου Γερμανικού
 Κράτους Κύριον Αδόλφον Χίτλερ εις Βερολίνον.
Εξοχότατε,
Οι βαθυσεβάστως υποσημειούμενοι Αντιπρόσωποι των Είκοσιν Ιερών Βασιλικών Πατριαρχικών και Σταυροπηγιακών Μονών του Αγίου Όρους Άθω, λαμβάνομεν την εξαιρετικήν τιμήν ν’ απευθυνθώμεν προς την Υμετέραν Εξοχότητα και παρακαλέσωμεν Αυτήν θερμώς, όπως, ευαρεστημένη, αναλάβη υπό την Υψηλήν προσωπικήν Αυτής προστασίαν και κηδεμονίαν τον Ιερόν τούτον Τόπον, 
[....]
<και καταλήγει>
Τον Βασιλέα των Βασιλευόντων και Κύριον των Κυριευόντων εξ όλης ψυχής και καρδίας ικετεύοντες, όπως επιδαψιλεύση τη Υμετέρα Εξοχότητι υγείαν και μακροημέρευσιν επ’ αγαθώ του ενδόξου Γερμανικού Έθνους.
Υποσημειούμεθα βαθυσεβάστως" (δανεισμένο απο την σελίδα του Στέφανου Παπαγεωργίου)". 
Παρεπιμπτόντως εκείνοι οι παπάδες που μας προτρέπουν να ψηφίσουμε Χρυσή Αυγή πληρώνονται απο τους φορολογούμενους, Έλληνες και μετανάστες, έτσι δεν είναι; Αλλά σαφώς εκείνοι απευθύνονται συνήθως σε φοροφυγάδες, γιατί έχω την αίσθηση ότι εκεί βρίσκεται ο σκληρός πυρήνας του κοινού τους. Δεν θα είχε ενδιαφέρον να γίνει μια έρευνα για την σχέση φοροδιαφυγής και θρησκοληψίας στην Ελλάδα; Θα μπορούσε να γίνει ακόμα και δοκίμιο...

Τετάρτη, Νοεμβρίου 07, 2012

Yes they can



Απόψε παρακολούθησα τα αποτελέσματα των εκλογών στο στρατηγείο του Ρόμνι στην Βοστόνη και σε εκείνο των Δημοκρατικών. Ιδεολογικά και δημογραφικά βρήκα, στην ίδια πόλη, δυο εκδοχές της σύγχρονης Αμερικής. Λευκή, πλούσια και κάπως γερασμένη εκείνη στο στρατηγείο του Ρόμνι. Με διάθεση εκδίκησης για να στείλουν στο σπίτι «αυτόν», τον ακατανόμαστο, τον Ομπάμα. Στα γραφεία των Δημοκρατικών υπήρχε ένα πλήθος πολύχρωμο, αγχωμένο που αντιπαθούσε πραγματικά τον Ρόμνι, τρομοκρατημένοι απο την ιδέα ότι ο Ομπάμα μπορεί να χάσει. Ένιωθαν ότι αν ο Ομπάμα δεν επανεκλεγεί η παρουσία του, και ο,τι εκείνος εκπροσωπεί και συμβολίζει, θα είχε θεωρηθεί  «ιστορικό ατύχημα» ή «ιστορικό  καπρίτσιο».
Η βραδιά ήταν συναρπαστική. Είχε σασπένς – όταν ο Ρόμνι δεν αποδεχόταν την ήττα του. Ήταν όμως πιο εύκολη η νίκη του Ομπάμπα απο όσο φοβόντουσαν οι  οπαδοί του.
Πριν απο τέσσερα χρόνια παρακολούθησα την νίκη του Ομπάμπα στη Νέα Υόρκη, στο Χάρλεμ. Αυτή την φορά την έζησα στην Βοστόνη. Η πρώτη του εκλογή είχε κάτι απο θρίαμβο και ιστορική ανατροπή. Η τωρινή του νίκη έχει κάτι απο περισυλλογή για το αύριο. Αυτή η δεύτερη νίκη του όμως θεωρώ πως είναι πιο σημαντική απο την πρώτη. Είναι μια πραγματική ανατροπή. Γιατί η επανεκλογή θα ορίσει το νέο πρόσωπο της Αμερικής για αυτό τον αιώνα. Οι Αμερικανοί που έκαναν την χειρότερη επιλογή τους εκλέγοντας τον Μπους στις καλύτερες μέρες τους, έκαναν την πιο τολμηρή επιλογή στις πιο δύσκολες μέρες της ιστορίας τους εκλέγοντας δυο φορές τον Ομπάμα.
Η Αμερική απόψε βγήκε διχασμένη και ταυτόχρονα αποφάσισε να χάσει κάποιες απο τις πιο ισχυρές της ψευδαισθήσεις ώστε να παραμείνει το «έθνος των εθνών και των μεταναστών». Έδειξε πως έχει συνείδηση πως απο εκεί αντλεί την δύναμη, τη νιότη, την ελαφρότητα, την όρεξη για δουλειά, το θάρρος της. Η Αμερική δεν είναι μια τέλεια χώρα. Έχει χιλιάδες αντιφάσεις και μύρια ελαττώματα. Αλλά όσο καμία άλλη χώρα στον κόσμο, αυτή η χώρα που πριν απο δυο αίωνες ήταν μια αποικεία των Άγγλων, τολμάει να αλλάζει. Ονειρεύται λαίμαργα να πάρει πολλά γιατί δουλεύει σκληρά και τολμάει πολλά να βάζει... 

Κυριακή, Νοεμβρίου 04, 2012

Ας ξεκινήσουμε απο τα "μικρά" και "αυτονόητα"



Είχα σκοπό να γράψω για την πρώτη μου εμπειρία ως θεατής Αμερικανικού football σήμερα. Σαν ένα μικρό μάθημα αμερικανικής ιστορίας και υστερίας ήταν. Ένα τηλεφώνημα με την Αθήνα όμως ήταν αρκετό για να μου κοπούν τα χέρια. Τα φαρμακεία στην Ελλάδα δεν έχουν φάρμακα, οι ναζί μαχαιρώνουν και οι αστυνομικοί κάνουν τους θεατές, ο Κουβέλης το σκέφτεται, ο Σαμαράς λέει ότι έχει κρυφή επικοινωνία με την Παναγία, ο Κουρουμπλής είπε ότι είναι έτοιμος να μας κυβερνήσει, ο Χρυσοχοίδης, τρομάρα μου, ετοιμάζεται να ιδρύσει «φιλοευρωπαικό κόμμα» - αυτά που βρίσκονται ήδη στην Βουλή είναι φίσκα με θαυμαστές της Ευρώπης αλλά εκείνης του Μεσοπολέμου, του φασισμού και του σταλινισμού - παρόλα αυτά στα γραφεία των διευθυντών καναλιών και εφημερίδων το κύριο πρόβλημα είναι η αποκωδηκοποίηση των προθέσεων του Λοβέρδου: υπάρχει, λοιπόν, καμία απορία γιατί η χώρα αργοπεθαίνει; Μα τι πρέπει να γίνει με ρωτάει; Αυτά που πρέπει να γίνουν, κατά την ταπεινή μου γνώμη, θέλουν όχι μήνες αλλά γενιές. Κάποτε όμως πρέπει να γίνουν. Ας ξεκινήσουμε, π.χ. από τα “μικρά” και "αυτονόητα": ας φτιάξουμε τα ρολόγια στον σταθμό του τρένου (δες ΕΔΩ τι εννοώ. Έμαθα ότι ακόμα χαλασμένα είναι εδώ και δυο χρόνια περίπου. Εκείνος ο έρμος ο τεχνικός απο το Λιανοκλάδη δεν εμφανίστηκε ακόμα; Απολύθηκε άραγε ή απεργεί; Και να συλλάβουν τους ναζί εγκληματίες της ΧρΑυ. Αν οι κυβερνώντες δεν μπορούν, τότε εκτός απο δανεικά λεφτά ας ζητήσουν και δανεικά αστυνομικούς και δικαστές απο την ευρωζώνη ή κάποια άλλα χώρα που δεν ανέχεται μαχαιροβγάλτες και δολοφόνους στην Βουλή. Πρίν βρεθούμε με κυανόκρανους του ΟΗΕ…